4042 resultaten.
levensgroot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
589 het is zo'n ding waar je nooit zeker van bent
dat nooit zeker kan zijn
het dwaalt langs straten, overdag
of in de late avond
het schurkt tegen een boom
zoals een hond die vlooien heeft
en smeekt om gestreeld te worden
het bewierookt boeken
over de ondergang; grijze kleding
en een doorstreepte hemel
het kruipt onder kaarslicht
omdat…
Eervolle zachte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
746 Een kopje schuin en wijs,
haar feestzaal, de straat
Steeds dansend op reis,
in veel vergeten ornaat
Ze spreekt om te vragen,
haren krijgen de wind
Straal je weer met vlagen,
de gedachte blijft bemind
Je kon je leven niet kleuren,
dus dans je telkens onrijp
En de reis zal blijven zeuren,
tot ik oud en wijs begrijp
Een traan hoopt op…
stad bij avond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
743 Stad bij avond
en voor de schemering
de dag verdringt
wat late zon over straten en pleinen
alsof het licht
slechts mondjesmaat wil wijken...
totdat alles nog maar zo 'even' is.
Stad bij avond
moet nog wennen aan gemis
van shoppers, studenten en toeristen.
Alleen nog het gedreun van treinen
en het geraas over Ring en Boulevards.…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.
Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
schrijven
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 opgevist uit de goot
vergeeld en verregend
een enveloppe met
een postzegel erop
ontsnapt uit de volgepropte
doos met oud papier
van huis naar straat
naar goot gewaaid
bibberende hanenpoten die
de leegte moesten veroveren
een scheef getrokken streep
onder de naam van de stad
wat wilde je meedelen
vragen vertellen toen je
je handen…
Nodeloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
613 Onder de sterren
In de regen
Om het huis
kom ik ze tegen
Bij het ontbijt
Erna, ervoor
Het houdt nooit op
Ze gaan maar door
In de auto
In de kroeg
Ze stoppen niet
Tis nooit genoeg
En zelfs op straat
In volle drukte
Geen moment
Dat het mij lukte
Ze in te tomen
Te verdringen
Machteloos
Ze te bedwingen
Soms is het te
Slaan ze op…
Nekplooi
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.091 Hoe groot is de kans op panisch kalm
een rolstoel door de straten sturen,
kwijlend op een trommel slaan,
op kreupel, gek, of half zo oud.
Hoeveel vingers steek ik op?
Je maakt een kind om te vergaan.
Ik was er zelfs soms liever niet geweest.
Maar dan, wie weet wie later naar
de sterren springt, de redeloze aarde
redt.…
Wintersport voor de minima
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
1.129 Ik had het prima naar m'n zin in februari
Dat kwam door de wintersport
Ik ben geweldig bruin geworden
Zo bruin als elke wintersporter wordt
Ik heb gelanglauft in de hondenpoep
Ik heb gelanglauft in onze straat
Ik heb gelanglauft in de hondenstront
U moest eens weten hoe lekker dat gaat
Als dan 's avonds de poep was weggesleten
De ski's…
Gouden ring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Een Marokkaan op een scooter zei me
dat hij een gouden ring rijker was,
die ik hem van de straat zag rapen.
Ik zwaaide hem de vondst extra toe,
want zijn imago is pet en hij leek
ineens een gelukkige ekster.
Er was ooit een wijze, die het kind
Jezus op goud trakteerde, misschien
doet die Marokkaan hetzelfde.…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 hij ziet weer
zilveren vogels vliegen
zonder enig geluid
pas als de
bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 het magische
van de wereld
staat of valt met het geloof
maar als geloven botsen
en iedere cultuur zijn eigen rots heeft
het geloof wandaden goed praat
dan is er enkel
een samenleving
waarin je moet kunnen
overleven op straat
je leert niet op school
dat er in de samenleving
een gevecht is tegen
de riool
beschaving
is hoe de elite met…
introspectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik ben een man van tienen en énen
en aard niet in de middelmaat
gedoemd tot een solitair leven
verkies ik de veldweg en laat ik de straat
Een kruid gedijend bij noorderwind
en malse regen in het ochtendgrijs
ver van de meute, weg van de massa's
tref je mij tussen paardebloem en ereprijs
"Hij die de slaap vindt wint de morgen
Geen man…
1 april grap....Peukenpot(je) verplicht vanaf overmorgen!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
637 Overmorgen gaat het in: het peuken-pot(je)
het verplichte peuken-pot(je) onder het milieu-wetgevingsmotto:
Rokers hebben een plek en dat is buiten
peuken hebben ook een plek en dat is in het peuken-pot(je)
Overmorgen, zaterdag gaat het in met als sanctie 100 euro boete
per geconstateerde weggegooide peuk op straat, de weg, brug, 't plein,…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
Zwerver
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 opruimen
van zijn verpauperde uitgewoonde woning
de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas
die begon te kwijlen bij de neurotische tekeningen
die hij voor de weidse wereld had gemaakt
hij had voldoende kleren bij elkaar geraapt
om het twee weken in de buitenlucht vol te houden
in de naakte waarheid die hij zag, alleen op straat…
naarmate een zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 voortijdig gaat het langste uur
aan de evenaar voorbij
dit ogenblik rijmt niet op zelden
daarvoor komen we dagen tekort
binnen ligt het daglicht tegen het venster
verkleurt een zon achter glas, blijft
de straat gesloten op het heetst van de dag
we moeten nog een ware toedracht ontrafelen
laat iemand de einder ontwaren die
jeugdige jaren…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik wacht niet op de bus
ik ben al onderweg
het is de vooravond
een beetje druk op straat
iedereen zijn beste schoenen
aan, gepoetst voor het feest
Open gordijnen, tafels gedekt
binnenpretjes en zachte muziek
de mensen zijn thuis vannacht
De kaarsen dansen om ons heen
de grote broden geuren naar vrede
we hebben geen vragen nu
De…
Het dubbele glas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 bas mijn partij
daarvoor begon
ik onderaan
wij hebben
een koor met tal van
ontbrekende stemmen
maar door de
kracht van ons werk
staan wij samen sterk
we zijn niet elkanders
dissonanten daarvoor
hebben wij twee passanten
die boven de partituur
zitten te snuffelen en
met hun staart kwispelen
als huisorkest
speelt de straat…
De Laurenskerk zwijgt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
898 de mensen mijden elkaar,
de straten zijn hoorbaar leeg,
de schappen bijgevuld.…
Bloesems in Watermaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Deze straat in wonderland
een laan van roze wolken
moet wel het einde zijn
van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn
maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken
Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid
van mijn gedachten…
Winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Het is stil geworden in de straten.
De nachtklokken en de sneeuw,
vallen zonder geluiden samen.
Angsten wachten rustig af,
tot de vrede weer vertrekt.
Gedichten worden niet gedacht.
Het wordt vredig in mijn brein.
Niets kan ik horen buiten.
Binnen wordt het stil.
Alleen mijn vingers schrijven nog.
Mijn hart luistert zonder moeite.…
Ikea, wat vind ik van...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Wat vind ik van IKEA
Wat vinden IK En Anderen van IKEA
IK vind het een kei goeie zaak
IK vind het een knettergekke formule
De koopjeshoek is mijn verslaving
Daar start IK het allerliefste
IK vind het worstenbroodje te gek smaken
IK vind het Zweedse softijs ook verrukkelijk
IK vind IKEA vooral, heel veel
Buiten, op straat bij het grof…
Verwarring
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 We verdienen beter,
Terwijl we heelhuids
Maar goed gekleed
De straat over kunnen steken.
Zelfs opgebroken verslijten
We schoeisel
Zelden tot aan de voetzool.
Toch is het verharden,
Het loonwaarts gebaande,
De weg die gewrichten
Doet ontsteken.…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 Veel mensen zie ik lopen
in de straten her en der.
En ik zie ook andere torens
aan de horizon heel ver.
Ik waai met alle winden
Maar ach, tot mijn groot verdriet,
ook al ben ik dan een vogel,
vliegen kan ik helaas niet.
Met mijn fraai gouden veren
doe ik mijn plicht zoals het hoort.
En vertel dan van waar de wind waait.…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Wie nu alleen is, zal het langer blijven,
zal waken, lezen, lange brieven schrijven,
zal heen en weer rusteloos dwalen,
in de straten, wanneer de bladeren jagen.
-------------------------
-------------------------…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…