913 resultaten.
hard realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 de zoetste vruchten
de helderste sterren
een prachtige maan
ogen glinsteren
borsten smelten
elkaar verstaan
wenselijkheden
rustig bekeken
stemmen tevreden
alles in rust
zodat de kust
van Peloponnesos niet overspoelt wordt door lyrische redes
deze liefde sust
de onrust
maar blust de wil niet…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Ik geef je mijn bevroren handen,
laat je smelten in mijn borst.
Adem krult als wolkjes langs je hals.
Ik huil om de wereld zo wit,
grijp me vast aan je doorweekte jas.
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 De lucht smelt als was
onder de hitte van de zon
en stroomt over
het sidderende landschap.
Ik beweeg me vertraagd
en op rekkende benen
door de roze massa
van de namiddag.
Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
Een vluchtige schaduw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 mijn gedachten
weven zinnen
op papier
in een poging
vast te leggen
wat ontastbaar is
zoals suikerspinnen
smelten op mijn tong
vóór ik weet
hoe ze smaken
zoals de vogels in het wild
klapwiekend vluchten
wanneer ik ze
omzichtig benader
zo óók essentie
een vluchtige schaduw
in het labyrint
van mijn woorden…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
Zoals je in mijn ogen ziet
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.023 Zoals je in mijn ogen ziet
is de warmte nog aanwezig
en als ik naar je kijk
dan smelt er iets van binnen.
Ik heb niets goed te maken
maar wil je graag wat geven
niet alleen cadeautjes
maar ook de liefde voor je hart.…
Gordijnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
994 Door het stramme bewind
smelt mijn verlangen
wanneer ik niets meer
voor elkaar lijk te krijgen
gordijnen worden gesloten
het abnormale binnengehouden
als zon der waarheid is verdwenen
in boeken die ik ’s nachts kan lezen
om beslissingen
te kunnen weerleggen
en abrupt rechtvaardigen
dromen worden beëindigd
illusies zijn vernietigd…
Drie maal...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.454 Drie maal mooi
drie maal groot
drie maal blauw
drie maal anders
En alle drie brengen ze vreugde
alle drie helder van kleur
alle drie maal twee
Zes mooie ogen kijken mij aan
en ik ik smelt...…
Een felrode mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 het brandt in je
zie de vonkjes
in je ogen lichten
je ademt
kleine vlammetjes
uit een felrode mond
vurig zijn
je kussen die mij
snel doen smelten
jouw handen schroeien
in een liefdevol gebaar
teder mijn koude huid
wat koel begon
is nu een laaiend vuur
liefde in het eerste uur…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
Vicieuze cirkel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
565 Mijn hart smelt door de temperatuur in mijn lichaam
totdat ik weer de eerste zonnestraal voel door het raam.…
Ik vinger ijs
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
743 ik vinger ijs
op hete huid en
smelt in samenzijn
pegelde zo lang in
korte dagen dat de zon
mijn zwaarte niet kon dragen
brak voordat je kwam
jij zoog druppels van verlangen
uit het vorstelijke hangen
de splinters heb ik
bij elkaar geraapt en in
ontdooien jou tot vrouw gemaakt…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
Scheuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het ijs is een droom die
in de stilte scheurt
en het maagdenvlies
laat smelten
met de ogen
die mij zoeken
als was ik een schim
die altijd sliep
omdat de droom
als een baarmoeder
mij nimmer wakker wilde maken.…
Workshop
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.782 Het liefst heb ik je puur
Je ruikt heerlijk, erotiserend
Dat kleine vleugje kaneel
Verlies mijn zinnen
lik hard en teder pracht
proef walnootlikeur
Ik bijt je middendoor
bitterkoek, amaretto
Je smelt hemelzacht
Verrukt de papillen
op mijn tong
Ik wil meer, meer
Je doosje leeg
mijn klaargemaakte
romige bonbon…
liefste
gedicht
2.1 met 315 stemmen
37.473 liefste
ik roep naar je
over de bergen
liefste
ik loop naar je
over het water
liefste
ik leef naar je
onder de zon
jouw handen
hebben mijn huid doen smelten
jouw vogels
zijn door mijn haren gevlogen
jij woont
in mijn handel en wandel
ik wil je boot
door de nacht zijn
ik wil je strand
overdag zijn
ik ben je schaal
wil je mij…
Room ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 Langs maanden rent zij
voorbij de tijd waar
later haar ademloos
inhaalt
zijn schaduw
plots verschenen
onder de lantaarnpaal
vlakbij die ene blauwe luifel
waagt
verward slaat zij beide armen
om haar schouders
verweren helpt niet
de laatste run
is wankel
het ijs smelt…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Verre onbeminde, mijn hart
maakt overuren
speelt met overspelige tijd
ik raak mijn gedachten
niet kwijt
onder jouw aandacht
smelten al mijn horizonnen.…
Vluchtweg
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.560 Opgejaagd door tollenaars
leef ik uit lege koffers
liefde lap ik aan de laars
van stampvoetende joffers
ik schaaf mijn hart over de grond
die alleen de vorst verstaat
smelt mijn ijzig oorlogsfront
in de wortel van de haat
en laat me bij het weerzien
voelen wat ons diep verbindt
je lange haar over de striem
van mijn vluchtweg in de wind…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
schatje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
798 een man vraagt een vuurtje
hij straalt charmant
op deze hete zomerdag
het waait een beetje
z'n omhelzend woord spreekt
in meerdere talen
het vlammetje dooft meteen
wanneer ik zijn vriendelijk verzoek afwijs
en zeg dat de slagroom in mijn koffie
al gesuikerd is
zijn verbeelding smelt ter plekke…
In onbevlekt ontvangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
691 zacht wuift geluid
de stilte toe
wiegt een refrein
van eeuwig rustig zijn
tonen smelten samen
ritmes zonder adem
in kleuren die vervagen tot
wit leven weer gaat dragen
in onbevlekt ontvangen
klinkt de melodie die ik
nu voor je kleur geef geluid
aan ons gezamenlijk verlangen…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Vonkenregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
927 onderhuids kriebelt het weer
er ontstaan rimpelingen
die een oceaan niet zouden misstaan
voorzichtige vonkjes levenslicht
sprankelen zich naar buiten
om samen een vuurtje te stoken
vlammen laten zich aaien
door een zachte zuidenwind
die bereid is aan te wakkeren
want gloeien is niet genoeg
om de hitte te bereiken
die jou kan laten smelten…
De berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Onverstoorbaar in de zon
staat de berg te zijn, te zijn
Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek
aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water
dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur
En op de berg sta ik
te zijn, te zijn
De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden
Alles smelt…
morgen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.756 amos de woestijn
zal morgen bloeien
als een roos
ga naar buiten
raap de rijm op voor de zon
die smelten doet
en koel je tong
zodat die noemen kan
de duizend soorten
mos en ieder trillend
haartje en de verborgen knop
die op de lente wacht
-----------------------------------------------
24 december 2001
zonneleen 24…
Boekanier (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
894 Een poolkap smelt, sta er voor open
je hoeft er niet per sé over te lezen
de mooiste dingen gebeuren vanzelf.…
ZEE VAN RUST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.801 hectiek bedolven
onder immense golven
ze spoelen mijn gedachten schoon
in een zee van rust
waar euforie grilligheid laat smelten
en vrijheid terugbrengt
naar het diepste van de ziel
een zee van rust
waar liefde tot leven komt
verbeelding ontwaakt
en starre blikken verdwijnen
in een hemelse glimlach…