4314 resultaten.
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
Als de dag van toen
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
796 langzaam in stilte gelucht
nog 365 dagen te gaan
met voornemens die slijten
zo hoort het ook:
waarom zou ik
het genot verwijten
je moet gedrag veranderen
zeggen wijze mensen
alles met mate
zei een filosoof
een eeuwigheid terug
hij kan de pot op
ook hij heeft de aarde
na overdadig denken
overeenkomstig het lot
als sterfelijk mens verlaten…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Zij fietst heen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
866 Al haar kracht lijkt gericht op het verlaten
naar voren trappen, in het verleden praten.
Ze is weer als het meisje, amper vrouw.
Alleengelaten fietst zij in gedachten voort
van Noord naar Rosmalen en terug.
Haar benen gaan verwoed tekeer
gestuwd door pulsen uit haar stuit
haar gebogen rug verslapt na elke stuip.…
Ik vertrouw op U Heer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Ik vertrouw op U Heer
Mensen kunnen mij in de steek laten
Maar U houdt mij altijd in de gaten
U verlaat mij nooit en nimmermeer.…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel
een winter die alleen 's nacht nog
talmend om het verlaten…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken worden
zie je de vleugels aan haar lijf
zij die alleen een gedachte is
verlaat…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 Verlaten dier, treedt
uit je schaduuwen,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, er zijn spelen,
loop niet in dood in je
levensspoor je lot achterna,
je verlangen versleten
tot schrander dier.…
De toekomst
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.292 oprecht bemin
en als jouw vrolijkheid weg rent
dan halen we die samen wel weer in
Jouw wereld is niet die van mij
maar mijn hart is wel bij jou
niet samen, niet ons, niet wij
maar weet dat ik van jou hou
Bij jou kan ik altijd mezelf zijn
met jou kan ik eindeloos praten
door gedeeld verdriet en alle pijn
zal de toekomst ons nooit verlaten…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 De deurbel klinkt indigo
zonder echo, of een verlangen
in het licht van gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten…
er is een wens
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
762 bloesems keren zich van me af
ik schrik
het is tijd om te gaan, terug
naar wie ik was
ergens is het feest
vanavond
*
ik verlaat het zomerhuis
ga langs onvoltooide velden
en dagen
steeds weer breekt
de verte
nabijheid
was nooit welwillend
*
vrijwel alles is tegenstrijdig
en ruilt zich telkens
weer
ontelbaarheden…
Beklemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Laat dromen niet waar zijn
waarin mijn ziel bekneld
ligt tussen angst en pijnen
mijn hart geen uitkomst vindt
mijn gedachten zijn beneveld
mijn handen zoeken angstvallig
houvast en steun
mijn voeten
zullen de aarde niet verlaten
help mij met woorden die ik zoek
en verdrijven mijn angst en pijnen
troost dan mijn beklemd gevoel
dat ik…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met de kinderen
Wat met mijn partner
Wat met mij?…
Maar slechts decor
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 ze keken naar elkaar
samen in de vreemde
schurkten huid aan huid
de wereld naast het nest
was een totale openbaring
anders zonder moeder thuis
dan vonden zij elkaar
in het spel van dollen
hollen en hun mores leren
de een op een relatie is verlaten
als in een echte roedel
hadden zij dat heel snel in de gaten
wij zijn de baas maar…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Geen boot verlaat zijn baan
van schuim, zilver en groen.
Ik moet hetzelfde doen
en volg de regelmaat
die door het landschap gaat.
Dan sla ik af. Een bocht.
De kromming die ik zocht.
De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein.…
De Afstand
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.724 We zitten samen aan de kade
Jij gooit een steentje in de maan
En dan verlaat je me
Het was allang tijd om te gaan
Oh, in ons spiegelbeeld
Gooi ik een handvol kiezelstenen
Langzaam wordt ons beeld weer zichtbaar
En ben jij eruit verdwenen
De horizon kwam rakelings voorbij
(De twijfelwilg neuriet een voorzichtig melodietje)
De horizon kwam…
Een open hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
896 Voelde het steeds meer verlaten en alleen.
Van jou heeft dit hart eens gehouden
als nooit tevoren...
werkelijk...
als van geen een.…
Ik verheug mij in de HEER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik verheug mij in de HEER
Want op Hem kan ik altijd vertrouwen
En heel mijn leven op Hem bouwen
Hij verlaat mij nimmermeer.
Ik verheug mij in de HEER
Alles in mij juicht om Zijn grootheid
Om Zijn trouw en wijs beleid
Ik kniel eerbiedig voor Hem neer.…
as en rozen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
877 de stilte draagt een oud seizoen
waar stammen dansen in de mist, alleen
en lang verlaten
nu niet meer
in handen vol liefde droegen we jou
een trotse vrouw van rood en wit
heel zacht in duizend lichtvallen
viel jouw liefde mee
rond de herinnering van mooie zomers
glanst jouw glimlach in vakantietijd
en altijd weer
weten we
ik ben…
Muze in progressie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.104 Grenzen vervagen
Hoogste muren
vallen zo om
Onbegrijpelijk is dan ook
dat hiervan de reden
niet wordt gezien
terwijl die voor het
oprapen ligt
Als passie jou heeft
gegrepen, is liefde
niet van belang
Dat het leven soms geen vat heeft
op een mooie muze
in progressie
wordt ons spaarzaam
soms váák bewezen
als teneur fles heeft
verlaten…
Een mooier later
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
624 (Het leven als kunstwerk)
Met mijn handen die Hij gemaakt heeft
schep ik een kleine hemel
over land en water
en later rots en strand
pover en verlaten
alles wat nog in mijn herinnering leeft
De wind draait om oud gebergte, om
lovertjes en platanen
waar liefde pijn verdreef
Dit is wat Hij mij geeft
iets sterkers om in te geloven…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten…
Innig kus ik de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 Drapeer jouw lover als een schijn
op beide slapen
waartussen ik mij heb verliefd
Geef mij de tijd om te ontwaken
Heeft jouw beeld mij nu verlaten?
Dan -lieverd- wees één met mij en
wordt opnieuw mijn hartendief...
Kunstwerk: ' Droomgestalte ', 2012
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Ik vrees geen kwaad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Ik vrees geen kwaad
Want U bent bij mij
U wijkt niet van mijn zij
U die mij nooit verlaat.
Waarom zou ik vrezen
Als U mij leidt door 't leven
Mij vrede en rust wilt geven
Uw naam zij geprezen.
Mijn Herder is de Heer
Hij zal mij veilig leiden
En nooit van mij scheiden
Hij ziet in liefde op mij neer.…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Slaap zacht, wacht en wacht
de dagen wiegen in voorlopig getreuzel
verdoven de pijn van het eenzaam
oorverdovend langzaam ontwaken
uit een zekerheid dat wellicht verlaten
van ooit tedere warmte niet anders kan,
verandering en het haast vaste weten
dat duidelijk in mij weerklinkt
ga beginnen met beminnen
wat ik als landschap heb geschilderd…
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Als we Nederland verlaten
is er de pijn van het afscheid,
misschien nooit meer terug te zien.
Benieuwd naar het nieuwe land,
een nieuw begin, aanpassen.
Een nieuwe taal leren.
Heel vaag in de verte
is toch nog Nederland,
het blijft smeulen van binnen.
Maar als we ouder worden
laait het vuur weer op.…
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 verloop snijdt telkens het mes
in verbintenissen die ooit
de naam liefde beschreef
omstrengeling verzwakt
in verlatenheid
tranen doordrenken
is het misschien de mammon
die bederf zaait
zodat armoe kan binden?…