279 resultaten.
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 Door de polder racet een fiets
met zo’n grote snelheid dat het publiek
goed zijn best moet doen
om de renner te herkennen.
- Ja, vooral hij maakt de koers! –
Er worden namen genoemd:
Wiersema, Blekemolen, Van Nek.…
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 Verbergt zich in de elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder…
Het water van de Schelde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
709 Het water van de Schelde roept me met haar wiegende deiningen
Een onweerstaanbare kracht drijft me naar haar toe
Door het gat in de dijk waar ze ooit hongerig de polder binnenstroomde
Stap ik in ontzag haar wondere wereld binnen
Haar dagelijks wisselende verschijning is getooid met witte schuimkoppen
die plagend spelen met de schaduwen van de…
Déjà Vú
netgedicht
4.2 met 70 stemmen
2.873 Oma's Droom
Een smal boerenslootje
zonder peddels
Glij ik langzaam door turkooizen
Gifgroene polders uitgestrekt
piepkleine huisjes links en rechts
Zó dichtbij het aanraken mogelijk
aanééngesloten op een rij
Bukkend onder een dwergenbruggetje
spinnenwebben uit het gezicht halend
afvragend dit Déjà Vú
schitteren kleine raampjes
Binnen…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik rijd door velden van mijn jeugd
de skyline
ach,.... mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar…
Moeder Aarde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
742 zomers lang was ik een blonde zwaan
maar u liet me in de waan van een heel klein lelijk eendje
wat is er over van die dagen nu ik alles alleen moet dragen
ik heb nog zoveel levensvragen aan u
lieve moeder Aarde
drie winters lang was ik een blonde raaf
maar u vond me altijd braaf terwijl ik kogels vond op zolder
daar in ons huis ver in de polder…
Vredesweek, opening van de
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 In het laaggelegen Aalsmeer
is polderen een 2e natuur
waardoor ook de kerk
in het midden wordt gehouden
maar niet de boodschap van
VREDE!
Ik voel het voortschrijdend inzicht
en in gebed zonder omzicht
een uitzicht
onder ede
met rede tot
VREDE!…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs
de polders…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Het meert aan uit de geschiedenis,
wolken schaduw ebben voorzichtig
weg in flarden mist als vloten
zich traag voortbewegen door de
polders langs het opgejaagde pad
zover men het ziet, ware een bestemming
in de overspoelde ziel, het onbekende
ons komt halen op het ijkpunt op het
kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
WANEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 van adel die zich titels aan meten
en zich hierdoor verheven menen te weten
die soms plechtig schenen te moeten schrijden
als teken dat ze zich beter dan een ander wanen
nee deze wezens zijn trots enkel
op zichzelf op wie en wat ze zijn
van nature weten ze ingetogen te glijden
in een of andere vijver of slootje
ongezien veraf in een polder…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt';
De polders…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 ik verschiet als ze voorbij gaat
op haar velo, tegen wind
haar rok waait omhoog, hoe
schoon haar benen, die zwarte
panty in het licht van 'n regenbui
daar komt er nog een, ook mee
haar rok omhoog, als een ballon
stijgt ze in mijn ogen, ze steken
straf en als vliegende vissen gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 Het nieuwe jaar werd knallend ons gemeld
met glazen tot de rand gevuld en hoog geheven
in stilte loopt de polder vol met 't nieuwe leven
het eerste schaap met lam, in het ontdooide veld.…
Emolent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Om dit woord exact te duiden,
ben ik de polder ingegaan.
´Ranke turbines, welke berichten
passeren jullie rotorbladen?´
Komt Poetin om door tankgeweld?
Loopt het asielbeleid ten einde?
Verbeelden jullie iets weergaloos,
gaat het oude Rusland te gronde?
We snakken naar een werelddaad
die ons hopelijk gauw ontoorlogt.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Maar de schoonheid die je vergaarde uit de natuur,
je mij deelgenoot maakte
van je strand, je polders tussen het slapende en dromende
daarmee ontwaak je me elke keer weer…
Pegasus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 en 't zilte nat der zwarte zee
naar istanboel, brug naar europa
waar het contact der continenten,
het jouwe oost, het mijne west
gelegen is aan 't zwarte water
en waar de haya sofia het meest
beroemd is der moskeeën
bestijg je beugels van het witte
paard met vleugels, Pegasus
over het balkanschiereiland
naar vlakke winderige polders…
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Alleen de zuivere regenkinderen,
uit de beschutting van polders en akkers
te voorschijn gekropen, de dijk op-
gegaan met een omhaal van kleding
zeggen het elkaar: hoor!
De Tijd slaat Ragnarok, hoor!
Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.…
Speeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 De dagen van ooit zijn vol rust
en van staal
ook lang genoeg om bij het inwikkelen
van het stervende zonlicht
roestig de rust te zoeken
ongebarsten slingeren de glazen paden
door polders en beekdalen
elke minuut door het licht verschillend gevormd
zoals zwierige linten in een zomerbries
onophoudelijk onverwachte danspassen zetten
de statige…
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 de vink naar de graanstrook fladderde
en de sperwer vanuit het bos tevoorschijn schoot
toen de zeearend te pletter tegen de wieken vloog
en de kiekendief laag zwevend een kikker greep
en de vink zijn vinkenslag liet horen
en de sperwer met gekromde klauwen een muisje at
terwijl de leeuweriken de hemel bekleedden
en kieviten boven de polder…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 hij kwam met de verschoten kleur van schemer
aan de deur en droeg
de geur van bleke eenzaamheid
wij raakten door zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon…
Puddingbuks in kennelijke staat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.470 Ging zij 's zomers vele jaren
net niet uit de kleren
haar pronte balustrade
liet in de polder niks te raden
en haar lippen weken zichtbaar uiteen
Op kleedjes tussen verhit mansvolk
nam ze de verschrikkelijke jeppergast
die zo vaak van brievenbus verkast
van vroeger zakken genotsklots in de was
de Doet het zelvert van de Elandstraat
geen…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s
Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 gezichtje
mat en zonder lichtje
Een jonge vrouw
al 22 zegt ze
met haar ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het hoort
zorgt ze, studeert ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand
van de polder…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Grauwe stormlucht dreigt;
weglantaarns in de polder
schijnen even lief.…