3008 resultaten.
Eindelijk vrij.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.099 weg van het verdriet
Niet denkend aan het afscheid
Het dal komt in zicht
Maar ik sta klaar
Ik laat me niet meer verrassen
Ja, komt u maar
Ik haal diep adem
En duik in de rivier
Maar schiet weer op
En lach van plezier
Ik heb me eindelijk losgesneden
Van alle banden die ik had
Voorgoed heb ik afscheid genomen
Van alle mensen in de stad…
De Gevelkerstman (16)
hartenkreet
2.7 met 44 stemmen
4.044 put van de nazomer en mijn hart
aan het uitkijken naar de komst van mijn held
de enige echte veel gedupliceerde Gevelkerstman
De wereld is één grote toep
met vanille, mokka, banaan en nootjes
Ik voel mij een vibrerende garnaal
in het zonneke van de schaduw van mijn
communiebank die ik afgeluisd heb
op de vogelmarkt in het Stad…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…
Valse liefde in de Ziel gegrift
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.091 We zijn ons niet duidelijk bewust van het feit dat in eigen wijk of stad kinderen worden mishandeld, worden gemangeld door de bureaucratie of op straat leven...…
Met sleuven en inkepingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 ontmoetingen groen in het IJ
Ik liep door de Nova Zembla
die is dusdanig aangepakt
dat je op je klompen aanvoelt
hier woont Jan Splinter
als vanouds in voor de winter
Aan de Kop van de Van Diemenstraat
valt zelfs een gat vrij
onder in het volume
tussen pakhuizen en graansilo
zodat je rechte zichtlijnen ziet
tussen de Houthaven en de stad…
Het lied van Magdalena - Paassonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
731 Alvorens ik mijn hoofd te ruste leg
ga ik Hem zoeken in de stad, langs heg
en steg, bij nacht, als plots een zoete stem
mij roept: ’Maria, huil je?’ en ik klem
me vast aan Hem. Rabboeni, wat ik zeg:
Je nooit meer lossen, zal ik, Jij bent mijn,
Je brengen naar mijn moeder’s huis waar ik
geboren werd om daar van Jou te zijn.…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 wij drijven met de stroom mee
door donker wordende lucht
als ijsbloemen in een hittegolf
het eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem…
Vannacht
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.024 Ik zie neer op een kille nacht
die de stad doet wankelen
onder haar eenzame kracht,
de echo van de wind blijft
zich onbegrepen herhalen.
Hongerig roept mijn stem
langs de trillende ramen.
De donkere huizen zijn doodop
en deuren blijven gesloten
voor mijn zacht geklop,
de echo van mijn hart blijft
zich hoopvol herhalen.…
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje gezet
dit land
mijn land
waar zon verzengt
met avonddamp
en zich vermengt
met lucht van koeieblazen
dit land
waar mensen gejaagd
in ruste grazen
mijn land
waar stad…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…
EXCALIBUR
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.447 Verzworven uit de oude stad
naar ongeweten landen,
het zuiver zwaard in handen.
Maar toen dat kruiste met het pad
verbraken wij de banden.
De Ronde Tafel werd een vlot
dat in de branding drijft
en loze kringen schrijft
in het allang vervallen slot.
De angst, de dreiging blijft.…
open brief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 bevolking van het mooie ’s-Gravenhage
mijn toekomstplannen vonden geen gehoor
maar desondanks zet ik ze naarstig door
want anders heeft uw stad geen kans van slagen
jawel, we moeten aan wat bosjes zagen
wat boompjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen
mijn…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 En dacht gij, dat ik u vergat,
Voor schoon gelaat in schone stad,
Belust verboden buit te werven?
Uw wezen wies zó door mij heen
Als klimopwortels door een steen;
De een zonder de aêr slechts dood en scherven.
Gij lacht naar mij, zo triest en stil,
Een goudenregen in April,
Een vloed van vlam in koude dagen.…
Natuur is voor tevredenen....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
735 vlinderstruik betasten
of snaterende eenden
die U op Uwen bank
uw courant lezend
al kwetterend verrasten
wat zingt gij lof op
grauwe klingerstraten
in steen geklonken
smerig grachtenwater
kende gij slechts
het Losserzand
met bruisend Dinkelwater
of luchten fijn als kant
gevangen in een welputrand
blijf rustig van drie hoog
de stadse…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 21 dagen zwerven op straat
opgeven spreekt boekdelen
en het overgeven aan
gewoontes brengt
troosteloos
diepgezonken
tranendallen
vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.000 je licht glijdt onvermoeibaar over zee
de stad moet alle helderheid ontberen
ik zou jouw stralen graag eens willen keren
eureka, wat een ijzersterk idee
een zee van licht op al die hoge heren
despoten van de Haagse ratsmodee
de duisternis krijgt lichtend haar congé
het kabinet moet helder gaan regeren
de vreugde is niet langer clandestien…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind
het kabbelend geluid
geruis van water in gebed
de bedding van de beek
oevers in de kant voor altijd vastgezet
dwalend langs de bomen gaan
het dal omhoog als de heuvel wijken
voel ik de andere stemming aan
het stadse…
Jouw tour de poëzie
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.955 jouw huis in zand geklommen
van geleende korrels, duimtoppen hoog
zoemt in mijn oren
droom mij jou in een land
van fris lentegroen
en mijn gedroomde huis
op kousenvoeten van slapeloze nacht
is een stad zonder keurslijf
de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit
stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit
totdat alles in jou glinstert
leg…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Door langdurige tandeloosheid
-ze is bang voor de tandarts-
heeft Oma 'n nogal klein mondje
we zien het niet meer, alles went
Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter…
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Gevloerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 lot ligt
gevloerd op straat,
lantarens werpen
hun lichtend teken,
en schaduwen de
monden snoert,
van wie het
gezicht niet plooit,
blijft in gebreke
in de spotlight
van het bestaan,
lazen de half
gevulde glazen
in beider ogen,
om die te laten
staan, van
onszelf vervuld,
waarin we de
liefde hebben
voorgelogen, met
de stad…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 als langzaam gestaag
de avond zich vallen laat
in gedempte tonen
het water kleurt tot zeldzaam aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 iets wat men niet gelooft, denk ik
iets waar men versteld van zal staan,
dus niet de gebruikelijke ellende of
het bijna net zo gebruikelijke geweld
iedereen weet al hoe het met de we-
reld is gesteld, en ook niet de liefde
want die draait dol, gek (als ze al bestaat)
voor een mens als ik die door de binnen-
stad struint, misschien…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde
aarzelende God in het geboorteland
van de door Maria verlaten stad…
Zure appel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.196 de binnenspiegel zag
na wat gehaaste ogenblikken
hoe door zomerzon gesnoerd
een zak met appels lag te stikken
hoe een volle zak met appels
lag te broeien op die dag
en er zo vastgesnoerd en wel
zoet in een kinderzitje lag
Ik kreeg het warm en benauwd
heel erg benauwd - begon te zweten
want het was een uur geleden
dat ik wegging uit de stad…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 (met dank aan Willem Kloos)
ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten
het Haagse luchtruim is mijn hoge troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind…