2944 resultaten.
AANWINST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 ook draait het om acceptatie
dito rond het uiterlijk
rimpeling is eveneens aanwinst
door het leven om trots op te zijn
dus vandaag spiegel ik mij extra
hoeveel zijrivieren ik nu weer heb
laat je aanzichtland niet ontginnen
er zijn rampen genoeg ontstaan…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Oh, dat onvolmaakte verlangen,
zo met enig lot verbonden,
zacht ontaarde onrust,
spiegel in de tweedeling
van geaarde geslachten.…
SERENITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Met geheven hoofd een trotse blik in de spiegel
Alleen jij kent je strijd en vaak en vaak was die erg wiebel.
De rozentuin werd ons nooit of te nimmer beloofd
Hoofdzaak blijft dat is dat ik in mezelf heb geloofd.
Sereniteit? Ik ben op weg.…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor
Hij is een wijze zwijgende getuige
Lijkt lichtelijk vermoeid, doch rimpelt niet
Een spiedend oog, nog scherp, dat alles ziet
Volharden zal hij, voor geen wanen buigen
Hij houdt de politiek een spiegel…
Op drift
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 van loswal en kadekant
raakt het wonderwerk op drift
een onhoorbaar ijle wind
suist door onzichtbare zeilen
over de kleurloze stilte vallen
de schaduwen van niet nagekomen beloftes
zwijgend vormen zich de patronen
aan iedere vorm kleeft een stem
die als een paukenslag droomtijd versplintert
tegen de horizon verrijst een matglazen spiegel…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren
schikte weer kleertjes
van een lang vergeten snit
streelde hoofdjes in warm gemis
er was geen vergeven
in het overbruggen van tijd
de schatten hebben
altijd al alles geweten
haar liefde kon ze weer kwijt
spiegelend…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Rimpeling en spiegeling
is het water van de beek.
Wandel met al je zintuigen
ten einde toe
en zeg tegen Tatanga Mani,
de wijze:
”Ik heb geluisterd.
Overal vernam ik gefluister.
Over het weer.
Over de dieren.
Over de Grote Geest.”…
Geef liefde wederom een naam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
633 De spiegel toont me jouw gezicht.
Ik voel je schaduw achter mij.
Waar ogen branden in het licht
verschijnen tekens op het raam
- toe schat, keer nú het droeve tij
geef liefde wederom een naam -…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Tunnels naar het huis van de verbeelding,
spiegels van de zoektocht.
Kijk mijn vriend, dat wat we gemeen hebben,
is wat we ontberen.
De paden die we bewandelen,
zijn de mythische muren die we slechten.
Ik spoel de schelpen in de golven,
verzamel ze op de terugweg.…
Pasvorm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Het uitgebeten kruis laag afgezakt,
de sleetse dunne kont glimt als een spiegel,
de rits doet het alleen na veel gepriegel,
geen lusje op de band is nog intact.
De achterzak zo lek als een vergiet
en onder in de omslag zitten gaten.
Twee bulten waar voorheen de vouwen zaten;
het dragen waard? dat is maar hoe je ’t ziet.…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 in jouw bloedrood
zullen hanen kraaien
het vileine geel
waarmee je stilte schijnt
is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig en uitgelaten
De zon gaat onder!…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het was alsof ik in een spiegel keek
De allereerste keer dat ik je zag
Het was een onvergetelijke dag
Qua levenswijsheid was ik nog een leek
Ik was verbijsterd en totaal van streek
Ik voer nog lang niet onder eigen vlag
De dichter die in mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 Terwijl de halfontwasemde spiegel
mijn vroegoude kop onthullen zal
komt het krakende "Gloomy Sunday"
mij pontificaal verontrusten.…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig
en uitgelaten
De zon gaat onder!…
en er komt weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 de vlam is steeds lager,
het vuur is bijna uit,
de antwoorden steeds trager,
onbegrip waar je op stuit,
hoe heeft het zover kunnen komen,
al die jaren leken zo goed,
niets is er over van de dromen,
en nu maar zoeken hoe het verder moet,
maar kijk eens in de spiegel spontaan,
voel wat je ogen jou zeggen,
jij hebt je best gedaan,
dus je…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 toerend in mijn eentje
waggelend door hollands waterland
zie ik tot de dames ter bekoring
die op afstand hen beschouwen
hoe ijdel zich woerden protsen
in van sloot en plas hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 ik sta op met een houten kop
herken nog moeilijk mijn gezicht
de spiegel toont mij het ware beeld
van hoe het gisteren was geweest
de tafel had een feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 En op de strakke, spiegelende beek
lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos
wou je zijn, onbewogen blijven. Maar het
is het rood, het rood van de klimop,
dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad
na blad verliest, en neervalt. Blik
na blik wordt alles weggeplukt, totdat
hij zelf verschijnt. De muur is
zuiver muur.…
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
Leeg kasteel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 getergde gnomen
die met hun waanzin de aarde vermoorden
die niet net als ons op blote voeten
door de kasteelgangen stampen
bezaaid met glasscherven en lange neuzen
er schreeuwt een stervende gevangene
met luide keel en echte hysterie
maar ik weet niet waar vandaan en
onder het kasteel zwemmen nog
steeds de vervaarlijke haaien
in de spiegel…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
Zwijgend leren leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
579 Misschien mag ik alles verstaan
begrijpen, dieper voelen
lezen en de muren blijven zien
de deuren en de ramen
in het afscheidsgedicht dat jij schreef
over de grachten in het niemandsland
waar verdwaasde weeskinderen zoeken
naar de spiegel van de kalme horizon
en weet je, in mijn kleine wereld
blijf ik in gedachten alles lezen
wat jij…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 zoals water vormen kan
in alle talen, soms met veel
geraas en dan opeens is ze
de spiegel van mijn aangezicht
zij is de zee het meer, mijn meander
wanneer ik zwijg en mijn gevoel
de richtingen absobeert totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend…