759 resultaten.
Wat me dwarszit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Ik
zou uw duisternis niet verdragen.
Bij gebrek aan beter smeek
ik de verlichte hemel.…
op volle toeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 de kachel draait al
op volle toeren
weet je wat het is
je mag als vrouw
niet zeuren en ouwehoeren
maar precies dat
het wordt zo nat
in de nacht en onverwacht
met deze temperaturen
raken we nog meer
in de kuren
het is niet te harden hoor
dus laat ons dan
in die hete overgang
even klagen
alsof wij erom vragen
het is te verdragen…
Uitgewrongen afgunst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.545 Dan giert weer afgunstig door het hoofd
gevoel niet te verdragen niet te verduren
als ik jou nu zo zie met die ander samen
Wringend knijpt de strop rond gedachten
steeds vaster tot alles eendimensionaal
woedend gericht is op dat wanhopige
Uitgewrongen gevoelens blijven achter
duistere negatieven ingekrast met haat
waarom kan het nu wel…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
Herfst in de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Gevangen in het duister
medicatie niet verlicht
Geen troost is groot genoeg
geen tolerantie toch voor luister
Flitsen verstoren zicht
weer een aanval voor de boeg
Communicatie wordt vermoord
contacten niet verdraagbaar
Het is zomer het is mei
deprimerend kan het zijn
Een jaarlijks nieuw begin
opbloeien van leven
Beter worden van de…
Van het een
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je sprak over de olijfboom
gekregen als cadeau, hoeveel kou
te verdragen was en hoeveel mest
toegediend moest worden, een rijke
oogst in het vooruitzicht
Ik antwoordde met wat ik ervan wist
wachtte tot je kwam met de eerste kus
je hoofd verborgen in mijn nek
mijn hand boven jouw fontanel
de andere hand dicht tegen jouw hart…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
Levend dons?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 een bewegende contour
dat zich voorover buigt
een rilling zonder koorts
puntje van de tong die
langs over de treden
van de ruggengraat
via het dal van de heupen
naar de diepten van de bron
odyssee van de hersenen
verleiding
tokkelt de snaren
van een dwanggedachte
verbeelding dat het
jouw vingers zijn,
minder zou ik niet verdragen…
Lachspiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 schaduwen zien er
niet anders uit dan toen, alleen het
licht valt anders op de muren
de zon steekt achter twee gesloten
vensters genadeloos: om haar heen
heeft zich het vuur
van de verstikking vastgezet
zo droef en moe neergezeten
alleen de kat ontspant en spint
het is een
kunst de lachspiegel van de tijd
de dag, de dagen te verdragen…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen maar een verdragen…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
3.9 met 79 stemmen
6.429 Leer elkander te verdragen,
geef haat niet de overhand.…
Verstrikt in eigen web
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
576 een grillig patroon
is er stilaan ingeslopen
de dingen namen weer een loop
waar ik juist niet op hoopte
maar eigenlijk al wel verwachtte
jaren van te veel verdragen
te lang geduld betrachten
moet ik nu bekopen
een gordiaanse knoop
maakte zich warrig meester
van mijn open geest
geen snars heb ik ervan gesnopen
slechts verlies gevreesd…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet
van de vroege lente.…
De Koetsier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
940 Zwarte koetsen
wachten de koetsier
het was wel even wennen
hij hoefde niet te mennen
we verdragen hier
in eerbied de lucht van
dampende paarden
met ingehouden draf
droegen ze de opgebaarde
die ooit de teugels gaf
tijdens zijn ziekte
gepaard met pijn
wist de koetsier
één ding zeker
dat er ook paarden
in de hemel zijn…
Japanse kers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
573 ik was er onderdoor gelopen
haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar
haar stam droeg water
ik zag hoe schors zich vormde, tot het
grillige verloop van takken die ze
zweven liet
uiteinden zwollen
als tepels, door winterkou verhard
daaronder groeide lente
waar de magere dag mijn lijf verdraagt
verdraag ik zelf het wegen
van haar witte…
Geweten dat tot wroeging leidt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
686 lichaam,
Zeggen zij die het kunnen weten -
Dostojevski, kenner bij uitstek,
Schrijft het toe aan de complexheid
Van de mens - hij zegt dat het geweten
Onlosmakelijk met diens lichaam
Verbonden is - gisteren gedroeg ik
Me onheus tegen mijn lief, vandaag
Begint mijn geweten te knagen
En zal ik dagenlang de pijn
Om haar afwezigheid verdragen…
ONVERDRAGELIJK...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het daglicht
kan 't
niet verdragen:
Snode plannen gesmeed
schiettuig kopen
en ter hand
genomen,afknallen
Het rood kleuren
van stoep
en straat
onschuldig bloed
Boze opzet
kwade wil
in dromen die
uit moeten komen
Overvallen
op
klaarlichte dag
hel op aarde
Het mag....
mag........…
Een laatste dans
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
586 ik vang gedumpte
zinnen die als protest
in bomen en struiken
zijn blijven hangen
lente en zomer hebben
geschreven maar zijn voor
het oogsten door recensies
neerbuigend weersproken
weg uit een groeiend
behagen omdat anderen
hun bloei en succes
niet konden verdragen
in een laatste dans
gaan wij kleuren herfsten
ik hoop dat mijn…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 zij scherpte
haar woorden met
opgekropte emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen…
gezien de grenzen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
457 wij keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou namelijk
een streep te ver zijn geweest
daarom stelden wij paal
en perk aan eigen grenzen
een grens aan het zien
een grens aan de groei
een grens aan het leven
kortom wij keken
en zagen voor zover
wij het konden verdragen…
Zaterdagmorgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 lichte nevel
prevelt
hangt boven het land
vanuit de bosrand
kijken bomen verlegen
windstil, rust
alles is aan kant
de lucht is dik
nog niet hersteld
van de schrik
het geweld
de hitte de afgelopen dagen
koel, stil
we kunnen er weer tegen
het verdragen
1 1/2 druppel regen
die niet telt…
het ontbreken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
774 het fijnste porselein
dat de lichtste aanraking
niet verdragen kan
in scherven uiteenvalt
droef gemis blijft
verplaatst zich niet
het vouwt zich onhoorbaar
op in een lege koffer
de kalklijn rondom je lichaam
voordat je wegging
vervaagde op de muur
ik zal je herkennen
aan de kalkdeeltjes
op je rafelige schouders
je holle ogen…
geen toekomst zonder verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
380 kon hij de bergen zover krijgen
dat zij hem bezoeken zouden
zijn gebaande paden meedragend
waar het hem zwetend vergaan is
zou hij de geuren nogmaals ruiken
van de struiken waardoor hij kroop
zijn vergaarde schade verdragend
al hem toch zwetend ontgaan zal
mocht hij op beelden wederkeren
of in negatieven draaien
zijn vermaarde daden opdragend…
Guilty Pleasures
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Niets maakt het er naar om letters te bevragen
regels en zinnen kunnen elk gedrag verdragen.…
Jij kan het niet begrijpen...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.612 ik durf het niet te fluisteren
want de waarheid is geboren
je kan het niet verdragen
en verzint een list
maar dat gaat boven mijn geweten
alsof ik niets anders wist
nu zal de rust
die er was
even zand doen opwaaien
en kuch ik hard
als de stof
mijn zuivere lucht
heeft verpest.…
Een lied
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.802 Jouw angst balt in mijn vuist
Jouw pijn huilt in mijn aderen
Jouw leed ademt in mijn huid
Alles kan ik verdragen
Alles wil ik je besparen
Maar de afstand is niet in te halen
Klanken in de verte
Tranen in mijn ogen
Zijn een schaduw van verdriet
Maar hoor mijn lied
Geurend naar een beminnen
Ik zing woorden
Woorden die door
Het hart…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
gewoon
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.041 omdat vandaag nooit
gisteren blijft
en elke tel
zijn geschiedenis schrijft
omdat in het
troebelste gedachtenwater
alleen de waarheid bovendrijft
en oude kwaadspraak
naar nieuwe leugens neigt
omdat de wijsheid
in alle talen zwijgt
en licht met donker
de liefde bedrijft
omdat ik niet verdraag
dat de droom wordt bedreigd
en in die…