5661 resultaten.
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Door 't licht kom ik aangedwerreld
In dovende nazomer-wereld,
Luchtig gelijk een veer,
En daal als een sprookje neer,
En wenk als een fabel op
Met mijn gespriete kop.…
Sensueel balans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.806 sluimert om ons heen
onze ogen raken elkaar
wij zijn nu helemaal alleen
de zwoelste spanning is daar
Langzaam kleed ik jou uit
eindeloos zoenen wij door
ik voel de allerzachtste huid
jouw hand kruipt stiekem voor
Een voorspel om nooit te vergeten
geweldige uren in sensueel balans
in extase beginnen wij te zweten
deze nacht slaagt met glans…
Moderne Eva
gedicht
3.3 met 14 stemmen
19.226 O, kindren, kindren, die nooit zult zijn
Wat baat het eer en roem en glans te dragen,
Als niets ons bijblijft, dan een droge dorst…
Omdat de martelendste barenspijn
Toch nooit zo wreed kan wezen als het knagen,
Dat nooit uw mondje ik voelde aan mijn borst.…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 bespat
spiegelen de ramen het licht
dat zacht van binnen gloeit
en versleten zinnen boeit
maar tijdens deze
te korte dagen
zijn er geen mensen meer
om wat glans te vragen
zie!…
Verdoen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
950 pas dan krijgt
nieuwe aarde vaste grond
in werkelijkheid geplant
waar verrotting haar eigen
weg snijdt, gekarteld en wel
terwijl het masker de grijns
verbergt die gisteren met nu
verbindt in machteloos verdoen
van nimmer vertrouwde tijd
draait het mes ruggelings
een kant op tot aan het lemmet
daar verdwijnt ook bloedend
de laatste glans…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 liefkozen mijn huid
en vermengen zich
met de stroom van tranen
hier in het diepe groene bos
dans ik op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende sterretjes
in een donk're groene nacht
de maan schijnt
en geeft alles
een onwerkelijke glans…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Geluk ging strippend dansen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
667 De nacht verliest zijn glans in het spelen
dag verschijnt weer ijzig grauw.…
nog niet
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 weerspiegel de mens
draai negatief om
positief is de wens
mijn reis gaat door
nooit opgegeven
voor ons
de mens
wie weet er nog meer
draai om ons heen
door merg en been
wind van kou
slap
maar
ik hou van jou
de letters zeggen wat ik denk
wat ik voel
je weet best
wie ik bedoel
het doel
mijn smoel
met de grijns
van leven
bewijs
dat glans…
Deemster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 bijna roekeloos raken
venijn snijdt geen wonden
maar soms, heel soms
verrijkt het
zoals nu
wanneer lachende ogen
plooitjes ontdekken
toch scheur en verscheur ik
rond middernacht die dode uren
langzaam, héél langzaam
tot de allerlaatste snipper
al dwarrelend verdwijnt
strakke lijnen
willen nog even dwars gaan liggen
doch de glans…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…
mijn lieve moeder
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.327 Gevangen in een wereld
die niet meer de jouwe is
het wordt steeds stiller
om je heen
je gehoor steeds minder
dat is je grootste gemis
je rug gebogen
en slechter ter been
waar is de glans
gebleven in je ogen
en je levenslust
soms hoor ik je zeggen
ik wil alleen maar rust
voel me dan machteloos
en wil ik je helpen
maar weet niet hoe…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 Wij werden als wolken uiteengedreven
door donderslagen
die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een oog valt dicht, een laatste glans.
Rolt naar beneden zonder te vallen.
Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.
Voor de kinderen uit Faranahé ( Haute Niger )
Ons bezoek in januari 2013…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.938 Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
--------------------------------------
uit: Junkieverdriet…
Het demasque
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 ooit zijn wij
de tent in gegaan
nieuwsgierig naar leven
binnen keken wij
elkaar lachend aan
clowns in ons eigen bestaan
hebben de nummers gezien
af en toe opgetreden
gestoeid met vandaag en verleden
maar het demasqué
kwam sneller dan
wij ooit verwachtten
glans en glorie waren verbleekt
de kleding werd sleets
het heilige vuur was…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 Een ijle fluittoon
is de enige muziek
van de zwak gespannen glans
in het na te tellen etmaal,
weer ontstaan
om de opnieuw geschilde maan.
Muziekles voor de stad,
waar het geluid van af is
de stille meegaande melodie
die onbewuste slapers voorzichtig aanpast
aan een nieuwe dag.…
Wat je toekomst brengen zal...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
752 Heel veel wijsheid en verstand
en ook levenslust en zwier,
schoonheid, glans in al haar glorie,
dans van humor en plezier.
Wat je toekomst brengen zal,
kan ik niet voorspellen,
maar dat wat ik voor je wens,
wou ik graag vertellen.…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Als het kerstavond is dan zullen we de kaarsen ontsteken,
gedenken het lichtende teken, de glans van hemelgloed
tot in verre streken
Bethlehem waar Gods Woord heeft geklonken
voor een duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 ik heb jouw
oogstrelende
kleuren al gezien
ja die zonder
pigmenten in
een eerste glans
van nano en energie
uit nieuwe elementen
zij spelen met
en in de atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een kraaienveer
het deert me niet want al mijn doden zingen
en herfstblad valt als bloesem op mij neer
dan huppel ik een oude lente binnen
waar vreugd bestond uit stampen in een plas
en schoonheid, glans…
eerlijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 enkel één ding is de moeite waard
niet het kletsen en het schreeuwen
van criticasters is voor mij belangrijk
noch de glimmende lach van cynici
die mijn doen en laten nu bespotten
enkel één ding is er dat voor mij telt
de glans van ongeveinsde waarheid
als repliek op de verleidelijke leugen
die de storm van twijfel waaien doet
in wat het geweten…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd en zacht van kleur
waar de glans…
Nachtgedachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Mensen zijn zo veel, van goed tot kwaad
in het museum van d' eerste kwarteeuw
levend in denkbeeldige spagaat
vol blauwe dromen in
memoriam
hier zijn echter geen zomervogels meer
De nachthemel glijdt met lichtheid beladen
en werpt een glans na natafelgebeden
op Allerzielen over 't hete
zand
een heksensabbat, pracht der volle maan…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
322 Het spel, dat ooit zo puur was opgekomen,
verliest zijn glans door macht en valse strijd,
waar winst niet meer door eerlijk spel gedijt,
en dromen als witte nevel worden ...weggenomen.…