848 resultaten.
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
Gelderse Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Je mag
de natuur in
zonder sleutel
Je mag
er binnen
via dijken
die de rivier
tegen houden
stroom doen wijken
Ik ga
de lapjes natuur
bekijken
vanaf m'n fiets
kijk ik
naar plassen
waar vogels
zwijgend waden
of zingen in 't groen
Dag in, dag uit
zou ik
dit peddelen
in de Ooij overdoen.…
maaiveld
snelsonnet
4.5 met 17 stemmen
680 ‘afgunstig’: echt, het enig juiste woord
want wijk je af, geheid je kop als straf
je lot is minstens: monddood (koren, kaf...)
want boven ´t maaiveld, dát is ongehoord
maar altijd óók die ondergrondse stroom
die onverwoestbaar zingt: bescherm je droom
Jan woordenaar Bontje, 2 mei 2021…
Losmakend alleen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wereld
kaal en glad
die zonder
zichtbaar pad
onoverkomelijke
obstakels had
soms glinsterde
in de spiegel van
de gladde kant
een stukje universum
in de belichting
van hogerhand
ongenaakbaar
in een setting
van diamant
strooiden zij
in alle kleuren
hun hemelse band
een schitterend
fenomeen
waarvoor ook
schaduw moest
wijken…
Snackbar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het is hier te hoog
en te kaal, en die man
zit zo onhandig
naar mij te kijken
Hij heeft blijkbaar niets
te doen en kijkt verkrampt
langs mij heen, loensend
naar mijn borsten
Ook zijn tweede sigaret
kalmeert hem niet
zijn duim staat strak
van begeerte
Ik kan nergens heen
er zijn geen winkels in deze wijk
om in te ontsnappen
als hij…
Mondeling
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
4.378 Haar tanden wijken iets
terug alsof zij woorden
binnen houden wil
dit halfuur.
Maar er ontsnappen namen,
thema's en motieven
waaraan ik zin geef
door te knikken.
Dan mag ze gaan,
stikkend,
de rug tot roofkat,
bloeddorst op de tong.…
gedichten gevuld met gezichten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
842 blikken in ogen die
wijken voor kijken
in een cirkelend
praten zonder gesprek
nietszeggende stemmen
die zichzelf verwennen
overschreeuwen de harde
muziek, wie kent ze niet
hun toon is gewoner
dan de ruis van de bomen
een vogel fluit zijn bestaan
hun lied is wel te verstaan
een middag gedichten
gevuld met gezichten die
iedereen…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
Zonnewijzer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 De lucht is gedrukt in eendagsvlinders
wolken wijken voor de zwaan
die zich door violen het seizoen inleidt.
Geuren bespelen bezige bijen
in een muzikale ode
van tedere aanraakbaarheid.
Vandaag is een vuurzee
een bloeiende linde
in een vaas voor het raam.…
Mensen met een kluit
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
553 Geen kerstboom te zien
En toch lopen hier
Allemaal mensen voorbij
Met een kluit in hun
Handen geklemd -
Door de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen gezegd,
Maar net zo min als de
Huizen in hun luxe wijk
Blauwestad verkoopbaar…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Waarom nog zoveel vragen
als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”,
hijgend en schuimend in de piste lopen:
verkrotte wijken door tijd verzopen?
Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de dichter?
Wat het ook zijn mag.
Wie het ook weet.
Ik weet het niet.…
Halfdode eik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 De weg voor dikke ikken
geplaveid
Door ruttiaanse antiwoke
praktijken
Gaat in de naam der vrijheid
over lijken
Een one trick pony die niet
om wil kijken
Eenmanspartij die nergens
voor wil wijken
Uitholling overdwars - weg omgeleid
Wie heeft het over normen
zonder waarden
Wie spreken niet van hen
maar over ons
Krijgt wat gegroeid…
gemeenschap
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
902 door één geest gedreven
samen gebracht,
warmbloedige harten
kloppend op wacht,
nevelen wijken
voor licht van de zon,
muren bezwijken
waar tederheid won,
handen die troosten
met eeuwige jeugd,
eindeloos lied
van verlangen en vreugd,
heilige ogen
fluisteren zacht,
liefde en vrede
vervullen de nacht…
Janken bij volle maan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
693 dronkenman verheffen
tot meester van ontworstelend
gebeente
hij zwart het vlees van leegte
voorbij de spelregels van
zelfbedrog
brandt de weerzin onder zijn tong
als machteloze vuisten op
de nacht
zijn geween breekt
volle manen
tikt de tijd terug
in het glas
en niemand weet
ook hij niet
dat zijn bestaan
voor een droom
moet wijken…
belofte
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
938 de nacht belooft haar tranen
het ontwaken van de dag
waar duisternis moet wijken
in de zoektocht naar een lach
haar droom raakt de sterren
voor even breekt de pijn
het huilen van een kind
kon haar toekomst zijn
waar wensen verhult
verborgen vragen
haar leven in hoop
engelen raakt
en regenboogkleuren
haar traan weerspiegelt
geschilderd…
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Toch Mooi Die Veteranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
890 Ik zie hem gaan
vanuit mijn raam
in een flits
een veteraan
wil nergens voor wijken
zijn max.. is te bereiken
geen jonge god
maar veteraan.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Niet mis te verstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Geen struiken willen gewillig wijken
voor wie wil treden in ruige wildernis.
Het lot blijft onbeschoren langs
de lijnen van een grillige horizon.
Niemand zou ooit nog stoppen,
zelfs als dat in een oogwenk kon;
een zielverdrogend verlangen om
langs onbegaanbare paden te gaan,
een implosie van hoorbaarheid
om latente woorden te verstaan.…
Nieuw land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 werkelijk wijken voor trusts
die onbetrouwbaar blijken?…
Ogen open
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Een jonge vrouw met baby
bezig bij haar auto
woont hier in de wijk
verschijnt vandaag niet
voor het eerst. Mijn vensters:
het is echt helaas.
Betrap ik mijn gedachten?
Vind ik jammer wat ik zie?
Ik kan er niets aan doen
moet ermee leren leven
luiken open telkens weer
naar wit gerijpte zijnsleer.…
Sneeuw die niet smelten wil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Winter die al
Goeddeels verdwenen
Is, vorst die
Al lang en breed
Zijn hielen heeft
Gelicht, zon die
Het bevroren hart
Zo op het oog
Ontdooid heeft -
En toch kom ik
Nog ijsresten tegen
Die onvermurwbaar
Zijn, uit sneeuw
Geboren ijskristallen
Die van geen wijken
Willen weten -
Het verlies dat zich
Als ijssneeuw
In…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.
Maanlicht op het water
ik heb heimwee naar de toekomst
waar is de vrijheid?…
Plattegrond
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
655 De wijk genomen
Naar verlaten straten
Weg van de gaten
Waarin je gehouden wordt
Uitgeweken
Naar de aarde
Niet naar de maan
Daarop ben ik uitgekeken
Oh zonnig Madeira
Ik lig hier op jouw zand
Zondig gestrand
Wel eerst de handdoek gegooid
Uitgestrekt
Telt men mij tien seconden
Terneergeslagen, knock-out correct
Heb ik mij op de vloer…
diep
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
689 mens
die zich achtergesteld voelt
niet serieus genomen
vlijmscherp kwam hij
tevoorschijn,
getinte jongeren
hingen hem de keel uit
nu is het afgelopen
ik maak er een eind aan
dat dacht hij echt
al zat er een drankje in de man
en toen viel hij zelf
ging pootjebadend tenonder
in verbaasd kringelende rook
onthutste motoragente
een wijk…
Gered!
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 Een vloedgolf die het strand bereikte
deed mij in ontzetting staan
maar toen ik hem uiteen zag wijken
keek ik 't met verbazing aan
Ik zag een hand die naar mij reikte
greep hem in vertrouwen aan
en toen ik weer durfde kijken
bleek ik op het strand te staan
De grote golf was kalm geworden
en ik stond daar ongedeerd
door grote eerbied stil…
Mijn idool.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
2.075 Niet lachen, maar
Ik heb een heus idool,
Dat klinkt op mijn
Leeftijd als een viool,
Maar ik kan haar
charme niet weerstaan,
mijn gevoel voor haar
is als een orkaan,
‘k zou het liefst bij
mijn idool willen leven,
haar vooral mijn
oprechte liefde geven,
dan zou ik niet van
haar zijde wijken,
mijn idool is met
niemand te vergelijken…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…