300 resultaten.
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Een dikke duif vliegt in de groene krater
van bladeren, een duiker onder water,
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit,
wordt speeltoneel terwijl ik kijk en staat er.
Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 Een duif
bereikt een tak. Het klinkt
als knarsende scharnieren,
hangt in de zilveren lucht
en is weer uitgewist.
Klimop bekleedt verweerde stammen.
De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het enige ritueel dat de kamer kent
is er niet meer, hoe hard ik ook
met mijn mouw schud
een betraande zakdoek
maakt elk woord overbodig:
de duif is dood
kaarten voorspellen
nuchterheid, het teken is het lege glas
zonder dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 't Zou het einde zijn van de regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…
Een vredig thuis
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
509 Aan een duif en een vlam
kan men ontwaren dat de wil tot leven
ooit de dood voor goed zal verslaan.
Wie opziet naar de hemel ziet
tussen de wolken ergens een blauwdruk
in de vorm van een kruis.
Dat het symbool van een ieders aards
leven tekent. Een fundament dat ons
past als een vredig thuis.…
in de stilste nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.938 stilste nacht
van korte dagen
spreken vragen luider
in verhaal een taal
die dwingend is
die handenwringend
schrijnt omdat er nooit
een oplossing verschijnt
die draagbaar is
voor beide kanten
ook de kribbe had
daarmee te kampen want
in het onbevlekt ontvangen
van Maria nam ook Jozef
zijn gereedschap mee
ik zag die witte duif…
Hoge ogen valse tong
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
410 bevelen heb gezocht
God die mij heeft vrijgekocht
Voor de wereld zijn wij de gedrochten
Die Messias Jeshua tesaam heeft gevlochten
Vrouwen als een leliebloem met pruik of hoed
Mannen met krullen toga en gebedenboek
Hebben de kaars weer aangestoken
De roos van Sharon is ontloken
Kinderen dansen met 't hart omhoog
Blauwe hemel witte duif…
Eric Swinkels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Olympus, waar De Spelen ’t eerst floreerden
of Boekel, waar de kleiduif goed gedijt,
tenminste: tot de schutter hem bestrijdt,
want dan behoort het tot ‘geëxplodeerden’
En als zo’n duif van vlees was – niet van klei –
dan kon je d’r nog duivensoep van maken,
maar kleisoep dat veroorzaakt louter braken,
dat klinkt bepaald niet als een lekkernij…
Schutterij Swinkels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Hij wou zijn roem als schutter uit gaan baten
Als Neerlands winnaar van zilvermetaal
Ik heb het, geef ik toe, van horen zeggen
Maar in zijn loopbaan kon hij 't ook niet laten
Werd handelaar in wapens, blinkend staal,
Geen duif van leem wist hij meer om te leggen...…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
320 Een hele goedemorgen
juffrouw duif
ik hoor u koeren met een
zachte g
uw toon is zoet, uw zang
neemt mijn ziel mee
naar maretakken in uw
ochtendruif
Waarom, vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
956 Vlieg witte vogel over mijn huis
laat je vleugelslag horen
zwenk op de wind
bij helder ochtendgloren.
Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin
en zet de stenen duif…
Pestvogel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 Ik mag niet op ze schieten
Mijn vrouw vindt dat niet goed
Ze zegt dat ik me aanstel
En niet zo zeuren moet
Alsof het míjn probleem is
Ik stel alleen maar vast:
De duif is objectief gezien
Een ieder mens tot last.
Je hebt er niks aan.…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 De dagen zijn van plaatstaal en ijzer
betonnen uren in hamer en beitel gehouwen
het bad vol tranen gerouwd in vergeten
gaat het niet, de mussen, kwikstaarten
de struisvogel en schapen de hand het eten
als duif zo schuchter in het believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.
De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 ook ergens anders
zingt het zachtjes
Alsof een duif
het opgeeft.
--------------------------
uit: 'Licht overal, 2012.…
Ochtendwandeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Een witte duif zit verdwaasd in
een hoge boom. Even de weg kwijt. Jij
snuffelt ongestoord je favoriete plekjes.
Soortgenoten naderen. Even zwaaien
met de staart. Geen zin voor meer. De
dag wacht op warme zonnestralen. Die
laten op zich wachten. Het regent mist
en kou. Morgen weer een nieuwe dag.…
Braderie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
596 POES
Het schaap ziet eruit als
een poes
Die verlangt naar een heel
krolse kater
Die voor haar groot genoeg is
geschapen
Teun brandt vuur, Gijs braadt bok voor zijn does
In de weide loopt Wim met
zus Jet
Naar het hok met zijn duif...
wat een pret!…
WILG en POPEL
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.539 loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op de blijde stonde wachten,
Dat zij door golfjes worden overplast:
Men moet de popel, die zich buigt, verachten,
De treurwilg, die de wolken zoekt, misdoet, -
Want elk moet, wat hem past te doen, betrachten;
Wie, wat zijn aard beveelt, verricht, is goed;
De duif…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 wanneer de stilte van de tuin zich nestelt
tussen mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de…
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 De beet van een spin tussen slaap en ontwaken
Twee lege kopjes op jouw nachtkastje
Misselijk, ziekmakend, om te kotsen
totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam
Dromend van mijn rode haar
dat ik pluk voor pluk kwijtraak
totdat er overblijft, stille paniek
Een eenzame duif die overmoedig
dichtbij landt, de boodschapper
Jij die langskomt…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 Aan de rand van het rimpelloze meer
Spande hij de boog keer op keer
Een echte prins een Koningszoon
Op zijn blonde krullen gouden kroon
Nee, sprak de raaf laten wij wachten
Het waarom klonk krassend en verbaasd
Zwarte vlerken zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
zoals het is
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
674 seringenboom zich zal afvragen
waar de wereld is, de halfgewiste paden
met geestverwanten en gewonde stenen
voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden
misschien door een enkel beefgebaar
dat zich naar buiten buigt
ik kijk naar hem
en naar de klaarte, rondom verlangen
blijf met mijn hart in zijn oude takken hangen
terwijl een witte duif…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 ."
Een duif, boodschapper van vrede
wil haar boodschap met me delen.
De zon kiert door de bladeren
ik voel haar warmte naderen.
Een koekkoek roept zijn naam,
ik antwoord met de mijne.
Hij is zich niet bewust van mijn bestaan,
gelukkig, ik wel van de zijne.…
JA
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
4.310 modderspetters spatten hoog
met souplesse ontweken door de snelle duifjes
op een open plek
blijven we staan
en plotseling zie ik
door de slierten mist
kantelen en een ophaalbrug
opaalblauwe stenen vloeren
verlokken mij
ook mijn paard en duiven
worden aangetrokken
in't midden van een grote zaal
een blonde fee
zo goudblond, zo mooi
een duif…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.
Van wat Gods zonne rijpen deed
Geen korrel ga verloren!…