Alle inzendingen over lichtjes een wonder

13209 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my name's a stub. Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Dirk Vekemans18 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik wil schoonheid schoonheid laten raken jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog, zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken: beweging is geen doel van een betoog. Jij bent moment waarin het toen bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, een stroom die in de stroom zichzelf herkent, parel in de zin van jouw verlangen, geheim…
Dirk Vekemans19 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik ben de bodem die ik niet bereik. Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart. Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde aangedaan, wij zoeken dat wat nimmer ergens was. Ik ben…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Hun dood is die van vele werelden kriskras kerven kervend door de harten, is blijvend deel, leed dat zal vergelden, aasgaten in de oogopslag, smarten die verbinden, wonden die verharden. Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Jouw vingers de vlinders in mijn handen, jouw gouden haar de stralen op mijn wang, jouw armen omspeling van mijn wanden. Een onuitroeibare pijn in de zang, toen en nu, agonie die ik slaafs verlang. Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet, ik zie wat ik voel en ik weet het niet. Vóór dood het raam sluit op dit verlangen, gun mij…
Dirk Vekemans22 februari 2021Lees meer >

Heerlijk de lente...

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 991
omarmen Langzaam zal de lente gaan geuren Weldra zal de zon de aarde verwarmen De lente ontwaakt in alle rust Krokus en narcis laten de aarde bloeien Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien De lente ontwaakt in een voorjaarslied Een heerlijke melodie van een nieuw leven Het is een wonder…

koepel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
de eeuwige kringloop die ons bestaan bevestigt is een snoer van wonderen de blauwe hemelkoepel jubelkleuren van de herfst fonkelende sterren in zwart winterfluweeel met daaronder een verstilde witbevroren wereld dan de jonge lente met ijlgroene bosranden witgewolkte luchten met de zon die ons langzaam levenswarmte teruggeeft we…

Sterrenboeket...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Je kunt het niet verklaren, maar sommigen denken van wel, Voor mij nog steeds een raadsel een wonder... heel bijzonder, de sterrenpracht, een schouwspel... voor ons daar neergezet ik blijf me steeds verbazen... De hemel wemelt,is één groot sterrenboeket...…

mei

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
ieder jaar in mei voel ik de kriebels in mijn huid er gaat een wonder door de wei in vol ornaat ligt als een machtig wit tapijt wat geen mens ontgaat dat wonderschone fluitekruid in alle bermen langs de wegen en al die kriebels in mijn huid ervaar ik als een zegen dat veel besproken fluitekruid siert boven doorns en distels uit gelukkig…

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met een schaduw aan mijn zij deze plek van eindeloze duur schept vreugde in een onnoemelijk ogenblik hier ontmoet ik de schepping waar licht en teer ruisen van de waterstralen het wonder…

Sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
En lijkt het, ondertekend met mijn naam, en voortgekomen uit mijn eigen brein, een wonderlijk, nostalgisch schilderstuk.…

Zesde zintuig

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.655
spiegel die laat zien wat er is Horen wat ik hoor in de wind die ruist de bellen van fietsers een hond die blaft aan de overkant Een koepel geluid vol stilte Een kaatsende diepte Een echo van licht Sneller dan het snelste verstand deze puls van zintuigen en zin Een blikjestelefoon met mezelf als het ene blikje hier Een wonder…

De zondaar.

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Er gebeurde geen wonderen het bleef gewoon donderen. ik bleef lamlendig laveerde behendig, van de een naar de andere zonde voelde me door niets gebonden. Ik bleef dorsten naar de borsten van andere vrouwen die daar van houwen. Ik ging vreemd bij het leven parkeerde me even in andermans geliefde zolang het hun beliefde.…

Zorgeloos

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Mijn liefde voor jou ontluikt in al deze kleine, maar wonderlijke dingen.…

DE LIJSTER ZINGT

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 918
Hoe wonderlijk dat machtig stemgeluid uit één zo'n prachtig beestje het steekt zijn kopje in de lucht en viert zijn eigen feestje. En wij genieten van zijn zang speciaal voor ons gezongen kijken hem vol bewondering na als hij van tak tot tak is gesprongen.…
Moeke17 mei 2004Lees meer >

Het Kerstkribje

gedicht
3.4 met 58 stemmen aantal keer bekeken 25.238
De vlammen stonden bevend en bedeesd te branden in de kerstboom, en daaronder eerbiedig aangetreden om het wonder de ezel en de os, het brave beest. En Jozef ook, misschien het allermeest verwonderd over wat er met en zonder hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder en blijer dan hij ooit nog was geweest.…
Kees Stip25 december 2025Lees meer >

Zwart op wit

netgedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.998
’t vreet papier en kraakt de hersenpan ik gebruik het zelf al jaren mijn verslaving is niet meer te stoppen smeer het dagelijks in mijn haren het helpt je leven naar de knoppen twee liter halen, drie betalen (een koopje) en je wilt nooit meer zonder geef je over aan de honger en bestel dit vlekkend wonder…

ik blijf achter

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 792
om ben mijn eigen poortwachter uit nood geboren het was niet aan mij te zeggen kom blijf nog even ik had haar bij voorbaat al verloren zij kwam zo plots in mijn beeldentuin van zoete kersen een zachte stengel met een vederen pluim en groeide in mijn leven bloeide haast ongeremd tot kostbaar zielengoud zwevend wilde ik dit wonder…

spraakgebrek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
waarna het tandwiel van de klok stokt in een grijze, lillende kwab kweek ik woorden die ik losschraap als een fluim die aan de strot kleeft en dan stolt tot een korstig vlies aan huig, verhemelte en tong als ik blaas door een klem van kaken dan waaien de schilfers, de kruimels van een verhaal tussen de kier van mijn snijtanden geen wonder…

Kan je het aan?

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 884
Durf je nog kijken met de ogen van het kind dat alles nieuw ziet en de daagse dingen als wonderen ervaart? Of zijn we blind en afgesneden van 't echte leven dat een gaan is, altijd verder en nergens iets vergaart?…
Adeleyd5 oktober 2006Lees meer >

wonderbaarlijke maand

gedicht
2.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.178
borstkas opstoof als papaver ribben in sierpennen uitwaaierden mei mijn magere taal openbrak vergelijkingen vrat als vuur water ik schaamde mij diep naar poldergewoonte in loden jas tussen druppel en wind ongevoelig bij takken struikgewas doornen had ik licht opgevat ik wreef haar in en doorzichtig vernederend fonkelniezen kwam over mij o wonder…
Ramsey Nasr8 september 2025Lees meer >

Zondagskind

gedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 19.497
Anderen knippen met hun vingers, zie: Er valt vanzelf een wonder uit hun hand. Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie, Maar wat ik opdelf is wat grint en zand. Anderen eten graag, ik kauw met pijn. Fazant! en ik verslik me in een luis. De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn Verhemelte proef ik slechts as en gruis.…
Gerrit Komrij28 september 2025Lees meer >

Adieu

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Te jong worden takken soms gesnoeid daar waar oude stoere eiken niet meer kunnen reiken naar een vol bladerdek of naar een voorjaar wat luchtig en ontspannen het licht verspreidt worden takken soms te jong gesnoeid daar waar witte vlokken smelten eer zij vaste grond voelen of in warme wanten landen en wonder ogen laten stralen verglijdt…
metha27 november 2008Lees meer >

Het was een grauwe

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 12.193
Ik herinner me nog goed hoeveel beter ik me voelde opgewassen tegen de verliederlijking die zeker in een zanger of een dichter aan een half woord al genoeg heeft; het bederf dat ons in stand houdt Je wordt gauw te oud geacht om volwassen te worden, nu de geest al generaties plaatsmaakt voor zoveel gezond verstand, dat een mens, een wonder…
Hans Verhagen23 februari 2022Lees meer >

De dichter

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.675
Hij droeg in zijn bek een halmpje, Een graspijl, een paardehaar, En vlocht die tussen de twijgjes Tot een nestje wonderbaar: Hij brengt zijn bouwbehoorten Van alle kanten aan; Hij zoekt langs grachtjes en wegels; Zo hebben wij steeds gedaan.…

Duif

gedicht
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 23.369
De hemel boven 't park werd licht, de bomen stonden groen, afzonderlijk en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…

Kathedraal in Antwerpen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
O, schone bruid Wat zijt gij bijzonder Ja, ik verkondig luid Gij zijt een gotisch wonder Met uw kleedje Van lichtvoetig kant Verleidt g'ons toch een beetje We dingen gretig naar uw mooie hand Rubens, een van Antwerps' zonen, Tooide u met pracht en praal Mocht zich met roem laten belonen Uw minnaars snelden toe, allemaal O, schone…

Sneeuwvlokken fluisteren

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
een wondere witte wereld er dwarrelt geluk in het rond vanuit de hemel schudt men kleine witte veertjes die als donzige sneeuwvlokken ons begroeten op onze snoet een blije glimlach in de brievenbus papieren bezoekjes een groet een wens met de post gebracht wat kun je je dan blij voelen er is aan je gedacht ook in je mailbox zo veel…
windwhisper20 december 2009Lees meer >

- De nacht was het kind -

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 934
In het park onder het licht wonderlijke grond straalt een straatlantaarn duidelijk ritueel de dag werd verbijsterd, stond, bezorgt onderdak. De nacht perfekt, achtergelaten stoffig vindt vrede getekend in behoefte aan verlichting was als kind 'teruggekeerd' onaangeraakt net als wij.…

Duizenden malen weer en weer incarneren

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 764
Duizenden malen weer en weer incarneren uit bollen of zaden wat oogt zoals papaver oog in oog met de werkelijke natuur wonderlijk zo oog in oog met het getij Vandaag is de postbode nog niet geweest.…