7677 resultaten.
Narcissia
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
525 Hij maakte een sneeuwval
overgoot haar met zon
schonk gouden regen
uit een waterballon
dichtte zijn liefde voor haar
onder het rozenbalkon
zij, totaal niet gestreeld
veegde zijn verzen
zonder pardon
in de regenton
en verdronk
in haar spiegelbeeld.…
Rust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
597 zoals
je daar ligt met
je ogen dicht
‘n zweem van een
glimlach rond
je lippen. heeft
de dood je mond
in angst en pijn
verwrongen? of
is ‘t je zelfgekozen
rust die ons treuren
sust…
Voor jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik draag
je als een
bloem in
mijn hart
in ‘t licht
dicht bij
U
waar
schaduwen
van bomen
zinken
U
die
zon bloemen
en de merel
geschapen
heeft
en mij
om troost
te brengen
met mijn verzen
Uw muziek
in mijn verzen…
Hotel
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
865 Ik ben een digibeet, maar Internet
Komt dan toch wel verdomd dicht bij mijn bed.…
Poëzie Ver-Badr-t
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
546 Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten,
Want het publiek begon massaal te dichten.…
Haar pootje op mijn arm
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Als ik soms eens een traan laat gaan
Komt mijn beste maatje er heel snel aan
Legt haar pootje op mijn arm
Drukt haar kopje dicht tegen mij aan
Dan laat ik van ontroering
Nog meer tranen gaan…
Bloot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
592 Zij was een vaardig dichter en bovendien exhibitionist
Geen optreden werd daardoor door haar trouwe fans gemist
Het hoogtepunt was dat ze poedelnaakt ging staan te dichten
En ze hoefde dan, om te rijmen, geeneens haar hemd meer op te lichten.…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 Een foto en mijn tranen
Als de kist zich om je sluit
De deur van het leven
Gaat dicht
Een lange reis in schemer
Gaat voor jou beginnen
Lieverd...zul je op mij wachten...?…
Brechtje (deel 7)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.162 In de kamers van mijn hart
Dicht liefde passionele monologen
Sterven vereenzaamde gedachten
Onder druk van een leger gevoelens
Voor de vrouw in mijn psychologe
We eindigen het consult
Ik weet wat er nu komen gaat
Want voordat ik naar huis ga
Geeft ze me weer die warme hand
Terwijl ze heel dicht voor me staat
Kortstondig lichamelijk contact…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen
ik was geboren om te sterven
te dichten om het donker te verlichten
het ademen voor anderen te erven
doch teneinde voor het niets te zwichten…
Dansen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
701 Dan komt het erop aan je wang
zo dicht bij haar wang te krijgen,
dat je ervan blozen moet.
En je hoopt, zij ook.
En dat je weet dat haar mond nu
wel erg dicht bij jou mond moet zijn.
Met je schrijven is als praten
met het liefste meisje uit de klas,
voorzichtig op zoek naar de manier
haar aandacht eeuwig vast te houden.…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 bij jou, van dit ogenblik af
zo dicht
bij ons…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 rotsen werden bedolven,
door het kolkend water aan de rand,
dicht bij mijn herinneringsstrand.
Geniet van het vergezicht.
Van de golven en rotsen
die met elkaar botsen.
Met het schilderij, voel ik weer
de warmte op mijn gezicht.…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Het muurbloempje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
629 stiller daar
bij jouw verblindend licht
Je straalde zelfverzekerd maar toen
klapte je weer dicht
Ik heb je zien bloeien
dat ene moment
Ik hoopte toch daar zijnde
dat je zien laat wie je bent…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Oude dichters dichten spontaan,
zoals wolken komen en weer gaan.
Dichters blijven alsmaar dichten.
Het allerlaatste waaromgedicht,
hebben ze nooit geschreven.…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 dicht op elkaar in het voorjaarslicht
een donkere streep trekt recht van kooi naar kooi zonder neer te dalen
De wind gaat liggen
Hij wil spreken en zwijgt en loopt door…
Bin-Jip
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.052 op zoek nemen we de plaatsen
van bewoners, in verlaten huizen
herstellen wat stuk is, slapen
in hun bedden, nemen een bad
eten resten uit koelkasten
maken schoon, wassen kleren
elke dag een andere woning
onzichtbaar worden
alleen nog maar elkaar zien
zo scheppen wij bewoonde huizen
wachten op het openen
van het slot in de deur…
Voor vader
gedicht
2.7 met 144 stemmen
42.927 beste vader, neem me niet kwalijk
dat ik je bij het eerste bezoek zei dat
ik hier een paar weken was
voor wat proeven met middelen
(je geloofde het niet en je was verdrietig
en nog verdrietiger toen ik vertelde
dat een onbekend gebleven medepatiënt mijn goeie
jas had gestolen,
het geld dat je meebracht ging achter slot en grendel en
de rest…
Armageddon
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
952 Als de wereld vergaat
in een inferno
ontstoken door blinde haat
zal ik niets merken
negeer ik de lijken
en brandende kerken
Het hellevuur
zal mij niet deren
of mijn ziel
ooit kunnen verteren
Mijn mooie wereld
is reeds vergaan
Geen vaste grond meer
om op te staan
Die verdoemde dag
sloot ik je dode ogen
en kuste je bleke lach…
Het punt (Michelangelo Antonioni)
gedicht
3.6 met 84 stemmen
21.315 Streef
naar een minzaam vergelijk
laat het slot
weerklinken
en stijg
neem je schaduw op
voer het naar de hoogste top
en neig dan
naar opzij
achterom
een kwartdraai
rond
het vlak dan af
maak de strop goed strak
trek de draad snel na
loop ook langs de flank en
sta
verstomd van het zicht
ontdaan van je plicht
Zweef moeizaam…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 ik klopte aan
de hellepoort
het vuur deed open
verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 Wat hij ziet zegt hij weer te geven
Een kleurenmix en wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij…
reiken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
965 Ten slotte blijft dit blijken:
wat te vaak buigt, zal breken,
is het voor tranen al te laat.
Als je dan met lege handen staat,
is dan dus dit gebleken:
tot zover zal zij reiken.…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…