7971 resultaten.
Tapijt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.206 Terwijl ik gapend schrijf
ligt op de milieuhoop het tapijt
waarop wij rollebolden ’s nachts
thuiskomend van de hazejacht
toen ik het uit de kamer smeet
werd het eventjes bloedheet
en nu met pils achter de kiezen
lijkt de kamer te bevriezen
nooit gedacht dit te missen
zo verdwijn jij in het ongewisse.…
van 2005 naar 2006
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 de brandende zon
wordt verzwolgen door de zee
op de zandbank -
het is altijd lente
in de hal van het station
bij het koffietentje
de zorgvuldige
achter de nieuwste computer
wacht op zijn beurt
de van der made weg
maalt de polder tot waste land
eenzaam spelend kind
investeringen
van een wandelende tak
zondag in de file…
Altijd op zoek
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.662 Aangedaan ook wel eens,
maar dan verborgen achter
grimassen. Het masker wordt
wel flexibeler in de tijd.
Verwijten als zou het aangeboren
zijn snijden geen hout. Of zou
het toch aangeleerd zijn door moeder.
Vindt hij zich daarom zo vaak
aangeschoten terug in een vreemde
hotelkamer. Op zoek naar haar.…
Weg.
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.702 Ongelukkig en in een klap jaren
ouder te zijn geworden,
draait hij zich om, en verdwijnt
achter de voordeur.…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
Depressie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.103 De verdorvenheid
In de spiegel
Zie ik alleen
Achter de lege ogen
De draden van de dood
Het zwarte slijk
Plakkerig, stinkend
De rotting begonnen
Verlorenheid zo zoet
Als drijfzand
Het laatste stukje wil
Omsluitend
In de verte
Een lichtpuntje
Het vlammetje van hoop
Een dochter
Een vriendin
Een moeder
Is ze te laat?…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
geschiedenis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
616 wij merken het nauwelijks nog op
passen snelheid aan andere
weggebruikers aan
en proberen zolang het gaat
een beetje bij te blijven
geen tijd rest ons
om in het geheugen te zoeken
naar dat wat ooit is geweest
'geschiedenis verwijderen'
staat er ergens op extra
achter internet opties...…
De geur van de echo
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.571 de lippen
spannen zich
nog een keer samen
trachten achter
mijn gesloten deur
de aftocht te blazen
ik wilde nog
nog een laatste eer
beramen
maar de diepe klank,
tergend langzaam klimmend,
blijkt al zwart van kleur
in de verte hoor ik jou
op zijn echo azen
met amen in zijn geur…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Achter hem een lege stoel.
Er omheen de ruimte van de stilte.
Hij kijkt achterom.
Hij ziet niets, behalve dan
de lege stoel. Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
nieuwjaarssuite op het friese platte land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
810 nieuwjaarsavond
één jammerende windvlaag
en de maan verschijnt
bij de kerststal -
steeds meer menselijke
activiteiten
op nieuwjaarsmorgen
een stijve klop op de deur
voor de thee op bed
een witte morgen
licht achter de oogleden
hemel op friesland
na de vuurpijlen
geurend naar een hooiberg -
de kat komt terug…
Ik wens je
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.897 Ik wens je de vreugde
liefde te vinden
in de gewone dingen
Bij het ochtendgloren
te ontwaken
met een gevleugeld hart
vol dank voor de klanken
van een heldere dag
En ik wens je het geluk
van het samenzijn
met de geliefde
die achter je ogen woont
en de schoonheid
van een leven
in de geborgenheid
de weemoed en de warmte
van je uitverkoren…
lente
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
838 anders dan men had verwacht
ligt iedereen door elkaar
achter de mouw
van een kleine groep voorname mensen
wordt kunstmatig gekiemd graan weer gedroogd
en op de schouder van een bisschop gelegd…
koningshuis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 haasachtig knaagdier
een koning zijnde
en keizer over een ander
het is meer dan erg
gemeenschappelijke grond van vleiers
van meer dan drie dimensies
draagt de ouderwetse reiswagen
met gedempt groot licht
het lijf van mens en dier
hetzelfde als tevoren:
diep denkend en in hokken
of achter afrastering gehouden…
Het Bos
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.472 Zittend onder een boom
Denk ik na over vervlogen dagen
De bladeren vallen en ik dagdroom
De mooie herinneringen vervagen
Een wirwar van wegen
Waar achter elke boom een verhaal schuilt
Als de takken bewegen
Is het of de boom huilt
Het zijn echter niet de tranen van het bos
Maar de wirwar van mijn gedachten:
Een chaos…
afgrond
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
883 aan de rand van een
afgrond
achter het hekje
kijk je me nog een keer aan
nog maar een stap
vallen
naar het onbekende
heel ver weg
ik hou je vast, heel stevig
je wil het niet
je zegt het is daar mooi
laat me los, ik ga
je trekt steeds harder
ik hou je niet meer
ik kan niet meer
geef me even rust
maar dan val je…
je blik in spiegelbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.323 ik zag je
in de spiegel achter me
ik lachte, je verdween
slechts mijn gezicht
met ogen vol herinnering
staarde me aan
ik fluisterde je naam
je echode gedachten
kwam zomaar naast me staan
je deed me gloeien
was me aan het boeien
met je blik in spiegelbeeld
ik heb je losgescheurd
uit mijn verleden, de pijn
is nu gelijk verdeeld…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
souffleren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.346 nee, een hoofdrol
wil ik niet,
zweven in
letterhoofden
in een wereld die
slechts jullie behoort;
een zelf geschapen
egodroom
waar jullie mij,
heimelijk,
zonder enige schroom
met de kop van Jut
bestoofden
achter het
gesloten doek
van fictie
souffleer
ik mijn eigen
vertrek
en hoor de
auditoren roepen:
wie is hier…
De lente komt
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
10.527 De lente komt
we raken bevangen door licht
luisteren gaat in zingen over
kijken in springen
zien
wordt blijheid en ruime adem
het duister blijft achter
zonder groet
als niet
de kleine oude stem
over het bos zou praten
waar bloesem groeit
uit herfsten zonder einde…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
Andalucia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 ooit
ben je hier verdwenen
maar
je spankracht is gebleven
ik leef
voor een geruime tijd
tussen de volmaaktheid
van je bogen
verzonken
achter witte zuilen
ontroert mij nog
de diepte van je ogen
in water
milder dan de wijn
dompel ik mijn handen
aan je fontein
hier ligt geluk
beloftevol geborgen
in de stilte
van je schrijn.…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
4.224 Gewoon achter de vogels aan……
Tot ooit
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.822 Jij moest gaan
Liet ons achter
Verward, verdrietig,
boos, héél boos
Waarom?
Kun je je afvragen
De mooie herinneringen
houden we vast
Altijd in ons hart
nooit vergeten
Ik weet dat je op ons wacht
waar je ook bent
Dag lieve schat,
tot ooit…
Kunstzinnig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Hij tekende
in zijn schildersvest
en stond
een paar passen
achter de rest.
Zo tekende hij
het model
niet alleen
maar ook
de cursisten
om haar heen,
kijkend naar
de geziene vrouw
die schijnbaar
tekende
door de kou.
Door deze pose
poseren heden
in een bescheiden lijst
de kunstenaars
uit het verleden.…
(bloot)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 ze ademt vluchtig
braakt zich de nacht in
verbergt zich achter woorden
en geeft de pen de schuld
ze veegt het spuug van haar lippen
duwt inkt in het papier
verraadt haar eigen gedachten
en geeft de dag de schuld
na iedere zin
verder ontkleed
ze geeft de lezer de schuld…
Het glas
gedicht
2.4 met 22 stemmen
10.569 Achter het glas het woeden van de vrijheid.
---------------------------
uit: Raster 119, 2007.…
Loos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
614 Je bent er altijd als ik wegdroom
vanochtend verzon je een nacht
achter het silhouet van een dode boom
schreef je gedichten over de oorlog,
met doden en gewonden
repte jij jouw woorden,
die bijna zinloos
onzichtbaar bij me bleven
als ware ik zelf die persoon
die de laatste zucht uitblies,
om die nacht maar niet te dromen…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…