13209 resultaten.
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied
Een heerlijke melodie van een nieuw leven
Het is een wonder…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
Sterrenboeket...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.271 Je kunt het niet verklaren,
maar sommigen denken van wel,
Voor mij nog steeds een raadsel
een wonder... heel bijzonder,
de sterrenpracht, een schouwspel...
voor ons daar neergezet
ik blijf me steeds verbazen...
De hemel wemelt,is één groot
sterrenboeket...…
mei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
809 ieder jaar in mei
voel ik de kriebels in mijn huid
er gaat een wonder door de wei
in vol ornaat
ligt als een machtig wit tapijt
wat geen mens ontgaat
dat wonderschone fluitekruid
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
dat veel besproken fluitekruid
siert boven doorns en distels uit
gelukkig…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw aan mijn zij
deze plek van eindeloze duur
schept vreugde in een
onnoemelijk ogenblik
hier ontmoet ik de schepping
waar licht en teer ruisen
van de waterstralen
het wonder…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 En lijkt het, ondertekend met mijn naam,
en voortgekomen uit mijn eigen brein,
een wonderlijk, nostalgisch schilderstuk.…
Zesde zintuig
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.655 spiegel
die laat zien
wat er is
Horen wat ik hoor
in de wind die ruist
de bellen van fietsers
een hond die blaft aan de overkant
Een koepel geluid vol stilte
Een kaatsende diepte
Een echo van licht
Sneller dan het
snelste verstand
deze puls van
zintuigen en zin
Een blikjestelefoon
met mezelf als
het ene blikje
hier
Een wonder…
De zondaar.
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.893 Er gebeurde geen
wonderen
het bleef gewoon
donderen.
ik bleef lamlendig
laveerde behendig,
van de een naar
de andere zonde
voelde me door
niets gebonden.
Ik bleef dorsten
naar de borsten
van andere vrouwen
die daar van houwen.
Ik ging vreemd
bij het leven
parkeerde me even
in andermans
geliefde
zolang het
hun beliefde.…
Zorgeloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.212 Mijn liefde voor jou ontluikt
in al deze kleine, maar wonderlijke dingen.…
DE LIJSTER ZINGT
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
918 Hoe wonderlijk dat machtig stemgeluid
uit één zo'n prachtig beestje
het steekt zijn kopje in de lucht
en viert zijn eigen feestje.
En wij genieten van zijn zang
speciaal voor ons gezongen
kijken hem vol bewondering na
als hij van tak tot tak is gesprongen.…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.238 De vlammen stonden bevend en bedeesd
te branden in de kerstboom, en daaronder
eerbiedig aangetreden om het wonder
de ezel en de os, het brave beest.
En Jozef ook, misschien het allermeest
verwonderd over wat er met en zonder
hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder
en blijer dan hij ooit nog was geweest.…
Zwart op wit
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.998 ’t vreet papier en kraakt de hersenpan
ik gebruik het zelf al jaren
mijn verslaving is niet meer te stoppen
smeer het dagelijks in mijn haren
het helpt je leven naar de knoppen
twee liter halen, drie betalen (een koopje)
en je wilt nooit meer zonder
geef je over aan de honger
en bestel dit vlekkend wonder…
ik blijf achter
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
792 om
ben mijn eigen
poortwachter
uit nood geboren
het was niet aan mij
te zeggen
kom blijf nog even
ik had haar
bij voorbaat
al verloren
zij kwam zo plots
in mijn beeldentuin
van zoete kersen
een zachte stengel
met een vederen pluim
en groeide in mijn leven
bloeide haast ongeremd
tot kostbaar zielengoud
zwevend wilde ik
dit wonder…
spraakgebrek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
764 waarna het tandwiel van de klok stokt
in een grijze, lillende kwab
kweek ik woorden die ik losschraap
als een fluim die aan de strot kleeft
en dan stolt tot een korstig vlies
aan huig, verhemelte en tong
als ik blaas door een klem van kaken
dan waaien de schilfers, de kruimels van een verhaal
tussen de kier van mijn snijtanden
geen wonder…
Kan je het aan?
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
884 Durf je nog kijken
met de ogen van het kind
dat alles nieuw ziet en de daagse dingen
als wonderen ervaart?
Of zijn we blind en afgesneden
van 't echte leven dat een gaan is,
altijd verder
en nergens iets vergaart?…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat
ik wreef haar in
en doorzichtig vernederend fonkelniezen
kwam over mij o wonder…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Anderen knippen met hun vingers, zie:
Er valt vanzelf een wonder uit hun hand.
Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie,
Maar wat ik opdelf is wat grint en zand.
Anderen eten graag, ik kauw met pijn.
Fazant! en ik verslik me in een luis.
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.…
Adieu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.075 Te jong worden takken soms gesnoeid
daar waar oude stoere eiken niet meer
kunnen reiken naar een vol bladerdek
of naar een voorjaar wat luchtig
en ontspannen het licht verspreidt
worden takken soms te jong gesnoeid
daar waar witte vlokken smelten
eer zij vaste grond voelen
of in warme wanten landen
en wonder ogen laten stralen
verglijdt…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 Ik herinner me nog goed hoeveel beter
ik me voelde opgewassen
tegen de verliederlijking
die zeker in een zanger of een dichter
aan een half woord al genoeg heeft;
het bederf dat ons in stand houdt
Je wordt gauw te oud geacht
om volwassen te worden,
nu de geest al generaties plaatsmaakt
voor zoveel gezond verstand,
dat een mens, een wonder…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Hij droeg in zijn bek een halmpje,
Een graspijl, een paardehaar,
En vlocht die tussen de twijgjes
Tot een nestje wonderbaar:
Hij brengt zijn bouwbehoorten
Van alle kanten aan;
Hij zoekt langs grachtjes en wegels;
Zo hebben wij steeds gedaan.…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Kathedraal in Antwerpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
587 O, schone bruid
Wat zijt gij bijzonder
Ja, ik verkondig luid
Gij zijt een gotisch wonder
Met uw kleedje
Van lichtvoetig kant
Verleidt g'ons toch een beetje
We dingen gretig naar uw mooie hand
Rubens, een van Antwerps' zonen,
Tooide u met pracht en praal
Mocht zich met roem laten belonen
Uw minnaars snelden toe, allemaal
O, schone…
Sneeuwvlokken fluisteren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
731 een wondere witte wereld
er dwarrelt geluk
in het rond
vanuit de hemel
schudt men kleine witte veertjes
die als donzige sneeuwvlokken
ons begroeten
op onze snoet
een blije glimlach
in de brievenbus
papieren bezoekjes
een groet een wens
met de post gebracht
wat kun je je dan blij voelen
er is aan je gedacht
ook in je mailbox
zo veel…
- De nacht was het kind -
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
934 In het park onder het licht
wonderlijke grond
straalt een straatlantaarn
duidelijk ritueel de dag
werd verbijsterd, stond,
bezorgt onderdak.
De nacht perfekt,
achtergelaten stoffig
vindt vrede getekend
in behoefte aan verlichting
was als kind 'teruggekeerd'
onaangeraakt net als wij.…
Duizenden malen weer en weer incarneren
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
764 Duizenden malen weer en weer incarneren
uit bollen of zaden wat oogt zoals papaver
oog in oog met de werkelijke natuur
wonderlijk zo oog in oog met het getij
Vandaag is de postbode nog niet geweest.…