2944 resultaten.
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
's avonds eet hij kreeft van dik damast
en heft zijn kristal naar niets
dan kaarslicht in een spiegel.
Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies,
ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins.…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Zijn beeld vloeit open in de spiegel.
Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de rand van zijn aarzelen.
Zijn gedachten zinken verder weg,
zo verdiept hij zich in duisternis,
een verdwaalde wandelaar in de tijd.…
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 jij glundert omdat het moet van mij
ik regel de klaarte van jouw blik
die blikkert als een lemmet in zon
het brandpunt schuift tot ik klik
de straal die ik toeliet
glipt door de glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals…
Brechtje (deel 1)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.794 Brechtje neemt me mee
naar de binnenkant van m'n hoofd
ze heeft een universele sleutel
en ze opent elke kamer
en ruimt de rommel op
en ze zegt hoe ik het zo netjes kan houden
en zegt dat ik mag houden
van mezelf
Brechtje stelt me vragen
die ik beantwoord met een spiegel
waarin mijn verleden me beangstigt
maar de werking van haar woorden…
teder verlangen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
934 jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten
ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw
soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg…
Ja, ik wil
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
738 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendzicht
op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond
tussen sproeten die verdwalen
ik wil…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.…
WEGWIJZER
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
730 Daar waar mijn denken het begeeft,
toont zich de zin van doen en laten
en blijkt hetgeen ik heb beleefd
een vage spiegeling van diepe geestesstaten.
Wat ik dacht dat rechts was, voelt nu links
en voert mij mee langs nieuwe wegen
in het doolhof van de oude sfinks
wier signatuur mijn lot heeft meegekregen.…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Terug ZIEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Een warme hartelijke hand
troost zonder woorden
onze innerlijke spiegel.
Uren tekort
verdovend
onverklaarbaar
een apart gevoel
alsof het nooit anders is geweest.…
angstvallig
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.598 de nevel van mijn droom besprenkeld de echtheid
samen geknepen tussen wie of wat ik eigenlijk ben
soms schuilt echtheid in zorgeloosheid
bewust verdrongen, fantaseer ik de angstvallige liefde
het verlangen naar een periode die als een spiegel fungeert
liefde weerspiegelt die aan elkaar geregen bleek te zijn
reeds haperde dit eenzame hart dat…
Gedicht voor mijn dochtertje
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
921 Je ogen spiegelen
Onschuld; ze zien steeds meer.
Je wangen bollen
Van tevredenheid telkens weer.
Je oren staan uit
Ze horen mama en papa elke keer.
Je haren pieken
In de zon schitteren ze zeer.
Je ogen glinsteren
Olijk; het leven is nog spel.
Je wangen glanzen
Onbekommerd, het is een guitig stel.
Je oren nijgen
Horen ze wel alles?…
Ademland
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
476 Je brengt me weer terug
naar het in een droom gebrachte
ademland, waar ratio en gevoelen
samenkomen daar op het kruispunt
van droom en werkelijkheid
geniet jij mijn spiegel en
mijn schaduw, je probeert het moment
te vatten, oplettend,
het glanzend hemelplafond
steeds hoger, fraaier,
misschien toeval, je hebt de moed
maar voelt je steeds…
Uitzicht met stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
605 lichtvoetig
trippel je
de heuvel af
voeten zijn
onzichtbaar in
het hoge gras
je opent hekjes
die spontaan
weer vallen
in passeren
koeien kunnen
dat nooit leren
jouw rood
laat groen
nog malser lijken
we rusten op
een uitzicht met
stilte in begrijpen
jij was weer
de berg opgegaan
ik ben je nagekomen
zag je ogen spiegelen…
Parabolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 zijn
als veilige berm geplant langs
steile paden van ravijnen of
in uitzinnigheid te bloeden in
de fata morgana van woestijnen,
waaruit uitgestoken handen groeien
en tranen en geluk over wangen
vloeien om in een melancholisch
verlangen te verzanden, beweegt
het telkens als ik het betast, vult
de schroom, om door de mij gebonden
spiegels…
wereld
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
850 Kijk in de spiegel, en je ziet al gauw een glimlach.
En zeg: 'Wat een mooie dag'.
Tel de sterren de dichte en de verre.
Blijf kijken naar de lucht.
Adem in.., adem uit..,en zucht..
Luister naar de geluiden van buiten,
de wind die blaast,vogeltjes die fluiten.
Wat is het mooi..,deze prachtige dag.…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Zwarte zwanen,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich
te spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig menselijk
stof, géén pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera obscura
dringt nu lentelicht binnen
het kruipt over de bladgouden vloer
gloeit langs de rand van de rede
en lost op in schaduwwater
Ik zoek in galmende echo's
en achter matglazen spiegels…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Hij staat voor de spiegel, hij het bangst
omdat het beeld zich in hem laat betrappen:
een schuldig kind dat de rede doorbreekt,
uit oude kasten naar taal komt happen.
Maar het huis is leeg, niemand spreekt
het verleden tot stilstand, geen vader,
geen moeder, geen vuist, geen schoot.…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 Ik lig naast je en ik slaap
Onder een kleurendeken
M’n hand is warm, ligt op je rug
Dit hoort zo, dat is gebleken
Ik wentel me in kleurschakering
Vlieg met de sluiers van het licht
Ik ontwikkel en trek lering,
Terwijl ik kijk naar je gezicht
En je ogen spiegelen m’n pad
Ik loop op de vlaktes van je ziel
Bewonder daar jouw universum…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 masker afgezet
langzaam maakt aarzeling
plaats voor het gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Het beeld laat zich niet vangen
in de spiegel van de ziel
en de steen der wijzen
drukt loodzwaar op het hart
Als een gekooide vogel
zing ik mijn lied
En hoe ik ook zing
ik haal de troostende toon
net niet
Kunstwerk: " Zusterplaneet van Jupiter ", 2011
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Je bent gek, zei de gek.
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
680 allang:
je hebt gewoon
een hekel aan mij
Maar dat ben ik al
zo ontzettend gewend
door de tijd
Ik zie wel vaker
een jaloerse blik
en ik lees heus wel
zo af en toe
-als ik tijd heb dan hè-
die valse geschriften van hen
Ik hoor soms ook
hun vuige geroddel
Maar echt deren,nee
dat doet het me niet
Het maakt me zelfs blij:
want ze spiegelen…
Spiegeldans
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 van deze plaats af kan ik alles voelen
voel het in winterwind rillende gras
ik voel de laaiende liefdes bekoelen
steeds voel ik hoe liefde bekoeld was
ik heb voor een dans in de spiegel gekozen
voel hoe de nacht naar ochtenden kleurt
ik voel het geuren van zoetrode rozen
steeds voel ik hoe gretig de roos geurt
ik kan weer gaan dansen met…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld een tafel
met een geknoopt kleed
en een stapel kruiswoordpuzzels
heb je zo goed leren vissen
omdat er toch iets moest zijn
dat je mij kon leren
heb jij echt een Duitse zoon
en was dat om na al die jaren
toch de vijand aan te durven zien
waarom zie ik in de spiegel…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Ik spiegel mij aan de andere kant,
de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.
Immers, een aanslag op gezond verstand
behoeft niet meer dan minzaam gedogen.…
Winter bewonderingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.366 Spiegelingen van verdrongen warmte
subtiel geurend in knetterend haardvuur,
vlammende liefde doet hartstocht oplaaien
eerder buiten nog winters aangekleed.
Genietend van geestrijke sappen
doet innerlijke naaktheid ontluiken,
het warme licht streelt haar vormen rond
tijdloze uren van genoeglijk samen zijn.…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Terwijl het besef van alles dat komt en gaat
is als een spiegel waarvoor je staat, maar
die barst in duizend stukken...
Doch de hoop die blijft, want wellicht zal het
morgen wel lukken.…