27289 resultaten.
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
Laveren op stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 lijnen
van hemel en aard…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 van aards laatste uur…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Met bliksemvoeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 als soliste
muziek en kleuren
aardse schoonheid gaf…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
De lokroep van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Als een bruid in de morgen
ligt de zee in al haar uitgestrektheid
kalm, bijna sereen in volle schoonheid
te wachten op haar prooi
De golven spelen het spel der verleiding
lokkend, fluisterend water
haar golvende rondingen, getooid met
sneeuwwit schuim wenken je naderbij
De wind wakkert aan en de zee die
zich haar prooi ziet ontgaan zweept…
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Door de wind gestuwd,
schaatsen pluizen
over gestold water.
Ochtendzon zaait,
de lotus komt op
tussen vroege rozen.…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 of wind
maar steeds gekleurd met jouw liefde…
Een brug te ver
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en ik sta daar maar
verloren
kijkend over het water
en weet het zeker
dit komt nooit meer goed
maar toch zal ik ooit weer glimlachen
weer geloven in de liefde
weer vertrouwen in de toekomst krijgen
hoopvol zijn
maar nu nog niet
zelfs de wind biedt nu geen troost
zacht fluister ik wat namen
en de lenteregen legt een rouwsluier
over…
geschenk
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
560 met de rechterhand
schreef hij zijn verzen, angstvallig
de toekomst vermijdend
alsof
lijnen voorspelbaar waren
de linker bleef gesloten
voor de wind die met de bomen mee
langs het water huilde
herhaaldelijk onderstreepte hij
tot het punt waar een ouder wordende horizon
de regen wilde opvangen:
“als een zon breekt
tel ik de bloemblaadjes…
In de gulle wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 heb je me gelezen
geprezen en mij ter
schrift gesteld
me bewaarheid in
vloeiend inkt dat
mijn woorden
onbetwist als zijden
rozen die in ’t water gelegd
zich drinken aan de hand
van de naaister, ik had
gekozen voor ’t steriele
onderlaken, maar jij verpoost
liever in de gulle wind
waarvan jij denkt te kunnen leven
ga maar mijn trouwe…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Enkel de wind speelt nog door het net
dat op het veld bij de haven droogt.
Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart.…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Zeg mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 ik geef mijn vragen aan de wind
ongedurig wachtend op antwoorden
kleurt de zon scharlakenrood
zand speelt rond mijn blote voeten
daar ik me onverhuld overgeef
het tij trekt, trekt me dichter
langzaam voel ik hoe ze verzanden
dieper almaar dieper word ik er in
meegezogen in de naam van
tot het water mij aan de lippen staat
happend naar…
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
Zet de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de hemel staalt mijn ballonnen in de wind
als mama een emmer met water vult
en de hond te drinken geeft die wortel heet
even mager is als ik en natuurlijk oranje
als de sinaasappel die ik eet op dit uur
een stille zon bewondert het azuur
zo koortsig spreek ik met alle dieren
op het plafond bezweer de woorden
tot beter worden dan alweer het…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
in de zon op een terras
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.828 in de zon op een terras
waar zij de allermooiste was
werd ze mooier met de dag
tien maal leuker met een lach
speelde de zon dartel met de aarde
en blinkend in het water waar zij naar staarde
de maan verlost van het sterren kijken
stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken
waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek
en de sterren de…