6347 resultaten.
Op zilte wind langs noorderzee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
888 Tussen het bewolkte daglicht
klinken zijn woorden
als een hemelse melodie
in haar zonovergoten wereld
waar liefde
een eigen leven leidt
en haar hart
haar razend hart
reist mee op zilte wind
langs de noorderzee
waar de horizon verstrijkt
een meeuw het eeuwige lied wegkrijst…
Over wegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 Aan het einde van de middag,
als de zon langzaam verdwijnt
harmonieus kleuren vervagen
en mijn horizon verkleint,
sta ik dichter bij het leven
en lijkt het of dat de tijd,
die ons is gegeven,
overgaat in eeuwigheid.
Dan loop ik met jou over wegen.
Praten zachtjes, hand in hand
over liefde, over leven
tot de maan de zon vervangt.…
Bij het graf
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.552 Snel gaan regen en wind
voor eeuwig over ons beider
namen. Ze vervagen. Ik wil je
weer begraven onder
bloemen eer niemand, niemand
ons meer vindt.…
de weg is kort tot aan de nacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
631 de nacht valt
uit het landschap
van donkere stemmen
dof waaiend en vergrijsd
wanneer ongevederde vuurvogels
zich op mijn keel storten
en het laatste uur in mijn lichaam
wekken, meedogenloos over
huid verloren
ik zal eeuwig leven, van
alles afgesloten, de dragers
en de dag
er is niemand meer
die de regen en mijn spreken
in…
Drijvendverlangenplas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
716 hun ogen
vingen eens kristallen
van het dansend licht
over het water
vanaf de wallenkant
weerkaatste spiegeling
langs aarzelende lippen
zij begrijpt nog steeds
het afscheid niet
eens vol liefde drijvend
in elkanders armen
dezelfde plek
van eeuwig kussen
en eindeloze dromen
over de Drijvendverlangenplas
van kort geluk…
Hunkering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.128 Ook nu nog voel ik jouw
hunkering aan de overkant;
het missen van het onbekende,
vliegen met lichte vleugels,
en voor eeuwig de jouwe zijn...…
Oogopslag
gedicht
3.2 met 10 stemmen
7.082 En precies
ditzelfde landschap zal zich tonen
wanneer mensheid als een dun maar
koppig laagje overmoed van de
eeuwigheid is afgeschraapt. Maar
om door wie te worden bekeken.
---------------------------------
uit: 'Onder de bomen', 1994.…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
929 Daar blijft een echo van iedere stap
telkens achter bij het bestijgen van de trap
naar de slaapkamer van zoete uren,
naar het bed waar liefkozen eeuwig zou kunnen duren.
Die kamer blijkt leeg en ik staar naar
de hier en daar oud beschilderde muren.…
naar lijf en ziel
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
866 wat ik bemin
is wat ik achterlaat en wat een beetje
op eeuwigheid lijkt
dromen, vermoeide woorden,
de knuffelbeer van een kind
dat met waarheid
de leugen bestreed en de wereld
verzamelde onder het bed
dat het geen sprookjes waren
omdat de honger steeds luider schreeuwde
hoe dichterbij het lezen ook
de lakens vervuilde
van het…
Niets is af
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.884 volmaakt is alleen
de leegte
een niets zonder gebeuren
toch betreurt de mens
zijn werken zonder kroon
volhardt hij om te slagen
in eeuwig ongerede taken
tot aan zijn eigen dood
pas nadat hij voor het maken
de kansen nam en heeft gehad
wordt zijn uiterste prestatie
op juiste waarde ingeschat
elk leven blijft
bij streven…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Bedolven onder een massa spijt
de stilte die ik slechts wegschreeuw
in mijn dromen
en het bedrog een schaduw
die mij volgt tot in de nacht
een slapeloze liefde
die een eeuwigheid wacht.…
Geluk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.317 eindeloos geluk is een eeuwig durend orgasme
Dus alleen een sprookjesboeken-wens
Is het voor jou echter een constant gebeuren
……Dan ben je een gelukkig mens…
ik hou van jou
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.092 zoals de wind van de bomen
de nacht van de maan
hou ik van jou
mag dit eeuwig bestaan?
zoals de aarde van het heelal
God van het leven
hou ik van jou
en zal je altijd liefde blijven geven…
Hou me vast
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.631 Sla je armen
om me heen
en hou me vast
hou me vast
als de tijd
het laatste kwartier
aangeeft
de zon ondergaat
en de nacht begint
Sla je armen
om me heen
en hou me vast
hou me vast
als de tijd
zijn laatste
adem uitblaast
en me meeneemt
naar de eeuwigheid
Hou me vast…
Als Lot
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 Later zie ik deze lijven
bronzig kijken op hun sokkels
naar u en mij, terwijl zij
daar voor eeuwig
pronkend moeten blijven.
Hoedt u voor de lijven,
die voor altijd beklijven
in de houding waar ze staan.
Met haar ben ik begaan
nu zij als Lot daar moeten staan.…
Genieten aan jouw meertje
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
758 de zachte warme late zon
koestert mijn hoofd
in jouw schoot
warmt mijn verlangen
naar een glijdende duik
in jouw ondiepe meertje
met water zacht en glad
waar lichte sprieten
eeuwig kriebelen
achter het horizonnetje
duikt de ronde zon
op weg naar morgen…
mijn poëzie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
892 geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats in mijn gedichten
meegaand zonder grootspraak
sluimerend in grote hoeveelheid
vertoef in mijn welluidend gedicht
het is eeuwig houdbaar
prik…
Strijd der individualist
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
741 De individualist
Die in zijn eentje zwicht
Voor weer een nieuw gedicht
Heeft slechts gegist
En alleen beslist
De samenwerker wist
Dat wie in zijn eentje vist
Verbinding mist
Gedicht gewist
Individualist
Verdwaalt in mist
Maar wie beslist
In eeuwige twist?
Juist zo is’t
En ik wist
Dat deze twist
Onbeslist
Ist…
In onbevlekt ontvangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
691 zacht wuift geluid
de stilte toe
wiegt een refrein
van eeuwig rustig zijn
tonen smelten samen
ritmes zonder adem
in kleuren die vervagen tot
wit leven weer gaat dragen
in onbevlekt ontvangen
klinkt de melodie die ik
nu voor je kleur geef geluid
aan ons gezamenlijk verlangen…
Buiten spel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.272 Je zoeken wordt weer angst voor
overdwars gestruikel als je aan kleed-
lokalen denkt op zondag, opnieuw
een weg moet gaan langs ondergoed, de geur
van natte overwinningsdromen met buiten
altijd meiden aan de lijn -
Zo raak je ergens nooit genezen, staat
als verrevelder dwaas en eeuwig buiten spel.…
zin.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
621 'k weet 't niet om
af te zijn van alles
wat met woorden
te maken heeft,
scoren is makkelijk
een rond balletje in 't net
maar als je het even
niet meer weet
om te zoeken naar het
hogere, naar een hoger
doel is de stilte handig
om in te zijn, en daar te
blijven, nooit te lang wie
kan er nu tegen eeuwig
stilte? de doden…
DE DOOD
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
705 Wie de dood een hand geeft
is het nooit ter kennismaking alleen
het is een eeuwige dans met hem.…
In prille ochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
514 Ooit vocht je in donkere uren
een implantaat van steen
uit je hart
Onder dreigend wolkendek
door storm
en nevel
terwijl het verdriet
rijpte als vruchten
aan de boom
bedwelmde de koriander
Toen de viool het
lied van
eeuwigheid huilde
opende de roos
behoedzaam haar hart
In prille
ochtend onder
milde zon…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
Zij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
971 heb haar in de armen
ze is nog vreemd
probeer een blik te vangen
ik ben een schim
ze is wat van de eeuwigheid
ontheemd
ik draag enkel, voel
weet niet wat
en denk, wat is ze ver
zo onbewust
kan ik al mijn stem
laten horen
zal zij mij nog kennen,
als het ooit later is
ben ik er dan om te verwennen
op het pad naar zonnegloren…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
Een vreemd gevoel van onvergankelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 ARS LONGA, VITA BREVIS
Waar alles hier op aarde
Tot vergankelijkheid gedoemd is
En elk gebouw door mensenhand
Gebouwd ooit verkruim'len zal
Is het beeld dat ik in mijn verzen
Met eigen hart geschapen heb
Bestemd voor de eeuwigheid - het
Gaat duurzaam met mij mee de hemel in
En geeft mij een vreemd gevoel
Van onvergankelijkheid…
Grasveld in het park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Om in dromen te dwalen
moet je innerlijk rijp zijn
zoals het authentieke knaagdier
in verte van jouw landschap
waar molshopen op bergen lijken
een schilderij zou je kunnen zijn
met verwilderde vergezichten
voor een pastelkleurig konijn
onder mijn hoed van eeuwigheid
terwijl de regen het woord zoekt
vliegen er dromen naar herfstkraaien…
lichtjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.294 lichtjes hebben helaas ook niet het eeuwige leven....…
Verkiezingsdebat RTL
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
667 We hebben je helaas erg moeten missen
We zullen dus voor eeuwig blijven gissen
wat jij dacht...maar nu staan we in de kou
Bijvoorbeeld: Jihadisten, allochtonen
Waar moeten die nu volgens jou gaan wonen?…