3113 resultaten.
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 Er hangt een mysterieuze dikke mist
boven de graanvelden op het platteland
een gevoel van valse hekserij komt in mij op
nu ik uitgelaten over de rulle zandwegen galoppeer
op een blind paard dat niet kan schrijven
ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven…
Niks/alles zal verloren gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
368 Geen slecht gekozen vale pakken
maar verbinding én overpeinzing
door een juistheid in het spreken.
Woorden zullen wij altijd afsteken
pijlen op elk volgelogen strijdtoneel
wat wij echter het meest verachten
dat moet toch de wel vogelkers zijn.…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 De huizen kregen een valse schijn
van schoonheid of ze van ebbenhout zijn
met lijsten vlammend van goud,
ivoren balken geel en oud.
En vrouwen kwamen uitsteken
het hoofd uit ramen, ze keken
en spraken wat woordjes fijn
en vals zooals munten zijn.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 naar beneden
kille vochtige lucht
slaat zijn armen
om me heen
Ik daal af en huiver
Nimmer nog was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd weg
lucht van vele levens
eeuwenlang onaangestast
vult mijn belaste longen
beelden dringen zich op
flitsen van ogen vol angst
spijt en verscheuring
ervaar ik maar
ook opperste gelukzaligheid
vals…
Dansgedicht
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.082 (Op het Weense wals ritme van 'My favorite things' refrein 2x van Julie Adrews):
'Tot alle sterren de danszaal verlichten'
Dat inspireert mij vandaag tot dit dichten
Op de muziek van een ritmische wals
Klinkt dan het metrum van dit vers niet vals
Een twee drie, een twee drie, zwevende voeten
Draaiende rondtes en armen ontmoeten
Linksom…
Laatste kaart .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 zakdoek voor
troost, weer is daar de nieuwe
morgen en nog het niet begrijpen
het spel dat wordt gespeeld door
de uren van de dag, wordt ontkracht
door een slapeloze nacht waar
werkelijkheid overloopt in droom
loos weten naar die toekomst
waar jij geen jou meer is, vier
geen geheel meer is, kwartetten
alleen nog maar een luguber spel is,
vals…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 -Verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email
kobalt in wichtloos vrije val…
Hongerig
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
901 Genoeg nu, val aan, botvier uw lusten,
geniet van dit gedenkwaardige moment
en weet: er zullen er nog vele volgen.…
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 Geen valse vrede of Lorelei verleidingen,
alleen haar innerlijk blonk er.…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 'k heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk…
Piasco
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.392 Wat schiet ik ermee op om steeds te vragen
naar de onbekende wegen over de rand
ik val liever eerder dan dat ik daar strand
het was mij nog nooit tot zover te dragen
Wat schiet ik ermee op om steeds weer te pogen
mezelf toe te staan om iemand lief te hebben
ik verstrik me toch steeds in de vele webben
en zal wel nooit helemaal begrijpen mogen…
HOOGSTE LIEFDE
poëzie
2.5 met 235 stemmen
64.185 Heet mij niet vals en trouweloos
Wanneer mijn arm, verdolend hart,
Van zorgen moe en blind van smart,
Een waanbeeld voor uw waarheid koos.
Ik heb u lief, nu en altoos,
En of mijn droef en moede hart
Bij andren rust of eenzaam mart
Om u: gij zijt mijn liefde, altoos.…
school der poëzie
gedicht
3.9 met 35 stemmen
13.778 Nog ik, die in deze bundel woon
Als een rat in de val, snak naar het riool
Van revolutie en roep: rijmratten, hoon,
Hoon nog deze veel te schone poëzieschool.
--------------------------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten' van Lucebert (1924-1994)…
Valstrik
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.008 Sneeuwtoppen in licht
Maar de val staat gespannen met gapende kaken.
Een krijger met de tanden bloot.
Het lijf in een rauw kleed gewikkeld,
Herfstbladeren rondom.
Onder het gewelf hangt hij aan een tak.
Een bloedspoor koelde en stolde op de tong.
Benen strak samengestropt.…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Een afgebroken rozenrank prikt
ingehouden woede in haar ogen
en zijn valse doornen in haar hand.
Ze haalt de bedden maar weer af
en dweilt de opgedroogde plas
die, naast de pot beland,
vol afschuw wordt bekeken.
Op de kalender aan de muur
loopt ze het namenlijstje na
‘Moesten wij niet naar een feest,
vandaag over twee weken?’…
WACHT WAT
poëzie
2.0 met 32 stemmen
3.354 Is mij een vodderij gevallen uit de pen,
(Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken)
Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten:
Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten,
En val der met de keur van een vers oog op aan.…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 Hoe taandet ge al, gij, die aanwezig waart,
Bij wat mij Eén, van ver nog, liet verwerven:
De donkre blik, mij volgend overal,
Maar lichter toch dan 't goud op gouden blaren;
Erinnering aan zachter haren val,
Verdoffend de' inn'ge glans op bruine blaren.…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop van het washandje, schilloos in
een hoek gesmeten, pas de kuisheid nader zin
schoon genoeg kreeg van zijn kozen vals…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 voor míjn zingen te vroeg
de tonen verslappen in mijn mond
en liggen vals jankend
op de grond, nog
buiten bereik van een oor.…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 Ik voorspel je, lezer, hoe het straks gaat:
zij kirt en straalt, lacht veel te hard,
alsof zij zelf zo'n onbezielde ringtone is
geworden, ja even zo vals klinkt haar stem.
Ik bel dus ik besta...…
Telefunken
gedicht
3.7 met 50 stemmen
14.824 Nu sta ik vaal en uitgepraat op straat
en moet steeds denken aan dat lege masker
dat mij zo schaamteloos heeft aangestaard.
Nagepraat. Aanbeden. Stukgemaakt.
De zak. Dat hij niet zag hoe levensecht
ik de tijd uit zijn ogen at. De zak.
Ik gaf hem Hitchcock, borsten, rampen, sikhs.
Ik gaf hem ogen. Oorlog. Noorderlicht.…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 Laat doof en blind mij - ik kan niet dragen
De telkens valse dageraad...
Wanneer zal eindlijk mijn zon weer dagen,
Die alle schemerschoon verslaat?…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 scherpe kantjes eraf
Het werd niet veel beter
Ik wou dat ik weg kon vliegen
Ver weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven moeten hoger
De wind moet nog harder waaien
Ik val…
Pyramide spel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.819 haren
raak mijn huid heel even aan
steel mijn hart en mijn gebaren
laat mij even naast jou staan
Geniet van lichtjes in mijn ogen
leer daar liefde en eerlijkheid
elke zin steeds weer gelogen
raakte jij werkelijkheid kwijt
Stop met graven in de vragen
antwoorden komen toch nooit meer
die kuil kan ik nog wel verdragen
verwijder mij, ik val…
Vallen zal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.853 Zet mij, als nul,
daar maar eens naast
Denk je dat ik voor je val?
Ik zie je aan de overkant
meer wind trekt al je lijnen strak
meer water slaat je schaamte weg
Het komt vanzelf,
maar nooit vandaag
--------------------------------------------------------------
http://zilver.web-log.nl/…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 zie de honger in je ogen
het dorsten in je blik
je groet is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van…