5489 resultaten.
Medelijden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
4.576 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Medelijden
netgedicht
2.8 met 44 stemmen
6.594 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Een regenachtige dag
gedicht
2.5 met 83 stemmen
17.764 De mensen schuiven stil
op fietsen door de lanen,
een enkele meeuw er boven.
In dorre blaren rent een merel.
Hij luistert, telkens,
de blaren maken leven.
De wind, een oude wind van toen
de mensen die nu dood zijn leefden,
spreidt breed, aanvaardt
al wat hij aanraakt.…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
odyssee van liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.576 als uit het niets heb jij de liefdesban gebroken
in roes van angst je zelfgeschonden wond gemaakt
jouw zachte lippen die nog enkel bitter sproeiden
verstikten lust tot op het einde liefde werd verzaakt
maar ik zal verder rusteloos blijven zoeken
ook als het mos van jaren bloed door groen vervangt
tot levensdauw het dode weer doet bloeien…
Vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
872 Vragen, vragen, enkel die vragen.
Antwoorden zo veel als vertrouwen,
niet veel...
Het huis is eenzaam verlaten,
over mijn trillende wang loopt een traan.
het einde van ons is genaderd.
Mijn liefde voor jou, kan dit niet aan…
zelfs door de dikste wanden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.715 nog lost de ene dag de andere af
als jonge bruidegommen van een berg
haagrozen aan de hoed en vuurvergulde staf
de zon glijdt als een pronkkaros
in plaats van paarden trekken duizend wensen
te moeten kiezen is pas liefdesstraf
geen dag heeft een begin noch eind
enkel de zonnestonden reiken zich de handen
als ‘k in verliefde ogen kijk
zelfs…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
Geduldig moet ik bouwen
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
3.163 Geduldig moet ik bouwen aan wat me hier
en vandaag te doen staat: een moeilijke
telefoon plegen met vragen en uitdagingen
en angsten bezweren;
samenwerken met anderen aan een plan
voor over enkele weken, maar
dat ver van hier moet uitgevoerd worden,
in een andere cultuur, een vreemde taal.…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden
de uiterste punten
raken elkaar in oneindigheid
daar te komen
daar kan ik nu
enkel…
Onze plek
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
724 Ik rijd nog vaak met de trein
door het dorp waar we fijn
keer op keer elkaar zagen
voor enkele dagen
waar de winterbries fijn was
bij een toch op je fiets
als verkoeling van oververhitte discussies
om niets
ik rijd nog vaak langs 't perron
waar toen alles begon
ik een fout heb gemaakt
niet dat het me nog raakt
waar de friettent zo…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 mens noch hond op straat
Wind zwelt aan als 'n sirene
weet van geen enkele maat
Geen kraai weet zich
staande te houden
Bij dit hondeweer
tak en nok verweesd
Vliegen ho maar
storm valt niet te stuiten
Alleen de blauwe vuiniszak
staat met mij op z'n gemak
Hij buiten
en ik binnen.…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.
Duisternis verwondt mijn gehoor,
de rotsen zijn scherp,
de nacht is wedergekeerd…
Helios
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.032 Ik zoek het eeuwige vuur
waar de wereld onder valt,
het ongrijpbare goud dat blikken
in een enkele tel versmelt.
Het oog dat het hart verlamt
waagt de eeuwige sprong
naar het beeld dat nimmer vervaagt.
Mijn vleugels wegen zwaarte
de aanloop volgt, het luchtruim
voelt vertrouwt.
Het hoogste goed is nabij.…
What am I doing in Panama?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.012 In een druiperige omgeving,
zien we enkel vlekken,
om niet op te hoeven letten.
Ach 't is maar een eenmalige beleving.…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 theater stem
die overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven
traag verbrokkelen
tot er nog enkel…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 de winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop…
Fait d'hiver
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
11.087 eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig
wilde je vanaf toen
enkel…
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 enkele dagen per maand
straalt haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft…
Twee ons gedichten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.048 Ik loop te koop met woorden
Zie je, ik ben de gedichtenman
En ik zou je willen vragen
Of ik hier wat verzen slijten kan
Wat stukken zoete poëzie
Een knallend rijm of een sonnet
Het kost je enkel maar wat tijd
En als je wilt iets in mijn pet
Zie je, ik ben de gedichtenman
Daar staat mijn oude caravan
Want als je niets verkopen kan
Dan…
Verdraaide muze
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
976 souffleer me liever niet
de letterlijke compositie
maar laat het schemeren
tussen de regels
dan raad ik zelf wel
wat je wellicht bedoelt
schilder slechts wat kleur
in mijn nachtblinde hoofd
zodat ik de zinnebeelden
kan nuanceren
fluister enkel wolkjes
cryptisch in mijn oor
in raadselen zal ik
aan je lippen hangen
en houd me wakker…
O vrouwe
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.443 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die in een willekeurig treinstation
uit een wagon stapt,
enkele seconden lang schittert
en dan opgaat…
kerstwens
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.076 niets zó zalig dan 't nutteloos
liggen met gesloten ogen
de tijd verdoen zonder enkele
vorm van valse schaamte
ver van het gemodder van alle dag
jezelf denkbeeldig te rusten leggen
op een bedje van rendiermos
onder een grove den en eindelijk
eens durven dromen van een vredige
kerst op deze aardkloot...…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
Liefde
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.259 En altijd weer het lied van liefde,
alsof de ziel niets anders weet
en enkel maar haar welkom heet,
zo zijn wij mens geworden.
Een stille morgen, laat nog licht,
een avontuur begonnen,
een veld vol duizend zonnen,
zo werd de wereld mooi.…
De veluwe
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
632 Heide dat aan de enkels jeukt
En zand dat in de schoenen kruipt.
Fiets de trappers rond
Naar het volgende terras.
Waar de koffie lauw
En de salade warm
Naast een pakje peuken wacht.
Gedeelde smart
Blijft gedeelde smart.
Zo ook de zadelpijn.
Lucht van dennen
En parelnat.
De veluwe.
Ik wil in bad.…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 hij boetseert zijn klei in late dagen
tot een pop
die de wereld niet kan verdragen
zijn leven was een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.
Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte stappen die de kamer binnenkomen...,
ik voel een paar koele handen op mijn ogen.…
de kerstboom - en het verhaal
hartenkreet
1.8 met 21 stemmen
2.324 ook dit jaar zal hij er
staan
met versierselen
door de jaren heen vergaard
die voor ons nog lang niet
zijn verjaard
zoals
engeltjes, kabouters, een
vogeltje... helaas zonder
staart,
lichtjes, zilveren, rode
en paarse ballen waarvan er
zeker weer enkele uit de
boom zullen vallen
en
onder de boom een ietwat
beduimeld boekje, met…
Verdriet
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.455 Liefste Pa,
Ik was je schone-dochter, dus aangetrouwd
Enkele dagen geleden ging je, ik heb gerouwd!
De echte kinderen smaalden, dat stukje komediant
Je was ook zeer gesloten en stil, zowat mijn zielsverwant.
Watermannen, weet je, slim en passioneel
Deze mensen zijn écht, voor hen dus geen toneel.…