727 resultaten.
oud het mens de mens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.028 Langzaam de trechter vergetelheid
binnengezogen bleef zij houden
van haring met uitjes voorgeschotelde
hapjes bij beetjes met een gebit
klepperend genoegen genoeg nooit
genoeg en altijd geholpen bij happende
hahap ja zo zo goedzo
hahap.
Zo wordt van ieder
het laatste het eerste
en is elk menselijk eind
een bijna mensloos begin…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 mijn trillende telelens
zoemt jou dichterbij
wil wel eens zien
hoe vergrijsd jij oogt
zag zo al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed…
Mijn oudtante
gedicht
2.8 met 89 stemmen
41.641 Zoals zich in het voorjaar soms
nog één bruin appeltje
verbeten vasthoudt aan de tak
die bijna weer in bloei staat
zo hangt zij aan het leven.
Kogelvrij door crème en rouge
maar met het vaag vermoeden dat
de dood loert door het sleutelgat.
----------------------------------------------
Uit: 'Oranjebal', 1975.…
BLUES IN B FLAT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Mijn eerste bandje speelde rockmuziek
waarmee we het publiek dat met ons dweepte
gedreven tot uitzinnigheid opzweepten.
We waren jong en wild en energiek.
Vaak heb ik mij in jeugdhonk, zaal en kroeg
met vuur van een bevlogen taak gekweten,
ik ranselde mijn snaren als bezeten
en elke avond eindigde te vroeg.
Maar nu ik als aftandse oude sok…
jaargetijde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.808 Ik kan me verbeelden
een geduldig landschap te zijn,
dat in de winter wacht op andere tijden.
De werkelijkheid is anders.
Het is meer een stervend landschap
in de herfst, dat een strenge winter wacht
en dan moet lijden.…
Zou er iemand luisteren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.184 Oude mensen kunnen me bekoren
Met hun perkament gezicht
En die twinkel in de ogen
Als het verleden wordt belicht
Graag hoor ik de intense verhalen
Over hoe hun leven is geweest
Wat ze vroeger hebben doorstaan
En voel dan de levendige geest
Veel leed, liefde en zorgen
Passeren dan in zo'n gesprek
Ieder beleefde op eigen manier
En aan…
VIAGRRRR......
snelsonnet
3.4 met 34 stemmen
2.273 Toen Opa Schot een Playboy had gekocht
voor nog een laatste manueel verzetje,
toen slikte hij ook gauw zo’n blauw tabletje,
verheugd om wat hij daarmee nog vermocht.
Helaas, juist toen een prachtpaal was verschenen
was ’t blote blaadje uit het zicht verdwenen.…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 (verhuisbericht van een oude moeder)
ik wil zo graag vertellen
maar wou dat ik het wist
ik krijg het niet meer helder
mijn geest verdwijnt - steeds vaker -
in dikke, grijze mist
de beelden van herinnering
en beelden van het heden
lopen in wirwar door elkaar
ik ben op reis in het verleden
en blijf steeds vaker daar
toch, soms ben…
KLAPPEN
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
3.148 Ze gaf me als ik dwars lag billenkoek,
een tik als ik met speelgoed had gesmeten,
een oorvijg als ik knoeide met mijn eten,
steeds als ik stout was kreeg ik voor m’n broek.
Maar nu ze oud is kan ze niet meer slaan
dus ma, nou is het míjn beurt, hier, pak aan !…
geef het liever nog geen naam
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.034 terwijl mijn gedachten
gaandeweg verweren
besluipt een vage angst
mijn lijf en geest
ik geef het liever nog
geen naam, verstop van
dag tot dag mijn ongemak
in zwijgend verder leven
voel de tijd reeds
vluchtig verwaaien
zoek mijn houvast
in wie ik was
verweesd en verward
koester ik mijn schrale
zegeningen…
verloren mensen
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.929 vaak loopt
ze rusteloos
op en neer
of staat ze
bevroren
bij het raam
waar ze in
haar eigen
schaduw
naar
vervlogen
jaren
en verloren
mensen staart…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.647 Ze denkt zo vaak nog
aan verjaarde tijden
toen ze menige man
een zere nek bezorgde
Haar gezicht hartvormig
door ravenzwart omkranst
de van nature rode lippen
en wangen met een blos
Behendig manoeuvreert ze
haar rollator door de koffiezaal
dáár is ze nog de jongste,
maar toch…!…
de dagen moe
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
864 ze strekt haar hand
naar de lege plek
al jaren onbeslapen
en hoopt dat hij ooit
komen zal
om haar eindelijk
op te halen…
RE-GENERATIE
snelsonnet
4.5 met 19 stemmen
2.112 Mijn opa van al bijna honderdzes
heeft Parkinson en wil zich bij het scheren
door al dat beven nogal eens bezeren
- hij doet dat ouderwets, met zeep en mes.
En snijdt zich dan ook vrij vaak in zijn vel
maar daar hij steeds beweegt geneest het snel.…
Beker met een tuitje
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
30.016 Ze sprak al bijna onhoorbaar,
in haar blik ontbrak de horizon,
maar ze zat nog in haar stoel, daar
bij het raam of op het balkon.
Wij konden nog samen theedrinken,
het kopje bevend in haar hand,
maar ze hield zich groot en flink en
de thee ging net niet over de rand.
Veel later besefte ik pas
hoe belangrijk ons thee-uitje
en het drinken…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 Hoe langzaam uit zich dit;
Een man, zoals ik, niet wetend
Waar vandaan hij komt, niet
Ziend hoe het hem is vergaan.
De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 De koude wind van het einde
waait mij om de oren.
Doodgaan is het ergste niet –
dat is: niet te horen
waarom en waarvoor je
gekomen bent, hier, waar
vandaan je nu gaat vertrekken.
Wie of wat heb je gezocht ?
Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.
De bladeren…
Alzheimer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.710 haar sterkte en trots
waren steeds te bekoren
nu is haar leven verloren
verloren in tijd
het heden ongrijpbaar
verleden niet tastbaar
verdwaald in twee levens
soms meisje, soms vrouw…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Vanaf de groene Neriton
staar ik op het schelpenstrand,
bijenwas en lotusbloemen
draag ik in een tas.
Aarzelend volg ik de meeuwen,
daal de marmeren trappen af
en luister zwijgend naar de stemmen
van mijn innerlijk beraad.
Roerloos wachten hier de schepen
aan de rand van zekerheid,
Stom en Doof zijn mijn bemanning
Duisternis heerst in…
De rozenkrans
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.669 Een oude vrouw wiegt zich in haar schommelstoel
Ze staart in het niets met starre ogen roodomrand
Nog langer leven dient voor haar geen enkel doel
Een rozenkrans glijdt door haar hand
Graag wil ze verhuizen naar het hemelrijk
Veel van haar geliefden zijn daar reeds beland
Zachtjes bidt ze, oh God, sta toe dat ik spoedig bezwijk
En de rozenkrans…
een stilleven
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
949 gebogen
leun ik
op de steunen
van mijn
statigheid
een rustpunt
terzijde van de schouw
een monument
van waardigheid
een hoge zetel met leder
en uit donker eikenhout
opgebouwd
de jaren zijn
ons aan te zien
als het sierlijk schrijnwerk
verschoten rouwt
de haard uitsterft
gelijk mijn toekomst
die stilaan verflauwt…
Wijsheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.600 Ook al ben je oud
Je kunt veel weten
En dat is de wijsheid
Die velen vergeten…
Block
netgedicht
4.3 met 50 stemmen
647 Knagend snijdende
gaten borend
als in een kaas
die rijpende ouder word
Op smaak komt
maar soms iets te scherp
en dan is het te laat
voor mooie randjes
De extra plus verbrokkelt
is moeilijk te belegen
voor een hongerig man
die zijn woordenliefde
even
niet meer vinden kan…
Aderlating
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 Meander tussen spier en vlees
ik verken herken zijn sporen
zelf versmolten
met de tikken van het hart
met de morgen veel te gauw
met de avond lang nog niet
te onrustig klopt hij
bij me binnen
ik weet hem volg zijn weg
gedwongen met de vinger
in het ritme van de stroming
is mijn bloed aan het bloeien
is de tijd aan het krommen.…
mevrouw is
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Mevrouw zit keurig in haar zetel
Ogen open, blik gesloten
Grootmoeders klok tikt op de achterwand
A living statue, verwijlend in de tijd
Handen gevouwen in de schoot
Mevrouw zit keurig in haar zetel
Het bezoek mag komen, een peutertje van 2 jaar
Verwarmend en spontaan
Raakt de vrouw in het verleden
Ze voelen zich prettig bij elkaar
Mevrouw…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
opgeheven halte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 niet begrijpend keek ze hem na
de volle trein die opnieuw
langs het lege perron reed
waarom stopte hij niet
haar kleinkind kon niet wachten
met het vieren van z’n verjaardag
bij elke nieuwe trein zwaaide ze
maar ze reden allemaal voorbij
toen ze de volgende trein
persoonlijk wilde tegenhouden
reed ze eindelijk mee
zo’n kleine 100 meter…
Dichtstuk
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
594 hij putte zinnen
lepelde als dorstige hond
uit de bron van woorden
zijn glazen oog
gevuld met metaforen
de taal gelikt, gesnoven en
gedoopt
geschreven en gesloopt
ligt nu bevroren
naast verstorven wijn
en geur van dode dichters
ruikt hij het bloed
dat traagzaam kruipt door
holler vaten
zijn troebel oog
kleeft aan de randen
van verstokte…