7667 resultaten.
surreëel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 een boom
die er plots
het bijltje
bij neerlegt…
De laatste
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.279 Zonder, zonder iets
het donkere niets kijkt me aan
Ik wacht en zie niets
Ben ik de laatste
Zonder, zonder iets
Ik vraag me af waarom
Het lijkt een doolhof in mijn gedachten
Ben ik de laatste
Het is koud en nat in mijn hoofd
Ik zie mensen rennen
Zie vogels vliegen
Zie bomen me uitlachen
Ik voel me zo dom
Ben ik de laatste…
fee
netgedicht
4.7 met 33 stemmen
1.734 plotsklaps was jij daar
een fee met een fel verhaal
draaiende woorden en zinnen
maakten mij duizelig en
anderen buitenstebinnen
jij schudde een boom
op zijn grondvesten om
de boete te bekleden met
een driedelig pak
de vruchten die vielen
waren een maat te groot want
jij wilde niet dood
gegooid worden met woorden die
er niet toe doen…
De grijze boom van verdriet
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
967 Er groeit in mij 'n grijze boom van verdriet,
'n rot gevoel, wat niemand ziet.
Het regent in mij, het regent dat het giet
en 'n ander hoort het niet.
Maar vanmorgen, serieus,
stak er 'n takje uit m'n neus.…
Kalig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Mijn boom en mijn raam ervoor.…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 de populieren zenden
lange ruisende seinen
berichten over lijnen
die ik kan horen maar
de betekenis van de
ver geschreven muziek
moet me ontgaan
rijen hoge koren
over de hemelbaan
het zijn serene vissen
druipend groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend…
Vriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.077 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bomen laat wortelen
met meer inzicht
dan jouw achterdocht
in diepste overpeinzing
kan bevatten
maar in jouw ogen
lijkt mijn wereldrijk
niet groter dan
het pad achter de bossage
wanneer jij danst
heb je niet meer dat houterige
waarmee jouw gebarentaal
bekendheid verwierf
misschien moet je…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 Met alle kleuren van verdriet
zag je mijn stilte bij de boom
eenzaam op het oeverland
het meer spiegelde mijn ontzag
voor de dichtershemel
waar jij altijd koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 ,
net als voor mijn diepste beelden,
die ik moeizaam maar gestaag,
in dikke lagen deelde
Nu is mijn boom bank voor mijn woning
waarop ik nieuwe zinnen hoor
en nieuwe beelden als beloning zie,
het hout werkt nog wat door…
Boomgaard
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
696 Dwalende gedachten
door de oude perenwijn
op een dag zo mooi als vroeger
zal het ooit weer kunnen zijn
in de boomgaard met die dromen
en het uitzicht over de rivier
maar mijn gedachten
snoeien bomen
slechts de fruitschaal
is nog hier
met oude foto's
van jouw glimlach
zie ik terug mijn vergeten dag
in de luwte van oude perenbomen…
SPIEGEL VAN MIJN BEELD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 goed bewaarde energie
die haal ik met mijn wortels
uit het diep
van mijn vergeeld en vergrijsd spiegelbeeld
wat mij ontwaakt
en aanraakt
de nacht voorbij
van toen ik sliep
mijn bloesem
lacht jou weer toe
uit de knop
nog lang niet moe
ruik weer naar oorsprong en begin
verfris mijn gelaat
lach naar de spiegel
van mijn beeld
boom…
Tijdgeest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
507 Uitgegroeid
door de jaren heen
laat hun bast de sporen zien
holte als stille getuige
de ruimte kan niet wijder zijn
leven en dood
trokken aan de tijd voorbij
beknopt wat is geweest
de stille boom…
vogelzanggebeuren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 elk met een eigen
zomerzachte melodie
in ’t dicht groene
lover van de bomen
houden zij niet alleen
de dag levendig
ze bevliegen
ook mijn gedachten
tot ik het innestel
om ooit weer
neer te schrijven
als ook mijn lied…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.
En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 Omdat het landschap zich uitstrekte
tot ver achter dromen
die jij mij beloofde
toen we in de achterbuurt sliepen
had ik een boom in de oude stad
om een gedicht over te schrijven
toen het dromen begon te staken
en in de wildernis van emoties
wist ik mijn ziel te ontknopen
uit de kluwen van devoties
en altijd bleef ik hopen
omdat de rivier…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 Bij een boom stond ik stil
om mijn negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef…
ZWAKKE STERKTE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Harde regen valt
op slap hangend herfstlover,
dat koppig vast blijft.…
De notenboom
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 De eeuwenoude notenboom staat
Diepgeworteld, breedgeschouderd
de takken uitgestrekt
-als in aanbidding opgeheven handen -
wuiven zacht
op het ritme van de wind
En iedere avond moest ik
de trap op
mijn angst tegemoet
ik probeerde niet te kijken
naar die wirwar van armen
gehuld in een diepzwart gewaad
ik rende tot
ik trillend
het…
Als de bomen blozen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
471 Als de bomen blozen
kan ik maar niet wennen
of kleur bekennen
dat de natuur hier voor kiest
afsterven maar toch niet
huilen om wat je verliest
dan als de bladeren vallen
tussen het krakend hout
komt een pad van goud
nu ik daar op loop
doe ik mezelf een wens
blijf veranderen mens…
Een boom opzetten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Ik zou zo graag met iedereen
over bomen planten
willen praten
als investering
in toekomstige generaties
zachtjes aan dan het ik cultuurtje van
hier en nu of vandaag alleen
achter me willen laten…
Monddood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Hij sprak niet
het was niet zijn stem
er heeft een ander
in de nacht gesproken
toen hij de tak tekende
aan de stille boom
die hij omhelsde,
groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
er ging een wereld voor jou open
maar praten deed hij niet.…
De plant van moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Moeder gaf haar
Een bommetje, eerlijk waar
Ze vond het een beetje raar
Zo stond dat plantje daar
Tot ineens grote schrik
De plant ging bloeien
Wat een schik
Het bommetje wat moeder gaf
Staat te pronken heel frivool
Een bom in bloei,
Niet vaak gezien
Een teken van boven
Van MOEDER misschien?…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Muzikale bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
442 Muzikale bomen, muzikale tonen.
Een massale vogelserenade van
een schoonheid bij duizendtal.
Niet op afspraak, maar wel
aansprakelijk luistert het nauw
voor de enkeling bij geval.
Gevederde vriendschap hoog
in de bomen, wil die enkeling
graag belonen bij het schemeren
van dag naar nacht.…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 boom zijn
waarom niet nu, je danst
De ballerina danst ook mee
ze kan niet meer toekijken
Het geluid van een motorzaag
verstoort het dansende geheel
alle bomen verstijven tot hout
de ballerina vlucht hinkend
-Ga nu- zegt de oude
red degenen die je reeds
zijn voorgegaan
Ik ben op weg
naar het geluid
van stervende bomen…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 slingerende zandpad
langs de opgedroogde bedding van ’t riviertje
richting zandheuvels waar een enkele boom
de edele kunst van eenzaamheid verstaat.…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 omdat in het denken iets verblijft
geheim dat we delen met de bomen.…
Huis omringd door bomen..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Een huis omringd door bomen...
Van dat huis lig ik soms stilletjes te dromen...
In dat huis zou ik met jou samen willen wonen...
Maar dat huis zal dat er ooit komen...
Of blijft het alleen bij dromen...
Van dat huis omringd door bomen...…