3038 resultaten.
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Soms spreken zinnen dan wondere woorden
die je plots compleet verstillen en bekoorden,
ongezocht soms zin voor zin en laag voor laag
klinken als die ene ultieme gewetensvraag.…
De snelle pen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 laatste die
ik leeg zal
schrijven om
mijn gedachten
op papier
te krijgen
de anderen zijn
lang meegegaan
met hun vlotte
inkt hebben wij
zeeën vol emoties
aangedaan hebben
veel moeten dopen
en nog meer hopen
de pennen schreven
veelal naar een goede
uitkomst toe maar
soms heb ik naar het
slot de pen vrijwel
kapot gebeten
liepen zinnen…
Genese
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 aarde kruipen
alles moet anders
als we ground zero op
de knieën verkennen
als we afleren aanleren
bijstellen ombuigen
verandert alles
wording 2
we kruipen hinken
strompelen
alles verandert
we leren rechtop lopen
verheffen het tot
een ware kunst
alles wordt anders als keelklanken
evolueren tot letters woorden zinnen…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...
De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen mens zal weten
hoe diep of hoog haar dalen
haar ziel geraakt...…
Chronisch dichtend brein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Ik heb een chronisch dichtend brein
En dat is echt niet altijd even fijn
Want net als ik graag wil gaan slapen
begint mijn brein weer woorden bij elkaar te rapen
Ik wens dan toch wel eens wat rust daar bovenin
Maar dat brein dat doet gewoon zijn eigen zin
En niet één, maar wel duizend zinnen laat het rollen
Die ik ook niet zomaar weg kan scrollen…
Verstekeling
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 geen verwoede
woordenzoeker
't Is 't tegendeel waar je je
nog in uit
een quote waar je je zelf in
hoopt te vinden
een houvast waar je je aan
vast kunt binden
je zingt je lied, doch zonder
lier of luit
Kan jou een therapeut hier nog
bij baten
emoties vormen meer jouw
lexicon
je dwaalt in een groot traanemoticon
beroofd van zinnen…
Zorg en jeugdzorg
netgedicht
2.6 met 57 stemmen
328 het zijn blokjes tekst
die ik op spanning
heb gebracht met
diverse emoties uit
de dagelijkse
werkelijkheid
miljarden mensen
hebben met hun leven
letters woorden en
zinnen aangedragen
waarbij gevoelens
in het bestaan het
sociaal samengaan in
verbindingen spannend
kleuren want hoe de
mensen elkaar te
na staan is al lang niet
meer…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.
Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
301 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 De twee regels uit de voorlaatste strofe zijn zinnen uit IN MIJN MAND van Lieke Marsman zelf…
droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
143 streelt zacht de mijne
in de vijvers van onze ogen
weerspiegelen zich lichtende sterren
uit een venster ver weg klinkt vioolmuziek
santissi-tissi-tissimo
de wijn is zoet en rood
nu en dan
schenken wij elkaar
een woord van binnen
de milde wind
wist het verleden weg
twee late vogels vinden
ritselend rust
waar zij met alle zinnen…
Flatscreen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
947 Nu
kadert mijn flatscreen
een steeds veranderend schilderij
van wisselende zinnen.
Lang, kort
weer afgebroken
en opnieuw beginnen.
Waar is het eind?
Ik zoek naar een ritme
muziek niet in noten
maar in woorden en klinkers
letters die dansen
op de vloer van mijn scherm.
Wat ik hoor is getik.
Waar is de muziek gebleven?…
Zieldrager
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
940 Zinnen die enige pijn konden verlichten,
die ik heb opgeschreven met behoorlijk wat geduld.
Het schrift van daden, emotie en woorden,
is volgepend met alles wat ik zeggen moest.
De letters die naast elkaar hoorden,
al was ik vrolijk, verdrietig of woest.
Het zielschrift is gesloten,
over een tijdje lees ik er wel weer eens in.…
Warme tranen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.795 het duurde maar één ogenblik
om jou te vinden
ik heb er een leven lang
op gewacht
je dook in mijn hart op
totaal onverwacht
ik schrei nu warme tranen
van vergeten dromen
ik dacht dat het
nooit meer zou komen
ik zoek jou zo vaak
in koesterende woorden
stille breekbare letters
vloeien uit tot
zinnen die
onbegrijpelijke gevoelens
beantwoorden…
Geweld
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.797 Uitgesproken zinnen,
waarvoor ik geen
zachtruikende bloemennamen ken,
maakten mij tot wie ik ben.
Ontoereikende gedachten
konden dit geweld niet verzachten,
alleen maar verder verkrachten.
Een kronkelende tranenlach
sijpelt door
in een vernietigende genadeslag.
Een harde wereld is het gevolg.…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 bespat
spiegelen de ramen het licht
dat zacht van binnen gloeit
en versleten zinnen boeit
maar tijdens deze
te korte dagen
zijn er geen mensen meer
om wat glans te vragen
zie!…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Maar zelfs het eeuwige leven beloofd,
dender je voort, van je zinnen beroofd.
Want blind is een mens,
doof is een mens,
als je niet in het einde van het leven gelooft.…
Mijn beste vriendin
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
3.210 kant
Als waren wij twee films
Dan kwamen wij van dezelfde regisseur
De acteurs die zijn dan anders
Maar gaan toch vaak door eenzelfde deur
Als waren wij twee kunstwerken
Dan kwamen wij uit eenzelfde gevoel
De vormen zijn dan afwijkend
Maar wij beogen hetzelfde doel
Als waren wij twee boeken
Dan kwamen wij van dezelfde uitgeverij
De zinnen…
De dageraad
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.268 de nacht
een vrouw droomt
over haar belevenissen
terwijl een volgend etmaal
geduldig op haar wacht
Met haar rug naar
het raam gekeerd
lijkt zij zich af te wenden
van wat er te wachten staat
terwijl zij als auteur
van een nieuwe dag
zelf over de inhoud gaat
De nacht is als een zwart doek
het verwijdert misstappen
en onbedoelde zinnen…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 Sacha, Oleg en ik
een heldere klaterlach vult vragende glazen
waarin de kaarsvlam versnippert tot dwaallichtjes
zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen
de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel
lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt…
Verdriet
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.078 Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn ganse denken;
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid; 't graf bedekkend.
De pijn dreunt als een droef refrijn.
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?…
Betovering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.213 Wanneer je zorgeloos
de wereld inkijkt
je niet bewust bent
hoe somber zij kan zijn
en het leven zo gemeen
is het net alsof een zwoele
bries door je lichaam ruist
schijnen de zonnestralen
dwars door je heen
Wanneer je daar zo staat
met het licht in je ogen
hemelsblauw en een
parelwitte tint inspireer
je een poëtisch hart
creëer jij zinnen…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen wiegend ver vooruit
zinnen…
spiralendsnel in kleine hozen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.480 vertel de bomen maar
dat je bent vreemd gegaan
als pril en groen ontlokte je
de zinnen stond nonchalant
ineens het hele bos te minnen
je flirtte met je blond
je ogen waren dauw
en vochtig als je mond
de zon kleurde je haren
jij bracht de wind niet tot bedaren
je wakkerde hem aan
spiralendsnel in kleine hozen
je warmte raakte iedereen…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 je blik was hemels
in het blauw
dauwde verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge…
Ingelijste tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.151 Geland in vleugels van verwachten
stroomt onderhuids verdriet bevrijd
nooit raken wij het verleden kwijt
licht gekleurde dagen verzachten
al kost het ons de nodige strijd
vergoten tranen in stille nachten
verstopt realiteit onze gedachten
beschilderd doek tekent eenzaamheid
het houden van, op weg begeleid
door zinnen die ons nader brachten…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 De waarheid haalt de leugen binnen
geeft glanzend leven een zwarte gloed
wanneer de avond de nacht begroet
hoor ik weer die oprechte zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten…
Lekker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 dagen
vang een heel klein beetje zon
wil de liefde op handen dragen
zoek in jou de passie, mijn bron
Ik open spontaan mijn beide armen
omhels in stilte ons ochtendlicht
wil verdriet voor jou verwarmen
kus de tranen van je gezicht
Ik veeg de pijn uit trieste ogen
raak jouw lippen zachtjes aan
schilder prachtige regenbogen
kleur de zinnen…
de nieuwe tijd
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.282 zijn de uren van vervelen
met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen
een MP3 verdrijft de eenzaamheid
de video verstilde tot mijn spijt
een DVD zou alle wonden helen
een Xbox waar ik dagen mee kan spelen
al kom ik nooit als winnaar uit de strijd
de magnetron ontdooit het hardste ijs
in tram en trein kan niemand mij beletten
mobiel de zinnen…