Alle inzendingen over kosmos

245 resultaten.

Sorteren op:

Uitnodiging

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
In ieder lichaam huist een sterfproces, wat blijkbaar door de kosmos is bedacht, wij drijven doelloos als een zeepostfles richting de stranden van een Oppermacht. Tegen die natuurwet uitte jij verweer, maar de engelen namen jou toch mee, het is de voortgang van de evolutieleer, met Darwin in het welkomstcomité.…

Hoop voor Siberië en de gehele kosmos op tilt

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
te laten duren tot de blanke maan steeg boven de vuren en zo regende het vele uren de zwart geblakerde muren wit waar Natalia zich storten in Ivans armen terwijl het kruis bengelde tussen hun beiden borst dat sloeg tegen hun warm kloppend hart biddend om erbarmen Voor de getroffenen armen de natuur met de gehele kosmos…

Waslijn ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Tegen het licht van ontelbare zielen die de fluwelen kosmos tot een vrij gebied hebben verklaard, draaien landen om hun eigen as om een nieuwe taal te kiezen die ik hun ogen las om zo de geschiedenis te herschrijven , ofschoon die al begonnen was, om alle stof van verwachtingen te malen, tot vruchtbare inkt, die zal drogen aan de waslijnen…
pama7 juni 2011Lees meer >

Tintinnabula's in varianten.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Blije akelei bezingt de kosmos, zó vér wég. Beige nuanceert het blauw, een tint die ons laat dromen, we keren al terug naar onze sterren. Er verschijnt een rondte in mijn geest, leeg, zo zonder woorden. Breder, sereen! Waar de uil drietonig oehoet. Met diepe klank!…

Apollo's Zonen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
"Nevelen en Pilaren" Leonardo da Vinci ontwierp instrumenten zonder hulp van het glas Homo Universalis Onderwierp ze aan experimenten als in de kosmos gedacht Aërodynamisch berekend op snelheid en weerstand, gewicht en op kracht Als vader van vluchten naar interstellaire galactische wegen stond hij aan de basis Homo Universalis…

Herscheppen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
van een liefelijk oord Beweert dat je er zeker van kunt zijn dat Wederopbouw lukken gaat Ondanks het nieuws, ondanks de zo slechte Tijding die als een bom insloeg, een voltreffer Was, totdat een voorjaarswind in een stil gehucht Uitkomst bood, hulp, toch nog Nu draait de betonmolen weer, ligt de troffel Klaar maar je slingert het de kosmos…

Geschreven dialoog?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
Dichten is liegen op een hoger plan, wordt een heggenmus een zwaan als dat in onschuld wel lijden kan met de pen de kosmos raken, nu nog met de middelvinger in de pap, trekt daarmee een camouflerend laken over het literaire landschap, onafhankelijk op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
Pama16 augustus 2019Lees meer >

Rejoice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
eindeloosheid achter het zwarte ooglapje van een Ierse druide, een dag vol groeiende doolhoven twaalf kilometer onder de zeespiegel, zeeslangen liggen roerloos achter purperen pilaren,dat ene oog,zoals de vervaarlijke cyclopen,speurt sneller dan het hoogste licht, dwars door de stalen muren van een ziekelijk vermagerde,hypocriete kosmos…

Bye-bye Selma

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Het slechte voorbeeld van Virginia Woolf nagevolgd, dat dacht ik echt, of door een natuurlijke oorzaak overleden, weet ik veel, maar misschien ben je gewoon verlaten door je man en dacht je sterk aan mij terug en heb ik dat uit de kosmos opgevangen, omdat ik als helderziende wel vreemdere zaken heb meegemaakt.…

De grootste grap?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
vertraagde echo’s uit de kosmos ontwaken in een trip langs zon en maan bedekken we de oogleden toe, maar verder blijven we voorlopig naakt het maakt niet hoeveel we schreien, met alle data en vernuft, een laagje vernis van tranen verzachten niet de gemorste tijd we zijn de grootste grap uit de levende geschiedenis, die ons persoonlijk…
Pama3 december 2019Lees meer >

Impressie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Al het weten glijdt weg in een groot zwart gat in de kosmos. Ik heb besloten zelf een wandelend gedicht te zijn en het wijzelijk daarbij te laten. Ik leg mijn gerimpelde hand op een scherf van de oude klok. Ik heb geen verstand van klokken, moet hem helaas aan zijn lot overlaten. Hij woedend.…

Het algoritme van de tederheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 196
zelf hebben gevuld het is de plooi in het laken die we willen kussen de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden dus weven we van onze eigen eenzaamheid een mantel en noemen die god een schaduw die meeloopt in de periferie van de stad in een andere dimensie, een parallelle straat wacht de versie van ons die nooit brak we swipen door de kosmos…

Slijtage van het wonder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 143
We hebben de kosmos gevangen in definities, de seizoenen getemd tot een kalenderplaat, en de herhaling tot vijand gemaakt. Wat elke dag trouw terugkeert, verliest zijn glans; het wonder stolt tot een gewoonte. De aarde ademt onder het asfalt, warm en zwaar, maar wij zien slechts de haast van de overkant.…

Mens te mogen zijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 149
elke vezel van ons lichaam voelen en weten wat het is om mens te mogen zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij de grens van het denken met wortels diep gepland tot bloei gekomen het tedere wit de poëzie met het gouden hart in ochtenddauw rondom nevelig blauw in de sappige tuin van de kosmos…

De wondermooie Aarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
Zo snel als gedachten kunnen gaan, reisde ik eeuwen de kosmos rond, totdat ik hem in een hoekje vond en in grote bewondering stil bleef staan. Ik vond een wonderlijk mooie planeet, zacht blauw gekleurd door een oceaan met wat wolkenslierten er tegen aan lag hij op een zwart fluwelen kleed.…
Ruud13 december 2020Lees meer >

Tramlijn Begeerte

gedicht
2.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.522
het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek bladert je door tot je dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke kroon brandt op je hoofd en je vrucht wil dragen de wind, de Bora het liefst, of de Harmattan, met hun messen die snijden in het brood van het donker en geboren worden dan je zaden, de naakten die je kleden, van de kosmos…
Jacob Groot8 november 2026Lees meer >

Pure schoonheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
dichtgeknepen ogen en de onpeilbare verten waarin jij schouwt de dwarsbalken lijken een houten kruis en ik zie de ware christin in jou de Maria Magdalena in jou terwijl het duister achter jouw schouders wreed en meedogenloos oprukt jij gaf nieuw leven en jij gaf jouw leven jij spreekt mij aan vanaf een schone foto en jij stapt vanuit de kosmos…

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Maar hoor je nu al de stilte van die kosmos? Wat blijft er over van de mens die de klok breekt? Een dag zonder nacht, een licht dat nergens meer een schaduw werpt, Een wezen zo rijk aan tijd, dat het zijn gisteren vergeet. Moeten we dit willen?…

Bij elkaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Dat je je thuis mag voelen. Bij elkaar. Dat je niet angstig hoeft te zijn. Voor een afwijkende mening. Dat je elkaar aan mag raken, omdat we zijn gecomponeerd, uit hetzelfde bewustzijn. Uit dezelfde sterrenstof. Dat je verschillend lijkt. Niet anders bent. Dat problemen elkaar oplossen. Dat je elkaar spontaan herkent. Omdat liefde liefde…

De Wiggelaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 490
Hij beziet z’n zegeningen in het prisma van de stervelingen, plaatst rozen van sterrenstof in uitgeslepen wegen, zwarte spiegels van de kosmos, die om een nieuwe trap naar de toekomst vragen.…
pama29 mei 2010Lees meer >

Vakantieliefde

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
zwarte haren tot op haar heupen in mijn vizier ze lachte zo verleidelijk naar mijn dronken kop dat ik geheid zwichtte en haar samen met haar hoge hakken en gevulde shirt naar mijn hotelkamer begeleidde waar we de hele nacht tot de eerste ochtendstralen het meest intens gevreeën hebben van alle paartjes ooit op deze aardbol of verderop in de kosmos…

Dichterbij

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik kom steeds dichter bij mijzelf, de kosmos stuwt zich dikker en dikker tegen mijn nietige lichaam, ze wil me niet doodpletten, maar een baken en een wollen deken zijn, een supersonische streelmachine.…

Levenshonger?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 371
meerslachtigheid, als dat woord bestaat, ervaart als extra waarde waarop ik mij verlaat, de stilten zijn ervan doordrongen, bloed ijlt door de longen het maakt mij oud en tevens jonger om de vezels te laten doorbloeden, een oneindige beweging van overlevingshonger exponent als raderwerk in een uitdijende ziel over de meren van de kosmos…
Pama23 maart 2019Lees meer >

dat jou het leven cirkelt – van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 711
was en komen gaat wat ons daarbij verbinden blijft zijn de heugenissen van toen aan het doen of juist laten die jij als mens voor mensen ons met plezier vieren laat dat die cirkel van jouw leven gelijk de kringloop van tijd vaker dan wij tellen kunnen kleurrijk slingers hangen zal weer en opnieuw voor jou dat de hartslag van de kosmos…

Van de sterren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Zij razen door de nacht, Hun luister wordt verbrijzeld In het draadkruis van de goden. Nog een wende En het is gedaan. Zullen zij lachen, Huilen op de wind. Bomen zien, en vogels, Vissen in het water. En boven hen ontwaren Een verre zee van licht.…

Anker

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Want onze reis voedt het raadsel van de kosmos Zwarte gaten en spiralen van stof Terwijl we duizelen van vragen Waait de poort wijder open Worden we nachtblind in verzengend licht.…
Wimper20 februari 2004Lees meer >

Gerbera

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 141
Je bent niet louter een bloem in het gif van de nacht; je bent het vlees en het bloed van de kosmos, ongetemd en vrij. In de vroege ochtend, als de lichten sissen en de barman de as wegveegt, blijf jij fier overeind. Je komt tot leven als het lente wordt, felgekleurd, fris, vol goede moed.…
Alex Huppelrat30 september 2026Lees meer >

Vlinderpelgrimage

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Daas van de reuring in de negorij Waar salarissen de dienst uitmaakten en tijdschemas En ook Jo in haar pastorie droeg er toe bij "Is er dan geen risico aan verbonden?" vroeg ze "Je verwedt je leven!" Of verraden voor het eskader Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord? Aan zijn vader's fusilade refererend Zette hij die bij…

Adem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Ga met mij mee, ik geef mijn kosmos steeds een explosief begin. Mijn adem, ik omarm je met heel mijn wezen!…
gerjo Gerrits17 februari 2012Lees meer >

Heimwee naar het leven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Zag u ook honderdduizend exotische vissen in de meest opwindende kleuren ongekende ongedachte verschijningsvormen knalroze bloemen die rondzwemmen paarse vleeseters wuivend in de stroom die nooit van hun plek komen walvissen zo groot als een dorp dolfijnen zeepaardjes ontelbare micro-organismen in een druppel oceaanwater zoiets als de kosmos…