Alle inzendingen over droogte

472 resultaten.

Sorteren op:

Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 778
Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt, nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt.…

God is mijn getuige

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 860
God is mijn getuige Ik huilde zeeën Ik huilde oceanen vol Maar de regen nam mijn tranen mee Droogte bleef over God is mijn getuige Ik fluisterde Ik gilde je naam Maar de wind nam mijn stem mee Stilte bleef over God is mijn getuige Ik verspilde maanden Ik verspilde jaren van mijn leven Maar de dood nam mijn ziel mee Een lichaam bleef…
Tulay20 oktober 2002Lees meer >

(Oude) liefde

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Hij slaat de oude handdoek om en droogt haar met bezorgde handen.…
Rina van Dijk15 februari 2005Lees meer >

Zinderende zomer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Een lamlendige zomerhitte Vertraagde zin van alledag Verschroeiende zonnesteken Een natuurlijk rouwbeklag Verdorde fletse einders Trillende zompige lucht Een bodemloze droogte De lome leegte zucht Meedogenloze stralen Zinderen de hete grond Barsten in moeder aarde Een uitgedroogde wond De oorverdovende stilte Een verstikkende atmosfeer…
KawaSutra18 september 2005Lees meer >

Huilend Groningen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
-------------------------------------- Na dagen van droogte en alleen maar een hoge temperatuur, is ook in de provincie Groningen onweer losgebarsten.…
Sanne L29 juli 2008Lees meer >

In een zee van dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik hoorde woorden verdrinken in stemmen die zongen over wanhoop en pijn het lied van de zwemmers met stilte als repeterend refrein de barstende lippen van droogte en kou memoreerden hun vlucht voor angst en barbaar in een regen van kogels als minachtend gebaar zij hebben vrijheid voor even gezien het benedendek kraakte maakte snel…

Zeilende stenen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
mondhoeken kabbelend proef ik een vloeibare wens de lucht te bevolken, te dolen langs een frisse, onbewaakte grens de ideale plek om een offer over bodemloze grond te plengen of mijn stoffig lijf uit aderkalk met gestrekte adem te lengen bij hoog mikken of laag scheren kent deze platgeslagen woestijn noch gebeitelde geboden noch droogte…

Groen is geel van sterven

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 720
ik breek bloemen die uit muren groeien waar jij ooit gelopen hebt zie het pad weer warm bloeden het helle rood wordt zwart waar eens de gouden zon mijn wanhoop overscheen is nu de tijd met mij alleen nog draagt een roos het donkerrood haar groen is geel van sterven ze droogt tot dood omdat geen hand haar krijgt zij zal nooit…
wil melker13 september 2009Lees meer >

Bondgenoot

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
lente ze gaf pijn ze troost in tere kleuren in het kwetsbare van spikkeltjes op vogeleitjes lente ze laat tranen ze droogt met zachte wind ontvouwt, plooit haar helder licht over een winterhuid lente ze laat sterven ze laat leven een nieuw begin groene blaadjes uitlopers slingerend langs de steen lente ze bezingt ze omringt…

Geen magie en tover

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
jij bent niet echt de heer die over golven loopt zijn vinger doopt in water dat ooit wijn had willen zijn droogt langharig warm mijn voeten in je ogen mag ik zoeken naar de vonk van kennen in de tweedeling van pijn geen magie en tover ik ken het lover waarin jij bloeien zal de appel en een slang delen het paradijs helaas…
wil melker17 november 2008Lees meer >

Haar mozaïek

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
zij legt geen steen haar mozaïek is transparant zij kleurt het glas in samen kijken danst sprankelend in licht zonder enig vergelijken daar waar wij zwoegen steeds de fundamenten voegen hecht zij haar geur en droogt haar kleuren in een warme zon jij bent het licht nooit zijn jouw patronen ooit gezwicht voor dwang jij transparant…
wil melker10 oktober 2008Lees meer >

Zomer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Zwoele zomerdagen zinderende hitte drukt op mij de mensen klagen zwetend zij-aan-zij het felle licht de lucht van wolken vrij de zon brandend in het gezicht van de anderen en van mij de tuinen met een overvloed aan bloemen het gras wordt bruin de droogte doet ontgroenen de sproeier cirkelt in de tuin wij zitten in de noen de warmte…

onbenoemd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
hoeveel vuur is een vulkaan met hoeveel woorden zwijgen we hoeveel dorst gaat in een glas anders dan droogte of afstand waar begon een naam, een oud bos, een rots, de groenheid van gras kennen we de kanalen en straten van het hart, nemen we ooit afscheid noemen we kustenloos land in de diepte een eiland?…
Iniduo17 maart 2018Lees meer >

Korte 4#1

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Wiegend op de wind droogt het wasgoed dat een kind heeft gedaan.…
joepondro25 oktober 2019Lees meer >

mijn mes snijdt borsten

netgedicht
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.765
ik schilder je plet je op het doek mijn mes snijdt borsten tepels rijzen onverhoeds ik vorm en modelleer je in het raken, leg mijn ziel in je als ogen die je meer dan levend maken verf droogt in eigen lijnen en legt zachte emoties bloot ik penseel vooral de mijne je bent niet klaar nog lang niet opgedoekt het drogen duurt…
wil melker24 oktober 2004Lees meer >

zont zomer in jouw sierlijkheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
ik zie je vlinderzacht weer wieken vleugels van fluweel je pauwenoogt in stil genieten terwijl je tong de bloemen zoogt je droogt nektar uit hun kelken en de kleur verschiet bladeren verwelken als de herfst zijn oogst in vruchten biedt weer is de cirkel rond zont zomer in jouw sierlijkheid voortbestaan is de cocon van komen…
wil melker23 augustus 2005Lees meer >

Clima nova

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
. ________________________________ Hoe zuidelijk klinkt cabo vinho verde Van Baskenland tot Andalusië En d' oceaankust van Galicië Doch lange droogte bracht er veel te berde In plaats van 'villa nova' etiketten Is men er 'clima nova' op gaan zetten...…
Maxim17 juli 2023Lees meer >

Er is leven in de dood

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Het is een stil geheim dat vloeibaar goud onzichtbaar stroomt in langgerekte sporen van de dorstende aarde Dat de wind de tranen droogt bomen krakend ter aarde vallen zout als parels ligt op een bed van kale takken Dat de Tijd hier geen eeuwigheid meer heeft om besef te laten rijpen want het noodweer loeit met druppels van tranen dat…
Magda Haan18 december 2023Lees meer >

hert

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had een vochtig hertenhart Verwrongen en versaagd Sluit zacht…
kirk18 mei 2006Lees meer >

Ijsheiligen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 410
tot grote verbijstering vroren ijsheiligen vannacht bloesems en knoppen kapot alsof de strop door corona ons de adem al niet deed stokken schone lucht in het met sterren bezaaide zwartblauw veroorzaakte strenge kou net als de immense droogte op grote hoogte door het overvloedig zonnig lenteweer rookpotten en nevels ze waren…

ingepalmd

hartenkreet
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.948
de zomer droogt mijn zieleblaren een witte wijn bekoelt mijn dorst een zeebries drijft de lange jaren waarin ik krachten heb vermorst onder het ruisen van de palmen welt in mijn geest een ver begin 't vermoeden van een nieuw verlangen naar iemand die ik stil bemin schrijvend laat ik mijn dromen gaan naar 't meisje in het vaderland gescheiden…
Aramis7 september 2007Lees meer >

Aanwezig

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 818
gezondheid, levensvreugde vergezellen haar dobbergedachten bij het gewemel van banden uit diepe waarden troost knielt aan haar voeten ze verbergt een stille traan en droogt ze weer door ontroering op het moeilijke pad van ‘t leven leent zij nieuwe kracht door het licht der maan van grootsheid het eigen uitzicht blijft bij hoop schijnt…
Quicksilver17 oktober 2011Lees meer >

Dit is geen gewone rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
Dit is geen gewone rivier Die zoals van haar verwacht wordt Ergens uitmondt in een breed Uitwaaierende delta ergens aan Een kust - Mijn rivier gaat tegengesteld, Stroomt van een naamloze kust Van een niet nader te noemen land De droogte in, brengt water Voor hen die dorsten, en vruchtbaar Leven in de woestijn Waarin zij uitloopt…

Verdriet

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.027
Mijn tranen zitten vast Achter lange tralies Verstopt achter de muren Vluchtend voor de pijn Mijn verdriet is weg Niet meer goed te vinden Verblind door stralend daglicht Bang om vrij te zijn Mijn lach is ver te zoeken Als regen in een droogte Niet bang om soms te neppen Dus doet er ook niet toe Leef onder grote bomen Schuil ik voor…
Roosje20 oktober 2006Lees meer >

Als het stil wordt

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.055
Enkel de wind speelt nog door het net dat op het veld bij de haven droogt. Zon valt door de wolken, slaat een ogenblik door de mazen, het water spiegelt je wijsheid voor. En van achter de rietkraag zet je met iets van verbazing de brasem terug in de vaart. De vis slaat met zijn staart.…

Haven denk ik, water, zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De aarde waarin ik Geboren en getogen ben Is me te heet onder De voeten geworden - Aardkorst door droogte Verscheurd, gespleten In tienduizenden ongelijke Brokken waar alle leven Uit verdwenen lijkt - Dan kronkelt uit die ene Spleet het fata morgana Dat mij een haven verbeeldt: Haven, denk ik, water, zee, De meeuwen komen…

Doorreis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
op voorhand van een nog onbetreden oord voel ik de schemer dalen die alles in koudvuur smoort weldra is het al weer herfst met kleuren die je zo bemint de winter die geen droogte kent, geen genade vindt ik snuif vertrouwde geur nu je hier nog even bent voordat je gaat naar een plek waar niemand je kent voor het onbeschreven…
Iniduo12 augustus 2015Lees meer >

Na de regen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
een uitgesteld verlangen de ondergaande zon extreem in elke kleur buigt in de laatste bui een boog in purperen schemer wacht de nacht de dag is weer volbracht een volle maan in 't midden van de boog gedacht kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver wanneer het spectrum dooft is een belofte neergeschreven het water droogt…

De danspas

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 853
Ook de notaris is een mens zo getuige het zwaar bestempelde document waarmee hij in de regen staat te zwaaien Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de mijne, kom dan binnen ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen ik schaak als hij de haren droogt in de notariswoonst en als we dansen zegt zijn vrouw…
werelt9 februari 2006Lees meer >

Tedere liefde

poëzie
3.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 7.048
Na lange droogte kwam een zachte en milde regen Op 't kwijnend aardrijk neergezegen. Dit zagen Jaap en Piet met vergenoeging aan.…