635 resultaten.
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Ieder uur van mijmering over je goedheid,
Zo vanzelfsprekend grondeloos,
Smelt ik weg in gebeden naar jou.
Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Gedachten, die de zonnige uren banden,
Bemijmer ik, waar langs de stille kreek
Het nachten naêrt en op de lage landen
De avond roerloos ligt en schemer-bleek.
Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.
In weedoms…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Iedere spreuk plotseling gedragen door haar idealisme
het is een onaangekondigd drift tijdens het mijmeren
waar ze door mijn aura het zuurstof door poriën verdeeld.…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Pootjebaden in de gracht
tijdens een koude nacht
waar rode bladeren vallen.
De bries langs mijn oor voelt zacht
terwijl haar mondhoek glimlacht
in mijn herinneringen die mij stalken.
Dat beeld verwarmt mijn brein
terwijl ik apathisch vooruit kijk
en het water in mijn ogen stijgt.
Het geluid achter de blinde muur
versiert nostalgie…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 hoe ik alles ook aanschouw, het
probeer te raken met de rijpheid
van mijn geest - neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Voorbij ---- de reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Voorbij ---- de reis
van landschappen ---- gedachten
van zeeën ---- denken
van bergen ---- verwerken
naar het diepe ---- van oceanen
Reis je nog verder ----
dieper ---- naar het hart
en verder ----
dieper naar binnen
naar de Ziel
daar ben je
Thuis…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
Verenigd energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
578 Een gekarteld hart
met verenigd energie
tot geheel gebracht
door zijwegen te mijden
en voor hartstocht te kiezen.
Als een roos opent
de nacht aan de horizon
in doorsnee passie
waar de krachten bundelen
om zicht nooit te verliezen.
Die dynamiek leeft
door verenigd energie
als individu
smeltend naar haar silhouet
dat…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Nee ik was er niet in dat jaargetijde
zag niet het dreigende, geen onweer.
Soms voelt er wel iets als een magneet
wellicht dat ene wat ook ik niet vergeet.
Dat ene iets , wat altijd wel is gebleven
is deel van de koffer van je jeugd in leven.
Die dagen van toen heb je die jaren lang
verstopt, zelfs niet merkbaar over getobd.
Je hoofd heeft…
de onvergetelijke momenten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 de onvergetelijke momenten
van de herinneringen aan jou
zijn mijn onbetaalbaar vermogen
die mij onder de huid pulseren
met de genoeglijke intensiteit
ze helemaal opnieuw te beleven
als een mooi album vol met foto’s
dat ik steeds doorlopen mag met jou…
tussen hemel en aarde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 hangend in een hangmat
zoals dat nu eenmaal
hoort in een hangmat
waan ik mij tussen
hemel en aarde
maar gelukkig kan ik
nog juist met m'n vingertoppen
de aarde betasten...
zelf ben ik niet echt
in de wieg gelegd voor
astronaut daar hebben ze
gelukkig anderen voor…
Dichter dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 met half gesloten ogen
is alles maar
een half open boek
Ze sloeg de deur dicht
en ging vastberaden weg,
uitgewuifd door de klink.
vroeger dacht ik: nu!
vandaag de dag denk ik: toen.
maar ergens sluimert: wanneer?
De tapdansende wind en
meestampende rolluiken
in een gietende orgie
vol lekkende goten.
Kijken in de weerspiegeling…
Senryu
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
490 herinneringen
blijken de hersenschimmen
uit het verleden…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 Het verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 Haar geest was ver van hier en half verdoofd
Maar uit haar halfbewuste onbewuste
Steeg op een aantal zinsneden uit Mei...
'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen
met zijn vragen
Doch voor haar ziel haar zoeklicht op mij richt
Ontwaken gouden stoffen in de mijne
En put ik uit haar vermiljoenen sporen
Het weefsel dat, zoals
Penelope
Opnieuw zal eindigen in de mêlee
Van mijmeringen…
wakker worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 wie te vroeg opstaat
is nog niet aan de dag toe
hij maakt de wankele oversteek
van drijvende dromen naar hier en nu
hij wuift de mijmeringen weg
geeft het denken aarzelend een hand
hij hoort de klop van de dag en
buigt nukkig het hoofd voor vandaag
wie het dekbed loslaat
wacht een koude onthulling…
Toveren
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.423 Maar ik kan niet toveren en mijn wensen, tja
die komen heel niet uit, dus blijf ik maar
wat mijmeren, wat hópen bovendien, en wie weet
komt er dan toch nog wat terecht van alles,
ach we zullen het wel zien...…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.006 als over de vlakte
nevelslierten de paarse bodem
bedekken
ik de honden gadesla
en mijmer
over de stilte en hoe ik
het vroege uur bewonder
dan in mijn ooghoek
de zwaaiende soldaat zie staan
en
als in de avond
nauwelijks de kilte verdwijnt
ik dan dicht bij het vuur
de vlammen zie veranderen
in vraagtekens
om de boodschap van de…
Dwars door me heen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad…
Bloedmooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Scheen vannacht
de maan
even,
wonnen
bloeddorstige
mijmeringen
van wetenschappers.
Eerst was er niks
en toen ontplofte dat
ook nog eens.
Aan voorspellingen
gaat het universum
langzaam dood.
Waarom moeilijk doen
als het ook
in zeven dagen kan?…
Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De tijd tikt zich
stap voor stap
van de kalender af
tot het laatste blad
valt verscheurd
leidt zij lijdend
naar het licht
bespiegelend
zij zoekt en speurt
naar inzicht
alles tikt voorbij
mijmerend
wijs wikkend
vol verwachting
die ezel droeg
zijn zalige last
toch niet te vroeg…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Stil teruggetrokken,
doezelend, mijmerend,
dromerig voelend
de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…