2729 resultaten.
Weinig.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 Wat bedoel ik
geen wonder
verbaasde ogen
omringen me.
Wensen dromen ideen
een gouden horizon
onbereikbaar ideaal
de lat te hoog.
Onuitgesproken
vaak gezegd
vragend om meer
is dit alles?
Tegen beter weten
vechtend vloekend
toom ik in
zo kansloos.
Lege idealen
vaak verdedigd
wachtend op beter
dat nooit komt.…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 wonderlijk
alsof warmte vanzelfsprekend was
en stemmen veel meer
dan gebaren
of een toevallige ontmoeting tussen stromend water
en de kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het…
Sneeuwpret.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
683 Ik vind het wonderbaar!
Hij komt mijn hart verheugen.…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Nieuwsgierig staat een kinderpaar
Dicht bij de wieg; ze tillen 't kleed
En zien op 't wicht, dat, - wonderbaar! -
Bij hen in huis zijn intree deed.
Dus mocht dan toch bij 't stormgegier,
Zo koud, als de adem van de Dood,
Een levensknop zich oop'nen hier,
Tot vreugde en wee, tot lust en nood.…
Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.222 Herdenken wij de sprook van vader, zoon:
Zie me dat kind eens aan, zijn wonder-loon...
Dat zitten op de schouders van een blinde,
De lange weg door nacht en zon en winden.…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Dan heb je je kind gebaard, in
helse pijnen jezelf niet gespaard,
ach kon je tijdelijk verdwijnen in een
leegte , in een niets meer zien of horen
totdat het wonder is geboren.…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 En toen zijn eerste vrees vervluchtigd was,
Zijn lippen teer haar zoele naaktheid kusten,
Lachte zij stil, of zij iets wonders las;
Tot eindelijk, een huivrend oogenblik,
Zijn arm haar bevend aan zijn hart deed rusten
En haar ontroering brak in zacht gesnik.…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken,
het zegenrijkste wonder in 't leven."…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 Daar zijn de knoppen wonderbaar gebroken,
De lentezegen breekt er stromend ùit...
Op koele wuiving drijven zoete roken...
De lucht is één wijd ruisen van geluid!...…
Slapend kind
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.169 Wonder, wat wordt de avond zwart!
Langzaam, langzaam moet ik stijgen
Langs de trappen, zelfs niet hijgen
Met dit hoofdje aan mijn hart,
Tot waar zacht de sponde mart.
Ach, want als hij wakker schrikt
Uit dat land van klank en kleuren
En hij ziet de nacht hier treuren,
Weet ik dat hij uren snikt...…
Zoeken naar Godot?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 en het leek of plotseling de hemel veel blauwer werd
wonderen bestaan toch ...
(Curaçao, Februari 2012)…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
727 Dit wonder der geheime kracht,
in schepping opgesloten
laat de mens verwonderd staan,
de kleinen en de groten.
Ik vraag mij af: wie heeft toch wel
dit in elkaar gezet?
Dat moet een hele Piet zijn
voor Hem licht ik mijn pet.
Psalm 8…
Waarheid kom binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 moeder aarde in eer hersteld
in hiërarchie van bestaan,
levend wezen in verbinding
met wat God wordt genoemd,
zou het ook Chi kunnen zijn,
Energie die geneest
zo ook de vrouw niet boven
of onder maar steeds in haar
waar-de, geen pijnlijke leugen
niet verkleind maar als
wonder dat je verblijdt;
luister en hoor het fijne gevoel,…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 Wonderlijk dat ik alles op het papier neerleg.
De pen houd ik in mijn rechterhand.
De pen houdt mij op aarde: dus dan doen
we dat maar...…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 Het warme wonderbare bed verkleint
tastbaar gebeuren en bestaan al rap:
het licht der wijze vergetelheid schijnt.…
De hemel toont ons zijn stille tekens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Geen wonder dat ons een groot geheim ontvalt.
Onze blik is al bij morgen.
Terwijl vandaag niet eens de kans krijgt om ons met haar licht te omstralen.
Wie heeft er in zo’n wereld nog kans om te groeien?
Ons lot wordt bepaald door nieuwe wetten.
Terwijl we de oudste wetten vergeten.…
NERGENS BETER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
736 aangekomen
waar ik nu ben
geloof
dat ik herken
nergens beter
dan waar ik nu ben
mijn eigen licht
en donker ken
nergens mooier
dan waar al mijn dromen
samen komen
ergens weten
nooit te vergeten
wat je me deed
en nog steeds doet
't is maar dat je het weet
en voelen doet
de herinneringen
zijn goed
ergens ligt zo dichtbij
een wonder…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O wonderbare Kunst,
Blijf groeien, en verdien der Vorsten milde gunst.
-------------------------------------------
Apel = Apollo, god van schoonheid en orde…
Een-en-al.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.015 En toch, zichzelf bemint ze, en ons, haar kindren,
Kan zij niet haten, - soms verstaan wij, stralen-Omluisterd,
eensklaps haar ontzaglijk Wonder.
't Zien van haar tijdloos wezen doet vermindren
Voor altijd onze vrees, want wat ook dale,
Zij, wij, zijn een-en-al omhoog en onder.…
Zing voor God de Heer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
589 Zing een nieuw lied voor God de Heer
Hij, die zoveel wonderen heeft verricht
Die heel de aarde en hemel heeft gesticht
Hij zij alom geprezen met alle lof en eer.
Laat heel de wereld voor de Here juichen
Met de citer, trompetten en bazuin geschal
Jubel , zing psalmen en lofliederen overal
Dat alle volkeren voor Hem zich buigen.…
Roem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Een opoffering die bijdraagt tot
een nieuw wonder; van een topper
op ieder uur, die niet leven kan
zonder de beeldvorming van zijn kunst.
Roemloos zijn de vele vallen;
en nog talrijker de vele gevallen,
die hun dal zagen voor een roemrijke
dood.…
HET GRAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.538 . -
Maar zich 's middags neer te vleien
In het warme graan,
Al die gouden arenrijen
Rond zich te zien staan,
En het wonder te begrijpen
Van het nauw verbond
Tussen hun geduldig rijpen
En de trouwe grond,
Zal dit niet een weelde blijken
Voor de wandelaar,
Die zichzelf mag vergelijken
Met een vruchtbaar jaar?…
Stil zijn de nachten vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 De decembernachten zo koud en
donker; lonken naar de komst van
dat wonderlijk hemellicht.
Dat oriëntatiepunt, dat na verschijning
zijn stralen wederom op die kribbe richt.…
Moeilijke jaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
693 Vannacht ben ik op jouw eiland gestrand
te laat en na veel slapeloze nachten
moet ik me overgeven of overgéven
wat waren het moeilijke jaren
het ach en wee was niet van de lucht
soms dacht ik, ik sta er alleen voor
maar jij liet een wonder gebeuren
door de glans van jouw lieve ogen
werd ik die bijzondere postzegel,
die jij aan jouw…
Legioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het wonder van het woord natuur
brengt een ieder haar emotie
maar wanneer ik kijk en luister, uur na uur
voel ‘k bijkans een devotie!
Dus val maar blaadjes, beloof me wel
volgend jaar terug te komen!…
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Man, man, die kerel
straalde één en al depressiviteit
uit, een wonder dat er niet velen
door hem door het lint zijn gegaan.…
Eeuwige liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.305 ik nog leven
Maar niet zonder jouw aanwezigheid
De tijd heeft niets aan jou gesleten
Want jij bent goddelijkheid
Iedere dag zie ik je opnieuw verschijnen
Zowel in het duister als in het licht
Jij kan mijn leven alleen maar verrijken
Jij bron van liefde aan mij gericht
Met jou wil ik ooit die verre kim bereiken
Onze liefde bezit die wonderbare…
Als ze mij komen halen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 mij aan de tand te voelen
over de wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, onrust
me kwelt tot op de bot
een kaal geraamte ontveld,
tot aan mijn DNA code
In die blauwdruk eindigt en
begint het leven, het is
een vicieuze cirkel waar ik
geen vat op krijg, het zal eens
gebeuren, maar wonderen…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 waar een late wind
van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert
van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met de nacht die nog in mijn ogen hangt
de nazorg wraakt het oedeem dat zich
verrijkt aan kunst met aangelengde waterwegen
die in kleur het verlangen behagen met gradaties
waar wonderen…