421 resultaten.
je bloesemde in samenzijn
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.208 in het afstand nemen
voelde ik je pijn
je bloesemde in samenzijn
bedwelmend was je geur
je rook naar zomer
in zacht tasten voelde
ik een duim die streelde
zomaar zonder te belasten
handen drukten weer gevoel
in het speelse krachten meten
het huid op huid contact wilde
ongezien weer onze liefde weten
jij ben de blauwe regen in de zon…
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 ik voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage boslucht hangt
ze zijn nog niet
verdwenen dichter
bij dan je denkt want
hun aandeel in de
schepping is vaak
ongezien…
Kleurig mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 opgevallen zou
zijn als haar kleurig
mozaïek niet
omringd was met een
kring paddenstoelen
die alles terugbracht
tot de elven en
kaboutertijd
met meerdere
plekken die iets van
bewoning hadden
duidend op leven
zou de aarde
leven toch nog
een kans geven en
dat voorzichtig in
alle behoedzaamheid
aan de grote vijand
mens laten zien
nog ongezien…
Bijna aanraakbaar / Terras bij de Liefdesfontein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 Omdat jij graag toekijkt
bind ik jou vast
aan je verlangen
We zijn niet thuis
anderen gluren mee
langs de pilaren
Ik weet het ongezien
blind door de handdoek
waarmee ik mijn haren droog
op het terras voor mooie mensen
midden in de stad, waar schoonheid
samenkomt in de theaters voor alles
waartoe mensen in staat zijn
op de grens…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.…
Magisch mystieke figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 wij hebben samen
de sprookjes
doorgenomen
ze teruggezet
naar dromen
om er meer
creativiteit in
te laten komen
in het lezen
en weer beleven
wordt de wereld
ruimer in zijn
mogelijkheden
toch verdichtten
relaties tot
een knus geheel
waarin warmte
en vertrouwen
een fundament was
waar je ongezien
op kon bouwen
zonder ingrijpende…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 wist het
ongeziene
om de hoek
voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Eeuwen ongezien onder het tuinpad:
munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw.
Verloren bij een weddenschap.
Lorgnet. Messing. ovale glazen,
in schildpadkoker nagelaten trots.
Op school gestolen uit mijn regenjas.…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 maar de tekenen
logen er niet om
hun gevolgen
op de lange termijn
deden de dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen
bezit van menselijk
gedrag in verstolen
groepjes ongezien…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet
zal zwijgen, ongezien…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
Misschien moet ik worden
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
588 Misschien moet ik worden als het gras:
dicht bij de grond, ongezien wanneer je
het vergelijkt met de eik, maar goed voor
iedereen die van groen houdt en zelfs
voedsel wil zijn voor anderen.…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 Bijna geen kind meer speelt ze met hoofddoek
nog een hemels meisje, maar ongezien
voelt ze zich innerlijk heel feminien
en smacht naar iets moois op elke straathoek.
In één vertrek bijeen: de kindertijd
weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam
op de drempel van de volwassenheid.…
Na de zon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
667 De zon is hoogbejaard en kan straks geen licht
meer uitzenden, omdat zijn reserves opgeraakt zijn
en hoe spijtig ook, het heelal zal totale duisternis
moeten gaan accepteren om lichtjes in het donker te
zijn, die ongezien liefde verspreiden, als vuurvliegjes
zonder zichtbaar effect.…
kiertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
383 ons nu de regering
de strenge regels van onthouding
het binnen opgehokt leven
spoort zich naar buiten
de wegen zijn weer voller
en de drukte groter ook
nu zij de postzegelstraten
even weer verlaten mogen
zijn zij vrolijk en opgewekt
als kinderen in een speeltuin
toch schuilt nog het monster
dat de oorzaak was van alles
in de ongeziene…
Mijn Vlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 Dat had ik haar zojuist geappt
en dat ze ongezien kon landen
Vlo sprong, te laat zag ik de handen
klabam! daar lag ze, doodgemept!…
stille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 onverlaten slechterik
ik verken en verspied
naast onheil het risico
ik gluur met mijn ogen
of kijkers die staren
ik blik zonder verblozen
rond mij koekeloerend
in het bezit en privé
het doen bestuderend
volg ik ook het laten
van wie en wat ik zie
door dat gade te slaan
waar ik een kijkje neem
tijdens al mijn bezoekjes
die ik liefst ongezien…
Diep is de nacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 Aan de rafelranden van
het schaduwrijk der nacht
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
van sepia en indigo
in woordeloze beeldentaal
naar donkerblauw en violet
in peilloze bezonkenheid
verstolen overvaart
incognito en ongezien
anonymus in het verblijf
van nachtdoorwakendheid
sluimerend in diepe remslaap
in een tijdloos…
Schichtig
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
479 gedwee
zie ik haar schichtig
alert om zich heen kijken
stap na stap heel voorzichtig
ze loopt mij
ongezien voorbij
hoe lang kan ze nog vrij
rondlopen in deze wei
kijk eens goed in haar ogen
die eerlijk lieve levenslust
verdient zoiets geen mededogen
laat zoiets prachtigs toch met rust
de jagers zullen komen
en haar wilde dromen…
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
365 Ik zie ongezien
dat ik blind ben
en dat ik mijn jij overspoel
met die donkerste
van alle vragen
Ondergedompeld
van moeder tot hier
heb ik oostindisch doof
geantwoord op haar vraag
die ik nooit helemaal
heb gehoord…
Voor of Tegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 tegenwoordig hoef je
alleen maar te
te overwegen
zijn we voor of tegen
schreeuw dat gestoord anoniem
maar uit en ga je mening verder
bepalen via sociale mediakanalen
liefst vloekend tierend en ongezien
weet wat in het midden ligt
wat niet brullend wordt verspreid
dat wat verdwijnt uit het zicht
waar het vroeger altijd lag: de waarheid…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Zoete lieve Vrouwe van Den Bosch
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
927 als tranen worden gehuild
die de Bosche Vrouwe
aldoor zijn toevertrouwd
zou de Dieze overstromen
zouden hoge stadse
kaden worden gebouwd
eeuwenlang kaarslicht
beschijnt het beeld
van de kleine madonna
de koningin van troost
voor het menselijk drama
alle zorg en leed
worden ongezien beschreven,
in stilte uitgesproken…
De kuddegeest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
384 nog lacht zij
maar het stralende
heeft iets van zijn
twinkelingen verloren
alsof er geen nieuwe
meer worden geboren
toch flitst
energie en humor
in ogen die op een
feilloze en jarenlange
communicatie kunnen
bogen zelfs ongezien
wel sluiert er
vermoeidheid in
contacten doet
alertheid een paar
stappen terug in het
flitsend attaqueren…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
Duistere liefde
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
2.424 doen
of omdat we niets anders konden
bedenken dan elkaar beminnen
we deden het daar niet omdat
ik het vroeg of omdat jij dacht
dat het zo te pas kwam nee we
deden het daar hoog in de grot
omdat het in ons opkwam om
daar boven de wereld verheven
kijkend naar de blauwe bergen
de liefde te bedrijven wie kon
ons wat maken daar ongezien…
Ik ben jarig.
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
2.447 Ik ben jarig, ik ben jarig
Hiep hiep hoera
Iedereen vindt mij aardig
Ik open mijn cadeautjes en ga
Eerst was ik achttien
Niet zo lang geleden
Achtendertig, ongezien
Maar heel tevreden
Morgen is gewoon
Vandaag zal ik dat niet vergeten
Me in mijn feestjurk vertoon
En taartjes zal gaan eten.…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
Eenzaamheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.424 O, etherbleke vlam
Die ongezien der mensen zijn verteert:
Ik heb mij niet meer van u af gekeerd
Nadat de laatste feestnacht me overkwam.
O, eenzaamheid, ik heb mij niet geweerd,
Wanneer uw gulzigheid mij alles nam.
Wanneer het beste en liefste u niet ontkwam
Totdat in leegte 't al was weggeteerd.…