Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

Bevrijding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Het dorp de rug gekeerd, niet meer omgekeken Lots lot voor ogen Nimmer komt een wending opgeslorpt in groter gebeuren waarbij dode bladeren verzeilen in riolen Het wordt stil in de herfst van leven alleen het hart heeft nog te lijden van dit verlaten stille dorp…

Lentewinter

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Vannacht heeft de stille sneeuw, een landschap doen ontstaan. In een bloempot. Vanmorgen is een nieuwe lente, al bloeiend aangebroken. In de sneeuw. Vanmiddag heeft de winter, het groen kracht gegeven. In de zon. Vandaag werd een nieuw seizoen geboren. Met eigen ogen heb ik het zien ontstaan. In de lentewinter.…

Een notitie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.900
Mij beving toen de felle wanhoop, die als stille weemoed tevreden is: ik besefte dat ik nooit zou kunnen beschrijven, en niemand anders dit ervaren zou dan ik.…

Natuurwerk

snelsonnet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Ik kies het pad voorbij het stille bos. Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.…

glans

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
in dit rode vulkaanlandschap op de diepste bodem in het leegste landschap de genadeloze hitte wezenloze stilte alleen maar vlakte en in de verre verte bergtoppen deze genadeloze ruimte zo diep zo leeg zij bood hem een nieuw begin de stille maan was getuige van de glans van zijn ziel…
J.Bakx12 augustus 2022Lees meer >

Kindskinderen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Hij ontving met open arm en warm en ging me voor de stille stadstuin door. Toen hoorde ik nog voor we ’t huis naar binnen gingen haar pril maar o zo zuiver zingen en mijn gedachten gingen naar de zoete zin der dingen tussen twee bevallingen van hun eigen borelingen.…
Guus Maris6 november 2022Lees meer >

De Heer zij jou tot zegen

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
De Heer zij jou tot zegen, tot licht en stille bron; Hij vult je hart met vrede, Hij die het al begon. Hij zij je tot genade; tot warmte en tot kracht, opdat de vreugde groeie die Hij aan allen bracht; opdat je steeds mag weten: zijn Naam is tederheid, Hij zal je nooit vergeten, Hij draagt je voor altijd.…
Adeleyd31 december 2023Lees meer >

prelude

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 884
op de rand van de goot kwettert in toverlicht een mussenkoor een bries streelt vogelveertjes de winter stierf ongemerkt een stille dood argeloze takken weerkaatsen zich in helder water in een handvol zonnescherven de diepten van onze ogen de opmaat een prelude voor wat komen gaat…
J.Bakx13 april 2024Lees meer >

Eenzaam als een schaduw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
Je keert je om uit een droom om een zure werkelijkheid als een vent te aanvaarden in de nacht staat hij op onder een sterrenhemel vergezeld door vleermuizen voorzichtig modelleert zich een verlegen mens uit het stille duister de dag begint in aarzeling in beweging krijgt hij vorm eenzaam als een schaduw dankbaar voor het licht.…

Down to earth

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 291
De komende maand hoeven we vier weken lang geen gefluister van suizende kraanvogelvleugels te horen in altoos en eeuwig wolkenloos blauwe luchten boven stille waringins smaragdgroene sawahs, het zwijgend gehis van een zandhagedis Het is immers Maand van de Geschiedenis…
Xander28 september 2025Lees meer >

Gaza

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
Kille stille stenen skeletten Vermoorden verminkten verweesden Gewetenloos wreken en breken van wetten Verpuind als ooit Keulen en Dresden Hier heersen honger angst en dood Geen kans om voor het Kwaad te schuilen In onmacht groeit gewetensnood Ik kan alleen nog huilen…

STILLE TOCHT VOOR GINO( 9 jaar)!!!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Zal het helpen die stille tocht vanavond doet ie er toe straatrouw, stilte, bloemen, brandende kaarsen Ja, het zal er toe doen anders doen ze, we het niet in een geseculariseerde maatschappelijke samenleving past ter compensatie zo'n rauwe rouw-straat-processie In gedachten loop ik mee!!…

Uitwaaien

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.997
Zondagmiddag, rust maakt me weemoedig Even uitwaaien op het stille verlaten strand Het gemis maakt me zo emotioneel en leeg Het gevoel wint steeds weer van mijn verstand Nooit gedacht dat alles zo weinig waarde had Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden Ik wil mezelf nooit meer zo laten…
car12 september 2004Lees meer >

Wie weet?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Dit is een daverend stille wereld, die er altijd is, die ik niet ken. Onhoorbaar stijg ik weer naar boven. Stille kraakjes hoor ik in de trap. Zijn wij mensen vreemdelingen, in onze eigen vreemde wereld? In ons eigen huis? Wie slaapt? Wie waakt? Wie weet?…

Na vreedzame dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
De bomen ruisen zacht de melodie en woorden het golvend koren deint in stille regelmaat aan stille oever klinken zacht door ‘t riet d’ akkoorden een zang van vrede tot het eind der dageraad. En als s’avonds stilte valt na de laatste klanken dan rest mij slechts de handen vouwen…. en te danken.…

Het in stilte zo persoonlijke, intieme gebed!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Vandaag ging ik toch wel weer helemaal los vanochtend bedoel ik, 1ste Paasdag 20 april 2025 in de Westerkerk, Prinsengracht te Amsterdam niet alleen met gezang van mijn Cantorij maar ook met het schrijnende schreien niet dat de tranen over m'n wangen liepen maar echt droog hield ik het niet van binnen Maar dan in het stille gebed voor het…

Persrokkie

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.819
het soos die takke van ’n wilgerboom oor my kom hang my omvou toegevou en ek wou loop weg van die donker in jou lewe toe kom jou skouer… ek sal my mos disnis loop teen ’n motor óf van ’n berghang val ek wat weet wat donker is sal liefs langer wil klou aan dít wat myne is joú lig, in my duisternis……

De maan

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.183
gij die de schone schepping Met zacht en kwijnend licht bestraalt, En in dit stille heldre beekje, Uw hemels beeld naar 't leven maalt. Gij, die in 't loof verscholen hutten Mij ginds in halve schaduw toont, Als vreedzaame oorden, waar nog de onschuld Bij stille vergenoeging woont.…

Als je voor mij kiest

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.610
zult kiezen weet dan dat ik altijd blijf Alles wat je hartje begeert zul je vanaf dan ontvangen Je hartje wordt vanaf dat moment door mij met liefde behangen Geen moment zul je spijt krijgen dat je voor mij hebt gekozen Het idee aan dat mooie moment doet mij af en toe stiekem blozen Of het ooit zover zal komen is voorlopig in duisternis…
JP26 maart 2005Lees meer >

Innerlijke dwaling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Ik bedwaal de gangen van mijn gedachten op zoek naar degene die ik werkelijk ben maar verloor tijdens een reis door het leven In beslagen wanden van getemperde krachten kerf ik namen die ik als mijn koestering erken voordat ik van de mijmering wordt verdreven Tastend in de weke delen van duisternis die met vochtige vingers de lucht omsluiten…

Zo koud

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
De nacht verschuilt haar duisternis, de dag blijft verborgen in nevels van droefenis. Druppels van de dauw hullen zich in zwarte stiltes. Ik heb het zo koud.…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Jij vulde mn hart met het licht van je ogen Jouw eeuwige lach liet mij niet onbewogen Je zaaide je liefde diep in mij een nieuw hoofdstuk, een nieuwe bladzij Maar toen kwam de duisternis de droefenis, de ontsteltenis Jouw liefde bleek een leugen vastgelegd in mijn geheugen Jij vulde mijn hart met de haat van je ogen Jouw sarcasme liet mij…
Billy9 december 2003Lees meer >

Dodenwals

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Waar nevelen wervelend lokken en met Witte Wieven sjansen moerassen rottend geuren bomen bruin en zwart verkleuren daar wil ik eindeloos met je dansen Lachend zwierend draaien gierend om het stervend licht dat ondergaat in donkerblauw zich schemer hult in diepe rouw voor de duisternis gezwicht Verloren gaand in de omhelzing van kille…
sacrajewa16 februari 2003Lees meer >

Alles wat ademt ......

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Zware gedachten laten voeten lopen anarchie in mijn hoofd maakt alle rede zoek op de vlucht voor gevoel dender ik door, niets ontziend probeer ik verstand te grijpen gekromde handen laten emoties achteloos los daar waar ik struikel over in drift geuite woorden vind ik alleen gemis een gapend gat in mijn hart laat verward duisternis…
metha27 augustus 2004Lees meer >

Mijn schip met geluk is veroverd

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.209
miljoenen exemplaren geluk dat ik wil delen met een ieder als troon op een machtig voetstuk maar plots hangen daar donkere wolken die alles behalve vredelievend zijn als piraten veroveren ze mijn schip het einde van mijn domein een traan bungelt aan mijn wang mijn hart in tweeën gespleten het geluk aan jou niet kunnen geven omdat duisternis…
bert vos22 oktober 2004Lees meer >

Zilverklank

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 697
warmte, vriendschap, samen-zijn blauw, regengrijs verlangen ik ben onvrij, gevangen en maak mijn eenzaamheid tot iets dat in mijn nergens vorm krijgt een cognitieve dissonantie misklank van domheid, arrogantie doch in de duisternis vonkt licht subtiele vreugde, liefde, vuur atomair is zij een felle zon Pandora, die met openen begon…
roberto29 juli 2007Lees meer >

Verdoving

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.142
huiverig snijden verborgen plekken die jij driftig droef met woorden vult je lichaam hecht en verdooft de zinnen stilt de pijn, steeds wreder en meer de duisternis grijnst naar een grote stilte de enige uitweg in een wereld die zwijgt dromen zoeken een onsterflijke geboorte van letters in je koortsige stem ik wil jou wel mijn…

Toch de hemel in

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.457
In de aarde is slechts duisternis waar de wormen zich aan je laven. En daar ik zo het duister haat wil ik nooit begraven. Dus als ik mij op mijn laatste dag van het leven af zal keren, mijn lief, vervul mijn laatste wens en laat me dan cremeren. Nog één keer warmte om mij heen, nog één keer in het volle licht.…

van de duivel bevallen

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.114
door onbaatzuchtige passie gedreven wil jou met een pauwenstaart zwaaiend in mijn richting wenken waar ik het pad alvast met rozenblaadjes heb gestreeld opdat je vrijelijk voort kan schrijden en gratie wordt toebedeeld om omzichtig tot rijkdom te leiden toch geraakt nog eer je die weg bewandelt een steen op mijn hart en valt de duisternis…

Beeldvorming

netgedicht
1.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.521
Woorden klimmen aan de horizon Na een eindeloze duisternis ‘n Helder metafoor als warmtebron Lichte taal vervult betekenis Er zijn betekenissen zonder woorden Ook na het breken van de horizon Het vage wereldbeeld zoekt naar geboorte Een vol bewijs, begrip, een compagnon De echte feiten blijven onbenoemd Ze zweven voor de ogen tijdens dromen…