8946 resultaten.
poëzie is een vers
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
604 poëzie is een vers
dat loopt als een trein
ik heb ze gezien
in mijn tijd
de cadans vernomen
die mij in slaap wiegde
en deed dromen
van bescheiden geluk
zoals een mooi
lopend vers dat z'n
cadans heeft gevonden…
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
Spraakwaterval
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
736 Van monologen kun je ruzie krijgen:
het valt niet mee, een vrouw die eeuwig praat.
Ik zei het tactisch, maar zij kaatste kwaad:
'Je overdrijft, ik kan gerust wel zwijgen.'
Ze had gelijk, zodat ik eerlijk zei:
'Oké, die twee minuten op 4 mei.'…
Veer Krachtig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Dan neemt de wind mij mee
een storm wakkert aan
in een onverschrokken snelheid
zwevend over land en zee
van blad op blad
van mens op mens
zo licht als een veer
op een zonovergoten dag…
Vervlogen vers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
645 ik had een prachtig vers bedacht
zo licht en luchtig, als ’t maar kon
ik schreef het midden in de nacht
op een vergeten luchtballon
wat tipsy van de calvados
genoot ik na op mijn gazon
wat was ik toch een luizenbos
mijn versje vloog de kosmos in
terwijl ik snurkte als een os
door drank vergat ik elke zin
hoe kon ik toch zo’n sukkel wezen…
Afzien in de Afrikaanse hitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 zonnestralen dringen door tot op haar huid
blote voeten laten sporen na op het hete zand
een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan
haar linkerhand
op haar hoofd balanceert een waterkruik
ze valt me op door haar fraaie ranke figuur
donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan
dan loopt ze voort, vervolgt haar pad
haar dorpje is nog ver…
gezien de grenzen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
457 wij keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou namelijk
een streep te ver zijn geweest
daarom stelden wij paal
en perk aan eigen grenzen
een grens aan het zien
een grens aan de groei
een grens aan het leven
kortom wij keken
en zagen voor zover
wij het konden verdragen…
Kind van de muze zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.128 Soms uren of dagen op ze wachten
haar stem weer horen in slapeloze nachten
groot is de vreugde als ik haar hoor komen
een nieuw vers zal in mij worden geboren.…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.389 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.
Maar dit is alles niets, al…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in een bodemloze droom, en
het moeras van droesem naast
het geluid van een zware storm
als ondertoon, waarin ik woon
ver…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.274 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.
Maar dit is alles niets, al…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het eindelijk weer
een ouderwetse witte kerst
met een laatste ochtendlijke geeuw
omarm je met een warme
glimlach de komst van
de eerste verse…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 De ochtend lag naast me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast me uit bed
toen de wolken voor de zon verschenen
de…
Jij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
786 Je kwam van ver.
Want jij zocht mij.
Toen kwam je heel dichtbij.
Jij.
Je bent gebleven.
Mijn hele leven.
Vol van geluk, voor jou en mij.
Jij.
Jouw leven nam een eind.
Verder nog bij mij vandaan.
Alleen liet je mij.
Jij.
Jij hield van Gods belofte.
Je gaf die ook aan mij.
De hoop op eeuwig leven.
Die belofte maakt me blij.…
Als veren in de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
553 Neem een veren kussen, knip het open
en laat de veertjes vliegen in de wind.”
Hij begreep het niet,
maar deed het wel.
Hij vroeg: “Hebt U me nu vergeven?”
De wijze zei: “Ga, en zoek nu alle veren weer bijeen.”
“Dat lukt me nooit,
De wind heeft ze in alle richtingen verbreid.”
“Ja,” zei de wijze man,” net als die veren...…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Blikvanger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Subtitel: Eye-catcher
Graag zou ik nog het
Sydney Opera House
willen beleven
bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera
Die ziekte
die Polycythemia Vera
draag 'k reeds ruim drie decennia
met mij mee
Ongeneeslijk, ongeneeslijk
hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken
Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 de open deuren naar mijn tuin
geven een blik op het groen
handen met die kleur heb ik nooit gehad
er zijn aanverwanten die dat doen
dan wel gaat de natuur de eigen gang
in 't verlengde van mijn karakter
ik voel me daarin thuis
nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend
enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende…
Vers gekruid
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
597 Er is een feestelijke bundel uit
Met honderd verzen, uit één brouwerij
Die van light verse, bloedeigen makelij
De diepste wensen staan in ‘Vers gekruid’
Eén ding verklap ik van het boek vast wel:
Het kickt op boekenkasten, dus bestel!…
Leve hetvrijevers.nl
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
1.072 De vaste versvorm spint er garen bij
Stek voor light verse, mét forum, klare taal
Dus geen ‘Minerva’s uil’ noch ‘boreaal’…
Uit de klei
snelsonnet
3.2 met 42 stemmen
3.666 In naam der koningin trekt hij ten strijde
Tegen de televisiespotternij,
Want de premier zag poppetjes van klei
En kon geen feit van fictie onderscheiden.
Vanouds zijn immers poppetjes bespot
Die ooit uit klei vervaardigd zijn door God.…
Gekraakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Hersens die vloeiende
Gedachten niet meer
Kunnen leveren
De doorgang stokt
Boek dat niet meer
Te lezen is, na
Een halve pagina
Gaan mijn ogen nog
Wel door, maar houdt
Mijn brein er mee op
Favoriete programma
Dat voor mij al na
Vijf minuten de deur
Dichtgooit -
Het denken wil
Niet meer,
Woorden blijven hangen
En zijn…
Ik zou Wilders willen wiegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
329 Ik zou hem willen wiegen?
Wie?
Wilders!
Ik zou Wilders willen wiegen!
Wilders als een baby in m'n armen
Want wat een woestenij
Wat een muiterij
Wat een worsteling
Want Wilders is moe
Wilders is op
Wilders is opperderpop
Wilders is een flop
Maar Wilders is ook mens
Met een onmenselijk bestaan
Met 24/7 bewaking en angst
Geert niet…
Ver weg
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
11.653 De stilte is mijn
fantasie
van woorden
en momenten
van de dag die
mij
vraagt
waarom ik lach
en
niet meer weet
wie ik
zoek met mijn
gedachten…
Te ver dichtbij
netgedicht
3.7 met 143 stemmen
40.396 Gravend naar een herinnering
Zoek ik in ieders hoofd
Het verhaal dat zoek is
In gedachten gedoofd
Schreeuwend om aandacht
Hoor ik je adem tegen mij aan
Onontkoombaar
Te dicht bij mij vandaan
Onwetend van wat komen zal
Sluip ik van je af
Ren ik naar je toe
Stilstaand bij je graf…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont
Ben verliefd al weet ik beter
Je lijkt oneindig ver…
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je
de gigantenriem.
De zwaan zingt rond in je kreet, schrijft zichzelf
een zang, korrelend graffiti vervaagt naar de einder.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween
alleen de sporen
in de verse…
te ver gegaan
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.392 Ben ik veel te ver gegaan?…
te ver weg
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.024 kijkend in de verte,
is deze horizon dezelfde?
de wind die ik voel,
is deze wind dezelfde?
Laat me dan meegevoerd worden
om het zeker te weten
om onze horizon
dezelfde te laten zijn…