35279 resultaten.
Ik verdwaalde in je armen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.589 Ik verdwaalde in je armen
vond mezelf niet meer terug
herkende wel mijn handen
ze kusten jouw gezicht
proefde het zilte op je lippen
was dat mijn eigen oceaan?
dacht net, ik hou van je
en toen liet je me los
we slenterden weg
keken niet meer achterom
maar met weemoed denk ik nu
ik dwaalde nimmer weer……
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 ik ga je zien
kom uit de achtergrond
en kleur vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining…
RUST.
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.283 Het ruisen van de regen hoor ik niet
Door het ruisen van de Zee.
Ademloos luistert mijn Lied.
Soms ruist de zeewind mee.…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.157 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar…
Vakantie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.236 Gelukkig is ie weer voorbij
't verplichte vakantiegevoel kan weer even opzij
weer weg met strand, zee en zon
weg met terrasjes en drankjes op 't balkon
gewoon weer lekker lezen en op tijd naar bed
da's voor mij ultieme vakantiepret
Niemand die 't begrijpt, met vakantie ben je blij
maar de regelmaat van werken, da's meer iets voor mij
in…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 We verkennen het binnenste van de badstad
Zwerfkatten blazen er,
Tonen hun hoge rug
De bevrozen glimlach van de clown
verlost de kinderen van pruillipjes
Een cellist waagt zich aan Bach
In de schaduw van een winkelgevel.
2
Het tumult van de zee zwelt aan.…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 hij waant zich dichter,
maar heeft nog nooit
in een gedicht
over de zee gerept.
hoe kan hij dan oprecht
de taal in het hart dragen?
in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.…
Mammie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
998 In je ogen
zie ik de zee
en stil neemt
een droom me mee.
Ik voel je armen
om me heen
tot je door de
wind verdween.
Ik neem je hand in de mijne
en hoop stil dat
ze daar voor
eeuwig mag zijn.
Ik sluit mijn ogen,
sla m'n armen
om je heen,
en ik huil, stil,
schreeuwend van verdriet,
hopend dat je me,
niet ziet...…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
Mijn hart is een bloemenzee
hartenkreet
2.4 met 57 stemmen
2.339 mijn is hart een bloemenzee
jij mag er alle dagen komen
jij mag daar zelfs wonen
en ze plukken elke dag
knap mijn steeltjes niet af
verzorg ze met heel veel liefde
want dan zal ik voor je bloeien
en geuren elke dag
streel me blijf die bloemenzee
neem me overal naar toe
want jij bent die bloemenzee
diep heel diep in mijn hart…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor een weekje luieren wil zij wel in zee
en dobberen in zonoverstroomde baaien
kliploos opvarend in de mediterranee
doch bruinbakkende beelden blijken té fraaie
ploffend, aan de wind, de ingewanden draaien
plat op ‘t achterdek gedwongen golft zij mee
in stilte bidt zij de Mistral naar de haaien
op: ”nog zo’n zeilreis?”…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 De zon en de zee springen bliksemend open:
waaiers van vuur en zij;
langs blauwe bergen van de morgen
scheert de wind als een antilope
voorbij.…
ik kreeg de stilte weder lief
poëzie
3.2 met 36 stemmen
10.039 ik heb de stilte weder liefgewonnen:
een korte poos was ik van haar vervreemd
maar nu heb ik opnieuw haar liefgewonnen
ik mag weer drinken aan haar klare bronnen
en zwerven door haar schaduwbeemd.
weer gaan haar dromenlanden voor mij open
waar bloeit het kruid van de herinnering
door haar zachte geuren omdropen
weet ik nauwelijks hoe de tijd…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 En weer een albatros of drie,
en nog een eiland aan de kim,
want eilanden zijn er ter zee genoeg.
Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Iets in 't water verheft zich
en heel de oceaan luistert
Alsof een druppel haar in 't hart trof...
Een glinstering onder water
't Doet me denken aan je ogen
Warme klanken
doen 't zeewater zoet smaken
En lijken de lucht
te doen vullen
met 't besef
dat ik je mis...
Iets lijkt zich in 't water te laten zakken
De druppel die haar…
Rivier
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.000 Levend helder in schimmig blauw
stromend door ongeziene velden
zoekend naar lager gelegen oorden
verplaatsing van geërodeerde elementen
voeding voor vruchtbare flora
Aan de einder evaporerend met de zee…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Water dragen steeds en meer,
aan branding breekt de zee
door dam, het tij neemt keer
en ook het wrakhout mee.
Golven hard, geweld uiteen
gespat in scherp, de snee
snijdt dieper dan geween
door laatste barenswee.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen met in hun kielzog een
lange sliert schaduwen
over dit paradijselijk goudgele strand
werpt de nacht nu haar stille hand
en hoog boven kijkt de maan in vree
de sterren fonkelen over de rustende zee…
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich
met zout en zee…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Oceaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
716 Aan de andere kant
van de
oceaan
liggen ook de schelpen
te wachten op hun lot
Aan de andere kant
van de
oceaan
staan ook mensen te staren
naar de andere kant
van de
oceaan
De oceaan,
Eén grote
spiegel…
Stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
816 Gulle golven geven
wat de stilte
en de zon niet
veranderen
als de dode wind fluistert
en bemanningen
zwijgen
omdat de zee
hun
offers niet meer wenst…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief
machtige zee…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 ‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.
Loom wacht ik op het opgaan van de maan.
’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Ik wil zitten in een inham,
aan een baai bij blauwe zee
luist'ren naar't geklots van golven
maar dat strandje is prive...
Ik wil liggen in een hangmat
tussen palmbomen in...
ach, wat zou ik dan genieten
zou me voelen een gravin...…
Strand
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.739 het zand
de zee
de duinen
de zon
en ook de wind
meeuwen
boten
surfers
het spelen van een kind
lopen langs de vloedlijn
een duik nemen in zee
zout proeven op je lippen
geen radio of tv
je ogen sluiten
dromend
weg van iedereen
geluiden van heel ver
voelen
je bent alleen
een hand
beroert je schouder
"hee, slaap je?…
de zon ontspande
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.086 dan spoelt de
vloed je tegemoet
moet je springen om
te overleven en die
kunst versta je goed
kom naar zee
laat strand je dragen
dan hoef je het verleden
niet om raad te vragen
blijft vandaag de mooiste dag…