3063 resultaten.
Transfiguratie 2.0
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Zijwaartse spoken
triple de horror
het knarst en het barst
en kijk, daar komt
de schedelboor
soms zijn er demonen
duistere monsters in de nacht
ze schreeuwen en gillen
keihard krijsen in m'n kop
en bij het harde koude daglicht
ook, het houdt niet op
waanzin en dood is overal
de stank van verrotting
kranke zinnen, en verval
laat…
Hoge ogen valse tong
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
410 Het is zo moeilijk om te zeggen
Verfoeilijk om 't uit te moeten leggen
Dat hovaardige het niet kunnen vatten
Op het duistere pad met zwarte katten
Hoge ogen en een valse tong
Hebben mij putten gegraven terwijl ik zong
Omdat ik Uw bevelen heb gezocht
God die mij heeft vrijgekocht
Voor de wereld zijn wij de gedrochten
Die Messias Jeshua…
Te gedicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Nog steeds tasten filosofen
in het duister.
Ware theologen geven toe
dat zij God niet kennen.
Boeddhisten begrijpen
dat in ieders ware leven,
Boeddha schuilt.
Ware dichters geven toe
dat zij nietsdichtend zijn.
Onvermoeibaar zoeken ze
in mysterieuze stilte
tussen mooie woorden.
Voor God bestaan geen woorden.…
Als hij had gekund.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
538 De dichters gunnen
elkaar het laatste woord
eindelijk een toekomst,
zetten hun toon achter
de dictionaire om,
behaagt de inktmop
die bestemd was voor
een originele opening
als hij werd gemorst
Met de kruimels brood
verdiende hij de korst, tot
het duister weer lichter werd, zijn
papegaaien hebben zich tegen hem
gekeerd in de…
bijna 50
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 En zij verscheen aan mij,
lijkbleek in het duister,
ze keek me doordringend aan
en zei toen: ‘Luister,
je bent nu even oud als ik
was toen ik het leven liet,
daarom: leef, lijd en heb lief,
verspil de je gegeven dagen niet!’
Toen verdween ze weer;
maar haar donker kille graf
herhaalde als een echo
de raad die ze me gaf.…
Kruising van weleer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Wat als, ja twijfel
Goed fout, nee een wijze les
Een weg bewandeld badend in het licht
Of een weg bewandeld omgeven door duister
In beide richtingen een weg met één richting
Want terug staat voor stagnatie
Een leven zonder het heden
Die ene richting, voor sommigen schrijnend
Want schijnend oogt het dwingend en ondermijnend
Wanneer de weg op…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Even breekt het duister,
ik zie een glimp van jou.
Dan trekt alles dicht
en ben je er niet meer.…
Rap in mono
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
506 Ik droomde dat ik nog een kind in smokum was, herkenbaar
Gevallen engel, lucide in een stuk jeugdwerkelijkheid
In 't duister tastend, welig tierend van diversiteit
Werd liefdesband begeestering
of emotional chantage
Doctorea zong proud mary in wild ostinato
De ballade van orange grove
over een boze engel
Adagio van vogelverschrikkers…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Verdreven zijn verspilde jaren,
het duister afgewend. Gebleven
de zon, de wind, het firmament.
Uit: 'Dichter op de huid', Christian de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden
Zie een bespreking in Meandermagazine, Klassieker, 166…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 Bij mijn lange reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan…
Liefde te leen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 de put dieper dan de echo kan reiken
duister als in de diepste spelonken
glad en bezweet met algenvocht
verdriet in tranen verdronken
het dal was dieper dan zijn bedding
de stroom meedogenloos en wreed
de groene heuvel onbereikbaar
verdriet in tranen verkleed
de berg was steil en glibberig
met verraderlijk losse stenen
de top in de verkleumende…
kerst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
729 kerstige dagen liggen
als molshopen mij te
bezweren om als
overtollig ballast
zich te ontdoen van
ellende die ik niet
bij toenaam wil zeggen
wij weten ik weet ze weten
dat het duister deze dagen
draagt in een kraag achter
een gebeeldhouwde vertoning
die geen kans van slagen heeft
in wording van vrede
liedjes versjes worden…
Verboden liefde
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
980 het gebeurt nu slechts
in de mysterieuze sfeer
van in stilte geschreven brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende Tarzan uit de jungle
van het benepen land der armoedzaaiers
waar het duisteren…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
316 Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.
Soms een nek, soms een lang silhouet,
Een glinstering daar waar het water eet.
Loch Ness lacht in nacht en wind,
Die onbekende waker, raadsel voor elk kind.…
Altijd Jij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.006 Ik dacht: het is een duister raadsel,
dat ik je mis, zo diep en zwaar.
Maar het antwoord is geen ingewikkeld weefsel,
het antwoord lag infeite al voor me klaar.
Want zolang mijn geest jouw beeld blijft weven,
bij elke stap en elk besluit,
blijf jij verankerd in mijn leven;
ik denk je aan, ik denk je uit.…
20.000 uren onder zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 zweeft ons door echos van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van twee
wijst de zeesterren aan
haar zusje slaapt
in mamas schoot
De sonar loodst ons
langs diep gestemde schimmen
in de zoeklichten, het troebele duister…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
320 waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat u
slapen ging
het zou, na wat u zei
mij niet bevreemden
ook ik droom soms van
paradijsontheemden
waar mijn gemoed als dichter
vaak aan hing
Kom uit de schaduw, want
de nacht is duister…
‘met de wolven’
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
382 Met zijn rug tegen de boomstam
op het kruispunt neergestreken
kijkt hij naar zijn lege handen
die zijn leven lang gedragen hebben
in elk duister blindelings betastten
wat hij niet uit het oog verliezen kon
Wegen liggen immers aan zijn voeten
hij hoeft slechts de route te gaan
waaraan zijn gevoel niet ontkomen kan
over onverharde paden en…
rookmelder en knoesten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 wat kan ik nu nog schrijven
als het oog van de nacht
me niet toelaat om achter
de schermen van zijn kijkers
het duister te verheerlijken
met de wensdroom van slaap
schoonma’s geërfde klok
tikt als een dolle langs
de steigerhouten wand, het
spaarlampje van de tv heeft
meer weg van de duivel
dan het embleem van
wie dat klereding heeft gemaakt…
De tand des tijds
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
15 gebracht zij die eren de hemelloods
De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf
Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf
In het kunstmatige satanische licht
Vouwt de duif zijn vleugels dicht
Met een lucifer in de hand
Volgen zijn medestanders de lokgroep van de brand
De zachtmoedige reine moederziel begrijpt het wel
Hier zijn duistere…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren?…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 Stil, met verbazing in haar ogen,
hoort zij plots een merel zingen,
schone tonen smelten dooi in de
dagen, waar het voorjaar groeit
ze zoekt naar de schoonheid van
dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 Waar hoeven net niet
vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister…
mijnwerker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
883 aan het donker alleen
een herinnering had
zie ik toch heel vaak
wat ik nimmer vergeet
de zwarte, de handen
gezichten
van vrienden, de banden
de helpers in nood
van Kompels die streden
desnoods tot de dood
en al weet ik mijn jeugd
diep vergaan in de mijn
toch zou ik soms vaak
weer een mijnwerker zijn
omdat het zo mooi was
na duister…
spiegel ik het water vlak
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.566 rood van wonden
littekens zijn nagelaten
van intiem contact
van mij werd kracht
verwacht, begrip heb ik
in ruime mate, niemand
had ook in de gaten dat
ik stilletjes verdronk
en dieper zonk
dan waar handen
me ooit raakten
ik verloor decor in
leegte om me heen
en loste langzaam op
verstervend in gefluister
de stilte van het duister…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 ik wil geen krochten
waar het wringt
in alle bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 Geruisloos schaduwend fluweelzacht
verschijnt goud licht in het dreigend
duistere donker dat zwart zwijgend
zich onderwerpt aan schijnselmacht
Als ‘n wakkere wachter voor de poort
die naar de kern van geboorte leidt
en innerlijke kracht van nacht bevrijdt
waakt ze stilte tot zijn stem verstoort
Zijn silhouet tekent zich in gloed
dat…
Levenstreden
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.631 Schaduw werpt halve treden op de trap
die wentelend opdoemt uit het verleden
steil, maar leidend naar het heldere heden
moeizaam beklommen met slepende stap
Diep gebukt gaand onder geleden lasten
maar volhardend en met moed de blik gericht
op het hoogste punt in het helende licht
zonder een tel in het duister te tasten
Zij die stil wentelen…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen duister…
Woede
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
2.169 Ontwaakt uit stille sluimering
Wacht in duistere sfeer
In de diepste diepte
Een vurig kolkend meer
Door onderhuids smeulen
Waar gesmolten woede trilt
Laat rook de lucht vervuilen
Leven vol schrik verstilt
Een oververhitte massa
Kruipt langzaam omhoog
Laat dunne lagen breken
Maakt de mond een vurig oog
Explosieve beken
Schieten naar…