2135 resultaten.
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
Candlelight
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.603 Ik heb het nooit willen zien of willen geloven,
als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven.
Wie ging nou niet, zoals ik, door met schrijven,
omdat je dacht dat het altijd wel zou blijven.
We schreven al onze gevoelens van ons af,
want er was iemand, wisten we, die erom gaf.
Ik sloot mijn ogen bij de easy-listening muziek,
bij de gedichten…
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Open je mond vol lach, luister
naar mijn veelkleurig stem-
geluid - dat beeld geeft
aan je donkere omlijsting -
en kus onze poëzie
naar nieuwe streken.…
stoornis & toch poëzie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
972 Je voelt het helemaal niet aan-
komen het is een ziekte een
hemoptysis van de pen
dat gouden en vulbare hart.
Het woekert zinloos het
schuift woorden voort
kortom schrijft
dat koffie klaar staat om te zijn gelezen
een pizza ter ontcijfering
boodschappen die de mensheid
waarachtig niet baten maar
die desondanks dringend
ja zeer dringend…
Cumulomnibus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
937 Soms slaat het weerlicht in mijn pen,
en wordt de inkt bloedlink en heet.
Dan moet ik schrijven wie ik ben
en wat ik van het leven weet.
Dus schrijf ik met een kwaaie kop:
Dit is de mens:
hij laat zijn adem gaan
van in naar uit
van grens tot grens.
En die zeventien woorden
luchten fantastisch op.…
Zwart gat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
833 Tracht te dichten wat ik kan
praat de woorden een complex aan,
ruk de zin uit zijn verband
en geef de teksten op hun kop
Dacht te zwichten dat ik dan
in het donkerste duister verdwaal
de letters knip uit vale krant
gelijk ’n sidderaal
als uit de vingers van m’n toppen
de inkt vloeit over maagd’lijk wit
doorslaand niet te stoppen
want…
Tussen kaders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.081 Hoe kan ik het ontastbare doorgronden
als de fles, onbereikbaar in schrift
mijn inhoud verteert. Zelfs de vlam
die onderhuids het wezen raakt
is slechts een weinige beroering
van het blad, waar ze woont;
de ziel van het ongekende.
Ik droom de beeltenis van pen en streek
en kader zijn betekenis. Binnen
deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer…
Eeuwigheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
948 Poëzie
Gestolde emotie
Speldenprikken van tijd
in een eeuwigheid
Ik toon me naakt
Wordt aangeraakt
Aangestaard
Wat is het waard?
Niets om het lijf
elk moment dat ik schrijf
is de gedachte al geschiedenis
Een vlaag die voorbij is
Ik ben alweer een ander
Zie hoe ik verander
per woord, per zin
De eeuwigheid haalt me altijd in.…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
713 en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
accompagneren
zonder ooit te verwateren
daar, op nog nooit eerder
bewandelde wegen
wil ik de sporen zoeken
die je achterliet
tussen het onkruid
nee, schrijf me niet
over poëzie…
In minne schikken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
671 ik herken de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
tot pastel laat verzachten
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant bevallen op mijn netvlies
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
Hoe druk ik me
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
690 mijn pen drupt inkt
laat zinnebeelden
vloeien op papier
soms ontaardt een vlek
in een sierlijke illustratie
een prettig perspectief
met een voelbaar reliëf
soms is de inspiratie
net abstracte kunst
blijft de vlek te vaag
hangen in mijn hoofd
geef ik slechts een vlaag
van wat ik werkelijk zie
ze zeggen wel eens
je bent zo goed
als…
Protest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
705 Wat blijft is wat ik zie
En wat in mij opkomt en vervormt
Tot iets van poëzie
De taal die in ons allen stormt
Geeft houvast, gevoel, nostalgie
Hetgeen ons ook duidelijk normt…
Een kind dichten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
928 Ik strooi woorden als stuifmeel
zoek bloemen van verbeelding
koester de te kiemen pitten
in de bodem van mijn geest.
Gerijpt door de herfstzon
breek ik mijn gelooide bast
werp ik zaden ver van mij
voorbij mijn rangeerterrein.
Het zal toch één keer lukken
vruchtbare grond te treffen
en mijn kind te dichten
als de zachte lenteregen valt…
Zonder limiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 liever dan dichten
wil ik openen
woorden sluizen naar zee
golven versterken
deiningen laten branden
ontdekkingen doen
zinnen verzetten
uitdijen wat leeft
direct van de lever
het hart laten spreken
in verzen ademen
penetreren spannen
wat spieren willen
moed ontbolsteren
ontkiemen groeien
liefde ontketenen
zonder limiet
liever…
Ouderwetse Klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.651 Ouderwetse klok, jij loopt nog steeds
De meester van de tijd, een getuige van het leven
Mijn oude, beste vriend, jij volgt mij altijd
Ga verder met mij mee, jij kent heel mijn verleden
Toen zij bij mij wegging, zag ik niets meer
De kleuren vielen weg, het leven had geen klanken
Behalve van "tik - tak", alleen "tik - tak" niets meer
Bedankt…
Lieve misdaad
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
861 te lief kan ook een dader zijn
venijn geeft veel meer pressie
het eens zijn maakt niet zoveel uit
het gaat om de progressie
een vloek die zuchtend arriveert
kan net dat kleine duwtje zijn
waardoor je met vasthoudendheid
op een ander niveau presteert
de uitgelatenheid van samen talen
bevestigt een bundel expressiviteit
die bijgelicht door…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Wie zou elks wit* vertonen op zijn bladen?
D'een bidt de goê Fortuin
Om kronegoud en purpren rijksgewaden
En hoven van arduin*.
Een ander, die bij d'orelogsbanieren
Liefst glorie haalt, grijpt naar
Triomfpalm en bebloede krijgslaurieren;
En koopt met lijfsgevaar
De zege blij daar 's vijands heiren…
Als het maar...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
751 Als het maar
van Poezie.......…
De dichter zet de wereld.....
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
518 De dichter (vrouw of man
dat is maar om het even)
zet de wereld naar haar hand,
gaat uit van dit gegeven
om de lezers te betoveren
dicht zij een schilderij
waarmee zij hen wil boeien,
meevoeren aan haar zij
tot in haar eigen wereld
die zoveel kleuren heeft
ontroerend, maar ook heftig is
en waar ze liefde leeft
het dreigen van een storm…
Alma Mastri
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 in de straat waar men koopt
wordt het zien
een anders-zijn
vingers worden mooier in de magen
van het hangbuikzwijn
is hij zuigeling
aan een taalweven
of is de dichter
echter
dan het leven?…
gedichten
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
1.513 zijn lieve woorden
geplukt uit hartgedachten
gevat in zinnen
en samen gebundeld tot
een mooi boeketje poëzie…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Iets is
een stoel
of een gedicht.
Op een stoel
kan je zitten.
Op een gedicht ook
mits het gedicht
op een stoel ligt.
Een stoel is dus
belangrijker, maar wat
zou een stoel zijn zonder gedicht?
Je gaat wel zitten
en je kunt iets zien evengoed:
een plant op tafel, een opwaaiend
gordijn op een zomeravond, en je kunt iets horen…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 hun geluid zetten zij
een elektrische maaltijd voor
en voeren het beginsels
met de kleine lepel van hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer…
verwondering
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
922 verwondering , ik ving aan in je ogen
stralend door de iris van schemer
waarin je ogen open gingen
en dan te bedenken hoe wij nu leven
de taal in jou sprak met mij
het strooit woorden in mijn poëzie
als druppels water van liefde
als teken van leven…
over de grens (gedichtendag)
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
852 in het spoor van mijn pen
schrijf ik voorovergebogen
de woorden die opgaan
in de opluistering van poëzie
voorspellend alle grenzen voorbij
het belichaamt mijn geheugen
in trance klom het uit de baarmoeder
het viel languit neer
het huis werd voller en voller
er was geen weg terug
geen einde, geen samenhang
alleen een alfabetisch hoofd…
werk in uitvoering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 hier slaapt een dichter
dromen woorden verzen
verzuchten regels stilte
buiten jakkeren de beelden
daar gutsen buien ideeën
stormen emoties aan zee
gieren zenuwen het land
hier rust een dichter
lijmen gedachten zinnen
bindt poëzie het papier…
bleekveld
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
520 nu liggen witte woorden
rond hun oude kern
ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt
overal en ook
langs onverwachte kanten
het was goed om ‘onder ons’ te zijn
we bloeiden waar we wilden
stoeiend met de binnenrijm
van allemaal
missen wordt een werkwoord
zwaarder in vandaag
donkerder dan avonden -en
uitgesproken
traag…
Ars poetica
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Verstrikt
In dat web van letters
Zoekend naar woorden
Naar beelden
Die ene zin
En jezelf dan tegen komen
In de zalvende stilte
Van je eigenste
Binnen-in.…
Lichtkromme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Gespannen lichtbogen spiegelen
een glimmende lach.
Geblindeerde gedachten
werpen zich op klinkende leegte.
Zwijg de stilte dood,
dood de tijd,
verbuig de ruimte.
Bedenk in ondenkbare termen.
Overwin de toorn van het lam,
haal het verleden in,
herleef vervlogen beleving.
Sneller dan het licht.
Leegte vult zich met licht gebogen spanning…