5774 resultaten.
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 ik voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
Ik hou van u
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
886 In de duisternis glimt ze als zwarte marmer.
“Du bist so schön, ich liebe Dich,”
Zeg ik zo, omdat ik, dit,
In mijn eigen taal niet zeggen,
Niet straffeloos zeggen kan.…
ET ETERNUM
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
853 vrijheid ligt vaak een gevangenis
besloten, een medaille heeft twee kanten
ik waag me niet aan spel van speculanten
en wil niets hebben dat ik nu niet mis
ik vind geen troost meer in de catechis-
mus, stervelingen zijn alleen passanten
die weerkeren tot as en in een nis
bewaard, omgeven worden door chrysanten
voor vijfentwintig eeuwen duisternis…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 Ik slaap niet, ik luister
naar mijn schaduw
zie hoe bedroefd hij
de handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt…
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 De duisternis heeft gewonnen, het licht verloren.. En toch heeft het licht ergens gewonnen.. Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster..…
Droomlied van de liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
891 Minnaar van mijn dromen
ik zou je willen vragen
dingen die echt deugen
zingend over de liefde
zoete wens in duisternis
dat ik je best weer wil begeren
zo lief vind ik jouw zinnen
dromend over de liefde
overtuiging van het geluk
en zoektocht naar waarachtigheid
vliegend over de liefde
van een onbestemde dorst
zijn mijn…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Verwoed steek ik in de duisternis.
Mijn zwaard dringt een lichaam binnen.
Zijn ogen bloeden achter het masker.
Het masker verwijder ik.
Daar sta ik zelf.…
Hel en hemel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
959 als ik zei, dat jij het was
Die ik in mijn gedachten beminde
Die mijn hart wist te veroveren als de bezitter van een opaal in strijd met de dood
Die onmacht die ik voelde was niet vreemd, zelfs verontrustend normaal
Dat wij ooit spraken als vrienden
Zo goed als ik jou kende, zo vreemd ben je nu voor mij
Dat je ooit verloren mag gaan in de duisternis…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 De Erinyen zullen u elegisch bezingen
als u afdaalt in Hades’ diepe duisternis,
‘t rijk waaruit geen sterveling wederkeert -
gij, die meent dat de dood het eind van alles is.
In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven
over de einder van ’t aards bestaan.
Uw spotdichten zullen dan verstommen
als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Geen kind meer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.161 Verdrongen naar de duisternis
of minstens in kluis met tijdslot geworpen,
wachtend op het moment dat
ik haar beschouwen kon.
Haar dekentje afgeworpen,
haar knuffel in de kast verdwenen
en 's nachts niet plots meer wakker wenen,
dikke blauwe wallen en een warme fles.…
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
655 Blijf bij ons Heer, als het donker is
En wij geen licht meer zien
En dwalende zijn misschien
Wees dan ons licht in de duisternis.
Blijf bij ons Heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons dan vasthouden en leiden?…
Meer van hetzelfde: vier goeroegedichtjes
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
556 Terwijl het schouderklopjes regent
en hij als ziener wordt bejegend,
ziet hij zijn eigen duisternis
en kijkt hij waar de uitgang is.…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Mijn ogen storen
duisternis.
De herrie van mijn naaste buur,
heb ik nog het meeste lief.
Want hoezeer ik ween,
om bloemen in de knop gebroken,
ik heb haar zoetheid nooit geroken.
De klanken kan ik hier niet horen.…
God is mijn licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
711 God is mijn licht en geen duisternis
Hij is bij mij in goede en kwade dagen
Hij is mijn kracht, Hij hoort mijn klagen
Wanneer ik soms verkeer in droefenis.
God is mijn licht, Hij is mijn behoud
Hij is mijn sterkte, steeds maar weer
Ik wandel in het licht van mijn Heer
Mijn leven is aan Hem toevertrouwd.…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 Ze haakt haar zijden kousen vast
daar, waar haar blankheid overgaat
in duisternis. Op zondagmorgen is
mijn moeder vol geheimenis, met
lippenrood en donker-krullend haar.…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 De dagen te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen tot een droom,
tussen licht en duisternis
verborgen, te kiezen en te
wenen, het hoofd af te wenden
naar alles wat ik heb lief
gehad en mogelijk zelfs
meer om me te bevrijden.…
Het liefst...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.029 Liefst helemaal niets meer,
Geen licht meer in de duisternis,
Geen kleuren geen beelden,
Alleen maar strontlucht en gore pis.…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Er is geen poëzie meer
in dit land van verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van…
De zon en de maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 veranderd
omgeslagen van dag naar nacht,
van vandaag naar gisteren
Waarom moest je weer terug naar de schaduw
uit mijn licht gebleven,
mijn warmte laat jou koud
Je bent teruggegaan diep in de nacht,
Je keert je rug naar mij,
ik probeer erdoorheen te kijken
mijn licht op scherp te stellen
en door jouw heen te schijnen
door licht in de duisternis…
Voor de verre prinses
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.215 Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.
Maar als het waar is dat door grote dromen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedre nacht.…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 vergeefs
naar klank en kleur maar vond
ik slechts verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms het woord
waarmee ik duisternis…
Brein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Ik ga mijn weg door de duisternis.
Op de tast zoek ik jou.
Vecht mij door het grauw.
De kamer van mijn gedachtenis.
Ik betaal mijn tol.
Met mijn gedachten en herinnering.
Jouw verbeelding is mijn zegening.
Daarmee houd ik mijn zoektocht langer vol.
Nu eens werkt mijn brein non-stop,
Wanneer jij wandelt door mijn gedachten.…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt in duisternis…