6857 resultaten.
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 ging ook veel te snel
ik wilde het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang
je warmte moet ik missen
de herinnering…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Van horen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.219 Limonade, een glas
papa en mama
een zwaan
ik op een brug
kijk aan
Het brood
in mijn handen
de stukjes
die landen
op water
geklater
Zwemmende eenden
park Majella
droom van bellen
leren tellen
kleuren zien
tante Kien
Al die dingen
herinneringen…
de pracht van onwetendheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.030 verlanglijstjes en smart
gelukkig niet voor niets gewacht
soms mis ik die onwetendheid
want die leuke tijden zijn allang voltooid verleden tijd
met zijn aanwezigheid verloren we ook jouw gezelligheid
en na al die jaren is dat nog steeds een strijd
als de stoomboot aan de horizon verschijnt
en het hele land blij schijnt
dan zijn het die herinneringen…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk. Streel
de vergeten…
UITZICHTLOOS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
982 Er ging geen dag voorbij
en ook geen nacht
Enkel die grauwe luchten
aan het koude firmament
Zonder soelaas voor mij
geen fluisterde zacht
Geen hoorde mij zuchten
en geen enkel medicament…
Geldbuidel
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.583 Telkens weer
als Nieuwjaar komt
denk ik eraan terug
Mijn zoon die op de lagere school
Natto*) verkocht
en me met de opbrengst
een grote geldbuidel cadeau deed
Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou
zei hij
Zijn handjes stijf van de kou
Zijn adem wit
Een stralende lach op zijn gezicht
ik zal het nooit vergeten
Die geldbuidel
is me dierbaar…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Om weer zeven te zijn.
Zoals het riet ruikt in de winter.
Mijn houtjes krassen over de gracht.
Op zolder schimmelt het oude stro.
Drinkbakken klapperen aan de muur.
Eén kat woont hier nog en
ik wil naar huis.
Opa ruikt naar pruimtabak
en vertelt over zijn paarden,
lang geleden, op de hoeve. Oma
schilt bergen aardappels, wortels.
Ze zwijgt…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers
bruine bladeren, als 's avonds in de boom
voor huis houtduiven zitten en met veel
geraas verspringen door het groen.
Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan
als toen naar donker water toe. het ruikt.
Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven. Dekt wat geweest…
EEN MEISJE OM TE STELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Het meisje liep niet, doch zij schreed
gracieuze pasjes met prachtige benen
Die geweldige fee, als mens verkleed
was buitengewoon van top tot teen en
ze blijft mijn lief als je dàt maar weet
Het meisje praatte niet, zij reciteerde
simpele zinnen leken geloften te zijn
Schoonheid, die welhaast drogeerde,
maakte van water overheerlijke wijn…
Vroeger
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.544 Als mijn vader het boodschappenlijstje
voor Simon de Wit invulde,
schreef hij achter elk artikel
(goed en goedkoop).
Hij is nu oud maar beschikt nog
altijd over een grenzeloze fantasie.
----------------------------
uit: 'Van 8 tot 5', 1975.…
ONTGAAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De schrijvende apostel Paulus meldt
vermanend aan Corinthes christeneenheid
brieven van bemoediging en verwijt,
waarin over broederschap is verteld.
Die groep behoudt dankzij hun geloofsheld
twee sterke geschriften, bewaard voor altijd.
Waarom raakte men er evenveel kwijt,
weggewaaid als vlinders in een bloemenveld?
De geloofsgemeenschap…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 zó verloopt het steeds vaker
vooral op een lange winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze…
Persoonlijk monument
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
863 Een verre groet die samenvalt
met een vergeten herinnering.
In sfeer van overzicht en huiselijk geluk
Het viel in een systeem;
de hokjes en de regelmaat
De sussende vertrouwdheid
opdat
hysterische chaos kon vervagen,
gesmoord in wollig samenzijn.…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Nu zij bij de valput staat.
Vanouds speelden zij hier
het zelfgekozen einde na.
Het stonk er naar vlasafval.
De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast…
Hiernamaals
gedicht
5.0 met 1 stemmen
27.915 Als ik, nadat ik dood ben, nog
ergens rond mag dolen, laat het dan
op de markt zijn, in geur en kleur.
En mag die markt dan open zijn
onder de blote hemel. En mag ik dan
als vroeger met mijn moeder
zo'n puntzak gloeiend hete frites
(met veel zout uit zo'n gebutste
strooibus) met haar delen.
----------------------------
uit: 'Het vrolijkt…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 De man zit peinzend, met gebogen hoofd.
Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer
op dichte mist: een verborgen veld of meer?
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
Een grond van waarheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 Dit land is de oever
van leed, liefde en lange vluchten.
Van verscholen foto’s en brieven
die in metrisch getij verzuchten.
De bodem onder mijn voeten
stroomt lijfelijk binnen.
Ik voel mij bevaren door het landschap,
bezwangerd van getemde zinnen.
Het land is bedekt door
een luchtige deken.
Opsnuifbaar van aard,
voelbaar als kloppend…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
dat simpele gebaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 ik sluit mijn ogen voor heel even
- een klein simpel gebaar -
en herinner me vanmorgen, jij
die mijn gezicht in je handen
nam...zo liefdevol
in dat simpele gebaar van mijn
ogen sluiten, om even terug te
halen – onze intimiteiten –
de beelden zo helder van de
nacht die we samen deelden
groot geluk in een simpel gebaar…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte,
de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.
Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.
Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Je roept ze binnen voor de nacht. Binnen is:
op zolder, in kinderbedjes onder kraakfrisse
lakens. Je zet de deur open en wacht.
In de verte nadert slechts de zware gestalte
van een hond. Een grijze damp slaat van zijn
rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad.
Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Wakker geworden is er alleen maar de stilte na de herinnering en
voor het vergeten; oorverdovend.
-------------------------------
uit: 'Verschrijvingen', 1985.…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…