2450 resultaten.
Stiekem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Je stilzwijgen doet me zo wreed aan,
dat ik nu je ecodorpbewoners om de
tuin leid, zeg dat ik voor hun wijze
van leven kies, terwijl ik koortsig
in de duistere nacht je slaapplek
zoek en stiekem, zoals zo gewoon
voorheen, naast je lichaam schuif
en de nachtmerrie met liefde kapotdruk.…
Deemoed
hartenkreet
1.4 met 8 stemmen
762 Toen ik in een bloeiende tuin op Kreta een smakelijke
maaltijd nuttigde en daarna heel wat wijn achterover sloeg,
gedichten van Lucebert probeerde te begrijpen, mijn glas
kapotsloeg op een rotssteen, de kelner de zaak vergoedde,
mijn vriendschap met Rimbaud herenigde
door nog meer te drinken,
ineenstortte in mijn hotelkamer,
mijn eigen bloed…
Dolly zegt Goedemorgen!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 zegt
Tegen de dag
Ik ben meteen geboeid
De lariks oogt minder vermoeid
En het leven roept
Ik ben het waard
Om geleefd te worden
-----------------------------------
Opgedragen aan onze 'huis-tortel'
die onze tuin gebruikt als thuishaven -
ze is erg mak, en voelt zich zichtbaar
op het gemak, ook als wij buiten zijn.…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 om je te doen begrijpen
Er is geen raket aann mijn kamermuur
Dat is een gitaar
Er zijn geen bommen in mijn tuin, het zijn waterkruiken
En in de zakken
Zijn er geen chemische explosieven, maar worden de boeken van mijn kinderen verstopt
Vertel me
Wat moet ik doen ?…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Aan een grijze blinde museummuur hangt
’De tuin’, door Jan Eijkelboom beschreven.
Bladeren zijn gevallen, de merel zwijgt.
Trapgevels, stille pleinen, miezerregen.
Als in mijn hoofd de blauwbilgorgel zingt,
schrompelstumpel ik naar de spuihaven
Waar ik mijn auto achter liet.
© Tino 2012…
Veertigjarig huwelijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.167 De kinderen rond de tafel
de kleinkinderen
aan het spelen
op de wip
de grote schommel, de glijbaan
af en toe even
bij de grote mensen
om wat te drinken
Opa en oma
veertig jaar getrouwd
in de tuin van Heidelust
ik was net negen
een van de oudsten
van de vijfentwintig
die er later zouden zijn
Als enig kind
van de oudste zoon
voelde…
Veertig jaar getrouwd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.899 De kinderen rond de tafel
de kleinkinderen
aan het spelen
op de wip
de grote schommel, de glijbaan
af en toe even
bij de grote mensen
om wat te drinken
Opa en oma
veertig jaar getrouwd
in de tuin van Heidelust
ik was net negen
een van de oudsten
van de vijfentwintig
die er later zouden zijn
Als enig kind
van de oudste zoon
voelde…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Verhuizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
801 met dozen van A naar B
Op iedere doos staat waar hij in het nieuwe huis wezen moet
Deur door , trap op 3e deur links
Ja daar is ie goed
Daar komt het bankstel aan
De relax plek voor iedereen
Shit hij gaat niet door de voordeur heen
Dat is bij iedere verhuizing weer het probleem
Dan maar met veel gesjouw en gepuf
Via achterom en de tuin…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks. Helemaal
wat iedereen verheugt en doet besluiten tot nieuwe
hoop en vriendelijkheid. Het doet zo’n deugd, dus laat
de bloemen groeien en de zon de goeden en de kwaden
warmen, tot ieders hart weer zacht en teder is, als van een kind.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden toen in mij, een nieuwe woning.
We zongen vreugdeliedjes bij het ochtendlicht
en streelden met de handen voor 't slapen.
Die goede dagen, maanden en de jaren,
zijn als een droom aan ons voorbij gegaan.…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Er is geen woord voor missen, hoewel
ik het hoor in de merel die zingt
in de tuin waar jij niet bent. Geen woord
voor het mankeren van de dagelijkse
dingen; het snijden van brood, de zoete
stroop van simpele zinnen. Geen woord
voor de te ontberen belofte
dat er een eeuwig zal zijn.…
Spiegeling
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 In ’t venster van mijn buurman is een tuin...…
Roeping
gedicht
3.2 met 12 stemmen
4.968 Fluit er een merel ten hemel schreiend mooi
in China terwijl ik niet in China ben;
heeft naar verluidt men hier ter stede merels
ook gehoord in het blauwe schemeruur
van 3 Februarij 1603; zal, naar verwacht mag
over zes weken, in mijn tuin hun lied weer
klinken; stel dat ik al op weg zal zijn
gegaan, naar China, of het onbekende
voorbij…
in een vorig leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 In een vorig leven
was ik getrouwd
met jou
In een vorig leven
was ik gelukkig
met jou
In een vorig leven
hadden we kinderen
Waren we een gezin
We hadden vrienden en vriendinnen,
een poes, een kreeft, 3 hamsters, een vogel en 2 vissen
Ik zonde in de tuin
Ik fietste
En had de wind mee
Het leven was kleurig
En het was goed voor ons twee…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 ook al honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van deze koekoek
ontroerd vernamen ook spraken over stapstenen
keien in de rivieren ook van Noorwegen
Afrika en Zweden als klankborden 't klateren
muzieknoten al eeuwen paradijselijk meegaven
als dansende zeepbellen zonder op te lossen
ook tegen de mussen en koolmeesjes
in tuinen…
een vader betekent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 ruimte laat en gelegenheid biedt
mijn eigen weg te vinden en te gaan
een vader betekent
zoveel dingen voor mij
een veilige haven is hij
een schuilplaats met beschermende beschutting
als het op de een of andere wijze tegenzit
die mij ook het vertrouwen geeft
om na het vallen weer op te staan
een stevige boom is hij
die stamt in de tuin…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
Wat ze zagen ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zo zaten ze daar aan de keukentafel,
en keken naar wat achter hen lag,
de kopjes koffie die nooit werden geteld,
de poezen die ze begroeven in de tuin
oud en amechtig of nog tergend jong.…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.…
natuurmonument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 zomers goud onder hemels blauw
in de schakering van de herfstbont regenboog
steeds weer
jaargetij na jaargetij
kleurt zich er dwars doorheen
als vivaldi’s eerste tonen
vier jaargetijden lang
zijn gekwinkeleer
het gesprek
ontwapend gemeend
als seizoenen veranderen
en we bij tijd en wijle
de hovenier die het jaarsveld laten harken
de tuin…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens met de krachtige
weer op te staan
kom geliefde kinderen
laat ons zingen tot onze
Monarch en Opperwezen
de enige God van Israël
juichen om het leven dat
God de Vader ons in de
Mensen Zoon Jezus Christus
heeft gegeven
de doper in de Heilige Geest
in onze tuin…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 altijd bij mij dragen
nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin…
Een nieuwe Mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Is nu een mooie tuin,
met groen en prachtig blauw.
De mezen zijn er ook,
en ik verwonder mij,
de drift in zo’n klein beestje,
zij vliegen af en aan, zo vrolijk en zo blij.
De jongen zijn al uit,
ze kunnen heel wat aan.
Veel wormpjes en veel vliegjes,
hun ouders dragen ze steeds aan.
Het kooitje aan de muur is hun behuizing.…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 kort zijn mijn gedachten
enkelvoudig is mijn geheugen gevuld
daarbij heet in de kuil vallen verwachten
het sluit aan bij menselijk ongeduld
gevuld met onwaarachtig verzachten
de zon schijnt door mijn venster
en zie het groen van mijn tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin…
Je zielsgenoot plotseling zien
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 Zoals de bloeiende planten in verschillende tuinen wellicht
Het open veel te hard van stapel lopen in je liefdesgedicht.
Het is als een enorme stoom uit een snelkookpan loslaten,
Compleet onverwachts je hebt het eerst oprecht niet in de gaten.…
thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 naar de werkkamer, alwaar
ik eerst nog wat klusjes doe
en dan mediteer voor m’n altaar;
Koken in de keuken,
met z’n alles samen eten,
gezellig kletsen en kibbelen:
een traditie diep ingesleten;
’s Avonds samen series bingen,
op de bank voor de buis,
poes en dekentje op schoot:
ik weet, ik voel, ik ben hier thuis;
Met achter in de tuin…
lieve lente
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
437 in de storm
die ’t losmaken kan
waarna ik ’t alsnog laat smeulen
tot ’t allerlaatste restje
in rook opgaat
in definitieve sliertjes
welke ik dan vang
als ’n tovenaar van niks
om als vervreemding
(als sluikreclame dus)
te misbruiken in brouwsels
naar eigen believen
en eventueel gewin
dus zijn de nachten nu ook warmer
en de tuin…