2556 resultaten.
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 Een zee vol stormen is het leven;
Het einde is somber als 't begin.
De mens, aan zorgen prijs gegeven,
Gelijkt een schip, door wind gedreven -
Het Hemelrijk heeft zielsrust in.…
gewillig gevangen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.718 klauwen doorklieven mijn ziel
mijn lichaam, gedachten vol van vuur
Proevend van vrijheid via mijn ogen
lippen, blos en hunkering
Slagen snijden tegen mijn borst
stekende pijnen vol van leven
Stompen verschrikkelijk., verrukkelijk binnen
Mijn heupen, hals en hunkering
Ik ben gewillig gevangen
gedachten beperkt binnen zoete tralies
Stormen…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 Vaak sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over…
Op zee
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.390 Laat steigrend nu die storm-hoogdag opjoelen,
Zee! Zee, die twijfel-lach en kreet van wee
Als scheurend uit uw diepst-grommend omwoelen
Lost in het hijgend duizendvoudig mee-
Opjoelend leven, dat in golf-krioelen
Verlangt en zwoegt, of 't uit zichzelf zich streê,
Om zijn diep eeuw'ge dieper toch te voelen!
Zee! eindlijk mijn!…
Bevriezen mijn ogen 2
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.310 Ik ging door zware stormen
Om bij jou aan te kunnen komen
Dwong me in de moeilijkste vormen
Voor de liefde van mijn dromen
Ik ging zo ver als ik kon
Wilde je eindeloos gelukkig maken
Schoot mijn passie per kanon
Om jouw hart vol te raken
Je hebt mijn liefde opgedoekt
Gewoon omdat de jouwe op was
Hebt onze toekomstdromen afgeboekt
En uitgekeerd…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme, ordening, schreden in het denken
Constateren, wat ik uren eerder, eigenlijk al wel wist
De naderende nacht spreidt helder licht, mijn klaarheid
Slechts zuchten, een opgeluchte adem, laat zich raden
De wind is stil, morgen zal ik handelen, storm…
vragenuurtje
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
957 wij zijn hier hevig verontrust
woont onze Koninklijke Majesteit
bij voorbeeld niet te dicht op de kust
kan ze niet beter ongebruikte kroonjuwelen
bij Lopik in de bewaar geven
in roestvrij stalen laden
met al die toegenomen winderigheid
hoe staat het met haar assurantie
weet zij dat er alleen wordt uitgekeerd
bij officiële storm met gedeelde…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt tussen bedropen
het kalme bloeien van hoog naar lage gebieden
stuwt de sponzige lucht tot ontembare stormen…
Levenshulkje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.558 steek in zee,
Dobber zacht naar gindse ree,
Rol uw wimpeltje uit de kreuken,
Laat geen storm uw scheepje beuken.
Dobber zoet en zachtjes voort:
Welkom en geluk aan boord!…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar
poëzie
3.0 met 21 stemmen
2.850 Zo huivert de aard’, waarin de toekomst kiemt,
Voordat met bliksems haar de zomer striemt,
Onder de schaduwvingers van zijn storm.
---------------------------------------------
uit: Brahman, deel II, pag. 412…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 deeg deint in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm…
Blaas hoog de loftrompet
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
813 gevallen
over deze hele stam
de dood heeft toegeslagen
de nacht redt het niet meer
alles is onder voorbehoud
verdwenen onder mensen
in een ambtenarenwoud
waar regens zomer wensen
verstild en koud lig ik bevangen
door ijdele hoop in schapenvacht
ik moet de kilte ondervangen
wil ik genieten van de ijsfigurennacht
ik bid om stilte in de stormen…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Niks geen herfst en heftige stormen,
kou en nattigheid nog ver.
Lang wil ik hier nog liggen dromen,
hoopte dat het altijd zo blijven kon.
De natuur houdt nog even haar adem in,
want wat niet is, kan nog wel komen.
Lang leve deze verrukkelijke Indian Summer!
En plotseling slaat het om,
stormwind en regenvlagen.…
De Zee
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.009 DE ZEE-Storm, hard waaien,
samen lopen tegen de wind.
Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol
DE ZEE-Vacantie, Rockanje,
Met jou en je broertje nog even naar het strand,
vliegen met Papa, blote voeten in het zand.
DE ZEE-Waar jij zoveel van houdt,
Zon, Wind, Regen of koud.…
Met een knipoogje
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.394 Als een vlinder vloog je
zijde zacht
mijn leven binnen
jij vanuit het hoge noorden
ik vanuit het Haagse gebeuren
we beleefden
noem het maar turbulentie
want er was best wel tegenwind
we overwonnen
echt wel stormen
zo kun je dat wel noemen
vlinder Hanneke
toch verloren we elkaar niet uit het oog
en zeker niet uit het hart
vandaag jarig…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 belagen en
nu m’n gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van ‘t bewuste
elke herinnering is ‘n hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ‘n haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een overkill mijn innerlijk
ik vlucht in m’n ziel in ‘t oog
van de emotionele storm…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 Hoeveel zout laat de zon opdrogen,
hoeveel zand zal de storm nog afgraven,
de vernielde mandala na verloop van tijd stilgelegd.
Waar zijn de kleine vissen,
uitgestrooid in de oceaan, zoals de traditie vraagt....…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Storm en regen gaan het lichtje worgen,
dat bijna verzinkt, dan echter opspringt,
ondanks noodweer blijft laaien tot de morgen.
Want een sterke, voedzame sterrenstraal dringt
door het zwart, glanst bescheiden, half verborgen.
De lamp van levensmoed brandt: Gods vuur zingt.…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Wees nabij mij, Gij, die storm gebieden
En kunt stillen, 't scherp van 't zwaard niet vreest...
Plots een licht... Wat zou die glans bedieden ?...
Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 Maar mèt begint het hortende rumoer,
Lawaaiend langs de wanden of 't een storm waar...
Mensen, aanschouw: ik word als een van dezen.
--------------------------
uit: Verzen (1894)…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk
elke gedachte meer de lucht van de kamer
met onze naïeven dromen spaarzaam vulden,
stormen die niet in de wind konden staan.
Hoe vaak heeft het antwoord niet met leegte,
ja met omfloerste blik de pijn verdragen..
de rook van onze mooie, zoveel betere dagen.…
Mogelijkheden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
803 Een tropische storm zou ik willen zijn die
de rommel in zijn leven opruimt, maar dat kan niet,
want die vernielt enkel alles op zijn weg, dus chaos.
Helaas, die mogelijkheid gaat aan m'n neus voorbij.…
Jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
627 In je ogen woedt een storm, niet door mij te temmen
Je houding is op oorlogspad, niet door mij te remmen
Je lippen smakken lustvol op elkaar, niet door mij te voldoen
En toch smeken je ogen, om die ene zoen
Je voeten schuiven heen en weer, je bent toch wat nerveus
Je handen in je zakken en ik heb bijna geen keus
Je schouders hangen naar benee…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 Bevallig lacht, en met volmaakter schoon,
De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen:
Een storm verniele in veld en bos de rozen,
Zijn woede deert geen bloem op zachte maagdenkoon,
Doch ook die bloem heeft eens haar' herfst te duchten!…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Wel ben ik blijde om 't Leven, maar de extase
Der Jeugd was nu sinds lang niet meer voor mij,
Gegaan ook 't nauw doorworsteld noodgetij,
Waarmee der wereld stormen om ons razen!…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.
Alleen een spin wist hier van seilen.
De mieren en de parasieten
liepen naar de hoge toppen los.…
Mijn wens voor jou, voor mij voor iedereen voor 2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 levensfilm samen in de lobby
In het algemeen ook oog voor elkaar in een multicultureel geheel
Een helikoptervlucht is wat ik hierbij van harte aanbeveel
Kijk om je heen naar de vele mogelijkheden
Wees van de vereniging van harten een van de leden
Het lidmaatschap is gratis onbetaalbaar het bereik enorm
Hopelijk loopt het bij de vereniging in 2014 storm…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als
storm doorheen de mensen…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm…