Alle inzendingen over dun

471 resultaten.

Sorteren op:

Flamingo's

gedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.116
Flamingo's op poten zo dun als de ff's van mejuffer, of als twee sigarette- pijpjes waaraan ze zuinig de rook van zichzelf opzuigen: met dit soort raffinementjes zetten ze zichzelf voortdurend voorzichtig op stelten.…

Tortelen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Doch zie ik ze samen in hun boom met halsbandjes zo dun en zwart, vergeef ik ze met heel mijn hart en gun ze mijn doorbroken droom. De kopjes in hun teder neigen zo passend bij die tere klanken, drukken louter ware liefde uit. Genegenheid verdient geen zwijgen, maar zangen om daarvoor te danken in jubelende tonen, vaak en luid.…

Als vloeiend water

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
meer ik de chaos zie als opsomming van diversiteit waarin antwoorden uit het geheel liggen besloten is de weg die mij door onzekerheid leidt de juiste de gang naar ontspruitende loten als ik de massa een weg door de trechter gun en mijn ademen daar op richt dan zal een nieuw antwoord, ook al is de straal nog zo dun…

De glasblazer en de pottenbakker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Er bestaat geen vaste grens tussen zee en zand een blinde glasblazer stuurt de golven op weg naar adresloze bestemmingen ongeschonden komen ze zelden aan voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg warrige wolken glijden tegendraads over het dun bevolkte strand waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen - aan hun rekken ontsnapt - de…

Berkensapwijn en avondthee

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
In de boomgaard van rivierenland met de Beurre Hardy en de Beurre Lebrun drinken we berkensapwijn en avondthee tezamen met een heel dun koekje de rivier daalt langzaam naar de zee aan jou ontsnapt een duurzaam vloekje in de boomgaard van het oeverland met de Veurnse Reinet en de Winterramboer drinken we avondthee en berkensapwijn het geluk…
Avril Gareel10 februari 2015Lees meer >

feest

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
met z’n allen van peutergroot tot moederoud zijn ze present klein - groot dik en dun samen in groot en klein verband tonen zij van veel - heel veel inspanning het resultaat altijd in stijl pril nog - soms wervelen zij passioneel door muziek gedreven in regenbooglicht zoveel kleuren door ruimte hen gegeven het mystieke en normale…

Ik droomde dat ik nog een kind was

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Zwijgend zaten we dicht bij elkaar, bewegingsloos en kaarsrecht op onze stoelen, het vertrouwde vertrek was dun verlicht, ik kon hun warmte voelen. Toen schrok ik wakker van iemand die riep, zat weer in de jagende onrust van het heden, verlangde sterk om terug te keren, verder te dwalen in dat gekoesterde verleden…

wa ge in me oge lees

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 855
hoe kunde gij me kenne alsde deur me hinne zie ge kunt ut noit witte ik fuul me dan veugel vrie nim munne ope hand zo werm tussen dun oewe worde ge dan nie overmand over wie ik zij bende dan nie angeland zo wezenluk dichbij da bin ik unne mens van flees heur munne siel roepe di ben ik wa ge in mun oge lees…

het venster uit

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 854
heb ik verloren toen ik nog woonde in de treurtwijgen van woorden mijn ogen droegen het zwerven omhoog doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap; ontzegd en te jong in de kamer geweten zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat wat in mij werd ontnomen de nacht bond zich driemaal aan levenslang en slingerde mij weg uit een dun…

Je neus lijnt wulps

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
ik krijt in witte kanten je profiel vang kleur leg het apart in wit en zwart scherpte vangt schaduw markeert het bloedeloze dun in lippen saam gevat je neus lijnt wulps in terugval naar je ogen subtiel de strakte iets verbogen je voorhoofd vlakt en toont verloop de rode haren stijlloos losjes overhoop wit verliest…
wil melker12 november 2006Lees meer >

meneertje Grutto

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.666
natuur zoveel omvattend je zit er in je kijkt er naar alles gaat van zelf buiten je om in Amstelveen helder groen de plas een laagje dun vernis plots hoor ik utto utto utto die ik over het hoofd zag rechte lange oranje snavel licht bruine vlekken oranje nekje hoog rank op stelten meneertje Grutto heel vreemd jij weideling broedt…

misschien noem ik het varen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
ik tekende vogels en werd blind vouwde het water open alsof ik er bij hoorde maar werd onzichtbaar in deze stilte golven overspoelden, dun en donker het voelen opnieuw onleefbaar tot aan de hals ik legde mijn hart naast voetstappen, op ribben van het kale zand hoorde regen praten, nog smaller dan anders ik sprak van beminnelijkheid…

Zelfmoord

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.178
-agressie Ik schiet en het sneeuwt dun glas. In vakken gevangen vaal licht Projecteert zich nu boven mij, De witte buitenlantaarnagressie Hult de kamer in valse realiteit. Ik schiet en het ratelt scherven.…
Mathe Lovaba16 februari 2011Lees meer >

ik mis je

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.253
lieve schat ik mis je ik mis je elke dag ik mis het fijne samenzijn ik mis je lieve lach ik mis de warmte die je geeft ik mis je in mijn bed ik mis jouw lieve zachte stem en ook mis ik de pret ik mis je hand in die van mij en ook mis ik jouw kus ik mis je naast me op de bank ik mis het lekker knus ik mis je steun door dik en dun…

Lunch-excentriek

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 447
hoe dun is de wind als hij al kou lispelend uit de schaduwkant van het straatje komt de tochtige hoek kijkt al lang niet meer op van vreemde passanten met mutsen en wanten naamlozen schuifelen schijnbaar doelloos voorbij en toch houden zij angstvallig de overkant vrij waar warme zon de terrasjes laat stralen glimlach en ogen de…
wil melker21 augustus 2017Lees meer >

queeste

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
in het onmetelijke universum laveert een samenspel van atomen en moleculen de mens een druppel bewustzijn in de oceaan gewikkeld in een dun laagje ratio balanceert hij op het koord van verbreken en verbinden heen en weer slingerend tussen verheffen en verlagen bang voor de leegte alles waait immers weer weg het smeulende…
J.Bakx6 januari 2020Lees meer >

Glimp als reflectie

netgedicht
5.0 met 184 stemmen aantal keer bekeken 721
op een onbewaakt ogenblik was ik tot mijn schrik de rode draad verloren onze levenslijn als houvast in bange dagen die hoe dun ook uitgerekt ontzettend veel liefde kan dragen het voelde alleen voor het eerst niet verbonden in de realiteit van alle dag waarin jouw lach mijn leidraad was hoe ik ook mijn oren spits ik zal het…
wil melker31 augustus 2023Lees meer >

Doden droeg naar later

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ik voelde in een vlagend licht touche op mijn huid jouw verhalen dwarrelen in het gaan van het ene huis naar het andere land in talloze talen van ijzig dun tot dampig warm beklampend op de borst tot siberische vorst ben meegevoerd door chaotisch golvend water dat doden droeg naar later met de vlucht van storm naar orkaan en…
wil melker2 september 2023Lees meer >

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
moeder, waarom zijn mijn benen zo dik zo rood, de stappen die ik zet of bloedend de borst waartegen ik sliep jij leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo…

Voor jou

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.823
Ik vraag me af of jij het was die fluisterde in mijn dromen in veel te korte nachten Want ik had je gezien in het eenzame duister van de nieuwe maan het kristal van sterrenbloemen Je beeld een geur een waan misschien zo ijl en dun als spinrag het hield me gevangen intens zalig als winde van de nacht Vreemde vrouw, zo mooi ravenzwart…
Troebadoer18 november 2007Lees meer >

15 jaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.525
na 15 jaar breekbaar als dun glas gevoelig als een oude wond had ik nooit gedacht dat jij mij ooit terugvond Het begon als een grap om je een kaart te sturen maar ik had nooit gedacht dat 15 jaar zo kort kon duren Je sluipt mijn gedachten binnen alsof je nooit bent weggeweest je kruipt weer binnen en het feest begint weer van voren…
kiki8 juli 2004Lees meer >

ongelieke hogte (eigen dichttaal)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 857
op gelieke hogte sie icke um mie hinne is da wa icke sogte dun grotste ende diepste sinne skonner ende errug himmels gemaeckt nee, geschaepe mien hande rieke naer oe, maer jie kiek allene naor folmaeckte knaepe och icke kenne mieselfe in toekomede maete ende ontdeckte immer mere kaese gaete…

Bol is nog te hoekig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
te hoekig moet gladder zijn van lijn meer pigment omdat gevoelens op mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn de schaduw is te licht ze tracht het duister te vermijden zon speelt sprankelend met zicht maar kan het donker niet verleiden vlakken zijn wel goed verdeeld wit kleurt mooi de randen alleen de mensen ogen houterig lijven dun…
wil melker4 november 2006Lees meer >

Windbuidel,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 640
Soms opent zich de doos, ontvangen van Pandora, de wind ontsnapt uit haar schoot, raast langs de karkassen van de levenshoop, een mager geluid omhult de witte geraamtes, te dun bekleed met een verse huid, laat het aardse stof zich met andere kleuren verven in de geuren van de regenboog en het oude bederven, blaast op de pijpen van…
pama7 augustus 2009Lees meer >

Vlinderschrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Achter mij slaapt dun een opgeblazen dorp een vlinder schrijft van hogerhand gedichten in de zuidenwind als tussenstation naar de dood, de moeder van alle onvermijdelijkheden. Onvindbaar verscholen in de bries puzzel ik met poëzie met een overschot aan stukjes in het duister tussen de dagen valt alles uiteen.…
Kees Keizer3 september 2012Lees meer >

Strand

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.559
Waar de zee nog dun is als een pink rollen strandlopertjes als biljartballen over het laken van het water, overrompeld soms door zeeschuim.…

Zoet en zottekes

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
In je herinneringen d'une vacance Op kiekjes van een zomer die nooit slijt Is 't prettig toeven in een ambiance Met moeder in je chèr pays d'enfance Memoires aan een zoete kindertijd Je hebt veel fans, zie ik, op de tribune Familie, in die stad achter de dune?…

In het niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Een botsing, dun als ruis, op een plek die nergens is. Wat beweegt, heeft geen handen. Wat ziet, geen ogen. Deeltjes vinden elkaar. Een trilling merkt dat zij kan reizen. Iets vouwt zich, niet omdat het wil, maar staan niet kan. Een ritme herhaalt zich, een centrum zonder naam.…
Cor Koene31 december 2025Lees meer >

gemakshalve

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 298
gloedvol licht, geel gevangen boven weilanden en bossen argeloze mist als adem en klamme aarde zonder begrip dit licht rust dun op gras en takken nergens ‘n einde om aan te beginnen zodra het oog geen grens meer vindt wordt kijken een vorm van zoeken dan vergeten we richting en noemen dat rust daarom, dit is geen plek maar een toestand…
Iniduo25 februari 2026Lees meer >

Ongerijmd vogeltje

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Hij lijkt verwonderd dat een zo dun vlies de zon bedekt. Elke dag verwondt ons, alleen de laatste doodt. -------------------------------------------------- uit: het raadsel van de anderen (2026)…
Benno Barnard1 september 2026Lees meer >