666 resultaten.
BEKKENOVEN
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
658 Luchtbel, uit lava glasdraad
Waarvan alleen de blazer weet
Welke bestemming
Man en vrouw wellicht op het
Gevaar af nooit te vervloeien
Maar afgekoeld en losgeknipt
Te stollen tot Swarovski zwanen
Drijvend in separate vijvers
Kristallnachtkinderen
Door hun hoge loodgehalte kunnen
Zij beter geen koppel vormen…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
voorstelling geschorst
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
621 is een boom dan niet genoeg
om de tijd te tonen
het onbeschrijflijke wachten
op oneindigheid
zoals de schaduw
in woorden van een dichter
die in zijn stilste zinnen huid lostrekt
schrijft dat wijzers
op zonnebloemen wonden helen
van vroeg tot later
en dat cirkelrond, het voorbijgaan
de bestemming is
onbegrepen
op het moment van…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Zomaar een meisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 zoals jij en zoals ik
in de bloei van haar leven
zomaar een meisje onderweg
naar haar bestemming
wordt plots uit het leven gerukt
vermist en vermoord
op een vrijdag middag in juni
zomaar een meisje
levenloos in de sloot
je had gewoon thuis
moeten komen
dag lieve Romy
rust zacht…
twee zwanen
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
3.910 twee zwanen kwamen over
ik bleef gewoon staan
en voelde de kracht van hun vleugels
door mijn lichaam gaan
twee zwanen naar het westen
vrijwel op een lijn
vastberaden naar een bestemming
die daar ergens moest zijn
lang bleef ik staan staren
er was alleen maar blauw
toen wist ik mijn route weer
samen met jou…
wangen vol wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
718 hij bewaart wind in zijn grot
soms zuigt hij de longen vol
bolt wangen en laat hem los
hij schenkt tegenwind
in een dichtgestropte zak
aan de held die doolt
zeilt op uwe zee
matrozen zaten te gissen aan boord
pulkend aan de knoop tot hij ontsnapt
de bestemming wijkt
de reis is verstoord…
Het pad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
553 Op zoek naar een nieuwe bestemming
om alles van het verleden achter te laten
verder te gaan met de blik gericht naar de
nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog
maar herinnering zal zijn.…
Stil leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.235 Dagen gemaakt van vervallen momenten die
geen terugkeer beloven
en verder gaan
met eenzame rituelen
en hulpeloze
gebaren van reizigers
en vreemden
die geen volgende bestemming
kunnen vinden.…
De wakkere kater
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
537 stilte gaapt
in de rood
bezoedelde straat
koude mist
benadrukt rust
met beperkt zicht
een vage fietser
zoekt als vroege vogel
zijn bestemming op
volgt de
wakkere kater in
zijn aangeschoten kop
nieuwjaar ligt nog op een oor
maar de wekker geeft aan
goede voornemens al luid gehoor…
van tere stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
446 in wegvloeiend licht
is de droom een stil
en roerloos reizen
van tere stof geweven
omringt hij de aankomst
en het vertrek
een jaarring tekent de
voorbije wereld schetst
de toekomstige tijd
we dromen ons vast
in trage kleine
vergankelijkheid
een vluchtige reis met
enkel de bestemming
van de gewisse dood…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
265 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
wankel evenwicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 mogelijk waren we eerder al
tegen ons weerzien aangelopen
maar het geheugen gaat vaak aan
de haal met beeltenissen
enfin, we plukten onze dag en
besloten al plukkend te vertrekken
naar een samenkomst, mochten we
alsnog ieder van ons verlaten
om onderweg mee te voelen
plaats te geven en lot te bestemmen…
onbekend is onbemind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
659 het gat in de wereld
hoeft niet gedicht dan
wel ontdekt te worden
het is nog niet te laat
te verwoorden wat eerder
nog niet gehoord kon worden
omdat er niet geluisterd werd
door een teveel aan leven
we kunnen nog Columbus zijn
en zeilen zonder bestemming
de blik op de oneindige einder
onszelf te verwezen van ouders
en fier een vlag…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
Betovering
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
730 Een mens, verloren in de wereld,
homo sapiens zonder bestemming.
Darwin had zijn tanden gezet,
in de betovering van het leven:
Wie ben ik?
Als er een vraag was die
altijd zou moeten worden gesteld,
zou het dan zijn:
Wie ben ik?
Wankelende vragen,
Vergeten dagen.
Kiekjes die de dagen vasthouden:
Wie was ik?…
liefde in het koren
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
820 ik zag het koren vannacht
dromende rogge en gerst
het graan in onze liefdesherfst
op deze velden
volgeel zag ik het vanmorgen
rond vijf uur
zachte ogen in wiegende wei
op het vruchtbaarste land
in de rode bries van liefdeswinden
die zijn bestemming bereikt
als een perfecte landing
op onze lippen van de dageraad…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Sneuvelland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.755 Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn
en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen
in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet
waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt
om alles wat ooit ten grave is gedragen.…
mysterie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Puurheid
Schreeuw
Echo
Diep verleden
Was hij er
Het kindje jezus
Verhalen
Engelen
Gods beeltenis
Is een mysterie
Waar de sterren van weten
En naar die sterren gaan we toe
Om onze levensvragen
Onze nieuwsgierigheid
Onze bestemming te ontdekken
Zodat de grenzen op aarde
Zullen gaan vervagen…
‘Gone with the wind’
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.799 Een herinnering
uit de tijd toen alles nog zweefde
kan zomaar aankomen vliegen
zonder enig hoogteverlies
kan er windstilte zijn in het hart
wanneer rood het verlangen kleurt
de geschiedenis daar omheen draait
lang geliefden
in de armen van vandaag vallen
samen verder gaan
naar wat uiteindelijk wacht
waar de bestemming meer is
dan…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu…
Niet genoeg
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
769 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Slechts in de mist van de avond
vinden dromen rust
wanneer ze zwijgend met de sterren
vallen met gedachten, teveel daarvan
waar geen bestemming voor is gevonden.
Ik rijg ze samen
vorm ze tot letters van bestaansrecht
in woorden van thuiskomen.…
DRACHTENS ADEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Geld met bestemming
van zeer verschillende aard
ritselt en rinkelt.
Zakelijk gesprek
klinkt spannend, maar vrijuit
bij luchtige scherts
Toekomst opbouwen;
intussen schoon verleden
koesterend eren.
Het borrelglas schuift:
gedachten doen zich horen
als jonge vogels.…
De Reis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Bestemming onbekend, gevoel is het kompas.
Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin.
Dolend door het leven...
een reis van binnenin.…
Geloof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
861 Ze had kanker toen ze zei:
Geloven is voor mij
als kind bij vader
achterop de fiets vol overgave,
benen in de fietstas,
leunen tegen vaders jas,
Hij kent mijn bestemming
zonder routeplanning.
Ze kende haar vader maar even.
Toen hij stierf was zij pas zeven
maar de band met Vader is altijd gebleven.…