3973 resultaten.
"In de Liefde is het altijd lente."
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.279 Ach,ik had zo graag heel heel veel willen doen,
wat verzen en wat liefde,want wie wint er
ter wereld door klagen of door huilen?
Ik ga dan stil en tevree, en neem geen ding uit
al dat leven mee.
Dan deze gedachten die in mij gonzen,niets is
blijvend op deze wereld ook u niet.…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…
O, wat is het dichten zoet!
poëzie
3.7 met 28 stemmen
4.929 Onbelemmerd, onbeklemd,
Al naar God mij cither stemt,
Zing ik, op een warme trant,
God ter eer en 't Vaderland!
----------------------------------------------------------
uit: Grassprietjes (1885) van Cornelis Paradijs…
Dag kleintje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.157 Dag kleintje
dag voor altijd
dag kleintje
bedankt voor je
aanwezigheid
het was maar heel even
toch was jij een leven
zo klein en zo stil
zo teer en zo pril
ik weet niet wie je was
of wat je worden zou
ik weet niet wat mis was
of wat er komen zou
het doet me toch een beetje pijn
blijkbaar mocht jij er niet zijn
mysterieus ben je…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen
letters in steen
onder de blijde zomerhemel
van vlaanderen
ligt een beweend europa
tere…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw aan mijn zij
deze plek van eindeloze duur
schept vreugde in een
onnoemelijk ogenblik
hier ontmoet ik de schepping
waar licht en teer…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat sterren vriezend ondergaan
gelukkig dragen ze
heel diep verscholen
alweer de tere…
Om de tuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
798 Het was in de achtertuin dat ik het zag
Een van de katten nam de tijd
Keek even en een insect verloor de strijd
Nutteloos achtergelaten op zijn laatste dag
Het beestje even ter hand genomen
Tot in detail perfect
Dat het dit prachtige schepsel moest overkomen
Er is toevallig veel schoonheid die de schepping dekt
Zijn wetenschappers dan toch…
Zomaar een zondagavond
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
724 Zomaar een zondagavond, maar met teer lentegroen,
met vogels die zich laten horen en zien,
met mensen die dankbaar zijn om de zon
en die mekaar groeten.
Maar ook het weten dat onze bovenbuurman te jong
gestorven is en dat zijn vrouw nu treurt en
eigenlijk helemaal niet meer weet hoe nu verder.…
Een schrijven...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
757 De pen is ter ruste gelegd…
bedroefd, draai ik het papier tussen mijn handen.
Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint.
Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop.
Een schrijven over niet vergaande liefde…
beschermd, afgesloten voor kwade invloeden
van buitenaf.…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes, ter…
Kind in de storm
gedicht
3.7 met 24 stemmen
12.597 Eén dunne rug onder de storm
- een juk onder een juk -
twee schouderbladen
om ter bangst.
-----------------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001.…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Met mijn hart in duizend stukjes
Mijn tere ziel verscheurd
Mijn ogen vol wanhoop en verdriet
Waarom is dit toch gebeurd ?…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger
of walletjes klant
en plaats daarom de hand
voor het onbedekte gat
mijn gemis zit namelijk
ter…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
de dichter bekeken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
722 kruiden
een letteren specerij erbij
waar het soms droog toeven was
maar vermink hem niet, hij
die de kracht had gevonden
op te staan en uit te spreken
wat ergens anders doodgezwegen
en onderuit werd geschoffeerd
geen censuur, geen dichtatuur
enkel de vrijheid van een ziel
die zich nooit gewonnen gaf
niet in het eerste uur
noch ooit ter…
gedag
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.073 ik zeg even gedag
laat zien
dat sinds de vorige keer
we waren toen samen
in die ijzige sfeer
ja, ik maak er maar van gewag,
elkanders ziel doopten
in stinkende teer
onze woorden kleefden
aan tongen met pek
we waren kemphanen
met een opgezette nek
en ik tegenover jou stond,
mijn lijfde trilde
toen jij, ja jij
mij naar het…
Holiday in Spain, Barcelona
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.865 Blof brengt herinneringen terug
Barcelona een weekend lang, zittend op de mooiste bank ter wereld
Jij stond op en schreeuwde mijn naam uit,
De bank, Barcelona, Spanje, de wereld was van ons
Kleine mozaïeken vormden een geheel, zoals jij en ik
De radio staat aan en je belt me, alleen om gedag te zeggen,
Ook ik heb deze week bij het horen van…
Staat van gemoed 1
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.184 de muziek klinkt
als stilte
tussen ons
het ijs is wak
de avond teer
de sjaal waarachter
je verbergt
je schroom
is rood
aangeslagen
papier geeft mij
geen kans
is te vochtig van
voorjaarstranen
filosofie en aspirines
ik smeek je
tot bloedens toe
dan: als zwart poeder
bezink ik tergend traag
val helemaal uiteen
tot je heengaat…
zelfs je woorden deden zeer
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.672 je was zo breekbaar, teer
zelfs je woorden deden zeer
in de pijn die je beschreef
je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwer hemel zonder wolkenfeest
ik miste je het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten
je handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden, je draagt vandaag
de pijn die…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat niet
werd bemind
ik geef je mijn stilte
in verwarrende zinnen
schrijf licht op toekomst
heel diep van binnen
zo vlieg ik door je heen
zo zacht en teer…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Geluidsdicht afgesloten zwart teer
waarop je liggen ging, met wiegarmen.
Als engel; afdruk mals in ’t holwit.
Hoe roze huid op steenbleke kou.
Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.
Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid.…
Afwijzing met koffievlek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.088 ik heet geen Jan, laat staan Ter Vaal!…
soms leek het op leven soms zelfs meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 wat kraakte de loopplank
en prachtig de schepen ze zingen en kreunen
ze zeggen het weer
aan jonge geliefden
die likken als honden
zij lusten er pap van wat willen zij meer
aan slammers poëten
die schrijven op armen
over billen en borsten over tepels en teer
aan ouden van dagen
die zochten niet vonden
de dood onder ogen en pijn van…
Chemin de la Machine
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
812 Scholen ongestookt verholen
achter stoïcijnse muren van
gebleekt week maché geplakt
Troosteloos deprimerend in
stilte bekerend deze ontering
en bezetting van kristallen
ketters
Gevelglimmend oogverblindend
verminkend de brede basten
en tere sponzige wortelgestellen
gillend in ongewoon kwetsende
hersenpan tonen
Splijten karrewielen…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.
* Lapidair 15 = zeven korte teksten in week 15,
d.w.z. zondag 9 april 2006 tot en met
Stille Zaterdag 15 april 2006.…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
ik hou....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.631 rust
ik hou niet van misschien
Ik ga, 't wordt niet beter met de tijd
want jij hebt nooit de moed gehad
om jouw hart door mij te laten breken
ik hou niet van zwakheid
In al die lange loze nachten
heb ik je genoeg kansen gegeven
maar de tijd lijkt stil te blijven staan
ik hou niet van wachten
Dromen over dat je toch nog komen zou
maar ter…
verzoekje van de goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 hij maar zou slagen
waar anderen hadden gefaald
moest hij voldoening nemen
met het leven als een sterveling
het niet vinden van de zwarte tand
zijn symbool van dood in leven
hij kreunt al decadenlang
terwijl het knagen langzaam duurt
de tand des tijds wit verbleekt
kent slecht haar eigen genade
en de avonturier des goden
leert het teren…