Alle inzendingen over ver

8946 resultaten.

Sorteren op:

poëzie is een vers

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
poëzie is een vers dat loopt als een trein ik heb ze gezien in mijn tijd de cadans vernomen die mij in slaap wiegde en deed dromen van bescheiden geluk zoals een mooi lopend vers dat z'n cadans heeft gevonden…

Wit als sneeuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Jij maakte een selfie op een golfbreker schuimspatten in vlokken omhoog jij leek uit alle macht te schreeuwen Maar ik kon je niet verstaan, hoewel met mijn middelvingers in de oren kwam jij via de neusgaten naar binnen Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt van aaneengenaaide ijsberenvellen…

Spraakwaterval

snelsonnet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Van monologen kun je ruzie krijgen: het valt niet mee, een vrouw die eeuwig praat. Ik zei het tactisch, maar zij kaatste kwaad: 'Je overdrijft, ik kan gerust wel zwijgen.' Ze had gelijk, zodat ik eerlijk zei: 'Oké, die twee minuten op 4 mei.'…

Veer Krachtig

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Dan neemt de wind mij mee een storm wakkert aan in een onverschrokken snelheid zwevend over land en zee van blad op blad van mens op mens zo licht als een veer op een zonovergoten dag…

Vervlogen vers

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
ik had een prachtig vers bedacht zo licht en luchtig, als ’t maar kon ik schreef het midden in de nacht op een vergeten luchtballon wat tipsy van de calvados genoot ik na op mijn gazon wat was ik toch een luizenbos mijn versje vloog de kosmos in terwijl ik snurkte als een os door drank vergat ik elke zin hoe kon ik toch zo’n sukkel wezen…

Afzien in de Afrikaanse hitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
zonnestralen dringen door tot op haar huid blote voeten laten sporen na op het hete zand een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan haar linkerhand op haar hoofd balanceert een waterkruik ze valt me op door haar fraaie ranke figuur donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan dan loopt ze voort, vervolgt haar pad haar dorpje is nog ver…
leonardo10 december 2016Lees meer >

gezien de grenzen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
wij keken ver vooruit maar nooit verder dan de horizon verder kijken zou namelijk een streep te ver zijn geweest daarom stelden wij paal en perk aan eigen grenzen een grens aan het zien een grens aan de groei een grens aan het leven kortom wij keken en zagen voor zover wij het konden verdragen…

Kind van de muze zijn

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Soms uren of dagen op ze wachten haar stem weer horen in slapeloze nachten groot is de vreugde als ik haar hoor komen een nieuw vers zal in mij worden geboren.…

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.389
Wat ik betreur te hebben niet bezeten Is het geluk van menig burgerman: De vrede van het huisgezin, en van De kinderen, die mee aan tafel eten. En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen De liefste is bezwijmd van zaligheid, Dat ik de stem ken van de eeuwigheid, En van het hart, dat mijn hart is genegen. Maar dit is alles niets, al…

Ver van tijd en zelfgenot?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
doorstak de kurk en vele harten het droes bleef hangen in de ziel elke zon opkomst blijft minuscuul de voorraad werd te gering om alle tegenslagen te bedekken van de relativering te proeven maar in onmin te verdrinken in een bodemloze droom, en het moeras van droesem naast het geluid van een zware storm als ondertoon, waarin ik woon ver…
Pama10 februari 2020Lees meer >

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Wat ik betreur te hebben niet bezeten Is het geluk van menig burgerman: De vrede van het huisgezin, en van De kinderen, die mee aan tafel eten. En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen De liefste is bezwijmd van zaligheid, Dat ik de stem ken van de eeuwigheid, En van het hart, dat mijn hart is genegen. Maar dit is alles niets, al…

Verse eerste sneeuw

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
vult ze je nog slaperige blik en je geniet haar pure schoonheid bedekt de rommelige nasleep van de herfst een nieuw begin lijkt geboren de wereld wordt ververst je waant je even in verre oorden wordt het eindelijk weer een ouderwetse witte kerst met een laatste ochtendlijke geeuw omarm je met een warme glimlach de komst van de eerste verse…
catrinus16 december 2018Lees meer >

Ochtend

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
De ochtend lag naast me in bed toen de zon klom naar het hemelfront plots kwam er een dichter langs die stak me veren in mijn kont ik zei: ik wil die veren niet schrijf slechts voor mijn plezier hij zei: dat doet me veel verdriet want je bent echt een lekker dier de ochtend kroop naast me uit bed toen de wolken voor de zon verschenen de…

Jij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
Je kwam van ver. Want jij zocht mij. Toen kwam je heel dichtbij. Jij. Je bent gebleven. Mijn hele leven. Vol van geluk, voor jou en mij. Jij. Jouw leven nam een eind. Verder nog bij mij vandaan. Alleen liet je mij. Jij. Jij hield van Gods belofte. Je gaf die ook aan mij. De hoop op eeuwig leven. Die belofte maakt me blij.…
Antje18 december 2021Lees meer >

Als veren in de wind

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Neem een veren kussen, knip het open en laat de veertjes vliegen in de wind.” Hij begreep het niet, maar deed het wel. Hij vroeg: “Hebt U me nu vergeven?” De wijze zei: “Ga, en zoek nu alle veren weer bijeen.” “Dat lukt me nooit, De wind heeft ze in alle richtingen verbreid.” “Ja,” zei de wijze man,” net als die veren...…
Antje2 april 2022Lees meer >

Verre vriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Wanneer ik afstand met stilte kan overbruggen is mijn zwijgen tijdloos en de hunkering naar jouw aanwezigheid zonder woorden in de nacht verzonden blijft zonder lethargie omdat ik leef met jouw ratio bestaan er geen grenzen aan werkelijkheid van horizon er is een verder weg dan hier in de heuvels achter de oceaan waar ik mijn brieven…
mobar8 februari 2023Lees meer >

Blikvanger

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Subtitel: Eye-catcher Graag zou ik nog het Sydney Opera House willen beleven bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera Die ziekte die Polycythemia Vera draag 'k reeds ruim drie decennia met mij mee Ongeneeslijk, ongeneeslijk hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele…

de aardse hemel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
de open deuren naar mijn tuin geven een blik op het groen handen met die kleur heb ik nooit gehad er zijn aanverwanten die dat doen dan wel gaat de natuur de eigen gang in 't verlengde van mijn karakter ik voel me daarin thuis nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed die een beschermende…

Vers gekruid

snelsonnet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
Er is een feestelijke bundel uit Met honderd verzen, uit één brouwerij Die van light verse, bloedeigen makelij De diepste wensen staan in ‘Vers gekruid’ Eén ding verklap ik van het boek vast wel: Het kickt op boekenkasten, dus bestel!…

Leve hetvrijevers.nl

snelsonnet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.072
De vaste versvorm spint er garen bij Stek voor light verse, mét forum, klare taal Dus geen ‘Minerva’s uil’ noch ‘boreaal’…

Uit de klei

snelsonnet
3.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 3.666
In naam der koningin trekt hij ten strijde Tegen de televisiespotternij, Want de premier zag poppetjes van klei En kon geen feit van fictie onderscheiden. Vanouds zijn immers poppetjes bespot Die ooit uit klei vervaardigd zijn door God.…

Gekraakt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Hersens die vloeiende Gedachten niet meer Kunnen leveren De doorgang stokt Boek dat niet meer Te lezen is, na Een halve pagina Gaan mijn ogen nog Wel door, maar houdt Mijn brein er mee op Favoriete programma Dat voor mij al na Vijf minuten de deur Dichtgooit - Het denken wil Niet meer, Woorden blijven hangen En zijn…

Ik zou Wilders willen wiegen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
Ik zou hem willen wiegen? Wie? Wilders! Ik zou Wilders willen wiegen! Wilders als een baby in m'n armen Want wat een woestenij Wat een muiterij Wat een worsteling Want Wilders is moe Wilders is op Wilders is opperderpop Wilders is een flop Maar Wilders is ook mens Met een onmenselijk bestaan Met 24/7 bewaking en angst Geert niet…

Ver weg

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.653
De stilte is mijn fantasie van woorden en momenten van de dag die mij vraagt waarom ik lach en niet meer weet wie ik zoek met mijn gedachten…

Te ver dichtbij

netgedicht
3.7 met 143 stemmen aantal keer bekeken 40.396
Gravend naar een herinnering Zoek ik in ieders hoofd Het verhaal dat zoek is In gedachten gedoofd Schreeuwend om aandacht Hoor ik je adem tegen mij aan Onontkoombaar Te dicht bij mij vandaan Onwetend van wat komen zal Sluip ik van je af Ren ik naar je toe Stilstaand bij je graf…
Neel29 november 2001Lees meer >

oneindig ver

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.881
Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat je beneden woont Ben verliefd al weet ik beter Je lijkt oneindig ver…
oepsie18 oktober 2001Lees meer >

Een ver zwiepen

gedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 15.557
Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je de gigantenriem. De zwaan zingt rond in je kreet, schrijft zichzelf een zang, korrelend graffiti vervaagt naar de einder. ----------------------------------------------------- Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…

Verse sneeuw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 422
schuiven met in de bochten het kenmerkend overhuiven wielen rolden en wat grint spatte kletterend op de diepe plas maakte alles modderig en nat ook naast het pad onrust trok wat schichtig weer de kar bespannen met twee paarden waarvan de kleinste draalde stil was de horizon toen jij verdween alleen de sporen in de verse…
wil melker26 december 2021Lees meer >

te ver weg

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.024
kijkend in de verte, is deze horizon dezelfde? de wind die ik voel, is deze wind dezelfde? Laat me dan meegevoerd worden om het zeker te weten om onze horizon dezelfde te laten zijn…
linda13 januari 2003Lees meer >