2581 resultaten.
Grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 Al leken die mijns inziens klein,
hij draaide er een schuldgevoel aan.
“Vind je dat fijn, oude grijsaard?”, zei ik
met een grimas, omdat hij klaagde over lucht.
Die bevuild werd door louter mijn gezucht.
In plaats van hem te vermanen staakte ik.…
Achter de Waalkade
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Ik wist niet waar ik aan begon, ik wist niet wat ik deed,
maar dit leek het begin...
U leerde mij alles
bij gebrek aan mensen om mij heen,
ik kroop door gaten, holen, in kou en warmte,
drukte en eenzaam beleven, voor iedere keer,
dat ene volledige leven van mij.
Alleen door me te herleiden van lijden tot leiden.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Dan later pas als het duister wordt,
kleuren vervagen en de wil verzwakt,
men meer zwijgt dan spreekt, terwijl
de adem afneemt met de dag en ijdel-
heid verdwijnt, dan blijkt het leven
dat zo hard leek te zijn niet meer
dan schijn.
Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…
Kracht van het woord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Voor velen leek het ongehoord, wat ik doe.
Toch word ik zeker niet levensmoe.
Ik wist immers, wat ik deed...
ik benut de kracht in ieder woord!…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik plaatste op het schaakbord
een mythisch kasteel zonder paard
of koningin op de uitkijk, alsof hun
spel ongeschikt leek voor het gevecht
dat ontbrandt en ik sta langs de kantlijn
als de wapenmeester of heraut als een
dreigend trompetsignaal van de toren
schalt over zwarte wateren waar een koppel
- zwart met wit - ontblote zwanen woont…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Zij glijden door sloten de
wereld in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden, werden intieme
vrienden in de woelige wateren
van een gezamenlijke nood.…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Dat ging meest gepaard met gepik en gesnater,
het leek er dan op of de eend haast verzoop.
Die woerd hield haar eindeloos lang onder water
maar alles kwam goed, de natuur liep haar loop.…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
Made in China
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
469 Toen ’t spulletje hing een verlengsnoer genomen,
hup, spanning er op, er leek niets aan de hand…
‘k Zag duizenden vonken de lichtslang doorstromen,
het schouwspel was kort maar beslist imposant.…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 Diepe, met de randen vóór zijn
ogen, zit een vette hoed,
en er leken uit zijn neuze-
gaten zwarte druppels bloed.
Over ’t veld, in wilde snakken,
loopt de scherpe wind en vaart,
huilend lijk een brakke, door de
stoppels van zijn roste baard.…
De jonge dragers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 Het pak leek van een toneelstuk
geleend, een legde de keurige
handschoenen af en keek naar
het opdringend gewas.
Een derde wisselde de stand
van zijn benen in gedachten
bij een komend uitstapje.…
Treinreisflirt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
726 Na een diner in een hotel-restaurant,
waar de bediening te wensen over liet
en de groente uit drie magere boontjes
bestond, zogenaamd haute cuisine, zat
ik in de trein naast een jongedame, die
sprekend op de zangeres Eefje de Visser
leek en die driftig op haar laptop een
studiewerkstuk aan het voltooien was.…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen,
leek het mij alsof ik door de Elisese Velden
liep, de wildtuinen van Eden. Ik begroef mijn
hart in de wortels van deze sierlijke planten
om mijn hart later, na een zwaar leven vol
beroerde downs, weer op te kunnen graven.…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 Zelfs in regen en storm leek de weg mij niet lang —
Waarom moet ik nu dromen van die viool
En verlangen zo droef naar zijn kus op mijn wang?
Ik was nog zó jong, een zó argeloos kind!
'k Had zózeer nog van node zijn liefde en zijn steun.
'k Riep, toen 'k hém niet meer had: — ‘Is er géen, die mij mint?’…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 In weiden, sloten, vaarten, dreven,
Zijn het zwanen die verheven
Boven 't ganzenvolk van leken
Waardig op het water zweven
Vaak voorzien van nageslacht
Dat zij koesteren, dag en nacht
Wachtend op wat komen gaat...…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Het heelal leek alleen nog uit jou en mij
te bestaan en er fladderden vlinders op en
neer vanuit onze harten, dacht ik, want in
feite fladderden ze alleen vanuit mijn hart.…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 geen rimpeling angst
ik legde me op bed en kromde me tot de foetushouding
de houding welke ik nooit had geambieerd, maar toch verkoos
voor de naald was ik niet bang, nog minder voor de dood
want die dood betekende voor mij een nieuw begin
natuurlijk niet in een hemel, laat staan de hel
ik ging naar het heelal en keek eens om me heen
Pluto leek…
De ondeelbare tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
406 Zie de stip aan de horizon en droom
mijzelf bloot te geven aan de wildste ideeën
en gedachten, waarin de beek eerst nog
helder leek, de bedding en transparantie
regelmatig door emoties werden verlegd.…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Er waren nachten dat het leek alsof al het licht voorgoed gedoofd was.
Dat mijn hart niet meer klopte,
mijn ziel van mij wegdreef
Het uitzicht door het raam nietszeggend was.
De dageraad geen nieuwe hoop bracht.
Er waren dagen dat de zon zo haar best deed,
maar dat ik haar warmte niet meer voelen.…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Onderste steen?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
362 Kraaien mengen zich met zwervende gedachten
laverend op de duizelingwekkende toon van de wind,
zijn hoon wuift alle vooroordelen weg, hij heeft de
gestolen zielen van een illustere wereld ingelijfd,
het verhaal uit de ruïnes van het verleden zijn snel verteld,
het jaagt op de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een…
Hoedekenskerkse kolder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 In de haven van Hoedekenskerke zag ik een paal
Hij stond boven het water, het leek welhaast banaal.
Want Hoedekenskerkse palen, die raken kant noch wal,
En dat is met dit vers ook zeker het geval.…
keukenkraanboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 helder water
Marc kon zoveel geweld
van spetters tappen
met achteruit stappen niet bedwingen
hij boog dan nog dieper
oorzaak en gevolg de som
keek naar zijn broek
greep naar de keukendoek
stootte daarbij de vaas met bloemen om
ploem ploem, jammer van de bloemen stom
vloekte om de spatten water
op zijn broek in kringen de flater
leek…
Dauwtrappen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
752 achter de meent
weilanders her en der kauwend
in neevlen gehuld te aanschouwen
Verlangt men oudheden te zien
men vindt ze twee uur gaans
van hier
hunebedden te Noord- en Zuidlaren
Is men naar objecten begerig
voorwerpen van kunstnijverheid
de kerken van Uithuister-Meden
alsmede die van Midden-Stedum
doch inzonderheid die bij
de Leek…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 , tantes,
dat strand dat
nog hetzelfde was,
'k de einden wand'lend
langs kust bedacht,
mijn levensloop in een gedicht,
een winteravondwandeling met vriend,
nog net met jou bezocht
'k het vuurwerk had genoemd,
mijn tong veel in gedichten wrong,
jij als gids m' in 't paleis van Vree
gebracht,
toen daalde vrede in me terug
die leek…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
Schilderles
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
720 We komen samen een keer per week
Allen zijn we leek
en bij onze schilder lerares
leren we in de les
over stromingen,
de meesters uit ‘t verleden
hoe ze schilderden
en hoe dat doorwerkt in het heden
Ze laat ons hun werken zien
vertelt erover
En wij, wij horen het aan,
met onze kennis, die pover,
proberen we wat
en niet alleen dat.…
Boutade d'Amour in C mineur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
396 Mijn trip advisor ried mij een piknick
op curaçao of bali's palmenstrand
een pied à terre op pieds noirs witte zand
daar rust mijn beter ik beter dan ik
Toen kwam Corona met haar pandemie
een indian summer lang, été indienne
leek een eternal sunshine met Cheyenne
nooit werd haar raindance echter
You and Me
Waar rust mijn beter ik beter…
Even blijven zitten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
394 Of is er kans op een onverhoeds
ontstaan van een lek in de dam
die ik in mijn bewustzijn waande?
Er zijn momenten die ik terug zou
willen halen voor een herbeleving.
Ik zoek dan naar een weg erheen,
vrezend een dwaling, een doolhof.
Nee, niemand kan mij hierbij helpen.
Ondeelbaar is het verzonkene in mij.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…