5945 resultaten.
Mensheid
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.148 Het is te warm of te koud,
Het is te zoet of te zout.
Die is te dik of die te dun,
die is somber die heeft te veel fun.
Die is te groot die is te klein,
Die heeft bier maar liever wijn.
Die is te donker die te licht,
Die is hetero die een nicht.
Tja wat kunnen de mensen eeuwig klagen,
het wordt tijd dat we elkaar verdragen.…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 gelovige legt zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig
Geeft zijn laatste zegening
De stilt valt, koud…
Van papa voor Rhodé
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.815 Bitter is de kou rondom mij
Ik kijk op naar de kale bomen
De lucht is grauw
De grond is vochtig en koud
Ik vond je zo lief
Zoals je daar in m’n armen lag
Maar ik kon je niets meer geven
Helemaal niets…
vrouwenliefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.159 langzaam komt zij de kamer in
bespied door mijn wimpers
ik durf mijn ogen niet te openen
bang dat het beeld verdwijnt
terwijl zij zachtjes
bijna niet te voelen
mijn adem steelt
komt ze dichter
gretig voel ik haar warmte
fluisterende vingers
op mijn koude huid
haar tong speelt kat en muis
met mijn geest
duivels blaast zij
het engeltje…
kamerleegte
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
770 stoelen
leggen een cirkel
in de koude wachtzaal
waar woorden, krom
door schuld en onschuld
worden gefluisterd
ik zie hoe ouderdom
zich verlengt in duizend eeuwen bitterheid
en hoe fierheid nog steeds likt aan wonden
rauw, ondood in grijze haren
ik ga en huil om verte
met ongetralied hoofd
in eigen armen
- Ius…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 In stille koude
nachten
reiken mijn
verwarmende
stuurloze gedachten
naar je lief gezicht.
En wieg in
gulzend volle armen
elk zacht toenemend
licht.
Verdrink
in woorden die
ten grondslag lagen
aan wat op handen
wil gedragen.
Ga met je door zee.…
Crime Passionnel
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.444 Het is koud licht:
ze rilt, ze huivert
nu ze zich realiseert,
wie op dit moment
de macht heeft.
Want hij weet niets
van het blinkende mes.…
Verlaten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
3.695 De tijd van woorden en antwoorden heeft hem alleen gelaten
in het koude moment
waarin
hij ons heeft verlaten.
Maar hij blijft dichtbij en in elke warme herinnering
hoor ik weer zijn stem,
zie ik de nieuwsgierige blik
en kan ik weer vragen
wat hij me wil vertellen
met zijn woorden.…
Spelen met verliefdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.312 Hij kende de regels toen hij aan dit spel begon
Sommigen zouden zeggen dat het niet eerlijk is
Dat ik ze alleen heb bepaald
Hij spitst zijn oren als ik mijn verhaal doe
Bemoedigt me en haalt het beste uit me
En ik hoef niets terug te geven
Hij weet dat ik niet hetzelfde voel
De gedachte alleen al aan zoenen met hem
Stuurt koude rillingen…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Koude adem. Stilte.
Schoonheid op een paard
en duizend zielen in een machtige adem
voortgestuwd en gedreven
aan de rand van schemerige tijd.
Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.…
Even
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
4.467 Even ben ik er geweest
in die korte koude dagen
wollen borstrok, kachel aan
een liedje nog, dan moet je slapen gaan
Even zomaar langs geweest
ik zag twee mensen in een tuin
haar grijze hoofd, het hoge gras
alles was zoals het was
Even mocht ik binnenkomen
in een leven haast vergeten
kom mee, dan gaan we vlinders vangen
de warmte van die…
in jouw armen ...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.203 mag ik slapen
in jouw armen
mag ik wiegen
als een kind
mag ik even
komen schuilen
totdat ik hier
mijn rust weer vind
ik wil slapen
in jouw armen
ik zoek jouw warmte
ik ben zo koud,
hier kan ik me
veilig voelen
omdat ik weet dat
je van me houdt
laat me slapen
in jouw armen
laat me dromen
iedere nacht
laat me denken
aan de dag…
Winter 04.01
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.016 Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen
wintertraag spelen en spinnen
vlassige nekharen een web
van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid
geen winterslaap
bevroren zee in het schilderij
mijn jas wappert
mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek
blind en doof trekken we voort
de winter door
waarvan het begin
net zo vaag…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop
in koude…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Kaal is het huis
kamers met geroofde wanden
geen vloer meer om ons te dragen
koud is het grind
koel knisperend door mijn handen
stenen jaren blijven vragen
naar je naam
waar is het raam?…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te dolen
zie het kostbaar goud
ervaar de warmte
het is niet overal
meer zo koud…
Hij
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.273 En hij raast maar door en door
zonder te stoppen
pikt onderweg wat bagage op
evenveel als hij verloor
zelfs zijn eindsbestemming
is niet zijn rustplaats
hij gaat door voorbij het einde
met een wisselende stemming
niets kan het halt laten houden
de rails zijn zijn enige weg
na jaren neemt de snelheid af
om te eindigen in het koude
hij…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
Ik ken ze niet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
646 Ben ik verloren in dit koud heelal?
Ik ken ze niet, de wegen in
dit labyrinth van het verlangen,
maar 'k weet alleen dat ik
wil luisteren naar de zangen
die altijd en overal
om alle dingen hangen...…
Oh, gij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
861 Oh gij grote warmte
verwarm mijn koude ziel
laat mij sidderen in uw stralen
geef mij warmte en voel mijn lust
Oh gij grote donkerte
val als een deken over mij heen
bescherm mij tegen het kwade
en wees mijn waker als ik rust
Oh gij grote wereld
laat mij een worden met uw natuur
maak dat ik voor altijd leven zal
en mijn hart zal schijnen…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Dun tochtte in uithoeken
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
794 ineens
was er de
koude wind
die scherpe
woorden sprak dun
tochtte in uithoeken
warmte uit de ronde
zinnen vrat de kleur
vervaalde van mijn doeken
waarop ik beelden
schreef en strofen hakte
hij pakte mijn gedicht
blies de sneeuw
en vorst rechtstreeks
in mijn gezicht en lachte
maar ik ontdooide in
jouw lezen jij hebt mijn…
sneeuwdrager
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
553 winter rouwde
om het kind dat altijd
schreeuwde
’s nachts
wanneer het gezichten
tekende
tot zichtbaar en tussen meer dan
lijnen op papier
winter kwam ook steeds vaker in verhaaltjes
waar armen en benen kwijt
raakten
en god, ver weg van
de koude aarde
alsof monsters gedurig wisselden
en de manen bevruchtten
met de dood…
Interactie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
542 letters larderen
de loop van het leven
versmolten tot klanken
geklonken tot woorden
koud, koel
warm, zwoel
verstandig, onhandig
klinkend of blinkend
de oren beroerend
en ogen beloerend
vertaald in de geest
mij makend
tot minnaar
tot beest
of doen mij berusten
in wat verontrustte
maar ook inspirerend
de levensloop kerend
hertaald…
Winter
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
826 De koude ligt gestold
in de dichtgevroren poel
waarrond de kraaien samentroepen.
De weide is een kader
waaruit het paard en de koeien
weggesneden zijn.
Van achter het venster
haal ik de dieren
uit de stal vandaan
en plaats ze in de vlakte
waar ze nu te dromen staan
en kou te lijden.…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar kuilt zij
haar wangen
of misschien
de koude grond?
waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in warmte
en ik haar tranen lik…
Verloren passie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.809 kom laten we gaan dansen
want ondanks alle energie
brandt veel te klein ons vuur
dus drijft er weer verdriet
onder het spelen van het droevig lied
op mijn gedachten bij je binnen
en sprookjesbeelden die wij deelden
lijken kille straten, eenzame stations
van koud vertrek
van veel gemis
dus koester je maar aan het vuur
van mijn nog niet…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 De nacht zij kan zo koud en lang zijn
als mensen moeten lijden.
De nacht zij kan vol melodie en zang zijn,
als men elkander kan verblijden.
In zo'n nacht kan ook een moment zijn
waarin levens eindigen of juist ontstaan.
Maar al zal aan al die nachten ook een eind zijn,
de dag kent dan droefheid of zal juist uit vreugde bestaan.…
een meisje op een fiets
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
657 Muggen zijn er niet
als het koud is maar mij bijten
ze elke winternacht.
Zo kent de onwerkelijkheid
ook haar ongemakken.
Maar dat meisje op haar fiets,
Dat er dag en nacht
kan zijn als ik daarvoor kies
is dan wel echt en zacht.…