5774 resultaten.
Bevrijding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
Lentewinter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Vannacht heeft de stille sneeuw,
een landschap doen ontstaan.
In een bloempot.
Vanmorgen is een nieuwe lente,
al bloeiend aangebroken.
In de sneeuw.
Vanmiddag heeft de winter,
het groen kracht gegeven.
In de zon.
Vandaag werd een nieuw seizoen geboren.
Met eigen ogen heb ik het zien ontstaan.
In de lentewinter.…
Een notitie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.900 Mij beving toen de felle wanhoop, die
als stille weemoed tevreden is: ik besefte
dat ik nooit zou kunnen beschrijven,
en niemand anders dit ervaren zou dan ik.…
Natuurwerk
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
1.244 Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Kindskinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Hij ontving met open arm en warm
en ging me voor
de stille stadstuin door.
Toen hoorde ik nog voor
we ’t huis naar binnen gingen
haar pril maar o zo zuiver zingen
en mijn gedachten gingen
naar de zoete zin der dingen
tussen twee bevallingen
van hun eigen borelingen.…
De Heer zij jou tot zegen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
507 De Heer zij jou tot zegen,
tot licht en stille bron;
Hij vult je hart met vrede,
Hij die het al begon.
Hij zij je tot genade;
tot warmte en tot kracht,
opdat de vreugde groeie
die Hij aan allen bracht;
opdat je steeds mag weten:
zijn Naam is tederheid,
Hij zal je nooit vergeten,
Hij draagt je voor altijd.…
prelude
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
884 op de rand van de goot
kwettert in toverlicht
een mussenkoor
een bries streelt vogelveertjes
de winter stierf ongemerkt
een stille dood
argeloze takken weerkaatsen zich
in helder water
in een handvol zonnescherven
de diepten van onze ogen
de opmaat
een prelude voor wat komen gaat…
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
Down to earth
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
291 De komende maand
hoeven we vier weken lang
geen gefluister van suizende
kraanvogelvleugels te horen
in altoos en eeuwig
wolkenloos blauwe luchten
boven stille waringins
smaragdgroene sawahs,
het zwijgend gehis
van een zandhagedis
Het is immers Maand
van de Geschiedenis…
Gaza
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 Kille stille stenen skeletten
Vermoorden verminkten verweesden
Gewetenloos wreken en breken van wetten
Verpuind als ooit Keulen en Dresden
Hier heersen honger angst en dood
Geen kans om voor het Kwaad te schuilen
In onmacht groeit gewetensnood
Ik kan alleen nog huilen…
STILLE TOCHT VOOR GINO( 9 jaar)!!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
579 Zal het helpen
die stille tocht vanavond
doet ie er toe
straatrouw, stilte, bloemen, brandende kaarsen
Ja, het zal er toe doen
anders doen ze, we het niet
in een geseculariseerde maatschappelijke samenleving
past ter compensatie zo'n rauwe rouw-straat-processie
In gedachten loop ik mee!!…
Uitwaaien
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.997 Zondagmiddag, rust maakt me weemoedig
Even uitwaaien op het stille verlaten strand
Het gemis maakt me zo emotioneel en leeg
Het gevoel wint steeds weer van mijn verstand
Nooit gedacht dat alles zo weinig waarde had
Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren
Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden
Ik wil mezelf nooit meer zo laten…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Dit is een daverend stille wereld,
die er altijd is, die ik niet ken.
Onhoorbaar stijg ik weer naar boven.
Stille kraakjes hoor ik in de trap.
Zijn wij mensen vreemdelingen,
in onze eigen vreemde wereld?
In ons eigen huis?
Wie slaapt?
Wie waakt?
Wie weet?…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 De bomen ruisen zacht de melodie en woorden
het golvend koren deint in stille regelmaat
aan stille oever klinken zacht door ‘t riet d’ akkoorden
een zang van vrede tot het eind der dageraad.
En als s’avonds stilte valt na de laatste klanken
dan rest mij slechts de handen vouwen…. en te danken.…
Het in stilte zo persoonlijke, intieme gebed!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 Vandaag ging ik toch wel weer helemaal los
vanochtend bedoel ik, 1ste Paasdag 20 april 2025
in de Westerkerk, Prinsengracht te Amsterdam
niet alleen met gezang van mijn Cantorij
maar ook met het schrijnende schreien
niet dat de tranen over m'n wangen liepen
maar echt droog hield ik het niet van binnen
Maar dan in het stille gebed voor het…
Persrokkie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.819 het soos
die takke van ’n wilgerboom
oor my kom hang
my omvou toegevou
en ek wou loop
weg van die donker in jou lewe
toe kom jou skouer…
ek sal my mos disnis loop
teen ’n motor
óf van ’n berghang val
ek wat weet wat donker is
sal liefs langer wil klou
aan dít wat myne is
joú lig, in my duisternis……
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 gij die de schone schepping
Met zacht en kwijnend licht bestraalt,
En in dit stille heldre beekje,
Uw hemels beeld naar 't leven maalt.
Gij, die in 't loof verscholen hutten
Mij ginds in halve schaduw toont,
Als vreedzaame oorden, waar nog de onschuld
Bij stille vergenoeging woont.…
Als je voor mij kiest
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.610 zult kiezen
weet dan dat ik altijd blijf
Alles wat je hartje begeert
zul je vanaf dan ontvangen
Je hartje wordt vanaf dat moment
door mij met liefde behangen
Geen moment zul je spijt krijgen
dat je voor mij hebt gekozen
Het idee aan dat mooie moment
doet mij af en toe stiekem blozen
Of het ooit zover zal komen
is voorlopig in duisternis…
Innerlijke dwaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.016 Ik bedwaal de gangen van mijn gedachten
op zoek naar degene die ik werkelijk ben
maar verloor tijdens een reis door het leven
In beslagen wanden van getemperde krachten
kerf ik namen die ik als mijn koestering erken
voordat ik van de mijmering wordt verdreven
Tastend in de weke delen van duisternis
die met vochtige vingers de lucht omsluiten…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 De nacht verschuilt haar duisternis,
de dag blijft verborgen in nevels
van droefenis.
Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.481 Jij vulde mn hart met het licht van je ogen
Jouw eeuwige lach liet mij niet onbewogen
Je zaaide je liefde diep in mij
een nieuw hoofdstuk, een nieuwe bladzij
Maar toen kwam de duisternis
de droefenis, de ontsteltenis
Jouw liefde bleek een leugen
vastgelegd in mijn geheugen
Jij vulde mijn hart met de haat van je ogen
Jouw sarcasme liet mij…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
Alles wat ademt ......
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.200 Zware gedachten
laten voeten lopen
anarchie in mijn hoofd
maakt alle rede zoek
op de vlucht voor gevoel
dender ik door, niets ontziend
probeer ik verstand te grijpen
gekromde handen laten
emoties achteloos los
daar waar ik struikel over
in drift geuite woorden
vind ik alleen gemis
een gapend gat in mijn hart
laat verward duisternis…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten veroveren ze mijn schip
het einde van mijn domein
een traan bungelt aan mijn wang
mijn hart in tweeën gespleten
het geluk aan jou niet kunnen geven
omdat duisternis…
Zilverklank
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
697 warmte, vriendschap, samen-zijn
blauw, regengrijs verlangen
ik ben onvrij, gevangen
en maak mijn eenzaamheid tot iets
dat in mijn nergens vorm krijgt
een cognitieve dissonantie
misklank van domheid, arrogantie
doch in de duisternis vonkt licht
subtiele vreugde, liefde, vuur
atomair is zij een felle zon
Pandora, die met openen begon…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 huiverig snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn…
Toch de hemel in
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.457 In de aarde is slechts duisternis
waar de wormen zich aan je laven.
En daar ik zo het duister haat
wil ik nooit begraven.
Dus als ik mij op mijn laatste dag
van het leven af zal keren,
mijn lief, vervul mijn laatste wens
en laat me dan cremeren.
Nog één keer warmte om mij heen,
nog één keer in het volle licht.…
van de duivel bevallen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.114 door onbaatzuchtige
passie gedreven
wil jou met een pauwenstaart zwaaiend
in mijn richting wenken
waar ik het pad alvast
met rozenblaadjes heb gestreeld
opdat je vrijelijk voort kan schrijden
en gratie wordt toebedeeld
om omzichtig tot rijkdom te leiden
toch geraakt
nog eer je die weg bewandelt
een steen op mijn hart
en valt de duisternis…
Beeldvorming
netgedicht
1.2 met 9 stemmen
5.521 Woorden klimmen aan de horizon
Na een eindeloze duisternis
‘n Helder metafoor als warmtebron
Lichte taal vervult betekenis
Er zijn betekenissen zonder woorden
Ook na het breken van de horizon
Het vage wereldbeeld zoekt naar geboorte
Een vol bewijs, begrip, een compagnon
De echte feiten blijven onbenoemd
Ze zweven voor de ogen tijdens dromen…