4130 resultaten.
Met lange armen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
796 ik voelde
hoe je blik
langs mijn
gezicht gleed
in het proberen
een glimp van de
corona argwaan
op te lichten
voor even
een doorkijkje
naar het leven
van voor deze tijd
bevrijd van
angst elkaar te
raken en dan de
ander ziek te maken
totdat je lach
me warmde en mij
met lange armen weer
knuffelde als toen
in gouden
momenten…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 Met mijn fraai gouden veren
doe ik mijn plicht zoals het hoort.
En vertel dan van waar de wind waait.
Van Oost of West, van Zuid of Noort.…
Moordaanslag op Peter de Vries
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
417 mensen
die de duisternis naar binnen zuigen
en drinken als melk
rondom de liefde voor jouw naam
temidden van bloemen
en gedichten de hoop
spanning en plotseling de dood
een verloren strijd
in een bloeddorstige aarde
maar liefdevol en krachtig
is de hand die het hart teder vasthoudt
je naam, je lichaam
in de straten van goud…
Onzichtbare steden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Daar achter de bergen
moeten mensen wonen
in fantastische steden
Opgestapelde huizen
torens in zevenvoud
in de rivier, onwerelds
rijk van het goud
dat zelfs stroomopwaarts
aanslibt op de stenen
waar vlinders blok na blok
bloempotten vinden, en blad
voor de rupsen, hun kleuren
een schitterend patroon
een vertrouwd geheim
dat het…
Verzoening met m’n muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Het kan zo maar wezen
Dat je muze je aanspreekt
Omdat ze lang niets van je heeft gelezen
En haar teleurstelling je steekt
Verwijtend ziet ze naar jou
En jij staat met een mond vol tanden
Die schoonheid bleef je altijd trouw
Begeleidde je tot op de mooiste stranden
Voor geen geld, goud of mooie woorden
Wil je haar beschaamd laten staan…
tussen heldere heuvels
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 een sterfelijke god die niet sterven mag
slingert een vuursteen naar de hemel
vanaf de Heuvel van het Werk
de zon staat laag
het licht legt een lange weg af
een god zonder stem ver van zijn stam
hij is de waanzin nabij
telt ontelbare sterren van gouden oker
op de Heuvel die Bidt
de wereld wordt stil als een god
met bedaarde hand de wolken…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Van witte stilte is haar echt gelaat,
gouden luister is haar uitgesproken staat.
Het wil haar met geen woorden nog bevuilen.
Het wil in plooien huid geloof ontvouwen:
stil verzwijgen dat het van haar houdt.…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan
dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp.
De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Altijd zal de zon nog schijnen
ook al is het boven het wolkengordijn
zal donkere wolk met goud omlijnen
't hoort in 't leven, regen en zonneschijn.
En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…
Verandering van perspectief
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 het was niet alleen
goud dat er blonk
maar we hoopten
door te poetsen iets
van die schitterende
kleur terug te krijgen
die ook zou blijven
in samen
hemelden we
het glanzen op
we voelden ook
dat de warmte door
straling intenser
was geworden
wij wisten
dat wij op weg
waren en alleen
al dat feit gaf
ons zoveel spirit
dat het…
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 Klaprozen bloeien,
bloedrode bloemen vieren en sieren het leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik beloof je
geen gouden bergen te bouwen
op slappe grond, ik beloof je
geen liefde voor het leven
uit blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord…
Zwoele zomerdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Het groen straalt me tegemoet,
Zonnetje zet alles in ’n gouden gloed,
Bomen laten hun blaadjes glanzen,
Briesje doet grashalmen dansen.
In d’sidderende hitte van de middag
Laat ’t briesje verstek gaan,
Zijn de natuur en ik geheel van slag,
Door ’n middagdutje verkwikt,
Doet d’avondschemering wondren,
Tot onweersdonder opschrikt.…
10de symfonie van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
298 De synagoge was een paardenstal
van het leger, nu is het wit weer wit
en goud, een romantisch gebedshuis
in katholieke kleuren
Geld en sleutels gaan apart
van ons naar binnen
De poortjes piepen maar
iedereen mag doorlopen
al moeten de mannen opzij
langs de gastentafel
om een keppel te pakken
De vrouwen zijn vrij
eerbiedig van nature…
F.A.F.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 als je gewoon vooraan begint
met een ‘acte de présence’
wat niks anders is dan
de dans in eenvoud
van enkelvoudig
vrij vergeven
of je neemt het heel serieus
als pretentieus ingesteld
persoon met een wil
van blinkend goud
en stoutmoedig
fijne streken
hier hoeft geen einde te zijn
aan de richtingloze weg
en zouteloos geveins
als walmend…
Een unieke dame
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Jouw hart is gemaakt van het puurste goud van op de hele planeet.
En dat alles maakt jou de mooiste prinses op aarde.
Amen!…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Stil mijmerend plaats ik hoog in top
een gouden ster met jouw naam er op, en
en koester mijn gevoel van dankbaarheid
als 't Licht van Kerstmis zich verspreidt.…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar taile een gordel van zirkoon
haar ogen stralen de warmste stralen
heel haar wezen en karakter,
noemt haar naam….... LENTE!…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
163 Het is in de stilte dat ik me vind
In het onbesprokene, het ongezegde
Het zwijgen omarmt mij en ik het zwijgen
Zwijgen is goud en spreken is een doodszonde
Zonde van energie
Zonde van onverschilligheid
Zonde van inmenging
Mijn filter tegen de luidruchtige overweldigende buitenwereld
die meer filler dan inhoud is
Mijn filter in…
Verf overschreven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
113 met de nog natte ondergrond
die langzaam droogt op mijn harde kern
die niemand ziet - wie ik ben
in mijn eigen herinnering
als het ware van binnenuit
gezien, wat een fantasie is
omdat vanaf het begin de buitenwereld
haar kleuren in mij mengde
zodat ik nooit kan weten
wie ik zou zijn geweest
in oorlogstijd, droogte of cholera -
een gouden…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend bed
vangt me op, het eet de vlammen
en bekleedt me met goud…
DE SMOKKELAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 in alle rust geniet
tussen en onder steunbalken
van de gewezen stal
dit oord van smullend verpozen
was ooit voor smokkelaars
een huis van samenkomst
en voorzichtig vertrek
om langs verborgen bospaadjes
Nederlandse boter
van lage prijs te brengen
naar het dankbare Belgenland
heimelijke daden
vlochten zich vaak onbelemmerd
door gouden…
Prinses van hoge geboorte
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.089 'Ik kom met lege handen,
Ik breng geen offeranden
Van myrrhe of wierook of goud.
Ik ben een vermoeide, belaste,
Dus heb ik op de vaste
Beloften uws Konings vertrouwd.'
'Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
Het lied der arme klanten
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.980 Wie er al kroon of scepter draag
En louter gouden kleren,
Al springt hij hoog, al springt hij laag
De centen, die regeren.
Voor 't leger staat de generaal,
En leert de mensen moorden,
De dappere helden allemaal,
Ze vliegen op zijn woorden.…
Pelgrimsreize IV
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.584 `Ik kom met lege handen,
Ik breng geen offerranden
Van myrrhe of wierook of goud,
Ik ben een vermoeide, belaste,
Dus heb ik op de vaste
Beloften uws Konings vertrouwd.'
`Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Op schaliedaken ligt maanlicht dol in vreugde, goud-gelukkig.
Ik weet: moest de verzoeking mij op een hoogte brengen
van al de schaliedaken zou ik maanlicht stromen zien:
een ziedende zee van zilveren golven uit licht lopend goud.
Veni Creator van het leven: vreugde om de vreugde!…
Rijkdom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.214 Die blij wandelen over regenbogen
gestreeld door gouden zonnestralen.
Vriendschap, trouw verklaren.
Wijsheid, zilvergrijs in ’t verschiet.
Gezondheid, ons gegunde jaren.
Liefde die in mij de ware ziet.
Schone blauwe, die nochtans staren.
Samen dansend tot het laatste lied.…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 het grote niets reikt zich aan
als een goudgele gloed
met een kraag van vals besef
gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Mijn ogen glanzen vol hoop
Schemer verslagen door licht
De wind waait zoute tranen
Strelend over mijn gezicht
De zon ontwaart een glimlach
Van glinsterende gouden gloed
Het tij zal zachtjesaan keren
Zoals het gaan zal is het goed!…