2916 resultaten.
Houd me even vast .....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.140 Houd me even vast
gewoon even vast
Zodat ik kan voelen
hoe het was
'n Arm, een schouder
om op te leunen
Een lief woord
'n vriendelijk gebaar
Een woord, een zin
'n lachend begrijpen
Een verdrietig zwijgen
'n hoopvolle blik
Een glimlach, een wenk
'n woordeloos spel
Slikken en doorgaan
'n roep om geluk
Twee zielen
één gedachte…
Zodra ik mijn ogen sluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.154 Violen gonzen van binnen
en doorbreken mijn stilte
ik zwijg en denk.
Wolken drijven voorbij
de wind geeft ze een richting
ik kijk, vragend, zoekend,
fantaserend, peinzend,
over deze dag.
De dag is voorbij
en ik begeef mij,
in het niemandsland
van de schemering.
Ik staar,
naar buiten.…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
EIS DAIMONA
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.558 'k Zwijg. Want ook dit is recht.
Zijt Gij de Meester niet?
En ik de Knecht?
Maar blijf bij mij, blijf bij mij,
Blijf bij mij, o mijn God!
Maak niet Uw woord te schand,
Maak niet Uw trouw ten spot!
Hoort...om mijne eenzaamheid
Hoont U 't gemeen...
Laat mij, in angst en pijn,
Meester, niet gans alléén!…
De diepgang van een glaasje
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.958 van het vochtig glas
dat je zwier santé de lucht in stak
Omdat je het lustig oog ontbrak
liet je frivool de rokken hogen
lonkte me blozend, opgetogen
met blikken waaruit smeken sprak
Dan fluweel jij je dronken hoofd getemd en zwak
in schrijnend besef dat het niet helpt om te pruilen
verveelt tussen de haren in mijn nek
Ik zwijg…
Een foto is niet genoeg
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.587 allermooist op staat
en al wilde ik dat heel graag
het is niet dat het nu beter met me gaat
want een foto verandert niets
aan het feit dat ik je mis
ik kan je misschien wel zien
maar ik weet dat het niet echt is
Want een foto is slechts een foto
ik kan geen zoen geven of krijgen
ik kan je niet voelen of raken
en als ik praat dan blijf je zwijgen…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.
Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
Wereld van vreugde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.152 Zelfs de wapens van het geweld zwijgen,
alsof ze nooit meer een kans krijgen.
En straks, als de zon weer gaat schijnen,
en de deken van mist weer zal verdwijnen,
zullen de kinderen blij buiten spelen
en een wereld van vreugde samen delen.
Waarin geen plaats is voor geweld, haat,
waar je door de vrede versteld staat.…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 sliep nooit met je vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een ieder die het wist, zweeg stil,
want zwijgen…
Terwijl woorden niets kosten
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.889 terwijl woorden niets kosten
We gingen voor elkaar
en menigéén keek jaloers
naar de stijgende koers
van onze liefde
hoeveel we genoten
van elkaars woorden
door passie overgoten
met aanrakingen
lichaamstaal
als een verafgodend verhaal
door die ene klik gewonnen
en uit het niets
door jouw zwijgen geronnen...…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 ze zijn machtig
zij die de lucht versnellen
omdat ze de dood beheersen
en meester zijn
over het leven wanneer ze woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen…
Hoe en wat
gedicht
2.2 met 9 stemmen
10.741 Voor Gerrit Kouwenaar
Tussen aankomen en weggaan
tussen spreken en zwijgen
op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken
in boomgaarden
en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan
nu ze zich in je hoofd komen nestelen
nu het denken nergens toe hoeft te leiden
terwijl het licht verwijlt in je omgeving
en de bomen…
De pijn...
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.154 je was mijn familie
je was voor mij mijn eigen bloed en vlees
daarom kan ik het niet begrijpen
en moet ik weer huilen als ik dit weer lees
ik was nog klein
ik had geen besef en laten we maar zwijgen
over mijn lef
ik durfde niets te zeggen,
liet toe wat je deed
het moment waarop het telkens gebeurde,
is iets wat ik nooit vergeet
ik…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 Mijn buurman doet er het zwijgen toe.
Maar goed ook, want zelf ben ik al te moe
om een gesprek te beginnen.
De zaalarts doet zijn ronde,
zijn witte jas keurig gesteven.
Een stethoscoop interessant om zijn nek gehangen.
Hij leest hardop voor wat hij gisteren heeft geschreven,
zijn ogen staren meer dan kijken.…
verzwegen collocatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 ware
ziet hij zich een slaaf als de hare
zijn wezen veroordeeld tot collocatie
verbijt hij machteloos verkrampte agitatie
doof voor de rondgang van een groeiende mare
zoekt hij niet het lichte maar liever nog het zware
en vindt slechts in zichzelf de ultieme confrontatie
wanneer 's avonds de stilte weerklinkt
verzinkt hij onverstoord in zwijgen…
Stilte
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.512 zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer
leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven
als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik
zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil
in een toekomst ongewis, is het bovenal deze
allesoverheersende stilte die de leegte opvult
met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat
hunkeren naar het…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven, in tijden van nood
Hoe lang is het lied van de liefde te horen
Hoe ver draagt het hart, dat in vrede gelooft
Dat kogels laat zwijgen…
Lente in Vlaanderen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
933 Buiten waait de wind en in mijn hoofd
begint een melodie in lage klanken
Zou je me horen boven de wind uit
voel je mijn zielenkus en zwijg je
laat je me de zwaartekracht ontdekken
Verander in een pluisje en verken
de weg naar Dadizele en voel
windstoten en vlagen regen
Zul je voorzichtig zijn, mijn lief?…
Dit huis
gedicht
2.9 met 16 stemmen
9.093 Ramen, trappen, deuren, in en uit
van kinderen die bij hun moeders blijven
zwijgen, in de tuin een schrikbewind van kruid.
Geef dit huis geen uitstel meer,
het denkt zo lang al aan een landschap
toe te horen dat hij blijven zal.…
Zwijgende liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.497 aangeraakt ben ik door Hem
de stilte, die ik omarm
om naar Hem te luisteren
zwijgend in Zijn aanwezigheid
te komen om Hem te eren
dit moment, zo'n bijzonderheid
God, leer mij zwijgen
als U wilt spreken
dan zal de Geest ruimte krijgen
om te komen als een warme deken
zegen zal neerdalen
wanneer ik voor U kniel
de grootste prijs, die je kunt…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 het veld
de hoofdrol bij die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik in wrang verdriet
je bent de woorden die ik zwijg…
VADER
gedicht
2.3 met 59 stemmen
17.405 Hetzelfde buikje,
Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd,
Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel
En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder.
Waar we ook waren, was er afstand, was er
Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon,
Waar je hem raken kon: enkels, kuiten, schenen.
Meestal onder de tafel of in de kerk.…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Dansen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
701 Dan komt het erop aan haar zang
te vangen en zelf te zwijgen,
tot ze ervan blozen moet.
En je weet, jij ook.
En dat je weet dat haar woorden nu
ook jouw woorden geworden zijn.…
Tranen in de wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.306 de wind vertelde haar
dat zwijgen goud was
ze luisterde stillekes
tot een echte vriend
vertelde over een ongeluk
een klein vierjarig meisje
verdronken
achter in de auto
toen die in het kanaal raakte
haar beide ouders gered
ze werd stil
dacht aan dat intens grote verdriet
waar is dan die God
waar zoveel mensen over praten
wie kan zeggen…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Ik zwijg
en wrijf vermoeid mijn handen in onschuld. Verzadigd.
Zoals bleke wangen in een landschap. Het breken
tot bronnen. Tot de rivier zelf. Een voortbestaan.
Ik zoek een dichter zonder dood. Om dit beeld
vast te leggen. Mijn liefde in een niet verzonnen verhaal.
Bewoonbaar zonder omkijken.
In wind en alles.…
MET KINDERLIJK GENOEGEN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
562 Lang niet altijd ging het soepel
Zat ik in een tunnel klem
Crashte ik, want had geen rem
Sprong ik braaf door ieders hoepel
Jouw hang naar de blauwe koepel
Donker zwijgen, mijn woestijnstem
Leidden niet tot carpe diem
Onze levensstroom werd troebel
Nu we aren leerden lezen
Alle soorten vruchten proefden
Zijn we weer in 't paradijs…
NU HERKEN IK GOD
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
656 In het mistig landschap
word ik aangesproken
langzaam komt het gesprek op gang
het gaat over buitenaardse dingen
een wereld, die ik niet begrijp
ik zwijg en luister uren lang
de slaap begint mijn geest te kwellen
ik vecht, maar delf het onderspit
al slapende, ontwaak ik in een wereld,
die vochtig is van morgendauw,
die ruikt naar duizend…
Doodse stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
722 na de lafheid van hun daad
in het niet
verdwenen
terwijl de ambulance
met gillende sirene
weg rijdt
waarin een laatste zucht
staan zwijgend
drie getuigen
met elk hun eigen
verhaal
in ogen handen en voeten
ze keken toe
zwijgen ook nu
angst voor represailles
ketent
hun stembanden
zonder ruggengraat
sjokken ze huiswaarts
waar…