3338 resultaten.
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Terug naar huis...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.324 Terug reizend in een lege trein
Laat ik mijn gedachten vrij
Ik proef nog je zachte tong
Van onze zalige vrijpartij…
Vannacht was ik van jou
Je liefde was zo puur
Ik voel nog je vingers
Brandend als vuur…
Terug reizend in een lege trein
Beleef ik opnieuw deze nacht
Mijn hele lichaam tintelt
En voel je weer in mij...zo zacht…
Vanmorgen…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
je bent te hoekig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 je lachjes zijn gemaakt
want als ik in je ogen
kijk dan weet ik dat
iets vriendelijks je
helemaal niet staat
je bent te hoekig om
de ronde lijn van zachtheid
af te maken, een kleine bocht
is voor jou al genoeg
om stevig uit balans te raken
je tolerantie is miniem
iets door de vinger zien
heb je nog nooit gekund
je directe eerlijkheid…
Dromenvanger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.436 spreid mijn vingers
armen wijd
vang de dromen om me heen
van de mensen, die als vlinders
overal even komen kijken
dromen die op alles lijken
toch apart zijn
en alleen
begrepen worden
door de mensen
die moeizaam sparen
tijdens hun lange leven
de vele jaren
alle dromen op een rij
zorgvuldig weggeborgen
achter luiken in het hart
soms komt…
liefde is niet te verhalen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.544 de wereld heeft
jouw perspectief
ik schrijf mijn lief in
harten op de bomen
mijn naam doorboort
de bast en aan de pijl hang
jij gespleten door initialen
liefde is niet te verhalen
handen vast
de vingers ingehaakt
onwennig in het voelen
merk je mijn bedoelen
we lopen omdat staan
intiemer wordt en ogen
trekt die alles willen weten…
Zwoele zomeravond
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.354 Zwoele hitte zindert rondom mij,
parelt in druppeltjes naar beneden,
sensueel langs mijn lijf gegleden
jouw vingers bevrijden mij
van overtollige ritsen en knopen.
Heerlijk smaakt de avond op je lippen
en terwijl we aan een glaasje nippen
blijf jij op veel meer hopen
dan alleen een tedere kus.…
Voor de sopraan
gedicht
2.0 met 14 stemmen
13.620 Een vrolijke familie de pioenen,
van de bollebozen die geen leed verkroppen,
volle harten en onnozel, gulzig in de lippen,
sierlijk in verliefd gespreide vingers,
doende doende in het rond te zoenen.…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Blootsvoets...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.423 Foutjes door de vingers zien...
m'n hand ligt er haast áf...
Van verwaandheid náást je schoenen lopen...
Ik ga voortaan blootsvoets....
Spreken is zilver, zwijgen goud...
Ja, maar ik ben al zólang stil....
Stóppen wil ik nu, met van m'n hart een
moordkuil maken...
Slechts één ding geef ik je mee...…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 Zoals ik je daar zie
op de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander…
Staren door het raam
poëzie
3.5 met 20 stemmen
4.252 Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat te worden
te sneuvelen als rot kanonnenvlees
dat men de duivel opgelucht mocht schenken
die slachtoffers van geestelijk gestoorden
naar wie men met de vinger…
Waar en hoe.
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.831 door Uw wijzende vinger geschreven,
Daar ik niet vruchtloos de waarheid in zoek.
Zelf moet gij ’t zoeken en zelf moet gij ’t vinden.
Mens, in uw hart, in het Woord, in uw lot,
Anders zo spelen de wervlende winden,
Mens, met uw hart, uw geloof en uw God.…
ik hou van jou
netgedicht
3.7 met 63 stemmen
28.989 je lippen drukken
een vochtige print
op je ranke vingers
terwijl je me uitwuift
ik kijk nog even om
en zie vrolijkheid
in je ogen
die blauwe parels
je staart naar me
terwijl de wind heel zacht
een melodie
in je oren fluistert
een haarlok streelt
je bovenlip
en we weten beiden
wat -houden van -
betekent
het handkusje
raakt…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ons eigen kleine leventje
waar ik zo'n vrede mee had
Glijdt door mijn vingers
onhoudbaar
in een diep zwart gat.
Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.…
Staren door het raam
poëzie
3.4 met 20 stemmen
3.366 Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen – dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.…
achter haar vlakke hand
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.701 achter haar vlakke hand;
een collectie slanke vingers
met veel zilver gespalkt
in diverse lagen en dikten
bedekt zij haar mond;
zachte zwoele lippen
als wachters van een
vurig gespierde tongenlont
wordt er een lach verborgen
vanwege mijn verfijnde grappen
of bedekt zij de verveling
om niet uit een ander, afwijzend,
vaatje te hoeven…
Verloren voorwerp
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.944 De ring die jij me gaf die ben ik kwijt
verbintenissymbool sinds zoveel jaren
een ogenblikje van onachtzaamheid
verloren op de hei al wandelend bij Laren
Om dikgeworden vinger knelt het goud
heel even om de pink dan maar bewaren
beslissing snel genomen heel erg fout
en hóe het sieraad weggleed ook niet te verklaren
De schrik…
Afrodite's bad
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
3.647 Ik geef je tóch mijn vinger
en vraag om heel je hand.
Voel goed hoe ik nog slinger
van lust naar liefde, en verstand.
Ik kijk naar jou en laat mij dopen,
los van rede, kant of wal.
Geheel gewichtloos val ik open,
plons! omhoog! in ons heelal!…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 ‘vingers ontkiemen jouw kunst
zoals schrijfrozen uit een hand’
- vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems…
Heerlijk lachen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.213 De aanleiding is soms een bagatel,
soms een slachtoffer
die zijn vinger klem zet tussen de deur,
een opmerking of zo maar iets,
maar meestal iets
met schaterende gevolgen.
Heerlijk toch?…
een zwemmer is een ruiter
gedicht
3.1 met 124 stemmen
32.101 En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,
is met armen en benen aloude geheimen vertellen
aan het allesbegrijpende water.
Ik moet bekennen dat ik gek ben van het water.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Vrouw van mijn dromen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.472 O vrouw van mijn dromen,
zo wondermooi gemarmerd
Geef me de zachte huid van je vingers,
de dans van je magische leden.
Zwerf eeuwig met mij
door droefheidsloze landen
onder een gulden zon…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
EVEN UITZETTEN
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.362 De onzin die je uit zit te kramen
het interesseert me echt geen biet
dan stop ik mijn vingers in mijn oren
en luisteren zal ik dan niet.…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 een vinger die wijst
niets meer te maren
ik volg je gebaren
maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde…