Sweetvoice
Een hele goedemorgen
juffrouw duif
ik hoor u koeren met een
zachte g
uw toon is zoet, uw zang
neemt mijn ziel mee
naar maretakken in uw
ochtendruif
Waarom, vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat u
slapen ging
het zou, na wat u zei
mij niet bevreemden
ook ik droom soms van
paradijsontheemden
waar mijn gemoed als dichter
vaak aan hing
Kom uit de schaduw, want
de nacht is duister
dit is wat ik u zoetgevooisd influister
... Voor A. ...
Schrijver: Xander , 17 februari 2026Geplaatst in de categorie: liefde
slapeloosheid 2.0 met 4 stemmen 
155
155
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Van Zoomeren,
Welkom in deze vijver van vissen en ander wemelend gedierte dat zweeft en bazelt en raaskalt dat het een lieve lust is...
Ik ik heb uw gemoedsbezwaren tot mij genomen en het zal niet verbazen dat ik, nu mijn homerische lachbui tot bedaren is gekomen,
mij zal verwaardigen om op uw hoogst merkwaardige verontwaardiging te reageren.
De maretak, beste Judith,
werd reeds sinds de vroege Middeleeuwen aan de balken van stallen gehangen en diende om de mare te verjagen en zo het vee vruchtbaar te houden.
Bij de Kelten en Germanen was de maretak namelijk een heilige plant die in hun magische
vruchtbaarheidsrituelen een belangrijke rol speelde.
Jazeker, met Sweetvoice heb ik niets dan goede bedoelingen, Judith!
Volgens Plinius de Oudere
sneed een in wit geklede druïde
in de midwinterceremonie - hoe toepasselijk, in dit jaargetijde! - met een gouden sikkel de maretak uit de heilige eik.
De afgesneden plant mocht de grond niet raken en werd in witte doeken opgevangen.
Daarna slachtte de druïde de offerdieren en dompelde de maretak in water.
De offergaven waren bestemd voor de geesten van de vruchtbaarheid, zoals de godin Freya.
Het gaat hier om de 's winters bladloze loranthus europaeus, die op eiken groeit.
Dezelfde maretak die de druïde Panoramix in de strips van Asterix en Obelix gebruikt
als onderdeel van zijn geheime toverdrank voor onoverwinnelijkheid.
Tot slot: ik heb Sweetvoice niet voor niets vergeleken met een duif.
Wat niemand weet is dat het geheime brouwsel van Panoramix eigenlijk een stroperige en plakkerige substantie is: de vogellijm.
Als die werd uitgesmeerd op een lijmstok en een vogel ging erop zitten, kon die nooit meer weg...
Dat bedoelde ik met de maretakken bij het ontbijt, Judith. Puur symbolisch, begrijp je nou hoe een gedicht werkt?
Zo ervaar ik dit gedicht persoonlijk.
Trek het je niet aan als de gedachte erachter anders is.
Groetjes Judith