10256 resultaten.
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 In een spleet tussen de stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit…
van meisjes en blauwe bessen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 zeven magere meisjes zaten bij elkaar,
ze kauwden blauwe bessen en praatten over haar..
Er was dus nog een achtste, die had een foute coupe
dat was, ontegensprekelijk, het schaapje van de troep.
Ze gingen wel eens roken, dat deden ze per zeven
want wil je erbij roddelen, dat doe je dat oneven..
Ze hadden ook een leider, al was die informeel…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.
Waar wil je de morgen anders laten
van wat wij samen ervaren in het nu
dat is nu net het spannende…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Terwijl ik tussen 't groen vogels zie kijken
ik niet laat merken dat ik ze hoor
al tonen ze zich als een volledig koor
alsof zij onsterfelijk willen lijken
vraag ik mij in gedachten af wie zij bereiken.
Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens…
STOP (112)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 synchroon de tijd
in alles samen
tegelijk leven wij
ondeelbaar handelend
van tel op tel
zijn wij steeds elkaar
van het ene moment
op het andere echter
is het anders vandaag
een stap vooruit
lijkt de een de ander
in alles wat wij doen
een slikt al koffie
als nog de ander
zijn beker pakt
lopen scheren wassen
steeds een stap vooruit…
Nippon USA v.v.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
464 - hedendaags klankdicht
voor immigranten
uit de Nieuwe Wereld
ter kennismaking
met de mysterieuze
keelklanken van Nippon -
Nippon Honshu Tokyo
Kyoto Yokohama
Hiroshima Nagasaki
Honda Fukuyama
Kawasaki Fukushima
Kobe Okinawa
Osaka Hokkaido
Sapporo Fuji Yama
- - - - - - - - - - - - - - - -
- hedendaags klankdicht…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 vallende regen
is als een zomerse douche
die ons het licht steelt
om het in bloemen te verbergen
die als tijdelijke zijrivieren
groen uit de grond stromen
vallende regen
is tegelijk zegen en vloek
voor wie het land bewerken
omdat het precies nooit genoeg
dan wel altijd teveel is
als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke…
Dichten doe je voor iedereen voor jezelf
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
535 Het spijt me daarom, dat ik langs liep
en je interessant vond.
Eerlijk waar, dat moet jij toch wel weten.
Dat we verschillen anders zijn als anderen die zo verschillen.., -van mening.
Waakzaam zijn om van alles wat zo
mooi kan spoken.
Ik voel het opkomen, het komt opdagen om voor te dragen.
Nu ben ik nog rustig en mezelf,
straks keer ik mij…
[ Kennis wordt begrensd ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Kennis wordt begrensd
door een afgrond, pas dus op –
of je valt erin.…
warmend licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie meent dat er een einde komt
een einde aan mijn liefde voor jou
weet weinig van gehechtheid zijn
aan wie jij mij bent geworden en gebleven
jou stem hoor ik nog elke dag
bij het slaap gaan en wakker worden
als vogelzang in de vroege ochtend
die ik niet vergeten noch missen wil
als een oase van rust en warmte
die jij mij bent en…
Schiet nou op, Amor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Amor klojo, hoeveel energie ben ik aan jou kwijt,
tevergeefs, nog afgezien van vele verloren uren
en dan heb ik het niet eens gehad over al de tijd,
die door jouw getreuzel onzeker lang kan gaan duren.
Man, schiet toch eindelijk een keer die stomme pijlen af,
zodat ik tenslotte af ben van al die eenzame nachten,
de onzekerheid voelt aan als…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Koen Geens bij de koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Koen Geens ging gezwind naar de koning
Sire: iedere Belg wil zijn woning
dat is hun probleem
een maag vol baksteen
en geef mij een mooie beloning…
Touché
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Op een ochtend,
uit het niets,
overvielen ze mij.
Heftig en onverwacht,
nietsontziend,
scheerde verstilde pijn langszij.
Enkele woorden,
angstig, hulpeloos en fragiel,
gingen door merg en been.
Huilend en ontdaan,
onafwendbaar,
was ik terug bij voorheen.
Mijn diepste gevoelens,
verstopt in vlees en bloed,
kwamen weer tot leven
en…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 De maskers
die we dragen zijn als bunkers
waarin we achterdochtig wonen.
Maskers zijn vermomde angsten
die we medemensen tonen
zodat we ons ware gezicht
niet te hoeven laten zien.
Maskers figureren in het spel
dat ons ego met ons speelt.
Het toneel
waarop mensen vaardig spelen
toont ons het valse rollenspel
waarmee we ons gedrag maskeren…
GAUW TEVREDEN
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
717 ik ben al gauw tevreden:
goed is goed genoeg.
je hoeft maar een beetje
van me te houden,
maar: houd lang van me.
ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld.
de deur piept, alles gaat kapot.
je trapt op mijn beduimelde bril,
maakt de sleutels kwijt,
we zien ons door de vingers.
je ruikt naar een nestje jonge katjes,
heerlijk slapend…
[ Lezend ontmoet ik ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
390 Lezend ontmoet ik
verre en dode mensen –
intiem als buren.…
[ Jongens in een boot ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Jongens in een boot,
paraplu's naar de zon, klaar –
om weg te zeilen.…
Het licht.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
482 Licht tot aan de kim.
Dan de hemel nog voorbij
en voor eeuwig vrij.…
Wonder
hartenkreet
4.9 met 22 stemmen
619 Een wonder dat ben jij
Een wonder dat jij valt op mij.
Allebei hetzelfde gevoel is ook een wonder
Want ik ben gewoon en jij bijzonder.
In een kamer vol kijkt elke man om
Logisch want je bent een seksbom.
Ik adoreer en bewonder jou
Jij bent voor mij de meest sexy vrouw.
Maar het blijft toch een wonder
Want jij vindt mij ook bijzonder…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Onze liefde voor elkaar was ons geheim
Anders vallen onze ouders in katzwijm.
Hun dochter met een vrouw
Dat geeft hun vertrouwen in ons een knauw.
Maar voor ons voelt dit echt goed
Vanaf het moment dat wij elkaar hebben ontmoet.
Elk moment denken wij aan elkaar
Voor ons vertrouwd, voor anderen raar.
Elk uur bij elkaar voelt vertrouwd…
Stadsnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zwarte kraai op tak
zit sprookjes te verzinnen
in de duisternis
even bewegen
boven paden van het park
zomervleermuizen
onder grijze lucht
door de straten van de stad
zwermen toeristen
het maanlicht lacht
achter gesloten ramen
liefde ademt naakt.…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 Een karretje op de zandweg reed,
't was in het groene dal,
in 't stille dal,
waar kleine bloempjes bloeien overal.
Klein vogelijn op groene tak,
zingt daar zijn lustig lied,
terwijl in 't schommelend wiegje,
het wonder is geschied.
Ei,ei, 't was in de Mei, ja, ja.
En achter gindse heuvelen,
voor 't vallen van de nacht,
antwoord de koekoek…
Beweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Op de maat van sfeervolle klanken
zwaaien wij onze armen up.
Van rechts naar links
en van links naar rechts.
We doen de warming-up.
Dan maken we een dansje
op het ritme van een muziekje.
Van één, twee, klap, klap, klap,
drie, vier, stap, stap, stap..
We draaien ons hoofd naar rechts
en langzaam weer naar links.
Tellen onze vingers één…
hoedje af (50)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 gisteren nog maar lijkt het
leerde je van harte zingen
hoedje van hoedje van
hoedje van papier
gisteren nog maar lijkt het
leerden jou schade en verdriet
hoed je voor zelfingenomenheid
hoed je voor de basserool
gisteren nog maar lijkt het
leerde je dat niet het hoedje
maar eerlijk en oprecht zijn
je overal brengen kan en zal
gisteren…
Kabouters in Brabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Vroeger leefde er kabouters
in ’t mooie Brabants land,
in heuvels resideerde ze
in bos, op hei en zand.
Het waren wezens van de nacht;
je zag ze zelden, schuw,
ze meden de mens meestal, want
te groot, te lomp, te ruw.
Pas als de mens naar bed toe gaat,
pas dan gaan ze op pad,
op zoek naar werkjes en naar klussen
bij boerderij of stad.…
Bromo
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
665 Zwijgend als het graf kon hij
In vredestijd zijn ei niet kwijt
Ik heb die slapende vulkaan
Zien barsten, krater stuk zien slaan
Een fiets knalt hard tegen de muur
Soms was ik stuur dan achterlamp
Nadat het gif der lavadamp
Zich mengde met het zwavelzuur
En dreigde dan de volle laag
Kwam zij, stoer zonder weegeklaag
Tussen ons beiden staan…
Een zoete dood
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 In het donker van de nacht,
heel keurig, allemaal in gelid,
wachten ze op de morgen.
De zakjes waar de thee in zit.
Angstig en huiverend,
ze wachten op hun beurt.
Wie wordt er gekozen,
wie wordt goedgekeurd.
De voorste probeert het
zich klein te maken.
Hij vreest het al ten zeerst.
Hij is natuurlijk ‘ eerst.’
In de vroege morgen,…