2142 resultaten.
De weergoden.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.210 Want berouw komt na de zonde
en verdriet komt na verlies
vandaar dat er steeds de donder
ons bijna van de wereld blies!
Het geduld is op de kracht neemt toe
het water lijkt in hevigheid toe te nemen
de weergoden zijn het spelen moe
en zal het recht in eigen hand nemen.…
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 rollen
om wel of niet
met de levensadem te morsen
of dromen aan te snijden
mijn voortgang kent slechts een doel
waarom zou ik dan bescheiden zijn
niet dat ik hoogmoed verkies
als heerser over alle wegen
het is waar, het bewandelen
van het eigen pad is een gegeven
waarop ook ik herhaaldelijk verdwaal
en toch wel vaak de richting verlies…
ganzenbord
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
3.106 stapje terug
Soms even stilstaan
Dan weer gaat het heel vlug
Soms zelf moet ik terug naar start
Dan moet ik weer opnieuw beginnen
Dat doet pijn maar maakt me rijker
De langer ik kan spelen
De meer ik heb te winnen
Ik wil de Finish niet te snel bereiken
Want na de finish is er niets
Wat heb ik dan voor te leven
Dan pas is er sprake van verlies…
Schade en schande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.200 Al te naïef geloofden mensen nog
dat die grote winsten konden ontstaan
zonder groot verlies, ergens onderaan.
Slijters van hypotheekleningen aan
mensen zonder bezit en zonder baan
incasseerden onterecht commissies
van banken die besloten met emissies
die rommelhypotheken te lozen
als nieuw derivaat voor argelozen.…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit mijn hart sijpelt verdriet
We zijn la ha-ha-ha-ha-hang te saam
De chaos die ik delf
Het is ik tegen mezelf
In een regen zonder druppels verlies…
Ook al zal dat nog lang duren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ben ik
bereid mijn verlies
te dragen, heus vergeten
doe ik jou niet.
Want eens zal het leven
mij geven, wat ik zo
dikwijls van jou vroeg.
En ook al duurt dat mijn
hele leven; het wachten
duurt mij nooit lang genoeg.
Ook al zal dat nog lang
duren. Duurt het langer
dan een bestaan. Jij bent
het groen achter te hoge
muren.…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
860 Of je nu sterft in dorp of stad,'t verlies is even groot.
Maar landelijk lijkt hier sterven, rustiger en beters.
En steden zorgen soms voor stress, met hun parking meters.…
de honingbij en de strontvlieg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
680 een hongerige honingbij
vloog zoekend in het rond
en zag toen in een groene wei
een dampende hoop stront
van afschuw kromp zij haast ineen
en dacht: dat is toch wel heel vies
ik ga hier met een boog omheen
voordat ik zo mijn trek verlies
maar toen klonk er opeens een stem
een vlieg die zat te smullen
zei: trap eens even op de rem
kom…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller dan wij willen
jij naast ons oplopen zult
zoals jouw zusjes dat al doen
nu al kunnen wij genieten
van de koekjes die wij bakken gaan
terwijl jij je van oor tot oor grijnst
om het stiekem gelikte beslag
of duizend tranen rollen laat
om het verlies…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 het zo kil
virologen spreken over nog zes harde maanden
herfst en winter brengen nog andere virussen aan
wij moeten met z' n alen er tegen ten strijde gaan
de zorg voor onszelf en elkaar houdt ons staande
de tweede golf komt als een vloedgolf over ons heen
wil het virus nog meer graaien dan de eerste keer
wie zal dat lijden, pijn en verlies…
Onzichtbare liefde:
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 De tranen die ik verloor om het verlies van mijn
emoties,
Zijn verdwenen als een druppel op een hete plaat,
Net als de energie die je bij het overlijden verlaat.
Echte liefde duurt lang voor die je bereikt,
Maar het is meestal wel meer dan het lijkt.
Nu moet ik proberen jou te geloven,
En je overtuigingskracht te loven...…
4 mei
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
234 Een dag van collectieve rouw
Een dag van collectief herdenken
Een dag van samen stil zijn
Een stilte waarin ieder zijn eigen pijn en verlies voelen mag
Wanneer zijn wij onze vrijheid verloren
Wanneer ben jij je vrijheid verloren
Met welk trauma hebben je ouders en grootouders geleefd
Welk trauma is aan jou doorgegeven
Oorlogswinter…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…
kleine man
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 meer
lieve lieve kleine man
vanaf je allereerste dag
weet je zoveel in mij te raken,
toen durfde ik het niet te zien
en kwam ik zelden tot mijn spijt
zo opgesloten dacht ik toen
waar je je voor opent raak je altijd kwijt
Ik wilde heel vaak naar je toe
maar iets hield me dan tegen
soms was ik echt te moe
maar onbewust zat ik mijn verlies…
verhuizen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
4.699 De volle dozen liegen niet
ze staren mij aan met hun
opslorpende blik
ik geef er één een tik
Hij vliegt languit op zijn zij
verliest zijn bovenste kartonnen hoed
och ik verlies toch de moed
Dat hij maar verder zonder mij doet.
Hoewel ik vind schatten terug!
Lang geleden was ik die kwijt geraakt.…
SAMEN KIJKEN NAAR CIRQUE DU SOLEIL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 Ergens tussen fantasie en werkelijkheid
is een gedachte realiteit
zij daalt, hij stijgt
charme en gedurfdheid
bewegingsvreugde, projectie
het is als een snel gedraaide film
niet meer te bevatten
het kronkelt, het zweeft
verlies van zwaartekracht
het reiken naar de verte
ineens alom huivering
de grootsheid als een steltloper
uitbeelding van…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 omlijsten voetgangers, die zwijgend staan
de donkerblauw fluweel verlaten straat
stilstaand kijken voorbijgangers
hun naambordjes hangen nog aan gevels
vol ontzag heeft ochtend het vele glaswerk
van ontelbare lichten gedoofd
gevatte koude adem vanbinnen,
mijn inkt zou nog uren kunnen schrijven
over losser gedefinieerde vormen van verlies…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 woestijn
onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de herinnering beleven
van de schenkende moeder
soms ja, ook diep doordringend
in het onbewuste heden
of verlies…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 bemanning
tegenop tegenwind laverend
wordt nog de storm weerstaan
totdat gegijzeld de kapitein
uit zijn stuurhut wordt geslagen
verweesd verdwaasd en versplinterd
horen dan de varensgasten
dat onder nieuwe vlag
zij weer de zeeën zullen varen
de littekens in hart en hoofd
van fout kompas op beloofde koers
dragen blauwe butsen van verlies…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Acht gij dat groot verlies te zijn?
Nimfe, gij vlucht al even* stuurs
en ik heb de borst vol vuurs.
Met een kusje,
wil je, blus je
dat ten deel en wordt bedankt*.
Geef je dan meer als gij ontvangt?
Wilt gij mij niet deez’ gunste doen?
Lijd* dan dat ik u slechts zoen
voor uw lippen.…
Een dans uit de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
835 Voor mij deden mensen een stapje opzij
stonk uren in de wind (denk ik), m'n haar was als brij
Dit was mij tot dans,
als vergetene m'n ogen sluiten op goeie house
Dansen en dansen in de kelders, kraakpanden
en na afloop een blowtje onder een brug
Toegegeven 't was een vlucht
ik vond er niet mijn antwoord
Ik vond niet hetgeen dat verlies…
Mummificatie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Toe, verlies je hoofd, draai als ballonnen op het water en zie maar in dat je dagelijks kunt knappen als gevangen helium, kerels met zichzelf wijsgemaakte, jarenlang zwoegende trots, vrouwen met ingebeelde schoonheidsidealen via jarenlange wie mooi wil zijn moet lijden paden. Kerels, ieder weekend een krat Heineken of Hertog Jan!…
hoe een vader zich gedraagt op de trouwdag van zijn dochter
gedicht
2.3 met 122 stemmen
29.655 Prijs je gelukkig als je dochter thuis komt slapen
de nacht voor zij gaat trouwen
in de kamer van haar jeugd
Bereid een goede lichte maaltijd
pasta met kaas en paddestoelen
gedroogde tomaat en sla
glaasje wijn erbij
goed voor de slaap
Zet het schaakbord op tafel
en verlies na jaren
een korte partij
Verjaag de muggen uit haar kamer…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 natuurlijk doen en laten
stort ons in nog ongekende zorgen
voor elkaar en het dagelijks brood
dat zo vanzelfsprekend lijkt te zijn
zetelend op terrassen en balkons
in deuropeningen en achter ramen
applaudisseren wij voor de mensen
die doodvermoeid maar onverzettelijk
de strijd leveren voor ons verlangen
het zien en ervaren van het verlies…
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
554 onbesuisde jeugd)
ooggetuigen van jouw oogopslag gedurende
de periode 10-05-2019 t/m 17-05-2019
worden gehoord op het Ministerie van Liefde
vooralsnog kon men geen woorden vinden,
het heeft de logica ernstig beïnvloed,
tot een spoor van kloppende harten geleid
het verloop van dit type verliefdheid kenmerkt zich
door een korte incubatietijd en
verlies…
VROUWEN VAN DE WERELD VERENIGD U; VOOR BLIJVENDE VREDE!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Van de man, van een heer, meneer
Dames verenigd u in de politiek
En alle afgeleide organisaties
Van lokaal tot internationaal
Stop de tirannie van doorgaans
(seksueel) gefrustreerde lijdende mannen
Laat ze, ons echte liefde en welzijn voelen
Penetreer je in de wapenindustrie
Leer ze dat geweld niet loont
Dat hun winst uiteindelijk verlies…
Als er geen hoop meer is
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
658 Snij in mijn armen om wakker te worden
Hoe zal ik mijn gedachtes goed kunnen ordenen
Ik verlies de macht over mezelf
En val in de verkeerde helft
Dood lijkt de enige weg
Dat is wat mijn gedachtes zegt
Iets binnen mij wil niet
Maar als die geen andere uitweg ziet
Ik moeten een opening zien te vinden
Voordat ze me hier verslinden
De stemmen…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Waar eens de nevels samenklonken
tot mist van onbegrip, verlies,
passen nu de puzzelstukken wonderlijk —
dankzij redding, eindelijk vrij van wie ik niet meer ben.
Na jaren worsteling, vijfenveertig lang,
begint het leven weer te zingen,
en in elke kleine profetie
herken ik lichtjes die mij binnenin omringen.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 En hij —
de dichter die niemand zag —
zit daar tussen licht en verlies,
met in zich
het kind dat niet weg wil,
de bloemen die blijven spreken,
en de dode die niet zwijgt.
Misschien is dit zijn werk:
niet bouwen, niet zingen,
maar waken —
waar iets sterft
en iets anders, onzichtbaar,
begint.…