2287 resultaten.
Zoveel van jou, zoveel van mij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.311 Zoveel van mij, dat in jou verborgen lag
Zoveel van jou, dat ik in mij verschijnen zag.
't Was de kroning in ons leven
't geluk ons aan elkaar gegeven.
Zoals de zon die scheen doorheen de regen
kwamen wij elkander tegen: 't was Gods zegen!…
Lieveliefling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Op een zomeravond nam
de smid, een sterke jongeman
een loopje met het leukste meisje
Samen samen, even lopen
Samen lopen als een reisje
door hun dromen, en hun leven
hebben zij elkaar beschreven
Praatje praatje, stel je open
Toen de zon begon te dagen
verborgen zij zich in de kragen
en braken daar een bed van riet
Bedje bedje, lekker…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik snuffel aan elk kroonblaadje, zoek
verborgen geuren op intieme plekjes,
maak een rozeknopje in z’n oksel
van lieve zuigzoenvlekjes.
Ik drink de nectar uit zijn kelk,
laat zoet vocht m’n zinnen verdoven;
streel z’n stijl, stempel en stamper,
bestuif en word bestoven.…
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 het begin ligt diep
verborgen onder lagen
water en modder
het begin is de
chaos waaruit de orde
ontstaat daar liggen
glanzend als goud twee
grote eieren waaruit
de aarde en de
hemel barsten daar
botsen de koude en de
warme wereld op
elkaar daar ontstaat
Ymir de IJslandse reus
uit gletsjers en uit
vulkanen diep onder…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Ik doe soms alsof haar plagen mij pijn doet, maar dat kan zij niet bereiken,
Want van haar kan ik elke grap ontvangen, haar woorden zijn als zachte streken
Elke scherts van haar kant is een verborgen zoete groet,
Een teken dat tussen ons misschien meer ontstaat dan we vermoeden.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Hij zoekt het verborgen, stilte die rust tussen blad en zachte bries.
Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 in ’t hart van Katoren klonk eens zijn stem
een koning zonder kroon, maar met een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn…
Vertel me dan over oorlog voeren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
320 Zeg me dan waarom strijd zo vaak wordt gekozen,
Terwijl de liefde in ons allemaal is verborgen.
Waarom de wapens zo snel worden getrokken,
Als woorden en daden ons beter zouden kunnen verbinden.
Zeg me dan waarom we blijven vechten en doden
Terwijl we samen kunnen streven naar echte rechten.…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Zelfs toen je strijd verborg,
bleef je kiezen voor de magie,
voor het moment op het toneel
waar jij en publiek elkaar vonden.
Tot je zei: “Het is mooi geweest.”
En ja, het was meer dan mooi.
Het was rijk, meeslepend, echt.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 Omdat ik niet wist wat het diepste is
Kende ik de diepte, de dalgang van de dagen niet
Nog, hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft
Weet ik niet of dit het diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 In het trage stromen van
de beek openbaart zich een verborgen
waarheid van stilte. Ik voel de wijde wereld zonder
vaste woorden, als een lichte adem die zich vrij over het water verspreidt.
Eenvoud toont zich door
enkel te bestaan.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Zo wandel ik verder in dit breek-
bare seizoen dat zich vouwt rond mijn passen, elk
stapgeluid lost op in het zachte murmureren van bladeren, terwijl
in elk stervend kleurvlak een verborgen gloed van een nieuw begin blijft branden.…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 O, hoe de rozen, rood en rein,
in rozige vazen verwelken,
verwonden door verborgen verdriet,
geboren uit achterbuurten
waar brieven de armen bezielen
in aandoenlijk aandenken.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.
Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek
woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde
een trilling,…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.
Geen felle bloei die dwingt
om gehoord of gezien te worden, liever
de geur van natte aarde na de regen. Twee wortels die
ondergronds de rust bewaren, beschut tegen de wind op open wegen
.…
Waar de natuur ademt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 Je zachte adem tilt
sierlijke vlinders op lichte gedachten,
vult vrije vogels met speelse vrijheid, laat tedere
bloemen zich openen in vertrouwen, stilte onthult een verborgen geheim.
In je ademstroom word
ik zacht gedragen: water fluistert, wolken
wiegen, aarde verwarmt.…
Poets
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 Er is veel water bij de wijn
gedaan
Het overschot aan mest werd gepocheerd
De meatloaf werd tot bums gereduceerd
Alleen die chef-kok ziet men nog niet staan
De proef der pudding zit toch in het eten
Drie-in-de-pan, het pièce de résistance
In 't grand hotel en dan 'bonnes vacances'!
Wie straks de sjaak wordt wil je toch éérst weten?…
WEERZIEN NA JAREN!...OVERDOEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.018 liefdes, verborgen leed
verwerkte liefdes, verwerkt leed
religie of evolutie, niets of iets
je eigen verlijden
je overlijden
je dood
je herinnering
je laatste wil
En het geschiedde
DE VRAAG ACHTER DE VRAAG
waarom, waarom, waarom?…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 bewarend
In een opzichtige kamerjas
In hoekige vlakken zonder kleur
Grijpt haar hoofd
Keert het naar zich toe
Kust
Zij
Met ronde, bonte stippen verbloemd
Haar bloementooi als stralenkrans
In een sluimer gevangen
Alleen de voeten bloot
Reikt haar wang
Knielt
Het tastbare is vervlogen
Zoals de meisjes die hij schetst
Hun vlees verborgen…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.
Jij bent de evoluerende blauwdruk
van het eeuwige al
en als soeverein heerser ook
wáák je over oorzaak en gevolg.
Treft jou ook schuld
of is boete niet jouw deel?…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Warmte werd ijzige kou
Ik zal je nooit kunnen vergeten zoals jij mij hebt vergeten
Je zit voor nu en eeuwig diep in mijn hoofd en hart verborgen…..
Zal vanuit het diepst van mijn bestaan weer omhoog moeten klimmen
Op zoek naar een vrij hart en hopend op een nieuwe morgen…
Stoffig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.078 Op het bankje naast de glasbak
gaat zij even rustig zitten
het is een komen en gaan van
lege flessen elke fles breekt
weer een herinnering in scherven
al snel gaan haar gedachten
terug naar die andere glasbak
bij een ietwat verveloos bankje
het gras was daar iets groener
klanken klonken minder bitter
een fel gekleurd kleed verborg
de…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 van verdriet en tranen
op een hemel waar regendruppels aankondigen
HIER, de ziel van hun dochter
armen van één moeder en één vader
blijven in eeuwige omhelzing
met hun kind
dieper, dan dag en nacht kunnen gaan
voorbij bloemen, haar bloeitijd voorbij,
voorbij het vuur en stilte van een graf
één HIER voorbij en in dat HIER
zijn alle verborgen…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen
Zelfs illusies verbloemen nu hun glans
Diep in de kamer van mijn hart verborgen…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Ik neme deze plaats tot afkeer van de zorgen,
Om daar bevrijd te zijn, om daar te zijn verborgen
Voor streken van het hof, voor steken van de haat,
En wat er in den Haag niet zelden ommegaat.
O!…
Het Lot
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
4.540 het is de bibliotheek van het lot
vol met geschreven liefdesverhalen
geput uit een bodemloze inktpot
vertaald naar alle mogelijke talen
Maar wie scheurt de overige pagina's eruit
als één van de hoofdpersonages verdwijnt
en het andere op de deur van vergetelheid stuit
ze opent en in de verborgen kamer wegkwijnt
het is een verhaal van twee…
zonneleen 14 en 15
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 absconditus (de verborgene)
begeerte heeft mij aangeraakt
weerbarstig desolaat gemaakt
men zoekt de duinen af de dalen
wordt ooit dit monnikswerk gestaakt?…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 de kern van ploeterend dichten
heel dicht in mijn innerlijk verweven
gedichten zijn het die de druk verlichten
van eeuwig alledaags en tijdelijk beleven
en ach een samenvatting is net als het leven
hij is kort kernachtig en duurt maar even
ook al dicht je dan een leven lang
het blijft een zegen ooit gegeven
hoe open ook ben ik toch verborgen…
Bedumer les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Toch heb ik
deze plek gekozen en ergens had ik groot gelijk,
maar het positieve houdt zich lang verborgen, net
als kleine lentebollen.
Een kwart eeuw later zag ik in de buurt van
Groningen het Boterdiep terug. Dolgedraaid wilde
ik mijzelf verdrinken in de levensstroom, die
mij gebaard heeft.…