544 resultaten.
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo’n runderkring dring je niet binnen.
Daar moet een mens niet aan beginnen.…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat luchten wolken zijn
in stille bossen zonder spitsroeden,
tussen dunne bomen
op paden zonder angstige hoede.
Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Lege bossen, die mijn zoeken staken
vluchten doen naar stadsgewoel
waar huizenrijen exotische namen
uitschreeuwen, verder jagen
Doch mijn honger
naar bosbessen
is niet te
stillen…
knalgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 en
legden ze langszij
de stelen trokken we in
smalle repen en weekten ze
tot kromgetrokken kleine krullen,
ongelijk maar wondermooi
een handvol kralen spiegelde geluk
aaneen gehaakt
door kleine vingers
vormden ze voor moeders dag
het mooiste wenscadeau
zo ging het toen
als dank een zoen en
gele bloemen prijkten los
in wilde bossen…
Wortels van het kwaad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
556 Wilde zwijnen zijn schadelijk,
voor onze bossen.
Mensen produceren varkens,
in supergrote stallen.
Hoe groter stallen zijn,
hoe beter, menen boeren.
Hoe groter stallen worden,
hoe beter voor het dier.
Dierwelzijn en betaalbaar vlees.
Dat is het, waar het ons om gaat.
Dieren als wortels kweken.
Wortels van het kwaad.…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Slechts buiten de stad en weg van de straten,
diep verscholen in bergen en in bossen
wist ik mijn grieven even te lossen.…
Nog wat langer en verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Ze denken nergens aan
Maar hebben zoveel gevoel
Omdat alles prikkelt
Niet van de bossen waar we
moeten wandelen
Of de stranden met zijn zee
Nee, en dat voelt niet goed
wat ik zo alleen beleef
de hand waar ik naar vroeg
Nergens heen nam ik ze mee…
Korenbloemen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
546 Ik plukte dikke bossen,
met prachtig blauwe kleur.
En als ik eraan denk
dan ruik ik nog hun geur.
Ik mocht ze daar niet plukken,
de rogge werd vertrapt.
En ik moet eerlijk zeggen,
de boer heeft mij heel vaak gesnapt.
Ik kon het toch niet laten,
en plukte telkens weer.…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen in nieuwe horizonnen
een herfstmaan schijnt over de bossen…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 In jouw bossen wil ik mij laten verdwalen
Oneindig dwalen en één worden met jou
Mij laten verrassen door alle geheimen
De late avondzon en de ochtenddauw
Ik wil genieten van jouw jaargetijden
Het uitzicht en alles daaromheen
Jouw warmte en kou voelen
Elke boom ontdekken, en elke steen
Alles wat jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Uren vertoeven in de bossen.
Wonen in de kleuren, geuren
geluiden van de herfst.
Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…
Kerstpuzzel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Dat stopte zoekend –met een dik stuk touw–
Naar een geschikte boomtak in de bossen.
King Williams puzzel was door een sadist
Verzonnen voor de ware masochist.…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen…
Aan de wandel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 de hand in eigen boezem
mijn waterbeemd
aan brede stranden gelegd
naar het vasteland gedraaid
westenwind
met tussenpozen, zeearmen
mijn duinen met boombestand
groene bossen
bijnamen, vloed, waterkant
noordkust, afkalvend heden
bruine kiekendief
oostplaat, nest van gebeden
pleisterplaats voor helden
tussen eb
en eiland ligt uitgestrekt…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos
een heilige vriendschap verzegeld met bossen…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Eenheid maakt macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 van zachtheid een lied van leven, liefde dat zegt
dat alles aanwezig is
dwars door de angst voor het onheil dat over de
kosmos kan komen
luisteren naar de stem van het licht, en
kijken met ogen dieper dan de zee
rondom de klanken van verwarde ranken
die ongetemperd zijn
zoals de slimme vossen
die energie opwekken met hout uit bossen…
ONVOLTOOIDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
338 Tussen nijver Kaatsheuvel
en luchtig landduinenbos
waait een zucht steeds heen en weer
strooit
over Eftelings Sprookjesbos
zijn eigen onbekende
vertelsels die een ieder
zelf mag behouwen
vrije gestalte geven.…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 Een berg met groene bossen bedekt
De zee blauw groen gevlekt
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Heldere beelden zonder geluid
Palmen zo reusachtig groot
Bloemen van het mooiste rood
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid
Ik ken het land alleen van foto's en verhalen
Maar ik wil zo graag…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig dons
de bossen…
Indian summer
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
933 boombast verandert
bladgroen in gouden herfstkleuren
de natuur valt in winterslaap
Zonnegloren in aura der dageraad
meldt komst van de bron van 't zien
verjaagt angstdemomen die zwerven
in de schaduwen van de aarde
In 't Oosten verraadt 'n oranje wolk
komst van de zon als de grote bol
van 'n nazomerdag die mensen lokt naar
vergulde bossen…
Fluitekruid.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
723 Het fluitekruid fluit
langs sloten en in bermen
bossen vol schermen
omgeven door zwermen
muggen, die dansen
tot in de avond en nacht
om dan te gaan schransen
van hun maaltijd die wacht:
jouw bloed en mijn bloed
uit onze warme lijven
een steek!…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 IN DE LEEGTE VERDWENEN
Hoe leeg kan leegte zijn
Voor de mens die zoekend
Zijn weg naar het noorden vindt
Omringd door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof…
In het bos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.371 Indien ik door dees bossen dwaal,
Is 't om uw lieve stem te horen!
Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
Nachtegaal:
Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne!…