Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Transfiguratie 2.0

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Zijwaartse spoken triple de horror het knarst en het barst en kijk, daar komt de schedelboor soms zijn er demonen duistere monsters in de nacht ze schreeuwen en gillen keihard krijsen in m'n kop en bij het harde koude daglicht ook, het houdt niet op waanzin en dood is overal de stank van verrotting kranke zinnen, en verval laat…
Demion1 november 2017Lees meer >

Hoge ogen valse tong

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Het is zo moeilijk om te zeggen Verfoeilijk om 't uit te moeten leggen Dat hovaardige het niet kunnen vatten Op het duistere pad met zwarte katten Hoge ogen en een valse tong Hebben mij putten gegraven terwijl ik zong Omdat ik Uw bevelen heb gezocht God die mij heeft vrijgekocht Voor de wereld zijn wij de gedrochten Die Messias Jeshua…

Te gedicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Nog steeds tasten filosofen in het duister. Ware theologen geven toe dat zij God niet kennen. Boeddhisten begrijpen dat in ieders ware leven, Boeddha schuilt. Ware dichters geven toe dat zij nietsdichtend zijn. Onvermoeibaar zoeken ze in mysterieuze stilte tussen mooie woorden. Voor God bestaan geen woorden.…

Als hij had gekund.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
De dichters gunnen elkaar het laatste woord eindelijk een toekomst, zetten hun toon achter de dictionaire om, behaagt de inktmop die bestemd was voor een originele opening als hij werd gemorst Met de kruimels brood verdiende hij de korst, tot het duister weer lichter werd, zijn papegaaien hebben zich tegen hem gekeerd in de…
Pama11 maart 2020Lees meer >

bijna 50

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
En zij verscheen aan mij, lijkbleek in het duister, ze keek me doordringend aan en zei toen: ‘Luister, je bent nu even oud als ik was toen ik het leven liet, daarom: leef, lijd en heb lief, verspil de je gegeven dagen niet!’ Toen verdween ze weer; maar haar donker kille graf herhaalde als een echo de raad die ze me gaf.…
Jack Stoop29 oktober 2020Lees meer >

Kruising van weleer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Wat als, ja twijfel Goed fout, nee een wijze les Een weg bewandeld badend in het licht Of een weg bewandeld omgeven door duister In beide richtingen een weg met één richting Want terug staat voor stagnatie Een leven zonder het heden Die ene richting, voor sommigen schrijnend Want schijnend oogt het dwingend en ondermijnend Wanneer de weg op…
2facedFox15 november 2020Lees meer >

't Was maar een droom...

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Even breekt het duister, ik zie een glimp van jou. Dan trekt alles dicht en ben je er niet meer.…
Antje6 augustus 2022Lees meer >

Rap in mono

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik droomde dat ik nog een kind in smokum was, herkenbaar Gevallen engel, lucide in een stuk jeugdwerkelijkheid In 't duister tastend, welig tierend van diversiteit Werd liefdesband begeestering of emotional chantage Doctorea zong proud mary in wild ostinato De ballade van orange grove over een boze engel Adagio van vogelverschrikkers…
Maxim31 mei 2023Lees meer >

Geschenk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Verdreven zijn verspilde jaren, het duister afgewend. Gebleven de zon, de wind, het firmament. Uit: 'Dichter op de huid', Christian de Valk Uitgeverij Elikser, Leeuwarden Zie een bespreking in Meandermagazine, Klassieker, 166…

EIGEN BEHOUD

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Bij mijn lange reis door het waaiende duister van de stormende levenszee verlang ik naar een vaste rots boven de kokende golven om stevige steun te hebben maar ik klem mij vast aan een kleine sterke zuil die liggend voort host wild danst springt en duikt op het brullende schuim doch onverstoorbaar koers zet naar de lage enige ster aan…
Han Messie15 oktober 2023Lees meer >

Liefde te leen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
de put dieper dan de echo kan reiken duister als in de diepste spelonken glad en bezweet met algenvocht verdriet in tranen verdronken het dal was dieper dan zijn bedding de stroom meedogenloos en wreed de groene heuvel onbereikbaar verdriet in tranen verkleed de berg was steil en glibberig met verraderlijk losse stenen de top in de verkleumende…

kerst

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
kerstige dagen liggen als molshopen mij te bezweren om als overtollig ballast zich te ontdoen van ellende die ik niet bij toenaam wil zeggen wij weten ik weet ze weten dat het duister deze dagen draagt in een kraag achter een gebeeldhouwde vertoning die geen kans van slagen heeft in wording van vrede liedjes versjes worden…
elze20 december 2024Lees meer >

Verboden liefde

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 980
het gebeurt nu slechts in de mysterieuze sfeer van in stilte geschreven brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woeste drinken uit de oneindige woordenrivier: In deze geschreven liefdesaffaire ben jij de onovertroffen held de bevrijdende Tarzan uit de jungle van het benepen land der armoedzaaiers waar het duisteren…
mobar20 maart 2025Lees meer >

Schim in het meer

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 316
Het rimpelt licht op ’t duister meer, Verhalen zweven, steeds meer en weer Met ogen die nooit volledig zien, Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien. Soms een nek, soms een lang silhouet, Een glinstering daar waar het water eet. Loch Ness lacht in nacht en wind, Die onbekende waker, raadsel voor elk kind.…

Altijd Jij

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Ik dacht: het is een duister raadsel, dat ik je mis, zo diep en zwaar. Maar het antwoord is geen ingewikkeld weefsel, het antwoord lag infeite al voor me klaar. Want zolang mijn geest jouw beeld blijft weven, bij elke stap en elk besluit, blijf jij verankerd in mijn leven; ik denk je aan, ik denk je uit.…
Johny Donovan31 december 2025Lees meer >

20.000 uren onder zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
zweeft ons door echos van leven signalen in de ronde salon 20.000 uur is ver, we liggen op zakken, drinken uit kristal en leven in eeuwigheid Nieuws is er niet Het meisje van twee wijst de zeesterren aan haar zusje slaapt in mamas schoot De sonar loodst ons langs diep gestemde schimmen in de zoeklichten, het troebele duister…
Zywa15 januari 2026Lees meer >

Sweetvoice

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 320
waardóór lag u den ganse nacht doorwaakt te bed had u om twee uur dan geen thee gezet als het genoeg was lag u op één oor Of droomde u slechts dat u slapen ging het zou, na wat u zei mij niet bevreemden ook ik droom soms van paradijsontheemden waar mijn gemoed als dichter vaak aan hing Kom uit de schaduw, want de nacht is duister…
Xander17 februari 2026Lees meer >

‘met de wolven’

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 382
Met zijn rug tegen de boomstam op het kruispunt neergestreken kijkt hij naar zijn lege handen die zijn leven lang gedragen hebben in elk duister blindelings betastten wat hij niet uit het oog verliezen kon Wegen liggen immers aan zijn voeten hij hoeft slechts de route te gaan waaraan zijn gevoel niet ontkomen kan over onverharde paden en…

rookmelder en knoesten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
wat kan ik nu nog schrijven als het oog van de nacht me niet toelaat om achter de schermen van zijn kijkers het duister te verheerlijken met de wensdroom van slaap schoonma’s geërfde klok tikt als een dolle langs de steigerhouten wand, het spaarlampje van de tv heeft meer weg van de duivel dan het embleem van wie dat klereding heeft gemaakt…
elze11 september 2026Lees meer >

De tand des tijds

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 15
gebracht zij die eren de hemelloods De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf In het kunstmatige satanische licht Vouwt de duif zijn vleugels dicht Met een lucifer in de hand Volgen zijn medestanders de lokgroep van de brand De zachtmoedige reine moederziel begrijpt het wel Hier zijn duistere…

Droomstad

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.720
De straten van Granada waar in 't donker Gitaren gonzen en van 't lang gefluister Van minnaars aan de traliën de duister Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er Wening uit rode muren?…
Albert Verwey15 februari 2005Lees meer >

Op vleugels van dankbaarheid

netgedicht
3.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 11.747
Stil, met verbazing in haar ogen, hoort zij plots een merel zingen, schone tonen smelten dooi in de dagen, waar het voorjaar groeit ze zoekt naar de schoonheid van dit ontroerende geluid, veegt het duister uit haar ogen en ziet de vogel op een tak, vlakbij het raam verwonderd blijft zij staan en kijkt de klanken naar binnen, waar haar…
metha8 maart 2005Lees meer >

Vrij spel ....

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 954
Waar hoeven net niet vochtige zandkorrels raken, schrijven schelpen namen in opgewaaid zand de wind heeft vrij spel, raakt zacht elke letter aan tilt deze op, neemt haar mee in een golvend verhaal als een waaier vliegen zij richting horizon ontmoeten elkaar net niet, alvorens zij, licht dwarrelend, verdwijnen in het duister…
metha9 maart 2005Lees meer >

mijnwerker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 883
aan het donker alleen een herinnering had zie ik toch heel vaak wat ik nimmer vergeet de zwarte, de handen gezichten van vrienden, de banden de helpers in nood van Kompels die streden desnoods tot de dood en al weet ik mijn jeugd diep vergaan in de mijn toch zou ik soms vaak weer een mijnwerker zijn omdat het zo mooi was na duister…

spiegel ik het water vlak

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.566
rood van wonden littekens zijn nagelaten van intiem contact van mij werd kracht verwacht, begrip heb ik in ruime mate, niemand had ook in de gaten dat ik stilletjes verdronk en dieper zonk dan waar handen me ooit raakten ik verloor decor in leegte om me heen en loste langzaam op verstervend in gefluister de stilte van het duister…
wil melker11 augustus 2003Lees meer >

judassen zijn in de meerderheid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
ik wil geen krochten waar het wringt in alle bochten en het stinkt naar angst geef mij spelonken waar geluiden dronken worden van het zwart het duister je verwart in de diepte loeit het vuur het vage was van korte duur dit is de echte hel waar alle zielen pijnlijk branden wit marmer wordt hier zwart fel donderpreekt de haat voor…
wil melker20 oktober 2003Lees meer >

WOLF

netgedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.511
Geruisloos schaduwend fluweelzacht verschijnt goud licht in het dreigend duistere donker dat zwart zwijgend zich onderwerpt aan schijnselmacht Als ‘n wakkere wachter voor de poort die naar de kern van geboorte leidt en innerlijke kracht van nacht bevrijdt waakt ze stilte tot zijn stem verstoort Zijn silhouet tekent zich in gloed dat…
sacrajewa24 november 2003Lees meer >

Levenstreden

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Schaduw werpt halve treden op de trap die wentelend opdoemt uit het verleden steil, maar leidend naar het heldere heden moeizaam beklommen met slepende stap Diep gebukt gaand onder geleden lasten maar volhardend en met moed de blik gericht op het hoogste punt in het helende licht zonder een tel in het duister te tasten Zij die stil wentelen…

de Haagse beek

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.386
loze duinen welt het water door moeder aarde voor het laatst gekust nog helder, van geen zorg en kwaad bewust een kalme stroom -timide, geen geklater- vervolgt zijn weg langs dromerige straten een pelgrim op zijn doelgerichte reis na Zorgvliet en een vredig oud paleis besluit hij om het daglicht te verlaten z'n diepe dal is nu volkomen duister…

Woede

netgedicht
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.169
Ontwaakt uit stille sluimering Wacht in duistere sfeer In de diepste diepte Een vurig kolkend meer Door onderhuids smeulen Waar gesmolten woede trilt Laat rook de lucht vervuilen Leven vol schrik verstilt Een oververhitte massa Kruipt langzaam omhoog Laat dunne lagen breken Maakt de mond een vurig oog Explosieve beken Schieten naar…