start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7900)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1218)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66956):

Herscheppen

Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef

Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen

Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding

Het fluisterende riet van een liefelijk oord
Beweert dat je er zeker van kunt zijn dat
Wederopbouw lukken gaat

Ondanks het nieuws, ondanks de zo slechte
Tijding die als een bom insloeg, een voltreffer
Was, totdat een voorjaarswind in een stil gehucht
Uitkomst bood, hulp, toch nog

Nu draait de betonmolen weer, ligt de troffel
Klaar maar je slingert het de kosmos in

Nog één keer schreeuw je opstandig, nog één keer;
Maar wel de allerlaatste, echt de aller allerlaatste

Schrijver: Anneke Haasnoot, 16-03-2018

annekehaasnootathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: literatuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 95 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Anneke Haasnoot
Datum:16-04-2018
Bericht:Toch kan het wel als je naar Camperts Lamento kijkt. Een fragment. Ik kwam het tegen toen het onlangs voorgedragen werd op een dichtersbijeenkomst:

LAMENTO

Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar
dat je altijd maar

hier nu langs het lange diepe water
waar achter oeverriet achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd

dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend in het water rimpelend

enz, enz.

Naam:Anneke Haasnoot
Datum:19-03-2018
Bericht:Ja hoor, Joop, ik vond het zelf ook al wat overdadig en heb je raad merendeels opgevolgd. Met dank!

Naam:Joop
Datum:19-03-2018
Bericht:Probeer de herhalingen te vervangen door zinnen met een vergelijkbare lading, dat leest een stuk prettiger bijv: een prille voorjaarswind.
Zomaar een suggestie, misschien kunt u daar iets mee.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)