2730 resultaten.
SOULMATE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 Tien jaar geleden ben je weggegaan
Je reisde naar het Land van Horen Zeggen
De reden wist je niemand uit te leggen
Je bent daar als een ander opgestaan
Je kreeg er vleugels en mocht gadeslaan
Hoe wij hier onze weg af bleven leggen
Niemand van ons wilde zich jou ontzeggen
We waren enkel met onszelf begaan
Zeg eens, mis je de gele kleuren…
cirkel van het leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
977 Zachte parels van de ochtenddauw
noden lichte vleugels,
kom maar gauw, hier,
in dit mooie glinsterend licht.
Slechts een tedere aanraking
een kus, de val slaat dicht.…
*Volle maansmagie* -1
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Gespietst op de doornen
van een rozenstruik
is de laatste fladderdans
van de vlinder geëindigd
haar vleugels inmiddels
geschroeid door de zon
Zij bereidt een geurend brouwsel
van een eeuwenoud recept
al generaties als geheim bekend
voor middernacht moet alles klaar
Hij bereidt de spreuken voor
die nodig zijn voor het ritueel
elk woord…
Volle maansmagie- 2
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 0-vervolg-0
De besprenkelde dagpauwoog
siddert even met een voelspriet
geopende ogen kijken rond
vleugels worden uitgevouwen
voorzichtig bewegen ze
Aan het eind van het ritueel
fladdert een vrolijke nachtvlinder
betoverend mooi om hun hoofden
in het tegenlicht van de maan
-Kom mee, het is tijd
Ze vult ondertussen een veldfles
met…
"dansen in mijn oude schoenen" uit "hoelang duurt geduld?"deel 2
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
712 jouw zoen
te kunnen vangen gelijk
een vlinder die landde op mijn wang
nee ik praat niet over overdoen
de vlam in de verte komt dichterbij
maar mijn vulpen is leeg
geen schrijverij
een a4 die wegwaait in de wind
omdat het weer geen letters kreeg
soms komt die droom dan uit
maar je verliest steeds meer van jezelf
als een engel zonder vleugels…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Omarmd door almachtige vleugels,
gezeglijk en tot vrede bereid.
Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Vleugels van zilver
beelden ontwaken, eeuwenoud,
volg ik lichtgeraakt.
Gebroken kristal,
puzzel herschikt haar scherven,
uit beide ogen.
Getroost door winden
wanneer zij hun woorden wegen,
als vondelingen.
Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach brengen
het zijn geen matrozen
in de diepte van duisternis, geen riviermannen
die meer schelp zijn dan steen
ik wil een spiegel buigen
in de stroming van de zee, vleugels…
Als het licht mijn ogen raakt
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
608 grilliger is dan het kronkelen
van de rups
Het is een geeuw der natuur
die de waarheid in een zee
van liefde dompelt
dat schreeuwt en overrompelt
en dan weer heelt
Houd mijn vlam wakend
in de geisers van de geest
en smeed het onvergankelijke
in het heetst van de strijd
Doof dan het vuur
als de vlinder ontpopt is
en zijn vleugels…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Ik rustte in 't holle van een golf, ik plooide
Mijn vleugels en ik deinde: ik wist niet meer
Bewoog ik mee omhoog of mee omneer
En of mij links of rechts mijn schomling gooide.…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord remt haar
behoedend bijna, af
het verliest enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van aarzelend tak en blad
gebonden spreidt ze als vleugels…
God-geschapen moloch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In mijn tijd hier, was destijds
zomer erg mooi
Capital Ulaanbaatar
koudste hoofdstad van de globe
1350 m. boven zeeniveau
Siberisch koud
In Terelj Nationaal Park
vliegt ware tijd zonder vleugels
'Melkhi Khad' is Mongools voor
de 'Turtle Rock'
Een God-geschapen moloch
die een condor doet landen op
de waar traagste, van deez' groe…
vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 zou met ze mee willen gaan
mijn leven is toch niet wat ik wil
naar al die prachtige vogels
die vliegen aan de mistige hemel
zonder dat
ze zorgen hebben
ze zweven alleen maar lekker in de koele lucht
boven de wolken
schijnt altijd de zon
het enige rijk zonder zorgen
oh, ik wou dat ik met ze meekon
dat ik hier, in mijn open raam
opeens vleugels…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een strand zonder haar schelpen
Een kaars zonder vlam
Een leeuwin zonder haar welpen
Een Oosterschelde zonder dam
Een fiets zonder haar bandjes
Een schilderij zonder lijst
Een peuter zonder haar tandjes
Een rijstveld zonder rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 Hij gaf mij een thuis vol
liefde en vleugels
Een buik vol vlinders en een altijd
Smeulend vuur
Dompelde mij onder woorden waarvan ik
de betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste…
De mierenneuker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
965 Geen haar zo dun of hij weet hem te kloven
Met veel bombarie en een boel gezeik
En op een toon, aan mierenzuur gelijk
Zeurt hij wat af, van onderaan tot boven
Geen zwerm zo groot, hij zal hem kundig ziften
Op muggen, die gaan nooit aan hem voorbij
Hij weet ze feilloos uit de groep te schiften
En knipt hun vleugels af, in razernij
Geen versje…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 De vleugel glanst, haar draagkracht even sterk,
zoals de lichte Arabesque die ik ontwijk
als ik mij tot herinnering beperk.
Zie, mijn vader prijst mijn spel,
geeft richtlijnen, streelt nu mijn moeders hand.…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te drijven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave,
zo volkomen weeft het door de lichtste
vleugels…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 Geweld is zachtzinnig, de jonge man
kijkt naar de oude man
tot die zijn krant tot vleugels vouwt
en wegvliegt zonder groeten.
ook ergens anders
zingt het zachtjes
Alsof een duif
het opgeeft.
--------------------------
uit: 'Licht overal, 2012.…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Met zoutverglaasde vleugels, wijd gespreid.
Er moet een ziel gehaald, de hoogste tijd
om neer te strijken zonder averij.
Hij heeft de dood nog wazig in de gaten.
Gezichtsbedrog misschien, ’t is slecht te zien.
Zijn oude ogen tranen, bovendien
heeft hij het bitter koud. Een veer gelaten
toen hij een zware storm moest ondergaan.…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 Een lege mast, wat veren, kop en nekje;
twee vleugels en een afgevreten poot
met daar omheen wat vlekken, donkerrood.
De poes schonk me beminnelijke blikken,
terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…
Voltooid Verleden Tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
740 Terug thuis bij Jan en Cora,
met Jan aan de vleugel luidkeels zingend over het leven
maar jij bent niet meer daar...
Toen onze kinderen nog klein waren Maja
speelden ze samen en bouwden we gezellige feestjes
weet je nog ? Nu zijn ze groot en wees
voor altijd in zomerland
de dood kwam veel te vroeg…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht,
in waar hij zich op afstand nog zag staan.
As tot as.
Zo simpel,
zo ontzettend waar.
De klokken klonken dof,
resoneerden traag, zeiden “kom”.
Als een teken van, een klein gebaar,
keek hij nog een keer weerom.
As tot as,
waar tot voor kort,
haar liefde ook zijn leven was..
-…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 een honingdraak met de smaak
die mijn papillen overtreft
wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd
aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium
of me behagen aan de voeten die voor mij
jouw aarde voor een leven lang gaan dragen
zal ik zeggen dat ik van je houd of zal ik zwijgen
daar de nacht me raakt als mijn vingers
je haar tot de vleugels…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 Niet zijn
Zoals zij
Dus hinkte je op één been
Een veel te zware hinkepoot
Van oneindig braaf zijn
Een vernietigende molensteen
Aan je been
Gelukkig kwam de vuurvogel
Die na een pijnlijk proces
Uit haar eigen as herrees
Die nu als een adelaar
Haar wereld verovert
Nest en haard beschermt
Met klauwen zó groot
En vleugels…